Supreme Court dismisses appeal in lease dispute, ruling lower court correctly considered prior judgment as evidence.

Απόφαση 1581 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1581/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Της εδρεύουσας στην Αθήνα, ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Ε. Κ. και Σία Ε.Ε." όπως νόμιμα εκπροσωπείται, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Μαλακάση, αφού ανακάλεσε την δήλωση για παράστασή του και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Σωματείου με την επωνυμία "Ελληνοαμερικανικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα" Ν.Π.Ι.Δ. που εδρεύει στο Π. Ψυχικό, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κατερίνα Νικολάκη-Στάμου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:2051/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5687/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-2-2013 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης, ανέγνωσε την από 25-9-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει, ότι, η με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 5687/2012 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών (άρθρ. 647 επ. Κ.Πολ.Δ.), αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής :

Το ήδη αναιρεσίβλητο μη κερδοσκοπικό σωματείο με την επωνυμία "...", είχε εγείρει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 18.5.2011 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 3065/2011 αγωγή, στρεφομένη κατά της ήδη αναιρεσείουσας ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Ε. Κ. και Σια Ε.Ε.", με την οποία ιστορούσε ότι έχει ιδρύσει τα ιδιωτικά σχολεία με την επωνυμία "..." και "...", το πρώτο των οποίων βρίσκεται στην Κάντζα Αττικής και περιλαμβάνει δύο σχολικά κτίρια και το δεύτερο στο Παλαιό Ψυχικό Αττικής και περιλαμβάνει επτά σχολικά κτίρια.

Ότι δυνάμει διαδοχικών συμβάσεων μίσθωσης που είχαν καταρτισθεί μεταξύ αυτού και της εναγόμενης και ήδη αναιρεσείουσας με τα από 1.2.2008, 31.10.2008 και 8.1.2010 ιδιωτικά συμφωνητικά είχε εκμισθώσει σ' αυτήν για τα αναφερόμενα στην αγωγή χρονικά διαστήματα και ειδικότερα με το τελευταίο τούτων τα περιγραφόμενα στην αγωγή κυλικεία, τρία κοντέϊνερ προς χρήση γραφείων και αποθήκης και τους περιγραφόμενους χώρους για την τοποθέτηση και λειτουργία σ' αυτούς τροχήλατων κινητών καντινών και παρασκευαστηρίου.

Ότι η διάρκεια της μίσθωσης που είχε καταρτισθεί με το τελευταίο των ως άνω συμφωνητικών ορίσθηκε για το από 1.1.2010 έως 31.8.2010 χρονικό διάστημα και μολονότι έληξε, εντούτοις η εναγόμενη αρνείται να αποδώσει τη χρήση των μισθίων ισχυριζόμενη ότι η μίσθωση είναι εμπορική και ως εκ τούτου ισχύει για δώδεκα έτη και ότι (ισχυρίζεται το ενάγον) και αν ακόμη ήθελε γίνει δεκτό ότι η μίσθωση είναι εμπορική, η εναγόμενη έχει παραιτηθεί της παρεχόμενης σ' αυτήν προστασίας του νόμου, ως προς τη διάρκεια της μίσθωσης, πράγμα που έγινε με το δεύτερο και το τρίτο χρονολογικά των ως άνω μισθωτηρίων συμφωνητικών και συνεπώς η διάρκειά της έληξε στις 31.8.2010.

Με βάση δε αυτό το ιστορικό και ισχυριζόμενο περαιτέρω το ενάγον ότι η εναγόμενη έχει παραβιάσει την μνημονευόμενη στην αγωγή υγειονομική διάταξη, πράγμα που σύμφωνα με ρητό όρο (ένατο) του τρίτου των προαναφερομένων ιδιωτικού συμφωνητικού παρέχει σ' αυτό το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση μίσθωσης, στην οποία και προέβη με την ένδικη αγωγή, ζήτησε όπως υποχρεωθεί η εναγόμενη να του αποδώσει τη χρήση των μισθίων, κυρίως λόγω παρέλευσης του συνομολογηθέντος χρόνου διάρκειάς της, άλλως (επικουρικά) λόγω παραίτησής της από την προστασία που παρέχει ο νόμος σ' αυτήν αναφορικά με τη διάρκειά της, άλλως δε (επικουρικότερα) λόγω λήξης αυτής που επήλθε με την προαναφερόμενη καταγγελία.

Περαιτέρω η ήδη αναιρεσείουσα είχε εγείρει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 4.9.2010 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 5233/2010 αγωγή, στρεφομένη κατά του ήδη αναιρεσίβλητου, με την οποία επικαλούμενη ότι η μίσθωση η οποία καταρτίσθηκε μεταξύ αυτής και του εναγόμενου με το πρώτο χρονολογικώς των ως άνω συμφωνητικών μίσθωσης (από 10.1.2008) και η οποία ανανεώθηκε με το δεύτερο και το τρίτο των συμφωνητικών αυτών (από 31.10.2008 και 8.1.2010) είναι εμπορική και ότι έχει εκ του νόμου δωδεκαετή διάρκεια, ζήτησε να αναγνωρισθεί ο χαρακτήρας της μίσθωσης ως εμπορικής και ότι αβασίμως το εναγόμενο αξιώνει την απόδοση των μισθίων λόγω παρέλευσης του συμβατικού χρόνου διάρκειάς της, όχι όμως και του νόμιμου τοιούτου.

Επί των αγωγών αυτών, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, η υπ' αριθμ. 2051/2011 απόφαση με την οποία α) απορρίφθηκε η πρώτη των προαναφερομένων αγωγών κατά την κύρια βάση της, ως μη νόμιμη, κριθέντος ότι η επίμαχη μίσθωση, εφόσον αφορά κυλικεία ιδιωτικού και όχι δημόσιου σχολείου, υπάγεται στην προστασία του νόμου περί εμπορικών μισθώσεων (ΠΔ 34/1995), β) απορρίφθηκε κατά την πρώτη επικουρική της βάση ως αβάσιμη κατ' ουσία, γ) έγινε δεκτή αυτή κατά την επικουρικότερη βάση της, περί απόδοσης των μισθίων λόγω λήξης της διάρκειάς της, η οποία επήλθε με καταγγελία για παράβαση όρου της σύμβασης μίσθωσης και διατάχθηκε η απόδοση αυτών και δ) απορρίφθηκε η δεύτερη των ανωτέρω αγωγών ως αβάσιμη κατ' ουσία.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν έφεση αμφότερα τα διάδικα μέρη και ειδικότερα το μεν ενάγον της πρώτης αγωγής άσκησε την από 16.2.2012 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 1544/2012 έφεση, η δε ενάγουσα της δεύτερης των εν λόγω αγωγών την από 1.2.2012 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 817/2012 τοιαύτη. Επί των εφέσεων αυτών, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε από το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, το οποίο δίκασε ομοίως κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών, η υπ' αριθμ. 5687/2012 απόφαση, με την οποία α) απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η πρώτη των προαναφερομένων εφέσεων και β) απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσία η δεύτερη των εν λόγω εφέσεων, κριθέντος ότι η εναγόμενη - ενάγουσα μισθώτρια εταιρία είχε παραβιάσει την εις αυτήν (απόφαση) μνημονευόμενη υγειονομική διάταξη, γεγονός που παρείχε στο ενάγον της πρώτης αγωγής το συμβατικό δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης μίσθωσης.

Κατά της απόφασης αυτής εναντιώνεται η ηττηθείσα εναγόμενη της πρώτης αγωγής και ενάγουσα της δεύτερης με την ένδικη αίτηση αναίρεσης και με τους διατυπούμενους δι' αυτής λόγους, οι οποίοι και ερευνώνται στη συνέχεια κατά τα παρακάτω για ένα έκαστο τούτων ειδικότερον εκτιθέμενα.-

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 20 του ΚΠολΔ αναιρείται η απόφαση, αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα, που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Παραμόρφωση υπάρχει, όταν το δικαστήριο κάνει διαγνωστικό λάθος (εσφαλμένη ανάγνωση) και αποδίδει σε ορισμένο αποδεικτικό έγγραφο, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

του ΚΠολΔ, περιεχόμενο διαφορετικό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς τα πράγματα, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. 'Ετσι, παραμόρφωση μπορεί να γίνει είτε θετικώς με τη λάθος ανάγνωση του κειμένου του εγγράφου, είτε αρνητικώς με την παράλειψη ανάγνωσης κρίσιμων φράσεων ή περικοπών του (ΑΠ 1641/2008, ΑΠ 1957/2006).

Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια για τον αναιρεσείοντα κρίση του να σχημάτισε το δικαστήριο αποκλειστικώς ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο, που φέρεται ως παραμορφωμένο. Δεν υπάρχει όμως παραμόρφωση με την πιο πάνω έννοια, όταν το δικαστήριο από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένως, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον 'Αρειο Πάγο (άρθρ. 561 § 1 ΚΠολΔ).- Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του και κατ' ορθή εκτίμηση του περιεχομένου της (άρθρ. 561 § 2 Κ.Πολ.Δ.), τα ακόλουθα, τα οποία ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ότι :

Το αναιρεσίβλητο σωματείο με την επωνυμία "...", έχει ιδρύσει τα ιδιωτικά σχολεία με την επωνυμία "..." και "...". Στο πρώτο των σχολείων αυτών, το οποίο βρίσκεται στην Κάντζα, υπάρχουν δύο σχολικά κτίρια και στο δεύτερο, το οποίο βρίσκεται στο Παλαιό Ψυχικό, υπάρχουν επτά σχολικά κτίρια. Περαιτέρω, δυνάμει σύμβασης μίσθωσης η οποία καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων με το από 8.1.2010 ιδιωτικό συμφωνητικό, το αναιρεσίβλητο εκμίσθωσε στην αναιρεσείουσα τρία κυλικεία των σχολικών κτιρίων που βρίσκονται στο Παλαιό Ψυχικό, έναν χώρο στο προαύλιο του θεάτρου του εν λόγω σχολικού συγκροτήματος, στον οποίο τοποθετήθηκαν δύο τροχήλατες καντίνες, και δύο κυλικεία τα οποία βρίσκονται στο σχολικό συγκρότημα της Κάντζας, καθένα από τα οποία περιλαμβάνει έναν κεντρικό χώρο με αποθήκη και ένα περίπτερο.

Εκμισθώθηκαν επίσης α) χώρος επιφανείας 50 τ.μ., που βρίσκεται στον πρώτο όροφο του κτιρίου "..." του σχολικού συγκροτήματος Παλαιού Ψυχικού, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως παρασκευαστήριο και β) τρία κοντέϊνερ, επιφανείας 15 τ.μ. έκαστο, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως γραφείο το ένα και ως αποθήκη τα άλλα δύο και τοποθετήθηκαν στο χώρο στάθμευσης του προαναφερόμενου κτιρίου "...".

Περαιτέρω, ερευνώντας το Εφετείο τη βάση της αγωγής του ενάγοντος σωματείου για λήξη της μίσθωσης λόγω καταγγελίας γενομένης εκ μέρους αυτού για παράβαση όρου της σύμβασης μίσθωσης από την μισθώτρια και ήδη αναιρεσείουσα, δέχθηκε ως αποδεικνυόμενα τα ακόλουθα : "Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 42 § 3 εδ.

ε' της Υ.Α.Αιβ 8577/1983 "Υγειονομικός έλεγχος, όροι ίδρυσης κατ/των, επιχ/ων, εργ/ων", στα κυλικεία των σχολείων μπορεί να προσφέρονται και είδη που επιτρέπονται από τις εκάστοτε ισχύουσες αγορανομικές διατάξεις. Κατά τον χρόνο της ένδικης μίσθωσης ίσχυε η ΔΥ1γ /Γ.Π./οικ.9328/2006 (ΦΕΚ Β' 1183/2006) η οποία όριζε περιοριστικά τα προϊόντα που επιτρεπόταν να διατίθενται στα κυλικεία των δημοτικών σχολείων, γυμνασίων και λυκείων.

Στα εν λόγω προϊόντα δεν περιλαμβάνονταν κοτομπουκιές, τηγανιτές πατάτες και τσιπς. Εξάλλου οι διάδικοι συμφώνησαν με τον ένατο όρο του από 8.1.2010 μισθωτηρίου συμφωνητικού ότι "σε περίπτωση που η μισθώτρια υποπέσει σε οποιαδήποτε υγειονομική ή αγορανομική παράβαση, ο εκμισθωτής έχει αυτομάτως δικαίωμα να καταγγείλει αζημίως την παρούσα μίσθωση, χωρίς την τήρηση προθεσμίας".

Στον πέμπτο όρο του ιδίου ως άνω μισθωτηρίου προβλέπεται ότι "για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας απαραίτητης για την λειτουργία της επιχείρησης της μισθώτριας την αποκλειστική ευθύνη φέρει η ίδια η μισθώτρια". Στις 27.1.2011 διενεργήθηκε υγειονομικός έλεγχος στις δύο μίσθιες τροχήλατες καντίνες από τους αρμόδιους υπαλλήλους της Διεύθυνσης Περιβαλλοντικής Υγιεινής και Υγειονομικού Ελέγχου της Περιφέρειας Αττικής και διαπιστώθηκε ότι η μισθώτρια εταιρία προσέφερε προς πώληση στους μαθητές κοτομπουκιές, τηγανιτές πατάτες και τσιπς, ήτοι προϊόντα τα οποία δεν επιτρέπεται να διατίθενται προς πώληση σύμφωνα με την προαναφερθείσα υγειονομική διάταξη.

Διαπιστώθηκε επίσης κατά τον παραπάνω έλεγχο ότι η μισθώτρια λειτουργούσε εγκατάσταση ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων στον πρώτο όροφο του κτιρίου ... χωρίς άδεια λειτουργίας. Ακολούθως με την υπ' αρ. 7/2011 απόφαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής του Δήμου Φιλοθέης - Ψυχικού, ανακλήθηκαν οι υπ' αριθμ. 10382/10383/2010 άδειες λειτουργίας υπαίθριου στάσιμου εμπορίου ήτοι των άνω τροχήλατων καντινών.

Σύμφωνα με τις άνω αποφάσεις ένας από τους λόγους για τους οποίους ανακλήθηκε η ως άνω άδεια λειτουργίας των καντινών, συνίσταται στη διάθεση προϊόντων που δεν προβλέπονταν στην προαναφερθείσα ΔΥ1γ/Γ.Π./οικ.9328/2006, ήτοι των προαναφερθέντων ειδών. Η εκ μέρους της μισθώτριας διάθεση των παραπάνω προϊόντων στις τροχήλατες καντίνες, η λειτουργία της άνω εγκατάστασης ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων χωρίς άδεια, καθώς και η λειτουργία των τροχήλατων καντινών χωρίς άδεια, συνιστούν παραβάσεις των οικείων υγειονομικών και αγορανομικών διατάξεων.

Περαιτέρω ουδόλως αποδείχτηκε ότι το σωματείο με την ιδιότητα του εκμισθωτή, υποχρέωσε καθ' οιονδήποτε τρόπο ή συνήνεσε στο να προσφέρει η μισθώτρια προς πώληση στους μαθητές προϊόντα μη επιτρεπόμενα από την ισχύουσα υγειονομική διάταξη. Αντίθετα από τον προσκομιζόμενο και συνημμένο στο μισθωτήριο συμφωνητικό κατάλογο των προσφερομένων προϊόντων στα κυλικεία και στις καντίνες, αποδεικνύεται ότι το σωματείο είχε ορίσει επακριβώς τα προϊόντα που επιτρέπεται στα κυλικεία να προσφέρουν προς πώληση στους μαθητές των σχολείων, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβάνονται "κοτομπουκιές" και "τσιπς", είδη τα οποία η μισθώτρια προσέφερε στους μαθητές.

Επίσης σε έλεγχο του ΕΦΕΤ που έγινε στις 5.5.2011 στα κυλικεία που εκμεταλλεύεται η μισθώτρια διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν προϊόντα προς πώληση στους μαθητές που δεν επιτρεπόταν από την ισχύουσα ΔΥ1γ/Γ.Π./οικ.9328/2006 αγορανομική διάταξη, ενώ πολλές καταγγελίες είχαν γίνει από καθηγητές των σχολείων αλλά και μαθητές που αφορούσαν παραβάσεις υγειονομικών και αγορανομικών διατάξεων εκ μέρους της μισθώτριας εταιρίας, όπως σαφώς κατέθεσε και ο εξετασθείς ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου μάρτυρας Λ.

Χ.. Εξάλλου η διαπιστωθείσα από τον γενόμενο έλεγχο έλλειψη άδειας λειτουργίας ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων οφείλεται αποκλειστικά στην μισθώτρια και ουδόλως αποδείχτηκε ευθύνη του σωματείου ή έλλειψη οποιασδήποτε συνδρομής του όπου αυτή ήταν απαραίτητη, απορριπτομένων όλων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της εκκαλούσας.".

Με βάση δε τα ανωτέρω δεκτά γενόμενα υπ' αυτού ως αποδειχθέντα το Εφετείο οδηγήθηκε στην κρίση ότι "Ως εκ τούτου το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που κατέληξε στις ίδιες κρίσεις απορρίπτοντας την από 4.9.2010 αγωγή και κάνοντας δεκτή την από 18.5.2011 αγωγή κατά την επικουρική της βάση, δεν έσφαλε, αλλ' ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις και τον νόμο εφήρμοσε γι' αυτό και πρέπει η κρινόμενη από 1.2.2012 έφεση να απορριφθεί ως αβάσιμη κατ' ουσίαν.".

Από τις προαναφερόμενες παραδοχές του Εφετείου προκύπτει με σαφήνεια ότι το εν λόγω δικαστήριο έκρινε ότι εκείνο το οποίο ενεργοποίησε τον προαναφερόμενο ένατο όρο της σύμβασης μίσθωσης, με τον οποίο είχε συμφωνηθεί και γίνει αποδεκτό από τα διάδικα μέρη ότι "σε περίπτωση που η μισθώτρια υποπέσει σε οποιαδήποτε υγειονομική ή αγορανομική παράβαση, ο εκμισθωτής έχει αυτομάτως δικαίωμα να καταγγείλει αζημίως την παρούσα μίσθωση, χωρίς την τήρηση προθεσμίας", ήταν προεχόντως ότι κατά τον γενόμενο υγειονομικό έλεγχο της 27.1.2011 διαπιστώθηκε ότι προσέφερε προς πώληση στους μαθητές προϊόντα (κοτομπουκιές, τηγανιτές πατάτες και τσιπς) τα οποία δεν επιτρεπόταν από την προαναφερόμενη ΔΥ1γ/Γ.Π./οικ.9328/2006 υγειονομική διάταξη να διατίθενται προς πώληση.

Ήδη δε με τον πρώτο κατά σειρά λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης υπό την επίκληση του αριθμ. 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η από τη διάταξη αυτή πλημμέλεια, διότι τούτο, με το να δεχθεί ότι α) "στον 5ο όρο του ιδίου ως άνω μισθωτηρίου προβλέπεται ότι για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας, απαραίτητης για τη λειτουργία της επιχείρησης της μισθώτριας την αποκλειστική ευθύνη φέρει η ίδια η μισθώτρια", β) "διαπιστώθηκε επίσης κατά τον παραπάνω έλεγχο ότι η μισθώτρια λειτουργούσε εγκατάσταση ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων στον πρώτο όροφο του κτιρίου ..., χωρίς άδεια λειτουργίας", γ) "εξάλλου η διαπιστωθείσα από τον γενόμενο έλεγχο έλλειψη άδειας λειτουργίας ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων οφείλεται αποκλειστικά στη μισθώτρια και ουδόλως αποδείχτηκε ευθύνη του σωματείου, ή έλλειψη οποιασδήποτε συνδρομής του, όπου αυτή ήταν απαραίτητη, απορριπτομένων όλων των περί του αντιθέτου ισχυρισμών της εκκαλούσας", δ) "και η λειτουργία των τροχήλατων καντινών, χωρίς άδεια συνιστούν παραβάσεις των οικείων υγειονομικών και αγορανομικών διατάξεων, λόγω ανακλήσεώς τους από το Δήμο Φιλοθέης - Ψυχικού" και ε) "εξάλλου οι διάδικοι συμφώνησαν με τον 9ο όρο του από 8.1.2010 Ιδιωτικού Συμφωνητικού Μισθώσεως, ότι σε περίπτωση που η μισθώτρια υποπέσει σε οποιαδήποτε υγειονομική ή αγορανομική παράβαση ο εκμισθωτής έχει αυτομάτως το δικαίωμα να καταγγείλει αζημίως την παρούσα μίσθωση, χωρίς την τήρηση προθεσμίας", παραμόρφωσε το παρατιθέμενο στο αναιρετήριο περιεχόμενο της 4ης παραγράφου του 5ου όρου του ως άνω από 8.1.2010 μισθωτηρίου συμφωνητικού.

Η παραμόρφωση δε αυτή έγινε με παράλειψη ανάγνωσης όλων των περικοπών της παραγράφου αυτής, σύμφωνα με την οποία "Για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας απαραίτητης για τη λειτουργία της επιχείρησης της μισθώτριας, την αποκλειστική ευθύνη φέρει η ίδια η μισθώτρια και η τυχόν μη έκδοσή της, ή η τυχόν μη ανανέωση ή η παράτασή της, δεν επιδρά στο κύρος της παρούσας μίσθωσης, η οποία ισχύει με βάση όλα τα συμφωνηθέντα, εκτός αν η μη έκδοση, ανανέωση ή παράταση της άδειας οφείλεται σε λόγους που αφορούν την καταλληλότητα των χώρων των κυλικείων, εγγράφως πιστοποιουμένης από την αρμόδια υπηρεσία, οπότε η παρούσα σύμβαση θα λύεται αζημίως και για τα δύο μέρη".

Από δε την παράγραφο αυτή που παραλείφθηκε προκύπτει -κατά την αναιρεσείουσα - ότι η μη έκδοση, η μη ανανέωση και η μη παράταση της άδειας λειτουργίας της επιχείρησής της δεν επιδρά επί του κύρους της μίσθωσης και, συνεπώς, το Εφετείο, το οποίο παραλείποντας να λάβει υπόψη του το σύνολο του περιεχομένου του 5ου όρου της ως άνω σύμβασης μίσθωσης, δέχθηκε το αντίθετο, ότι δηλαδή "Για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας, απαραίτητης για τη λειτουργία της επιχείρησης της μισθώτριας την αποκλειστική ευθύνη φέρει η ίδια η μισθώτρια", και το οποίο στήριξε επί της παραδοχής του αυτής την κρίση του ότι δημιουργείται λόγος καταγγελίας της μίσθωσης και απέρριψε τον περί του αντιθέτου λόγο της έφεσής της (αναιρεσείουσας) έσφαλε, καθιστώντας έτσι αναιρετέα την απόφασή του.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι με αυτόν πλήττεται η ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων εκτίμηση του δικαστηρίου σχετικώς με το αποδεικτικό περιεχόμενο του επίμαχου όρου του μισθωτηρίου, το οποίο, κατά την αναιρεσείουσα, είναι εσφαλμένο ως αντίθετο προς εκείνο, το οποίο αυτή θεωρεί ως ορθό.

Σε κάθε δε περίπτωση είναι απορριπτέος ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος εφόσον, κατά τα προαναφερόμενα, το Εφετείο στήριξε προεχόντως την κρίση επί της κατά τα άνω παράβασης της υγειονομικής διάταξης, η οποία μόνη αρκούσε για την ενεργοποίηση του ένατου όρου της σύμβασης μίσθωσης, τα δε πλεοναστικώς μνημονευόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση περί έλλειψης άδειας λειτουργίας της εγκατάστασης ψησίματος κατεψυγμένων προϊόντων και περί λειτουργίας των τροχήλατων καντινών χωρίς άδεια δεν δύνανται να οδηγήσουν σε αποδοχή του ερευνόμενου λόγου αναίρεσης.-

ΙΙΙ.- Με τον τρίτο κατά σειρά λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, υπό την επίκληση ομοίως του αριθμ. 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η από τη διάταξη αυτή πλημμέλεια, διότι τούτο, με το να δεχθεί ότι τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στον τιμοκατάλογο ο οποίος είναι συνημμένος στο προαναφερόμενο από 8.1.2010 συμφωνητικό μίσθωσης και τα οποία προϊόντα διετίθεντο από αυτήν στο κυλικείο της, σύμφωνα με απορρέουσα από τον 7ο όρο του συμφωνητικού αυτού υποχρέωσή της, συνέπιπταν με τα περιοριστικώς αναφερόμενα στην υπ' αριθμ.

ΔΥ1γ/Γ.Π./οικ.93828/2006 υγειονομική διάταξη προϊόντα που διατίθενται στα σχολικά κυλικεία των γυμνασίων και λυκείων, παραμόρφωσε το περιεχόμενο τόσο της προαναφερόμενης Υγειονομικής Διάταξης όσο και του πιο πάνω τιμοκαταλόγου, αφού στον τιμοκατάλογο αναγράφονταν και προϊόντα πέραν εκείνων που περιλαμβάνονταν στην Υγειονομική Διάταξη.

Αποτέλεσμα δε της παραμόρφωσης αυτής ήταν να δεχθεί το δικαστήριο εκείνο ότι το ήδη αναιρεσιβαλλόμενο δεν έφερε καμία ευθύνη για την διάθεση από το σχολικό κυλικείο των προϊόντων τα οποία δεν αναγράφονται στην Υγειονομική Διάταξη και τούτο διότι αυτό ούτε συνήνεσε ούτε και υποχρέωσε αυτήν στην πώληση των εν λόγω προϊόντων.

Με βάση δε αυτή την παραδοχή το Εφετείο οδηγήθηκε στην απόρριψη των ισχυρισμών της α) ότι η αιτία των διαπιστωθεισών υγειονομικών παραβάσεων της αναιρεσείουσας ήταν η συμβατικώς επιβληθείσα από το αναιρεσίβλητο υποχρέωση τήρησης και διάθεσης από αυτήν των προϊόντων του τιμοκαταλόγου που ήταν συνημμένος στη σύμβαση μίσθωσης και β) ότι η αιτία της διαπιστωθείσας παραβίασης της αγορανομικής διάταξης περί μη έκδοσης αδείας ψησίματος στο κτίριο "..." του σχολικού συγκροτήματος του Παλαιού Ψυχικού, ήταν η μη συνδρομή εκ μέρους του αναιρεσίβλητου των αναγκαίων εγγράφων προς έκδοση της άδειας αυτής, πράγμα (απόρριψη των εν λόγω ισχυρισμών) που είχε ως αποτέλεσμα την αποδοχή από το Εφετείο της εκ μέρους της παραβίασης της δεύτερης παραγράφου του 9ου όρου της σύμβασης μίσθωσης και εντεύθεν της δημιουργίας του δικαιώματος του αναιρεσίβλητου να καταγγείλει την σύμβαση μίσθωσης.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος στο σύνολό του και ειδικότερα όσον μεν αφορά την προαναφερόμενη Υγειονομική Διάταξη ως απαράδεκτος, διότι αυτή δεν περιέχει δηλώσεις των διαδίκων ή και τρίτων που έγιναν πριν από τη δίκη και ανεξάρτητα από αυτήν και υπό αυτή την έννοια δεν αποτελεί έγγραφο, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ.

Κ.Πολ.Δ. και δεν επιδέχεται παραμόρφωση, όσον δε αφορά τον τιμοκατάλογο ως αβάσιμος. Τούτο δε διότι από την επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης, της ως άνω Υγειονομικής Διάταξης και του τιμοκαταλόγου, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ότι κατά τον διενεργηθέντα στις 27.1.2011 υγειονομικό έλεγχο στις δύο μίσθιες τροχήλατες καντίνες διαπιστώθηκε ότι η μισθώτρια και ήδη αναιρεσείουσα προσέφερε προς πώληση στους μαθητές κοτομπουκιές, τηγανιτές πατάτες και τσιπς, δηλαδή προϊόντα που σύμφωνα με την Υγειονομική Διάταξη δεν επιτρέπεται να διατίθενται προς πώληση, αφού δεν περιλαμβάνονται σ' αυτήν, και τα οποία δεν περιλαμβάνονται ούτε στον συνημμένο στη σύμβαση μίσθωσης τιμοκατάλογο.

Κατά συνέπεια παραμόρφωση του τιμοκαταλόγου εκ μέρους του Εφετείου όσον αφορά τα προϊόντα αυτά, η διάθεση των οποίων από την αναιρεσείουσα κρίθηκε ότι ασκεί ουσιώδη έννομη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δεν υπάρχει, ενώ η πηγάζουσα από τον τιμοκατάλογο υποχρέωση αυτής να διαθέτει προς πώληση από τις πιο πάνω καντίνες σουβλάκι χοιρινό και σουβλάκι κοτόπουλο, δεν προκύπτει από τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης ότι άσκησε έννομη επιρροή στην έκβαση της δίκης.- IV.- Κατά το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ.

γ' Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 106, 237 § 1 στοιχ. β', 453 και 524 § 1 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει ότι το δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη του τα νομίμως προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση αυτών από τον διάδικο.

Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση εγγράφου, όταν είναι ειδική και από αυτή προκύπτει η ταυτότητά του. Η εν λόγω επίκληση μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε και με αναφορά σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζομένων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου (Ολ.ΑΠ 14/2005, Ολ.ΑΠ 9/2000).

Εξάλλου, ο λόγος αυτός θεμελιώνεται κατ' ουσία στην περίπτωση που παρά τη γενική έκφραση της προσβαλλομένης απόφασης ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έχει ληφθεί υπόψη και το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο και κυρίως έγγραφο ή στην περίπτωση κατά την οποία από το σύνολο των αιτιολογιών της απόφασης γεννιούνται σοβαρές αμφιβολίες αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και εκτίμησε ορισμένο αποδεικτικό μέσο (ΑΠ 704/2008).- Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο κατά σειρά λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης πλήττεται η απόφαση του Εφετείου, διότι το δικαστήριο εκείνο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε ως δικαστικό τεκμήριο για την απόδειξη του ισχυρισμού της ήδη αναιρεσείουσας ότι το εντός του κτιρίου "..." υφιστάμενο κυλικείο μεταφέρθηκε με την συγκατάθεση του αναιρεσίβλητου στο κτίριο 12 και ότι κατά συνέπεια το εν λόγω κτίριο δεν καταλήφθηκε αυθαίρετα από την αναιρεσείουσα, όπως δέχθηκε το Εφετείο, την υπ' αριθμ. 800/2012 τελεσίδικη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, από την οποία προκύπτει το ακριβώς αντίθετο από εκείνο που κατά τα άνω δέχθηκε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος και τούτο διότι, όπως προαναφέρθηκε, το Εφετείο στήριξε την κρίση του περί ενεργοποίησης του ένατου όρου της σύμβασης μίσθωσης στην μνημονευόμενη στην υπ' αριθμ. δύο λατινικό (ΙΙ) σκέψη της παρούσας παράβαση της Υγειονομικής Διάταξης και όχι και στην κατά τα άνω εκ μέρους της αναιρεσείουσας μισθώτριας αυθαίρετη εκ μέρους της κατάληψη του κτιρίου 12 και σε κάθε περίπτωση ως αβάσιμος.

Τούτο δε διότι από την ρητή διαβεβαίωση της προσβαλλόμενης απόφασης ότι για να καταλήξει στην κρίση της ότι, μεταξύ των άλλων, το εν λόγω κτίριο 12 δεν περιλαμβάνεται στη σύμβαση μίσθωσης που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων, συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι, σε συνδυασμό προς όλες τις υπόλοιπες αιτιολογίες της, προκύπτει χωρίς κανένα δισταγμό ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη του και την ως άνω απόφαση, η οποία, ως αποτελούσα διαδικαστικό έγγραφο άλλης δίκης και προσκομιζόμενη για την απόδειξη κρίσιμου γεγονότος, λαμβάνει χαρακτήρα αποδεικτικού εγγράφου (ΑΠ 1535/2006).- IV.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα πρέπει α) να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, β) να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρ. 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 § 2 του Ν. 4055/2012, που άρχισε να ισχύει από 2.4.2012, σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού) και για το οποίο εκδόθηκε τo ισόποσο με αριθμό 2034431, σειρά Η, διπλότυπο της Δ.Ο.Υ.

Βύρωνος και γ) να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του έχοντος καταθέσει και προτάσεις αναιρεσίβλητου (άρθρ. 106, 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.2.2013 και με αριθμό κατάθεσης 132/2013 αίτηση αναίρεσης της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των μισθωτικών διαφορών υπ' αριθμ. 5687/2012 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.-

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκε τo ισόποσο με αριθμό 2034431, σειρά Η, διπλότυπο της Δ.Ο.Υ. Βύρωνος. - Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Μαΐου 2014 .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ