1585/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1585 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1585/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: I. T. του H., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Ζαραφέτα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Βιοτεχνία Παραγωγής - Εμπορίας Δομικών Οικοδομικών Προϊόντων Χ. ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-8-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 42/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 615/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 13-7-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Δημήτριος Κόμης, διάβασε την από 30-1-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθμ. 10814/28-11-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Λάρισας ..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει η αναιρεσείουσα, που επισπεύδει την συζήτηση της υπό κρίση από 13-7-2011 αιτήσεως αναιρέσεως, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αυτής, στο τέλος της οποίας είναι συνημμένη η πράξη, με την οποία δικάσιμος για την συζήτησή της ορίστηκε η 7-2-2012, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη, με κλήση προς αυτή για να παραστεί κατά την συζήτηση της αναιρέσεως, κατά την ορισθείσα πιο πάνω αρχική δικάσιμο.

Κατ' αυτή, η συζήτηση της αναιρέσεως, με σχετική επισημείωση στο οικείο πινάκιο, αναβλήθηκε για την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο (18-9-2012). Κατά τη νέα αυτή μετ' αναβολή δικάσιμο και κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η αναιρεσίβλητη δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση πληρεξουσίου δικηγόρου της, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Όμως, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β' και γ' του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία (άρθρο 575 ΚΠολΔ), αφού η απολειπόμενη αναιρεσίβλητη είχε νομίμως κλητευθεί για να παραστεί κατά την παραπάνω αρχική δικάσιμο (7-2-2012), δεν χρειαζόταν νέα κλήση της, δοθέντος ότι η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο επέχει θέση κλητεύσεώς της και, επομένως, πρέπει, παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης, να προχωρήσει η συζήτηση της αναιρέσεως (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει την δικανική του πεποίθηση ως προς την βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά.

Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης σημασίας τους, το γεγονός, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα υπόλοιπα, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που νόμιμα επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον λόγο της αναίρεσης του άρθρου 559 αριθμός 11 περίπτωση γ' του ΚΠολΔ, ο οποίος στοιχειοθετείται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, υπό την αποκλειστική, βέβαια, προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως.

Αρκεί δε για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως, καθόσον αφορά την παραπάνω περίπτωση, και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 339, 432 και 444 αριθμ. 3 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι νόμιμα αποδεικτικά μέσα, των οποίων η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει τον προαναφερόμενο από τον αριθμό 11 περίπτωση γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως, είναι και οι φωτογραφίες, στην έννοια των οποίων περιλαμβάνεται κάθε υλική αποτύπωση οπτικών εικόνων με μηχανικά μέσα, από τις οποίες μπορούν να συναχθούν περαιτέρω δικαστικά τεκμήρια (ΑΠ 139/2009).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το ένα του μέρος, η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, για τον σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος ότι και τα δύο επίδικα εργατικά ατυχήματα, που υπέστη αυτή όταν εργαζόταν στην επιχείρηση της αναιρεσίβλητης, οφείλονται σε αποκλειστική υπαιτιότητα (αμέλεια) της ίδιας (αναιρεσείουσας), δεν έλαβε υπόψη του, παρότι αυτή νόμιμα είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει, για να αποδείξει τον ισχυρισμό της ότι η αναιρεσίβλητη εταιρεία παραγωγής και εμπορίας δομικών οικοδομικών υλικών δεν είχε λάβει τα μέτρα προστασίας, που ορίζει το Π.Δ. 395/1994, για την ασφαλή για τους εργαζόμενους λειτουργία του πολυμηχανήματος κατασκευής πλακιδίων δαπέδου και πεζοδρομίων από τσιμέντο που διέθετε η επιχείρησή της, κατά τον χειρισμό του οποίου τραυματίσθηκε αυτή στις 16-8-1999 και στις 25-10-2001, έξι (6) φωτογραφίες, που απεικονίζουν τα μέτρα προστασίας που έχουν λάβει άλλες, ομοειδείς με εκείνη της αναιρεσίβλητης επιχειρήσεις, για την ασφαλή για τους εργαζόμενους λειτουργία του ίδιου ως άνω μηχανήματος.

Από την περιεχόμενη, όμως, στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο προαναφερθέν αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, "και όλα ανεξαιρέτως τα, με επίκληση, προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα", μεταξύ των οποίων είναι και οι ως άνω φωτογραφίες, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης εκείνης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, και τις ως άνω φερόμενες ως μη ληφθείσες υπόψη φωτογραφίες.

Επομένως, ο λόγος της αναιρέσεως, κατά το εξεταζόμενο μέρος του (από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ), με το οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το έτερο μέρος του, με το οποίο προβάλλεται η αιτίαση της παραβιάσεως των διατάξεων του Π.Δ. 395/1994 ("Ελάχιστες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας για την χρησιμοποίηση εξοπλισμού εργασίας από τους εργαζόμενους κατά την εργασία τους σε συμμόρφωση με την Οδηγία 89/655/ΕΟΚ"), δηλαδή λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ, να απορριφθεί, προεχόντως, ως αόριστος, γιατί, αφενός δεν προσδιορίζονται οι διατάξεις του Π.Δ. 395/1994 που παραβιάστηκαν και αφετέρου δεν προσδιορίζεται το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση σφάλμα αναφορικά με την παραβίαση των διατάξεων του παραπάνω Π.Δ. και συγκεκριμένα σφάλμα που να σχετίζεται με την ερμηνεία ή την εφαρμογή ή την μη εφαρμογή των διατάξεων αυτών.

Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Έξοδα δεν επιβάλλονται σε βάρος της ηττηθείσας αναιρεσείουσας, γιατί η αναιρεσίβλητη δεν υποβλήθηκε σε έξοδα λόγω της ερημοδικίας της, ούτε, άλλωστε, ως ερημοδικασθείσα, υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-7-2011 αίτηση της I. T. του H. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 615/2008 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Οκτωβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ