1585/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1585 / 2011 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1585/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γεωργίου Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Ελληνικής Βιομηχανικής Εταιρείας με την επωνυμία "ELDON'S (ΕΛΝΤΟΝΣ) ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" με τον διακριτικό τίτλο "ΕΛΝΤΟΝΣ ΑΕΒΕ", με έδρα τη Χαλκηδόνα Αττικής, νομίμως εκπροσωπουμένης από τον Δ. Ν. του Δ., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Αναγνωστάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Σ. Σ. Λ., κατοίκου ... 2. Ι. Κ. του Ι., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και 3. Της Ανώνυμης Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΙΣ Α.Ε.Γ.Α", και έδρα το Χαλάνδρι Αττικής, νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γεωργουλόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25 Ιανουαρίου 2006 και 8 Φεβρουαρίου 2006 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς ως και την από 1 Σεπτεμβρίου 2006 ανακοίνωση δίκης-προσεπίκληση σε παρέμβαση-παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημιώσεως των δύο πρώτων αναιρεσιβλήτων, που συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1339/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 788/2009 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα, με την από 21 Ιουλίου 2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Φούκας, ανέγνωσε την από 20 Σεπτεμβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι της αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της παραστάσης αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμούς 11447 και 11448/13-9-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν. Ρ., αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με τις υπ' αυτή έκθεση καταθέσεως και πράξη ορισμού της αναφερομένης στην αρχή δικασίμου, με κλήση προς παράσταση κατ' αυτή για τη συζήτησή της, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους δυο πρώτους από τους αναιρεσιβλήτους (Σ. Σ. Λ. και Ι. Κ.), μετά από παραγγελία του έχοντος ειδική πληρεξουσιότητα και παραστάντος πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας. Κατά τη δικάσιμο όμως αυτή, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σε αυτό και συζητήθηκε, οι αναιρεσίβλητοι αυτοί δεν παραστάθηκαν, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δεν θα παραστούν κατ' αυτή, σύμφωνα με τα άρθρα 573§1 και 242§2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως, παρά την απουσία τους, ως εάν ήταν και αυτοί παρόντες, σύμφωνα με το άρθρο 576§2 ΚΠολΔ.

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 παρ.1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ.

ΑΠ 36/1988, ΑΠ 1186/2009, ΑΠ 1126/2009). Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (ΑΠ 236/ 2009, ΑΠ 12/2009).

Εξάλλου, η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών και αφηρημένων αρχών για την εξέλιξη των πραγμάτων, οι οποίες αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχολήσεως, ιδρύει λόγο αναιρέσεως μόνον όταν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων και όχι για τη διαπίστωση αυτών.

Ειδικότερα αυτό συμβαίνει όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει διδάγματα της κοινής πείρας για να ανεύρει με βάση αυτά την έννοια κανόνος του δικαίου, ιδίως όταν αυτός περιέχει αόριστες νομικές έννοιες ή για να υπαγάγει ή όχι τα πραγματικά γεγονότα της διαφοράς στον κανόνα αυτόν (ΑΠ 2075/2007, ΑΠ 1506/2007, ΑΠ 1445/2007).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ, όποιος ζημιώσει άλλον παράνομα και υπαίτια έχει υποχρέωση να τον αποζημιώσει. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 297, 298 και 330 ΑΚ, σαφώς προκύπτει ότι προϋποθέσεις της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία, είναι: α) ζημιογόνος συμπεριφορά (πράξη ή παράλειψη), β) παράνομος χαρακτήρας της πράξεως ή της παραλείψεως, γ) υπαιτιότητα (δόλος ή αμέλεια), δ) πρόσφορος αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ ζημιογόνου συμπεριφοράς (νομίμου λόγου ευθύνης) και επελθόντος αποτελέσματος, δηλαδή της ζημίας (ΑΠ 41/2010, ΑΠ 634/2009, ΑΠ 1958/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη κρίση του, ότι η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα από υπαιτιότητα των δυο πρώτων εναγομένων, κατά τη μετακίνηση και τοποθέτηση δυο αναδευτήρων - αναμικτήρων - αντιδραστήρων γράσου (γρασοκάζανων), που βρίσκονταν εντός των εγκαταστάσεων του εργοστασίου της, το ένα από αυτά έπεσε στο έδαφος και υπέστη τις αναφερόμενες φθορές, εξ' ού λόγου κατέστη αναγκαία η επισκευή του και υπέστη ζημία 9.646,40 ευρώ, την οποία και επιδίκασε σε αυτή.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προπαρατεθείσες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου και δεν παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, εκ του άρθρου 559 αρ.1 α'και β' ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει με την απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, για τα οποία προτείνεται ο αναιρετικός λόγος ή έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομιζόμενα έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά στην απόφαση (Ολομ.

ΑΠ 2/2008), εκτός αν, παρά τη βεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες, καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων (ΑΠ 1204/2008, ΑΠ 532/2008, ΑΠ 58/2008, ΑΠ 2191/2007). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, βεβαιώνει ότι κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμά του αφού συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται σε αυτή, μεταξύ των οποίων και όλα τα έγγραφα, τα οποία επικαλέσθηκαν νομίμως και προσκόμισαν οι διάδικοι.

Από τη βεβαίωση αυτή και όλο το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο, για να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμά του, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα επικληθέντα από την ήδη αναιρεσείουσα πρακτικά συζητήσεως της υποθέσεως ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (υπ' αρ. 1339/2008), καθώς και τις υπ' αριθμούς 18549 και 18550/17-11-2006 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων Κ.

Σ. και Χ. Κ. ενώπιον της Ειρηνοδίκη Αθηνών, τις οποίες και αναφέρει ρητώς και εναρίθμως. Επομένως, ο δεύτερος, εκ του άρθρου 559 αρ. 11γ' Κ.Πολ.Δ., αντίθετος, λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως. Η αναιρεσείουσα, ως ηττωμένη διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης τρίτης αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.7.2010 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ELDON'S ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΡΥΚΤΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.Β.Ε.", περί αναιρέσεως της υπ' αριθμό 788/2009 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της τρίτης αναιρεσίβλητης ("ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΙΣΤΙΣ Α.Ε.Γ.Α."), την οποία ορίζει στο ποσό των δυο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ