Supreme Court dismisses appeal and corrects lower court verdict regarding road length measurement error.

Απόφαση 1581 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1581/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1 , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Αζαριάδη.

Των αναιρεσίβλητων:1) Ψ1 , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Ρουπακιώτη και 2) Ψ2 , που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-2-2003 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Λευκάδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 553/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-8-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 30-3-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 5-8-2005 αιτήσεως αναιρέσεως της 553/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 1ου αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Όπως προκύπτει, από την 11758/20-2-2005 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..... , ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη προσδιορισμού ως δικασίμου της στην αρχή της παρούσας αποφάσεως αναφερομένης και κλήση προς συζήτηση επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στη δεύτερη αναιρεσίβλητη Ψ2 , η οποία, όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά την άνω δικάσιμο, ούτε υπέβαλε την, από το άρθρο 242 Κ.Πολ.Δ, δήλωση μη εμφανίσεως στο ακροατήριο.

Συνεπώς, το Δικαστήριο τούτο πρέπει να προχωρήσει στη συζήτηση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ).

ΙΙ.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξή της αποφάσεως περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο, που την έχει εκδώσει, μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από τη διάταξη αυτή, η οποία, ως εξαιρετική, υπηρετεί, στα πλαίσια της επιταγής για ασφάλεια του δικαίου, τον κύριο σκοπό της δίκης, που είναι η δικαιοσύνη, συνάγεται ότι μπορεί να γίνει διόρθωση των σφαλμάτων της αποφάσεως, που οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών, που ήθελε το δικαστήριο και αυτών, που έχουν διατυπωθεί στην απόφαση, έστω και αν από τη διόρθωση της ανακρίβειας της διατυπώσεως επέρχεται μεταβολή στο διατακτικό, αφού η μεταβολή αυτή, η οποία δεν ανατρέπει, αλλ' ορθώς διατυπώνει την αληθή δικαιοδοτική βούληση, κάτι που επιτρέπει ο νόμος, δεν αποτελεί παραβίαση του δεδικασμένου.

Η παραδρομή, στην οποία οφείλονται τα λάθη, αρκεί να προκύπτει από την όλη διάρθρωση της αποφάσεως και των συμβάντων κατά τη σύνταξη αυτής. Η ανωτέρω δε παραδρομή μπορεί να οφείλεται σε οποιαδήποτε αιτία, όπως και σε αμέλεια του δικαστηρίου ή του διαδίκου. Εξάλλου, όταν πρόκειται γενικώς για διεκδίκηση ακινήτου και δεν υπάρχει σύμπτωση ή υπάρχει διαφορά στο εμβαδόν ή τις πλευρικές διαστάσεις του, υπερισχύει πάντοτε και καθιστά ορισμένη τη σχετική αγωγή, η πλήρης περιγραφή των ορίων του διεκδικουμένου ακινήτου, που προσδιορίζουν πλήρως την ταυτότητα του επιδίκου.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το δικάσαν Εφετείο Πατρών δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα: "Ο Ψ1 άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας την από 7.10.1991 αγωγή κατά του Χ1 , με την οποία ζητούσε στο αιτητικό της να ρυθμιστεί η χρήση ενός κοινόχρηστου δρόμου πλάτους 4 μέτρων, ο οποίος ξεκινά από τον επαρχιακό δρόμο ..... , περιλαμβάνει στην αρχή του τριγωνική έκταση και φτάνει μέχρι το κοινόχρηστο πηγάδι.

Στο ιστορικό της αγωγής του ανέφερε ο ενάγων ότι ο αυτοκινητόδρομος αυτός έχει πλάτος 4 μέτρα και μήκος περίπου 80 μέτρα και φτάνει ακριβώς μέχρι το κοινόχρηστο πηγάδι. Ακολούθως ο ενάγων στις ενώπιον του ανωτέρω Δικαστηρίου προτάσεις του της πρώτης συζητήσεως, που κατατέθηκαν την 27.11.1991, ανέφερε ότι από παραδρομή γράφτηκε στην αγωγή ότι το μήκος του δρόμου είναι 80 μέτρα ενώ είναι 40 περίπου μέτρα μέχρι το πηγάδι.

Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 7/1997 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου, η οποία ήδη έχει καταστεί τελεσίδικη και η οποία δέχτηκε την αγωγή και διέλαβε στο διατακτικό της τα εξής: "Ρυθμίζοντας την προσήκουσα χρήση του αυτοκινητόδρομου, πλάτους 4 μέτρων και μήκους 40 μέτρων, που ευρίσκεται μεταξύ των ιδιοκτησιών εναγομένου και Ψ2 στη θέση " ..... " της κτηματικής περιφέρειας .....

Λευκάδας, αρχομένου εκ της επαρχιακής οδού ..... με κάθετο φορά και καταλήγοντας στο πηγάδι που ευρίσκεται πλησίον των αποθηκών του εναγομένου, διαλαμβάνοντος στην αρχή του και στο δυτικό μέρος του και τριγωνική έκταση, εντός της οποίας υφίσταται παλιά καρυδιά, προσδιορίζει όπως οι κοινωνοί του δρόμου αυτού, κάνουν ελεύθερη, ακώλυτη και συνεχή χρήση του δρόμου αυτού καθ' όλον το πλάτος και μήκος του, ώστε να διασφαλίζεται ευχερώς η μετάβασή τους με μηχανοκίνητα μέσα στο κοινόχρηστο πηγάδι, που βρίσκεται πλησίον των αποθηκών του εναγομένου".

Τόσο από το αιτιολογικό της ανωτέρω αποφάσεως, όσο και από το ως άνω διατακτικό της, προκύπτει η θέληση του Δικαστηρίου να χρησιμοποιούν οι κοινωνοί ακωλύτως τον "αυτοκινητόδρομο" από την έναρξή του μέχρι και το πηγάδι καθ' όλο το μήκος και πλάτος του, αναφέρει δε ως μήκος του τα 40 μέτρα, επειδή αυτό ανέφερε ο ενάγων στις προτάσεις του ότι ήταν το μήκος του μέχρι και το πηγάδι και δεν ήθελε το Δικαστήριο να χρησιμοποιείται ο δρόμος μόνο στα 40 μέτρα του μήκους του και να μην φτάνει στο πηγάδι.

Όμως ο ενάγων από παραδρομή ανέφερε στις προτάσεις του ότι ο δρόμος μέχρι το πηγάδι έχει μήκος 40 περίπου μέτρα, ενώ έχει 60,50 μέτρα κι η αριθμητική αυτή παραδρομή οδήγησε το Δικαστήριο σε ανακριβές διατακτικό, το οποίο υπόκειται σε διόρθωση ως προς το ορθό μήκος του δρόμου, αφού η θέληση του Δικαστηρίου να χρησιμοποιείται ο δρόμος καθ' όλο το μήκος του μέχρι το πηγάδι, παραμένει αναλλοίωτη και μάλιστα με τη διόρθωση αυτή εκλείπει η αντίφαση που ενυπήρχε λόγω του αριθμητικού λάθους.

Πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι η απόφαση δεν θα έπασχε και θα εκτελείτο ευχερώς, ακόμη και αν δεν ανέφερε καθόλου στο διατακτικό τα μέτρα μήκους του δρόμου, αρκεί που ανέφερε "καθ' όλο το μήκος του μέχρι το πηγάδι". Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με τις ίδιες σκέψεις δέχτηκε ότι η απόφαση υπόκειται σε διόρθωση και προέβη στη διόρθωση αυτής ως προς το αριθμητικό λάθος.

Επομένως ορθά εφάρμοσε το νόμο και έτσι ο σχετικός λόγος εφέσεως, που υποστηρίζει το αντίθετο, είναι αβάσιμος στην ουσία. Γιαυτό πρέπει να απορριφθεί η έφεση ως αβάσιμη στην ουσία". Με αυτά, που δέχθηκε το Εφετείο ορθώς, σύμφωνα και με τα προαναφερόμενα, ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 315 επ.

και 321 επόμ. ΚΠολΔ και ορθώς έκρινε παραδεκτή και νόμιμη την ένδικη αίτηση διορθώσεως της 7/1997 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας, της οποίας το δεδικασμένο και δεν παραβίασε, κατά τα μνημονευόμενα στην αρχή της παρούσας, αφού στο ίδιο το αναιρετήριο αναφέρεται ρητώς ότι "με την 7/1997 απόφαση ρυθμίσθηκε η προσήκουσα χρήση του αυτοκινητόδρομου, πλάτους 4 μέτρων και μήκους σαράντα μέτρων, που ευρίσκεται μεταξύ των ιδιοκτησιών του εναγομένου και της Ψ2 στη θέση .....

της κτηματικής περιφέρειας ..... , αρχομένου εκ της επαρχιακής οδού ..... με κάθετο φορά και καταλήγοντας στο πηγάδι που ευρίσκεται πλησίον των αποθηκών του εναγομένου". Εξάλλου, τόσο στην 7/1997 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας, όσο και στην 543/1998 απόφαση του Εφετείου Πατρών ως καταληκτικό σημείο του επιδίκου "αυτοκινητοδρόμου", που αρχίζει "από την περιφερειακή οδό .... ", ορίζεται ρητώς και σαφώς το "πηγάδι" ("φρέαρ").

Συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι, οι από τους αριθ. 14 και 16 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5 Αυγούστου 2003, αίτηση του Χ1 , για αναίρεση της 553/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του παραστάντος αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 28 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ