1581/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1581 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1581/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1......, 2. ....., 3..... και 4. ....... Εκπροσωπήθηκαν οι 1ος, 2ος και 3ος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κων/νο Γεωργόπουλο και ο 4ος παραστάθηκε με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο και πληρεξούσιο δικηγόρο τον Ανδρέα Μακρή.

Της αναιρεσίβλητης: ......, η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κυριαζή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 14-8-1984 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 107/1985, 180/1989 προδικαστικές, 70/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 271/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-9-2005 αίτησή τους και τους 30-1-2007 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης, ανέγνωσε την από 2 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε, να γίνει δεκτός ο πρώτος πρόσθετος λόγος αναιρέσεως της 271/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου και να απορριφθούν όλοι οι υπόλοιποι κύριοι και πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως (κατά της ίδιας αποφάσεως). Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψη τους, καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, που ορίζουν, αντιστοίχως, ότι κατά την ερμηνεία της δήλωσης βουλήσεως αναζητείται η αληθινή βούληση χωρίς προσήλωση στις λέξεις και ότι οι συμβάσεις ερμηνεύονται όπως απαιτεί η καλή πίστη, αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη, εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση, που υπάρχει κενό στη σύμβαση ή αμφιβολία για τις βουλήσεις, που δηλώθηκαν.

Η διαπίστωση από το δικαστήριο της ουσίας της υπάρξεως κενού ή αμφιβολίας δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Η διαπίστωση αυτή μπορεί είτε να αναφέρεται στην απόφαση ρητώς, είτε να προκύπτει αυτή εμμέσως, όταν, παρά τη μη ρητή αναφορά της διαπιστώσεως, ή ακόμα και παρά τη ρητή διαβεβαίωση της ανυπαρξίας της, το δικαστήριο προβαίνει σε ερμηνεία της συμβάσεως.

Αν, παρά την άμεση ή έμμεση αυτή διαπίστωση της υπάρξεως κενού ή αμφιβολίας, το δικαστήριο της ουσίας δεν προσφύγει στους ανωτέρω ερμηνευτικούς κανόνες για να ανεύρει την αληθινή βούληση των συμβληθέντων, παραβιάζει, με τη μη εφαρμογή τους, τους κανόνες αυτού, που καθιερώνουν οι πιο πάνω διατάξεις του Αστικού Κώδικα.

Περίπτωση δε τέτοιας έμμεσης, αλλά σαφούς, διαπιστώσεως περί υπάρξεως κενού σε κάποια σύμβαση ή αμφιβολίας ως προς τις βουλήσεις των συμβληθέντων, συντρέχει, μεταξύ άλλων και όταν το δικαστήριο της ουσίας, προς σχηματισμό της κρίσεώς του για τη μορφή και το περιεχόμενο κάποιας συμβάσεως, καταφεύγει σε έγγραφα και λοιπά στοιχεία, που βρίσκονται εκτός του συμβολαίου ή γενικώς του εγγράφου, με το οποίο καταρτίσθηκε η σύμβαση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης αποφάσεως, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά του, ως προς την αληθινή βούληση των συμβαλλομένων στα ..... και ...... συμβόλαια των συμβολαιογράφων Νάξου Βασιλείου Δέτση και Εμμανουήλ Βιλαντώνη, αντιστοίχως, και ιδίως στο δεύτερο από αυτά για τα ακριβή όρια και την έκταση των με τα ανωτέρω συμβόλαια μεταβιβασθέντων εδαφικών τμημάτων, προσέφυγε και σε άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως την κατάθεση, σε άλλη δίκη, του κοινού δικαιοπαρόχου των διαδίκων, την κατάθεση, για την προκειμένη υπόθεση "του μάρτυρα των εναγομένων ......", σε διάφορα άλλα έγγραφα, διαδικαστικά και μη, και σε επιχειρήματα, που δεν αντλούνται, επίσης, από τα ανωτέρω συμβολαιογραφικά έγγραφα.

Από τα παραπάνω, αλλά και από το σύνολο των σχετικών παραδοχών, συνάγεται ότι το Εφετείο διαπίστωσε, εμμέσως αλλά σαφώς, κενό και αμφιβολία ως προς τις δηλώσεις βουλήσεως των συμβαλλομένων στα προαναφερόμενα συμβόλαια, γι' αυτό και προέβη σε σχετική ερμηνεία τους. Όμως παρέλειψε να προσφύγει, για την ανεύρεση της αληθινής βουλήσεως των συμβαλλομένων στα πιο πάνω συμβόλαια, στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη, κατά παράβαση των άρθρων 173 και 200 ΑΚ.

Συνεπώς, υπέπεσε στην προβλεπομένη, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, πλημμέλεια και πρέπει να γίνει δεκτός και κατ' ουσία ο επ' αυτής της πλημμελείας στηριζόμενος πρώτος από τους πρόσθετους λόγους αναιρέσεως, που ασκήθηκαν εμπροθέσμως και παραδεκτώς, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο Εφετείο προς περαιτέρω εκδίκαση, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 271/2005 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα αποτελείται από άλλους δικαστές. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε χίλια εξακόσια σαράντα (1.640,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ