1582/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1582 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1582/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 117/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Χρυσούλα Παρασκευά, Αριστείδη Πελεκάνο, Αρτεμισία Παναγιώτου και Ιωάννη Μαγγίνα-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Πλιώτα (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων - κατηγορουμένων: 1) Δ. Μ. του Β. και 2) Ε. Ν. του Σ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπαλατσούκα, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ.1353/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λαρίσης και με πολιτικώς ενάγοντα τον Θ. Ν. του Γ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ζαρζώνη.

Το Τριμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις υπ’ αριθμ. ... από 4 Δεκεμβρίου 2015, αντίστοιχα, αιτήσεις τους αναίρεσης που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1357/2015.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Ι] Οι κρινόμενες από 4-12-2015 και με αριθμούς ... αιτήσεις των α) Δ. Μ. του Β. και β) Ε. Ν. συζ. Δ. Μ., αντιστοίχως, έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και από πρόσωπα δικαιούμενα προς τούτο και κατά απόφασης υποκείμενης σε αναίρεση, γι’ αυτό και πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές, συνεκδικαζόμενες, λόγω της μεταξύ τους συνάφειας.

ΙΙ] Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 229 παρ. 1 ΠΚ "όποιος εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι’ αυτόν ενώπιον της αρχής ότι τέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του για αυτήν τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους". Στοιχεία του ως άνω εγκλήματος είναι α) η καταμήνυση ή ανακοίνωση ή αναφορά είτε με τον τύπο του άρθρου 42 ΚΠοινΔ είτε με κάθε τύπο προφορικής ή γραπτής αναγγελίας, αν πρόκειται για αδίκημα που διώκεται αυτεπαγγέλτως ή για πειθαρχικό αδίκημα, β) η καταμήνυση να έγινε ενώπιον της αρχής, γ) η καταμήνυση πρέπει να αναφέρεται σε τέλεση από άλλον αξιόποινης πράξης ή πειθαρχικής παράβασης, δ) η καταμήνυση να είναι ψευδής και ε) δόλος του δράστη, συνιστάμενος στη γνώση του, κατά το χρόνο της καταμήνυσης, ότι το περιεχόμενο της καταγγελίας του είναι αναληθές και ότι αφορά αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση, στη θέληση να περιέλθει η αναφορά στην αρχή και στο σκοπό του ("υπερχειλής υποκειμενική υπόσταση") να κινηθεί η ποινική ή πειθαρχική διαδικασία, αδιάφορο αν ο σκοπός αυτός επιτεύχθηκε.

Εξάλλου, η δικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, όταν εκτίθενται σ’ αυτή, προκειμένου περί καταδικαστικής απόφασης, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο σχετικά με τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ’ αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ο σκοπός επέλευσης ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος (υπερχειλής υποκειμενική υπόσταση).

Έτσι, για το αξιόποινο της πράξης της ψευδούς καταμήνυσης, όπου απαιτούνται, εκτός από τα περιστατικά που απαρτίζουν την αντικειμενική της υπόσταση, και ορισμένα πρόσθετα στοιχεία, όπως η γνώση ορισμένου περιστατικού ή ο σκοπός επέλευσης ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στη γνώση αυτή και στον πρόσθετο σκοπό, με παράθεση των περιστατικών που δικαιολογούν τόσο την γνώση, όσο και το σκοπό, διαφορετικά η απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Υπάρχει, όμως και στις περιπτώσεις αυτές η εν λόγω ειδική αιτιολογία, όταν, σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης, ο σχετικός με το ψευδές γεγονός ισχυρισμός του δράστη θεμελιώνεται σε προσωπική πεποίθηση ή αντίληψη του ίδιου ή σε δική του πράξη ή παράλειψη, οπότε είναι αυτονόητη η σχετική γνώση του χωρίς να απαιτείται παράθεση άλλων, σχετικών με την γνώση, περιστατικών.

Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναίρεσης η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχέτισης των αποδεικτικών μέσων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της έλλειψης αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.

Περαιτέρω, λόγο αναίρεσης της απόφασης αποτελεί, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, η οποία συντρέχει όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν κάνει σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε ως αληθή στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμό 1353/2015 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λάρισας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες για την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης, από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, σε βάρος του πολιτικώς ενάγοντος Θ.

Ν., και τους καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης επτά (7) μηνών τον καθένα, την οποία ανέστειλε για τρία έτη. Σημειωτέον ότι για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης, για την οποία ομοίως το ως άνω δικαστήριο καταδίκασε τους αναιρεσείοντες, η δικογραφία αποσύρθηκε και τέθηκε στο αρχείο κατά το άρθρο 9 του ν. 4411/2016, με συνέπεια τη μη εισαγωγή των αναιρέσεων κατά το αντίστοιχο μέρος.

Στο αιτιολογικό της ανωτέρω απόφασης, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Λάρισας, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων [ανωμοτί κατάθεση πολιτικώς ενάγοντος, ένορκες καταθέσεις μαρτύρων κατηγορίας, έγγραφα, απολογίες κατηγορουμένων], δέχθηκε ανελέγκτως, κατά πιστή μεταφορά, τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Οι κατηγορούμενοι στη Λάρισα 1) Την 1/12/2010, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος εν γνώσει τους καταμήνυσαν από κοινού άλλον ψευδώς με σκοπό να προκαλέσουν την καταδίωξη του.

Συγκεκριμένα, υπό την ιδιότητα των γονέων, των οποίων τα παιδιά φοιτούν στο κέντρο νηπίων "..." του εγκαλούντος Ν. Θ., κατέθεσαν έγγραφη καταγγελία - αναφορά ενώπιον του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας, της Διεύθυνσης Κοινωνικής Πρόνοιας Λάρισας, της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας και της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Αναφέρουμε ότι τα παιδιά μας πέρυσι και φέτος δεν μπαίνουν ποτέ στις αίθουσες για να μην τις λερώσουν.

Τα παιδιά μας βρίσκονται όλη μέρα στο χώρο συζήτησης και στον διάδρομο χωρίς θέρμανση. Δεν έχουν ποτέ τα παιδιά μας πρόσβαση στα παιχνίδια που βρίσκονται στις αίθουσες, για να μην τα χαλάσουν. Τα παιδιά του τμήματος των νηπίων αναγκάζονται να γράφουν καθιστά στο πάτωμα του διαδρόμου και έχουν τα τετράδια πάνω σε παγκάκια.

Το ίδιο τμήμα νηπίων είχε κλειδωθεί χωρίς επιτήρηση νηπιαγωγού σε τμήμα του διαδρόμου, χωρίς να έχουν τα παιδιά πρόσβαση ούτε καν σε τουαλέτα. Η νηπιαγωγός του ίδιου τμήματος Ν. Μ., η οποία είχε κλειδώσει τουλάχιστον 4-5 φορές τα παιδιά και είχε πάρει τα κλειδιά μαζί της. Τα παιδιά μας φώναζαν την κυρία Σ.

να τα σώσει.! Οι άλλες κοπέλες που ήταν; Δεν βλέπει κάνεις ποτέ τίποτα; Η ίδια κυρία Ν. είχε χτυπήσει τα παιδάκια του σχολείου επανειλημμένα γιατί έκαναν φασαρία ή δεν άκουγαν ή δεν έτρωγαν αρκετά γρήγορα το φαγητό τους. Η εκπαιδευτική της μέθοδο είναι: σφαλιάρες, κατακεφαλιές, τράβηγμα των μαλλιών τραβήγματα από μπλούζες, γιακάδες και μανίκια.

Χρησιμοποιεί τη μαγική παγίδα που είναι πάτημα των ποδιών των παιδιών με το πόδι της για να τα πιάσει. Μετά την ακινητοποίηση των παιδιών μας λέει ότι είναι σκλάβοι της, πιάνει τα χέρια τους σφιχτά, και τα τραβάει και τα σέρνει στο διάδρομο. Απειλεί, και εκφοβίζει παιδιά με τον "μπούμπουλα" ότι θα έρθει ότι στον ύπνο τους, αν πουν στους γονείς τους τι γίνεται στο σχολείο.

Τιμωρεί με απομόνωση κοροϊδίες. Άσκηση σωματικής και ψυχικής βίας από τη κυρία Ν.. Ο ιδιοκτήτης του παιδικού σταθμού και οδηγός του σχολικού έχει πιάσει παιδάκι 4 ετών από τα αυτιά και το σήκωσε γιατί έγλειφε τα τζάμια (Θ. Ν. ιδιοκτήτης). Ποτέ δεν ζέσταιναν τα φαγητά των παιδιών, και αναγκάζονταν να τα τρώνε παγωμένα.

Δεν μας άφηνε ποτέ να μπούμε στο σχολείο, μας κλείνουν πόρτα και κουρτίνες για να μην βλέπουμε τίποτα από το σχολικό χώρο. Αρνείται η κυρία Ν. να καλέσει τους γονείς σε συνάντηση γονέων ακόμα και μετά από γραπτή αίτηση 8 γονέων που έγινε στις 22.11.10 και κατατέθηκε στην πρωτοβάθμια. Είναι δυνατόν να μην γίνονται ποτέ συγκεντρώσεις γονέων για συζήτηση;

Υπάρχουν πολύ σοβαρά θέματα όταν τα παιδιά του τμήματος της κυρίας Ν. μένουν χωρίς επιτήρηση και ότι και κάποια ζωηρά παιδιά χτυπούν τα υπόλοιπα. Υπάρχει παιδί με τρία σπασμένα δόντια και άλλα με μελανιές. Πέρυσι χτυπήθηκε παιδί με μολύβι στο μάτι και κανείς δεν βλέπει τίποτα! Τουλάχιστον δύο χρόνια κάνει η κυρία Ν.

μάθημα στα νήπια παράνομα εφόσον είναι συνταξιοδοτημένη και δηλωμένη μόνο ως επιτήρηση. Φέτος διορισμένη για τα νήπια είναι η κυρία Χ., ενώ η κυρία Ν. συνεχίζει παράνομα το μάθημα της με ύλη που είναι εκτός της των συμβουλών της σχολικής συμβούλου. Κρατάει και πιέζει τα χέρια των παιδιών για να γράψουν σωστά.

Εδώ και μια εβδομάδα που άρχισαν γονείς να κινητοποιούνται τα νήπια έφυγαν από το διάδρομο και γράφουν σε χώρο αποθήκη ο οποίος χώρος είναι για τσάντες και μπουφάν. Παραμένουν όμως όλα τα τμήματα χωρίς θέρμανση και στους χώρους (διαδρόμους) που προαναφέραμε. Παιδί νηπίων κάνει φέτος δεύτερη φορά το νηπιαγωγείο, γιατί μπερδεύτηκε από πέρυσι από την κυρία Ν..

Τα παιδιά μας δεν είχαν ποτέ πρόσβαση στις πολλές παιδικές τουαλέτες που έχει ο παιδικός - βρεφικός σταθμός αλλά αναγκάζονταν να πηγαίνουν μόνο σε μία (προφανώς του προσωπικού) για να μην λερώσουν τις άλλες. Τα πολλά παιδιά σχημάτιζαν ουρά μπροστά σε μία τουαλέτα και ότι υποχρέωναν να μην τραβάνε το νερό, με συνέπεια να αναγκάζεται το κάθε παιδί να κάνει την ανάγκη του στην ήδη χρησιμοποιημένη και λερωμένη τουαλέτα.

Απαγόρευε στα παιδιά ακόμα και το πλύσιμο των παιδιών τους. Ένα παιδί τεσσάρων ετών έπιασε με τα χέρια ακαθαρσίες από την τουαλέτα και έβαζε τα χεράκια του στο στόμα. Όταν μετά το είδε η κυρία Ν. του έριξε και δύο σφαλιάρες. Την στιγμή λοιπόν που έχουμε πολύ σοβαρές αναφορές από τα παιδιά μας, εμείς σαν γονείς θέλουμε την κινητοποίηση όλων των υπεύθυνων αρχών, γιατί είναι απαράδεκτο και επικίνδυνο να λειτουργεί τέτοιο σχολείο, και ειδικά στον ιδιωτικό τομέα.

Η αναφορά θα πάει σε όλες τις αρχές που υπάγεται ο εν λόγω παιδικός σταθμός και το νηπιαγωγείο στα υπουργεία και στον εισαγγελέα. Ζητάμε άμεση δράση και επέμβαση γιατί υπάρχει κίνδυνος για σωματική και ψυχική ακεραιότητα των παιδιών και θέματα υγιεινής. Παρακαλούμε να ενημερωθούν και να ρωτηθούν και οι άλλοι γονείς, οι οποίοι βρίσκονται σε άγνοια για την κατάσταση στο σταθμό.

Γνωρίζουμε ότι το προσωπικό του σχολείου είναι: κ Α.: μωρά, κ Χ. παιδικό (3-4 χρ), η κ Σ. έχει τα προνήπια (4-5), η κ Ν. Μ. νήπια (5-6 χρ. ). Είναι φρικτό να υπάρχουν αίθουσες και οι παιδικές τουαλέτες μόνο για βιτρίνα κατά τη διάρκεια των εγγραφών, ενώ τα παιδιά μας είναι άλλα 1,5, άλλα 2,5 χρόνια παγωμένα στους διαδρόμους.

Έχουν εκτελεστεί υπεράριθμα δρομολόγια με το σχολικό σε εκδρομές (π.χ. Παραμονή 28ης Οκτωβρίου) στο άγαλμα Ηρώων, έτσι έχει τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των παιδιών μας". Όλα τα ανωτέρω οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι ήταν ψευδή και στην πράξη τους αυτή προέβησαν με σκοπό να προκαλέσουν την δίωξη του εγκαλούντος. 2) Την 1/12/2010, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ισχυρίστηκαν από κοινού ενώπιον τρίτων για άλλον γεγονότα που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και υπόληψη του, γνωρίζοντας ότι αυτά ήταν ψευδή.

Συγκεκριμένα, ισχυριζόμενοι εν γνώσει τους ψευδώς ενώπιον των ανωτέρω Αρχών τα ως άνω διαλαμβανόμενα στην έγγραφη καταγγελία τους, προσέβαλαν την κοινωνική αξία του εγκαλούντος Ν. Θ. ως καταξιωμένου επιχειρηματία - ιδιοκτήτη ιδιωτικού νηπιαγωγείου. 3) Η πρώτη, περί τον Νοέμβριο 2010, ισχυρίστηκε ενώπιον τρίτων για άλλον γεγονότα, που μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και υπόληψη του, γνωρίζοντας ότι αυτά ήταν ψευδή.

Συγκεκριμένα, αναφερομένη στο νηπιαγωγείο του εγκαλούντος, διέλαβε τα εξής: "Συνεχίζετε να στέλνετε το παιδί σας σε ένα τέτοιο σχολείο. Γιατί δεν φεύγετε; Τζάμπα σας το παίρνει; Εγώ θα το κλείσω το σχολείο και αυτούς στη φυλακή και να δείτε που από αυτήν την υπόθεση, θα βγάλουμε και λεφτά. Εσείς τα φαγητά στο δικό σας παιδικό σταθμό τα ζεσταίνεται;

Έχετε θέρμανση; Χτυπάτε τα παιδιά; Όλοι εμείς είμαστε γονείς και στέλνουμε τα παιδιά μας στο νηπιαγωγείο Ν., παιδικό σταθμό Ν. όπου εκεί συμβαίνουν όλα αυτά" τα ανωτέρω ειπώθηκαν ενώπιον των γονέων των παιδιών, που φοιτούν στο ιδιωτικό εκπαιδευτήριο του εγκαλούντος, καθώς και της ιδιοκτήτριας ιδιωτικού παιδικού σταθμού, προσέβαλαν την κοινωνική αξία του εγκαλούντος Ν.

Θ. ως καταξιωμένου επιχειρηματία - ιδιοκτήτη ιδιωτικού νηπιαγωγείου ήταν δε ψευδή και η ίδια γνώριζε την αναλήθειά τους. Τα ανωτέρω προέκυψαν από την κατάθεση των μαρτύρων του κατηγορητηρίου, οι οποίοι κατέθεσαν ότι ο ανωτέρω παιδικός σταθμός του εγκαλούντος, στον οποίο και αυτοί είχαν το επίδικο χρονικό διάστημα τα παιδιά τους, λειτουργούσε άψογα, πράγμα που επιβεβαιώθηκε και από τους συνεχείς ελέγχους που έγιναν μετά από καταγγελίας των κατηγορουμένων στον εν λόγω παιδικό σταθμό.

Ο δόλος των κατηγορουμένων θεμελιώνεται στο γεγονός ότι αυτοί ενώ γνώριζαν ότι ο παιδικός σταθμός λειτουργεί πολύ καλά, εν τούτοις επειδή από τη διεύθυνση του παιδικού σταθμού τους έγιναν κάποιες επισημάνσεις για τη συμπεριφορά του ανηλίκου τέκνου τους, αυτοί χολώθηκαν και αποφάσισαν να προβούν στις ανωτέρω ψευδείς αναφορές και καταγγελίες, προκειμένου να πλήξουν τον κατηγορούμενο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σε συζητήσεις τους με τους άλλους γονείς ανέφεραν συχνά ότι "εμείς θα τον κλείσουμε αυτόν το σταθμό", "θα βγάλουμε λεφτά από αυτήν την ιστορία".

Συνεπώς, οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι των ανωτέρω πράξεων, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Πρέπει, όμως, να αναγνωριστούν στους κατηγορούμενους οι ελαφρυντικές περιστάσεις του άρθρου 84 παρ. 2 α’ του Π.Κ., καθόσον αποδείχθηκε ότι αυτοί μέχρι το χρόνο τέλεσης των ως άνω πράξεων, έζησαν έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και κοινωνική ζωή.".

Στη συνέχεια το Τριμελές Εφετείο Λάρισας κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες, για την πράξη της συκοφαντικής δυσφήμησης από κοινού και κατά μόνας, άπαξ και κατ’ εξακολούθηση, ως προς την οποία, όπως προαναφέρθηκε η δικογραφία έχει αποσυρθεί και τεθεί στο αρχείο, και για την πράξη της ψευδούς καταμήνυσης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση, καθόσον οι αναιρεσείοντες γνώριζαν ότι τα προαναφερθέντα ήσαν ψευδή και στην πράξη τους αυτή προέβαιναν με σκοπό να προκαλέσουν τη δίωξη του εγκαλούντος.

Με όλα αυτά τα οποία δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει, με πληρότητα, σαφήνεια, χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της ψευδούς καταμήνυσης για την οποία καταδικάστηκαν οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 27, 45, 94, 98 και 229 παρ. 1 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα, παρά τις περί του αντιθέτου αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, έχει διαληφθεί στην προσβαλλόμενη απόφαση η απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς τη συνδρομή των αναγκαίων στοιχείων για την κατάφαση της αντικειμενικής υπόστασης του ανωτέρω εγκλήματος και αιτιολογείται πλήρως ο άμεσος δόλος αυτών, δηλαδή η γνώση της αναλήθειας των όσων αυτοί διέλαβαν στις αναφορές τους, η οποία θεμελιώνεται, όπως συνάγεται, τόσο από το περιεχόμενο των αναφορών όσο και από τη φύση της συγκεκριμένης υπόθεσης, σε ατομική τους πεποίθηση και προσωπική τους αντίληψη, έτσι ώστε να μην απαιτείται παράθεση και άλλων σχετικά με τη γνώση αυτή περιστατικών και επιπλέον εκτίθεται, ότι οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι με την υποβολή της γενόμενης εν γνώσει του ψεύδους αναφοράς τους αποσκοπούσαν στην άσκηση ποινικής δίωξης εις βάρος του εγκαλούντος Θ.

Ν.. Περαιτέρω, μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λήφθηκαν υπόψη για την κατάφαση της ενοχής των κατηγορουμένων δεν μνημονεύονται στα έγγραφα οι αναφερόμενες στις εκθέσεις αναίρεσης από 5-4-2011 "υπεύθυνες δηλώσεις των μαρτύρων κατηγορίας". Από τα πρακτικά όμως της απόφασης, που δεν προσβλήθηκαν ως πλαστά ούτε ζητήθηκε η διόρθωσή τους, δεν προκύπτει η προσκόμιση τέτοιων εγγράφων, ούτε γίνεται επίκλησή τους στο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και κατά συνέπεια αβάσιμα προβάλλουν οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι παράλειψη του δικαστηρίου να συνεκτιμήσει τις προειρημένες δηλώσεις, ελλείψεις στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης.

Οι λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων, που επικαλούμενοι τους από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ και Ε’ ΚΠοινΔ λόγους, αμφισβητούν την ουσία των προαναφερθεισών πραγματικών παραδοχών, πλήττουν ανεπίτρεπτα την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και είναι, ως εκ τούτου, απορριπτέες ως απαράδεκτες.

Μετά από αυτά, αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις και να καταδικαστεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ) και αμφότεροι από κοινού στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει τις από 4-12-2015 και με αριθμούς ... αιτήσεις των α) Δ. Μ. του Β. και β) Ε. Ν. συζ. Δ. Μ., αντιστοίχως, για αναίρεση της υπ’ αριθμό 1353/2015 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) ευρώ για τον καθένα και αμφότερους από κοινού στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος από πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ