Supreme Court dismisses State's appeal on boundary dispute, upholding lower court's allocation of shared land area.

Απόφαση 1582 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1582/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Ελληνικού Δημοσίου που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Γεωργάκη Πάρεδρο Ν.Σ.Κ, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1) ..... , 2) ..... , 3) ..... , 4) ..... και 5).... και προσωρινά διαμενόντων στην Αθήνα, ως κληρονόμων του ..... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τούλιο, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-10-1991 αγωγή του αρχικού ενάγοντος .... και με την από 5-10-1993 δια των προτάσεων ανταγωγή του Ελληνικού Δημοσίου, που κατατέθηκαν στο Ειρηνοδικείο ΄Εδεσσας και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1/1994 του ίδιου Δικαστηρίου και 75/1995,109/1996 προδικαστικές, 62/2002 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ΄Εδεσσας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 3-1-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 21 Μαρτίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 3-1-2005 αιτήσεως αναιρέσεως της 62/2002 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου ΄Εδεσσας.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Για το παραδεκτό της συζητήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως προσκομίζεται η 613/14-4-2005 γνωμοδότηση του Δ΄ Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με την οποία εκτιμάται ότι η ανωτέρω αίτηση έχει ασκηθεί παραδεκτά και ότι ο μοναδικός λόγος της είναι βάσιμος.

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1020 και 1116 Α.Κ., που ορίζουν ότι: Σε περίπτωση σύγχυσης των ορίων χωρεί κανονισμός τους από το δικαστήριο, αν είναι ανέφικτη η εξακρίβωσή τους προσδιορίζονται σύμφωνα με την υπάρχουσα κατάσταση της νομής και αν δεν μπορεί αυτή να εξακριβωθεί, κατανέμεται η αμφισβητουμένη έκταση κατά ίσο μέρος στο καθένα από τα ακίνητα (αρθρ. 1020) και κάθε συγκύριος έχει δικαίωμα έναντι τρίτων να ασκεί για ολόκληρο το πράγμα τις αξιώσεις από την κυριότητα, όταν, όμως διεκδικεί το πράγμα, οφείλει να απαιτήσει την απόδοσή του σε όλους τους συγκυρίους (άρθρ. 1116), προκύπτει ότι την αγωγή για κανονισμό των ορίων ακινήτων νομιμοποιείται να ασκήσει ο κύριος του ακινήτου και αν αυτό ανήκει σε περισσότερους είτε όλοι οι συγκύριοι είτε και καθένας από αυτούς χωριστά, αφού και η αγωγή αυτή πηγάζει από το δικαίωμα της κυριότητας και αποβλέπει στην προστασία αυτού.

Στην προκειμένη περίπτωση το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Έδεσσας, δέχθηκε, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των παρακάτω αποφάσεών του, καταρχάς μεν, με την 75/1995 απόφαση, ότι η ένδικη αγωγή, που είχε απορριφθεί πρωτοδίκως ως απαράδεκτη, είναι ορισμένη και νόμιμη, "στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1020, 1093, 1192 και 1116 Α.Κ." (με την απόφαση δε αυτή και την μεταγενέστερη 109/1996 διέταξε σχετικώς τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης), στη συνέχεια δε, με την 62/2002 (αναιρεσιβαλλομένη) απόφασή του, τα ακόλουθα: "Δυνάμει του υπ'αριθ. 12511/10-2-1975 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Αθανασίου Ιωάν.

Χαλκιά, που μεταγράφηκε νόμιμα στον τόμο 160 και με αύξοντα αριθμό 15915 των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Έδεσσας, η ..... , η οποία είχε γίνει κυρία των 3/5 εξ αδιαιρέτου του κατωτέρω ακινήτου, κατά τον αναγραφόμενο λεπτομερώς γι' αυτήν και τους δικαιοπαρόχους της στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση νόμιμο τρόπο, πώλησε, μεταβίβασε και παρέδωσε στον αρχικώς ενάγοντα - εκκαλούντα, ...., το ιδανικό της μερίδιο των 3/5 εξ αδιαιρέτου, ενός αγροκτήματος, αποτελουμένου εκ γαιών βοσκοτόπων και δάσους, γνωστού υπό την επωνυμία "Ζ", της περιφέρειας της Κοινότητας .....

Έδεσσας, συνολικής εκτάσεως 4.500 παλαιών τουρκικών στρεμμάτων ή όσης και αν είναι, με τα αναφερόμενα λεπτομερώς επίσης στην προσβαλλομένη απόφαση όρια....Παράλληλα το εφεσίβλητο - εναγόμενο (ήδη αναιρεσείον) Ελληνικό Δημόσιο διατηρεί την κυριότητα του δασοκτήματος " Ω " ή "..... ", συνολικής εκτάσεως 18.899 στρεμμάτων, στην περιοχή "...." του όρους ..... (.....) νομού Πέλλας, που εκτείνεται εν μέρει στην περιφέρεια του Ειρηνοδικείου Έδεσσας και εν μέρει στην περιφέρεια του Ειρηνοδικείου Αλμωπίας, με όρια ανατολικώς.....και νοτίως με τη βοσκή ..... (ΕΤ ....), το δάσος ... (ΕΤ ....), τη βοσκή .... (ήδη δασόκτημα Ζ του αρχικώς εκκαλούντος 0 ενάγοντος) και τη βοσκή ........Τέλος, το ίδιο δασόκτημα, σύμφωνα με το άρθρο 21 παρ. 6 του ν. 1790/1988 κατελήφθη εκ νέου από την οικονομική Εφορία Έδεσσας , με το από 5-10-1988 πρωτόκολλο καταλήψεως, που μεταγράφηκε στις 5-10-1988 στον τόμο 271 και με αριθ. 27019 των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Έδεσσας και έχει ήδη τεθεί υπό τη διαχείριση της Κτηματικής Υπηρεσίας Ν.

Πέλλας. ΄Ηδη, λόγω της ασαφούς και εν μέρει εσφαλμένης περιγραφής και προσανατολισμού των θέσεων και τοπωνυμίων, που αναφέρονται ως όρια ιδίως στους ανωτέρω τίτλους ιδιοκτησίας του δασοκτήματος " Ζ ", υφίσταται σύγχυση περί των ορίων των ως άνω όμορων δασοκτημάτων, η εξακρίβωση των οποίων καθίσταται ανέφικτη και με βάση την υπάρχουσα κατάσταση της νομής, δεδομένου ότι πλην των εκατέρωθεν διαχειριζομένων δασοσκεπών εκτάσεων, υπάρχουν σε αμφότερα βοσκότοποι, χορτολιβαδικές και άγονες μη εκμεταλλεύσιμες εκτάσεις, επί των οποίων δεν προκύπτουν εμφανείς υλικές πράξεις φυσικής εξουσίασης των διαδίκων ή των δικαιοπαρόχων τους.

Ωστόσο, είναι εφικτός ο διαχωρισμός της αμφισβητούμενης έκτασης μεταξύ των δυο δασοκτημάτων σε δυο ισοδύναμα κατ' έκταση και οικονομική αξία τμήματα με αναφορά συντεταγμένων, όπως εκτίθεται στην υπ' αριθ. 6/2001 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος πραγματογνώμονος ..... Ο διαχωρισμός πρέπει να γίνει αφού ληφθεί υπόψη ως αφετηρία το σταθερό όριο (θέση) πέτρα .... - περιοχή ....., όπως ακριβώς και στην 109/1996 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου αυτού αναφέρεται, καθώς και των φυσικών ορίων (ρέματα - κορυφογραμμές - δρόμοι), ώστε να προκύψουν δυο ίσης έκτασης και οικονομικής αξίας κτήματα.

Ο διαχωρισμός γίνεται στο τμήμα του δάσους "Ζ" ( ...... ) με συντεταγμένες σημείων........Εξάλλου, η περιγραφή των ορίων του τμήματος του δάσους δημοσίου "..... " με αναφορά συντεταγμένων σημείων έχει ως εξής: α).....Με την ανωτέρω δε κατανομή της αμφισβητούμενης εδαφικής λωρίδας μεταξύ των δασοκτημάτων σε δυο ίσης περίπου έκτασης και ίσης εν τέλει οικονομικής αξίας τμήματα, ο υπάρχων κεντρικός δρόμος προς το χιονοδρομικό κέντρο " .... " καθίσταται σταθερό και αδιαμφισβήτητο όριο μεταξύ των συνεχομένων ακινήτων.

Συνεπώς, πρέπει να γίνει δεκτή, ως και κατ' ουσία βάσιμη η κρινομένη αγωγή και να καθορισθούν, κατά τα προαναφερόμενα, τα όρια των όμορων δασικών εκτάσεων των διαδίκων". Με αυτά, που δέχθηκε και έτσι, που αποφάσισε το δικαστήριο της ουσίας, ορθώς, σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην αρχή της παρούσας, ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις και δεν παραβίασε ούτε τις διατάξεις των άρθρων 788, 789 και 790 ΑΚ (αφού δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι ο ενάγων - δικαιοπάροχος των αναιρεσιβλήτων ήταν συγκύριος κατά τα 3/5 εξ αδιαιρέτου του ενός των ομόρων ακινήτων) και συνεπώς ο μοναδικός λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, από 3-1-2005, αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 62/2002 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ