1580/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1580 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1580/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Αργυρώς Γρατσία-Πλατή και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. χα Π. Μ., 2. Ν. Μ. του Π., 3.Κ. Μ. του Π., 4. Φ. Μ.,5. Μ. Μ. Ι. Μ. και 6. Ά.- Μ. Μ. του Π. και Π. Δ., κατοίκων ..., όλοι οι ανωτέρω παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Πέτρο Παπανώτη, και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2005 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2790/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2957/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 7-7-2006 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 2120/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την παραπάνω απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο.

Εκδόθηκε η 6532/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και την αναίρεσή της ζητεί το αναιρεσείον με την από 12-3-2009 αίτησή του.

Εκδόθηκε η 1304/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου που ανέβαλλε την συζήτηση της υπόθεσης και διέταξε την επανάληψη της προκειμένου να προσκομισθούν απαραίτητα έγγραφα. Την υπόθεση επανέφερε για εκ νέου συζήτηση του αναιρεσείον με την από 7-11-2013 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης ανέγνωσε την από 20-8-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του δεύτερου λόγου και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Με την από 7.11.2013 κλήση του ηττηθέντος πρωτοδίκως εναγομένου - εκκαλούντος Επικουρικού Κεφαλαίου νόμιμα φέρεται προς κατ' ουσία εκδίκαση η υπό κρίση υπόθεση επί της από 28.7.2005 έφεσής του κατά της υπ' αριθμ. 2790/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ειδικής διαδικασίας αυτοκινήτων, μετά την έκδοση της υπ' αριθμ. 1304/2013 απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία αφενός μεν αναιρέθηκε η υπ' αριθμ. 6532/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που είχε εκδοθεί μετά από αναίρεση της υπ' αριθμ. 2957/2006 απόφασης του ιδίου ως άνω Εφετείου, αφετέρου δε κρατήθηκε η υπόθεση προς κατ' ουσία εκδίκαση (άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 3 ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012) και διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης προς εκτέλεση των εις αυτήν διαλαμβανομένων.-

ΙΙ.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι, η αναιρεθείσα με την υπ' αριθμ. 1304/2013 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου υπ' αριθμ. 6532/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής :

Με την από 10.1.2005 και με αριθμό κατάθεσης 197/2005 αγωγή, όπως αυτή παραδεκτά περιορίσθηκε δια μετατροπής του καταψηφιστικού της αιτήματος σε αναγνωριστικό (άρθρ. 295 § 1 εδάφ. β, 297, 299 Κ.Πολ.Δ.), οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι, στη δικονομική θέση του πρώτου των οποίων Π. Μ., αποβιώσαντος στις 2.9.2012, υπεισήλθαν οι λοιποί εξ αυτών, σύζυγος και τέκνα του, υπό την ιδιότητά τους ως μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του, ισχυριζόμενοι ότι από υπαιτιότητα του οδηγού αγνώστου αυτοκινήτου προκλήθηκε ο θανάσιμος τραυματισμός του γιού των δύο πρώτων και αδελφού των λοιπών Κ.

Μ., κατά το ατύχημα που έλαβε χώρα υπό τις συνθήκες που ειδικότερα περιγράφονται σ' αυτή, ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι το εναγόμενο και ήδη εκκαλούν Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης από Ατυχήματα Αυτοκινήτων" οφείλει να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης το συνολικό ποσό των 156.750 ευρώ, στη δεύτερη ενάγουσα το ποσό των 150.000 ευρώ και σε καθένα από τους λοιπούς ενάγοντες το ποσό των 60.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Επί της αγωγής αυτής, η οποία συζητήθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, η υπ' αριθμ. 2790/2005 απόφαση με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή και αναγνωρίστηκε ότι το εναγόμενο οφείλει να καταβάλει στον πρώτο ενάγοντα το συνολικό ποσό των 86.750 ευρώ, στη δεύτερη τούτων το ποσό των 80.000 ευρώ και στον καθένα από τους λοιπούς το ποσό των 30.000 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε το εναγόμενο την από 28.7.2005 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 7214/2005 έφεση, επί της οποίας, συζητήσεως γενομένης κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2957/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε αυτή ως αβάσιμη κατ' ουσία. Κατά της απόφασης αυτής άσκησε το εναγόμενο - εκκαλούν την από 7.7.2006 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 2120/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία έγινε δεκτή και αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση κατ' αποδοχή του επί του αριθμού 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

στηριζόμενου λόγου της. Στη συνέχεια δε, μετά την εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης από το δικαστήριο της παραπομπής, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 6532/2008 απόφαση του ίδιου πιο πάνω Εφετείου, με την οποία απορρίφθηκε η προαναφερόμενη έφεση στο σύνολό της ως αβάσιμη κατ' ουσία. Κατά της απόφασης αυτής του Εφετείου Αθηνών άσκησε το εναγόμενο - εκκαλούν την από 12.3.2009 αίτηση αναίρεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1304/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, με την οποία έγινε δεκτή και αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση κατ' αποδοχή του επί του αριθμού 11 γ' του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

στηριζόμενου λόγου της. Μετά ταύτα δε και δεδομένου ότι επρόκειτο περί αναίρεσης της απόφασης του δικαστηρίου της παραπομπής, το Δικαστήριο τούτο, εφαρμόζοντας το άρθρο 580 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 3 ισχύει μετά την αντικατάστασή της από το άρθρο 12 § 4 του Ν. 4055/2012, κράτησε την υπόθεση για να δικάσει κατ' ουσία επί της ως άνω από 28.7.2005 έφεσης του εκκαλούντος Επικουρικού Κεφαλαίου κατά της προαναφερόμενης υπ' αριθμ. 2790/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και διέταξε επανάληψη της συζήτησης στο ακροατήριο για να προσκομισθούν τα αναφερόμενα στο σκεπτικό της ως άνω 1304/2013 απόφασής του έγγραφα (φωτογραφίες).

Ήδη δε με την προαναφερόμενη στην υπ' αριθμ. ένα λατινικό (Ι) σκέψη της παρούσας κλήση του εκκαλούντος Επικουρικού Κεφαλαίου νομίμως φέρεται η υπόθεση προς κατ' ουσία εκδίκαση. Πλην όμως η συζήτηση της υπό κρίση υπόθεσης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη όσον αφορά την έκτη των καθ' ων η κλήση Ά. - Μ. Μ. του Π.

και Π., δεδομένου ότι από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει ότι αυτή δεν υπήρξε διάδικος σε καμία δίκη τόσο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας όσο και της κατ' αναίρεση, δεν στρέφεται δε κατ' αυτής η έφεση, ούτε και μνημονεύεται αυτή μεταξύ των συγγενών του αποβιώσαντος Π. Μ. στο υπ' αριθμ.

πρωτ. ... πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου Μοσχάτου.-

ΙΙΙ.- Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης του μάρτυρα των εναγόντων, που εξετάσθηκε νομίμως στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού - το εναγόμενο δεν εξέτασε κανένα μάρτυρα - όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η σχηματισθείσα σε σχέση με το ένδικο ατύχημα προκαταρκτική ποινική δικογραφία, την από 23.5.2003 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος του ανθυπαστυνόμου του Τμήματος Τροχαίας Κορίνθου Π.

Μ. και το υπό την ιδία ως άνω ημεροχρονολογία συνοδεύον αυτήν πρόχειρο σχεδιάγραμμα του ιδίου ως άνω ανθυπαστυνόμου, την από 23.5.2003 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του μηχανικού αυτοκινήτων Γ. Ο., που διορίσθηκε με εντολή του Διοικητή του Τμήματος Τροχαίας Κορίνθου, τις φωτογραφίες που είναι συνημμένες στην ως άνω προκαταρκτική ποινική δικογραφία (δεκαεπτά - 17 - τον αριθμό), την με αριθμό πρωτοκόλλου Α03/9844/3.7.2006 αναφορά της Εισαγγελέως Πρωτοδικών Κορίνθου προς τον Εισαγγελέα Εφετών Ναυπλίου, καθώς και τις φωτογραφίες που προσκομίζουν ο ενάγοντες (δέκα - 10 - τον αριθμό), η γνησιότητα των οποίων, όπως και εκείνων που είναι συνημμένες στην προκαταρκτική ποινική δικογραφία, δεν αμφισβητείται (άρθρ. 444 § 1 γ, 448 § 2 και 457 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως το πρώτο και το δεύτερο των άρθρων τούτων ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους από τα άρθρα 40 § 1 και 41 § 2, αντίστοιχα, του Ν. 3994/2011), εκτιμώμενα είτε προς άμεση απόδειξη είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ανεξαρτήτως αν αυτά (έγγραφα) πληρούν τους όρους του νόμου, μερικών μάλιστα των οποίων (εγγράφων) γίνεται ειδικότερη μνεία παρακάτω, χωρίς να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη των λοιπών, σε συνδυασμό με τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, τα οποία το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 336 § 4 Κ.Πολ.Δ.), αποδεικνύονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, τα ακόλουθα :

Στις 23.5.2003, ημέρα Παρασκευή και ώρα 15.15, ο Κ. Μ., υιός των δύο πρώτων εναγόντων, εκ των οποίων ο Π. Μ. απεβίωσε στις 2.9.2012 και αδελφός των λοιπών εξ αυτών, οδηγώντας το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί), κατασκευής εργοστασίου MERCEDES, χρώματος κίτρινου, εκινείτο επί της ΕΟ Αθηνών - Κορίνθου, με κατεύθυνση από Κόρινθο προς Αθήνα, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη από δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος πορείας του.

Στο 76,700 χιλιόμετρο η εν λόγω Εθνική Οδός σχηματίζει καμπύλη δεξιά και συνεχίζει ευθεία προς Αθήνα, έχουσα τρείς λωρίδες κυκλοφορίας και μία επιτάχυνσης. Στην παραπάνω χιλιομετρική θέση το συνολικό πλάτος του προς Αθήνα ρεύματος πορείας της οδού αυτής είναι 15,55 μέτρα και η μεν πρώτη από δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας έχει πλάτος 3,95 μ., η δεύτερη 4,10 μ., η τρίτη 3,70 μ.

και η τέταρτη 3,80 μ., ενώ προς τα δεξιά υφίσταται έρεισμα πλάτους 0,95 εκατοστών του μέτρου και συνεχόμενος προς αυτό αβαθής αύλαξ συλλογής ομβρίων υδάτων, πλάτους 1,95 μ. και πέραν αυτού σιδερένια προστατευτικά κιγκλιδώματα, ενώ προς τα αριστερά (υφίσταται) έρεισμα πλάτους 0,50 εκατοστών του μέτρου. Στην εν λόγω χιλιομετρική θέση τα δύο ρεύματα πορείας της οδού χωρίζονται με τσιμέντινο διαχωριστικό τοιχείο, το καθοριζόμενο με ρυθμιστική πινακίδα ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 120 χλμ/ώρα, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μεγάλη, των πεζών ανύπαρκτη, υπήρχε επαρκές φως ημέρας και η ορατότητα δεν περιοριζόταν, ενώ παράλληλα έπεφτε ψιλή βροχή, η οποία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας καθιστούσε την οδό ολισθηρή και συνεπαγόταν την εκ μέρους των οδηγών των κινουμένων αυτοκινήτων επίδειξη μεγαλύτερης προσοχής.

Όταν λοιπόν ο προαναφερόμενος Κ. Μ., οδηγώντας το παραπάνω όχημά του και επιστρέφοντας στην Αθήνα από την Καλαμάτα, όπου είχε μεταφέρει πελάτες του, έφθασε στην προαναφερόμενη χιλιομετρική θέση, λόγω της ολισθηρότητας της οδού και της αυξημένης ταχύτητας με την οποία έβαινε και περί της οποίας γίνεται λόγος παρακάτω, αλλά και λόγω του ότι δεν είχε τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, αφού φορούσε στα αυτιά του ακουστικά κινητής τηλεφωνίας και συνομιλούσε μέσω κινητού τηλεφώνου με τον κατά τα άνω αποβιώσαντα πατέρα του, απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του, εξετράπη προς τα δεξιά της πορείας του και ολισθαίνοντας πλάγια εισήλθε αρχικά στην πρώτη από δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, αφήνοντας ίχνη πλάγιας ολίσθησης μήκους 16,70 μέτρων και στη συνέχεια, εξακολουθώντας την πλάγια ολίσθηση επί του προαναφερόμενου αύλακος συλλογής ομβρίων υδάτων, αφήνοντας εκεί ίχνη μήκους 1,20 μέτρων, προσέκρουσε βίαια, με το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου του επί των ως άνω σιδερένιων κιγκλιδωμάτων της οδού, σύρθηκε επ' αυτών, αφήνοντας ίχνη πρόσκρουσης και σύρσης 9,30 μέτρων, προσέκρουσε στην παρακείμενη πινακίδα και συνεχίζοντας την πλάγια ολίσθησή του πραγματοποίησε περιστροφική κίνηση, αφήνοντας ίχνη πλάγιας ολίσθησης από περιστροφική κίνηση μήκους 13,90 μέτρων, προσέκρουσε βίαια με το οπίσθιο αριστερό τμήμα του στο ελαφρώς υπερυψωμένο κράσπεδο της νέας γέφυρας του Ισθμού της Κορίνθου, του οποίου κράσπεδου απέκοψε τμήμα και αμέσως μετά στα κιγκλιδώματα της γέφυρας αυτής, επί των οποίων βρέθηκε αιωρούμενο, με την αριστερή του πλευρά προς το έδαφος (βλ.

σχεδιάγραμμα, έκθεση αυτοψίας και φωτογραφίες ληφθείσες από το Τμήμα Τροχαίας Κορίνθου). Αποτέλεσμα δε του ατυχήματος τούτου ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του ως άνω οδηγού του ταξί Κ. Μ.. (βλ. υπ' αριθμ. πρωτ. ... ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του ιατροδικαστή Πειραιά Η. Μ.). Περαιτέρω, ο συνιστών τη βάση της αγωγής των εναγόντων ισχυρισμός αυτών ότι το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αγνώστων στοιχείων κόκκινου χρώματος αυτοκίνητο, το οποίο βαίνοντας με υπερβολική ταχύτητα, "ιλιγγιώδη" κατά τον μάρτυρα απόδειξης, επί της τρίτης από δεξιά λωρίδας κυκλοφορίας της Ε.Ο.

Αθηνών - Κορίνθου του ρεύματος προς Αθήνα και επιχειρώντας να προσπεράσει το εν λόγω ταξί, απώλεσε τον έλεγχο του οχήματός του, προσέκρουσε με το εμπρόσθιο πλάγιο δεξιό μέρος του στο εμπρόσθιο πλάγιο αριστερό τμήμα του ταξί και το εξέτρεψε προς τα δεξιά της πορείας του, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την προαναφερόμενη πρόσκρουση του ταξί στα κιγκλιδώματα και τον θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του, και το οποίο κόκκινο αυτοκίνητο δεν σταμάτησε στον τόπο του ατυχήματος και ουδέποτε ανευρέθη, δεν δημιουργεί στο Δικαστήριο την απαιτούμενη για την αποδοχή του δικανική πεποίθηση περί της βασιμότητάς του.

Τούτο δε ενόψει του ότι : α) η επικαλούμενη πρόσκρουση του άγνωστου κόκκινου αυτοκινήτου επί του ταξί δεν προσεπιβεβαιώνεται ούτε από την έκθεση αυτοψίας του Τμήματος Τροχαίας Κορίνθου, στην οποία ρητώς αναφέρεται ότι δεν διαπιστώθηκε εμπλοκή ετέρου αυτοκινήτου στο ένδικο ατύχημα, ούτε και από την με χρονολογία 23.5.2003 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα μηχανικού αυτοκινήτων Γ.

Ο., στην οποία αναφέρεται ότι το ταξί δεν φέρει ίχνη σύγκρουσης ή επαφής με άλλο όχημα και ότι, κατά τη γνώμη του (πραγματογνώμονα), το ατύχημα οφείλεται "σε κακή εκτίμηση του οδηγού λόγω κακών καιρικών συνθηκών (βροχής)", β) η επικαλούμενη με την ένδικη αγωγή αντίδραση του οδηγού του ταξί Κ. Μ. στην πρόσκρουση επί του αυτοκινήτου του τού κόκκινου αυτοκινήτου, συνισταμένη σε φρενάρισμα και ελιγμό του ταξί προς τα δεξιά της πορείας του, δεν ενισχύεται από τα αποδεικτικά στοιχεία της δικογραφίας και ιδίως από την προαναφερόμενη έκθεση αυτοψίας στην οποία ρητώς αναφέρεται ότι στον τόπο του ατυχήματος δεν ανευρέθησαν ίχνη τροχοπέδησης, μη δυναμένων να θεωρηθούν ως τοιούτων των ιχνών πλάγιας ολίσθησης από τους τροχούς του ταξί, ούτε και του ίχνους τροχού στο σημείο εκτροπής του ταξί, το οποίο ταξί μάλιστα δεν διέθετε σύστημα ΑΒS, πράγμα που σημαίνει ότι αν πράγματι είχε φρενάρει θα άφηνε σχετικά ίχνη, γ) ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας του ενδίκου ατυχήματος Ν.

Ζ. του Α., ο οποίος είναι πρώτος εξάδελφος του θανασίμως τραυματισθέντος Κ. Μ., στην από 3.9.2003 ένορκη κατάθεσή του ως μάρτυρα ενώπιον του ανθυπαστυνόμου του Τ.Τ.Κορίνθου Π. Μ., η οποία δόθηκε τρείς και πλέον μήνες μετά το ένδικο ατύχημα, καταθέτει ότι έχοντας μεταβεί και αυτός στην Καλαμάτα, οδηγώντας το υπ' αριθμ. ...

ΔΧΕ αυτοκίνητο (ταξί) και επιστρέφοντας στην Αθήνα μαζί με τον Κ. Μ., ακολουθούσε αυτόν σε απόσταση τριάντα περίπου μέτρων, ευρισκόμενος στην ίδια με τον παθόντα λωρίδα κυκλοφορίας και ότι αντιλήφθηκε ένα κόκκινο αυτοκίνητο να τον προσπερνά (δηλαδή τον μάρτυρα) "με ιλιγγιώδη ταχύτητα" από αριστερά και το οποίο, στη συνέχεια, στην προσπάθειά του να προσπεράσει και το όχημα του Κ.

Μ., συγκρούσθηκε με το εμπρόσθιο δεξιό πλευρό του με το αριστερό πλευρό του ταξί και μετά ταύτα κινήθηκε ευθεία και εξαφανίσθηκε. Όταν δε ο προαναφερόμενος ανακριτικός υπάλληλος τον ρώτησε γιατί αμέσως μετά το ατύχημα και δη κατά το χρόνο λήψης των στοιχείων ταυτότητάς του δεν ανέφερε την ύπαρξη του κόκκινου αυτοκινήτου, παρά μόνο αναφωνούσε ότι δεν κατάλαβε πώς εκτράπηκε το ταξί της πορείας του, απάντησε ότι δεν ανέφερε την ύπαρξη του κόκκινου αυτοκινήτου διότι είχε υποστεί ισχυρό σοκ.

Στην αμέσως δε επόμενη ερώτηση του εν λόγω ανακριτικού υπαλλήλου αν γνωρίζει περισσότερα στοιχεία για το κόκκινο αυτοκίνητο και ειδικότερα αριθμό κυκλοφορίας, μάρκα, τύπο κλπ, απάντησε ότι "όλα έγιναν αστραπιαία και δεν κατάφερα να συγκρατήσω περισσότερα στοιχεία". Πρέπει δε να σημειωθεί εδώ ότι γα) από την προαναφερόμενη έκθεση αυτοψίας προκύπτει με σαφήνεια ότι στο φερόμενο σημείο σύγκρουσης του κόκκινου αυτοκινήτου με το ταξί, δηλαδή στη δεύτερη από δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας, δεν βρέθηκαν ίχνη σύγκρουσης, δηλαδή θραύσματα γυαλιού και πλαστικών εξαρτημάτων, λόγος δε για την ύπαρξη του κόκκινου αυτοκινήτου γίνεται για πρώτη φορά με την ως άνω κατάθεση του Ν.

Ζ., και γβ) ότι το προαναφερόμενο σοκ του μάρτυρα Ν. Ζ., το οποίο φέρεται ότι δεν του επέτρεψε να κάνει λόγο για το κόκκινο αυτοκίνητο στους επιληφθέντες του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος άνδρες του Τ.Τ. Κορίνθου και το οποίο σοκ επιβεβαιώνεται από το υπ' αριθμ. πρωτ. ... έγγραφο της Γραμματείας Εξωτερικών Ιατρείων του Γενικού Νοσοκομείου Κορίνθου, δεν φέρεται να εμπόδισε αυτόν την ίδια ημέρα του ατυχήματος και ενώ βρισκόταν λόγω του σοκ στο ως άνω νοσοκομείο να κάνει λόγο για το κόκκινο αυτοκίνητο στον εξάδελφό του Ν.

Μ. του Π., αδελφό του θανασίμως τραυματισθέντος Κ. Μ., όπως αυτός καταθέτει περί τούτου στην από 29.9.2004 ένορκη κατάθεσή του ως μάρτυρα ενώπιον του ανθυπαστυνόμου του Α.Τ. Μοσχάτου Μ. Π., πλην όμως ουδεμία εξήγηση δίδεται ως προς το γιατί κανένας από αυτούς δεν προσήλθε την ιδία ημέρα να ενημερώσει περί του γεγονότος τούτου το οικείο Αστυνομικό Τμήμα ή το επιληφθέν του ατυχήματος Τ.Τ.

Κορίνθου, ώστε η αρμόδια αρχή να προβεί στις δέουσες έρευνες, δ) ο ίδιος αυτός μάρτυρας (Ν. Μ. του Π.), τόσο στην προαναφερόμενη από 29.9.2004 ένορκη κατάθεσή του όσο και στην από 23.2.2006 τοιαύτη ενώπιον της υπαστυνόμου Β' του Α.Τ. Μοσχάτου Β. Ν., καταθέτει ότι δύο ημέρες μετά το ατύχημα μετέβη στο σημείο του ατυχήματος όπου και βρήκε ένα κομμάτι του εμπρόσθιου αριστερού τμήματος του αυτοκινήτου του αδελφού του το οποίο έφερε "μία κόκκινη γραμμή", κατά την πρώτη κατάθεση, και "κόκκινες γραμμές - σημάδια", κατά τη δεύτερη κατάθεση, προερχόμενα από το άγνωστο κόκκινο αυτοκίνητο.

Το κομμάτι δε αυτό επιδείχθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο την 1.6.2005 κατά την ενώπιόν του εκδίκαση της υπόθεσης και στη συνέχεια αφού φωτογραφήθηκε πετάχθηκε, ενώ το κτυπημένο αυτοκίνητο του Κ. Μ. δόθηκε σε άγνωστο πλανόδιο ως "παλιοσίδερα". Σημειώνεται δε εδώ ότι στις προσαγόμενες από τους ενάγοντες - εφεσίβλητους φωτογραφίες απεικονίζεται το προαναφερόμενο κομμάτι, όπως και το κτυπημένο αυτοκίνητο του Κ.

Μ., το οποίο στο αριστερό πλαϊνό μέρος του εμπρόσθιου προφυλακτήρα φέρει δύο κουκίδες ερυθρού χρώματος, που κατ' αυτούς προέρχονται (γραμμές στο κομμάτι και κόκκινες κουκίδες στο αυτοκίνητο) από το άγνωστο κόκκινο αυτοκίνητο, ισχυρισμός που ευρίσκεται σε οξεία αντίθεση με τα διαλαμβανόμενα στην έκθεση αυτοψίας και στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης περί μη εμπλοκής ετέρου οχήματος στο ένδικο ατύχημα και περί μη ύπαρξης επί του ταξί ιχνών σύγκρουσης ή επαφής με άλλο όχημα, ε) ουδεμία εξήγηση δίδεται στο ότι ενώ κατά την έκθεση αυτοψίας η κίνηση των αυτοκινήτων ήταν μεγάλη, κανένας άλλος δεν αντιλήφθηκε το κόκκινο αυτοκίνητο παρά μόνο ο μάρτυρας Ν.

Ζ. και στ) πώς ενώ έπεφτε ψιλή βροχή, το οδόστρωμα ήταν λόγω τούτου ολισθηρό, η κίνηση των οχημάτων μεγάλη και έλαβε χώρα πρόσκρουση του κόκκινου αυτοκινήτου επί του ταξί, παρά ταύτα το κόκκινο αυτοκίνητο όχι μόνο δεν εξετράπη της πορείας του, όχι μόνο δεν έγινε αντιληπτό, αλλά αντιθέτως βαίνοντας πάντοτε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, συνέχισε την πορεία του σε ευθεία γραμμή και απομακρύνθηκε από τον τόπο του ατυχήματος.

Αναφορικά δε α) με την αυξημένη ταχύτητα του ταξί και β) περί της συνομιλίας του Κ. Μ. με τον πατέρα του κατά τον χρόνο του ατυχήματος μέσω κινητού τηλεφώνου και με ακουστικά κινητής τηλεφωνίας, και όχι με κινητό τηλέφωνο που να ήταν τοποθετημένο σε ειδική θέση για ανοικτή ακρόαση (βλ. άρθρ. 13 § 2 Ν. 2696/1999 - ΚΟΚ), η οποία συνομιλία κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας αποσπά την προσοχή του οδηγού του αυτοκινήτου, η κρίση του Δικαστηρίου περί αυτών στηρίζεται αναφορικά μεν με το πρώτο των ζητημάτων τούτων ιδίως στην σφοδρότητα της πρόσκρουσης του ταξί επί των κιγκλιδωμάτων της οδού, στην οφειλόμενη στην πρόσκρουση του ταξί στρέβλωση των κιγκλιδωμάτων, στην εν συνεχεία αποκοπή μέρους του ελαφρώς υπερυψωμένου κρασπέδου της οδού, λόγω της επ' αυτού πρόσκρουσης του ταξί, και τέλος στην ολοκληρωτική καταστροφή του τελευταίου, πράγματα που δεν θα είχαν συμβεί αν πράγματι το ταξί δεν είχε αυξημένη ταχύτητα - μη δυνάμενη να προσδιορισθεί επακριβώς - και που δεν δικαιολογούνται με εκτροπή της πορείας του συνεπεία πρόσκρουσης επ' αυτού του άγνωστου κόκκινου αυτοκινήτου, το οποίο μάλιστα μετά την σύγκρουσή του με το ταξί συνέχισε σε ευθεία γραμμή την πορεία του.

Αναφορικά δε με το δεύτερο των εν λόγω ζητημάτων στηρίζεται τόσο στην έκθεση αυτοψίας, στην οποία σαφής γίνεται λόγος ότι ο θανασίμως τραυματισθείς Κ. Μ. φορούσε στα αυτιά του ακουστικά κινητής τηλεφωνίας, όσο και στην από 1.10.2004 ένορκη κατάθεση ως μάρτυρα ενώπιον του ανθυπαστυνόμου του Α.Τ. Μοσχάτου Μ.

Π., του Κ. Μ., εξαδέλφου του θανόντος Κ. Μ., ο οποίος οδηγώντας και αυτός ταξί και επιστρέφοντας από την Καλαμάτα μαζί με τους Ν. Ζ. και Κ. Μ., προηγούμενος κατά χίλια περίπου μέτρα του Κ. Μ., καταθέτει ότι ειδοποιήθηκε μέσω κινητού τηλεφώνου από τον πατέρα του θανόντος να γυρίσει πίσω "διότι κάτι συνέβη στον γιό του", πράγμα που δεν μπορούσε κατά την κοινή λογική να γνωρίζει ο πατέρας του Κ.

Μ. αν αυτό που συνέβη δεν είχε συμβεί κατά τη διάρκεια της συνομιλίας του με τον παθόντα γιό του.- Ενόψει πάντων των ως άνω δεκτών γενομένων ως αποδειχθέντων το Δικαστήριο τούτο οδηγείται στην κρίση ότι το ένδικο ατύχημα δεν οφείλεται στην επικαλούμενη από τους ενάγοντες πρόσκρουση άγνωστου κόκκινου αυτοκινήτου επί του αυτοκινήτου - ταξί του Κ.

Μ., στην εντεύθεν εκτροπή του ταξί από την πορεία του, στην πρόσκρουση αυτού επί των κιγκλιδωμάτων της οδού και στον ένεκα αυτής επελθόντα θάνατο του ανωτέρω, αλλά σε αποκλειστική υπαιτιότητα του τελευταίου αυτού, συνισταμένης στο ότι ενώ οδηγούσε το όχημά του υπό συνεχή ψιλή βροχή, συνεπεία της οποίας η οδός ήταν ολισθηρή και ενώ ευρίσκετο σε καμπύλη της οδού, δεν είχε μειώσει την ταχύτητά του έτσι όπως επέβαλαν οι ως άνω συνθήκες της οδού, αλλά αντίθετα είχε αυξημένη ενόψει των συνθηκών αυτών ταχύτητα, προκύπτουσα κατά τα προαναφερόμενα από την σφοδρότητα της πρόσκρουσης του ταξί επί των κιγκλιδωμάτων της οδού, ούτε και είχε τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, αφού, όπως προαναφέρθηκε, συνομιλούσε κατά το χρόνο του ατυχήματος μέσω κινητού τηλεφώνου με τον πατέρα του (άρθρ. 19 § § 1, 2, 3 ΚΟΚ), γεγονότα τα οποία οδήγησαν τελικά στην εκτροπή του αυτοκινήτου από την πορεία του και στο θλιβερό αποτέλεσμα της απώλειας της ζωής ενός ανδρός ηλικίας 22 ετών.

Σύμφωνα λοιπόν με αυτά η ένδικη αγωγή είναι ουσιαστικά αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί. Κατά συνέπεια το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση του δέχθηκε τα αντίθετα έσφαλε περί την εκτίμηση των αποδείξεων, γι' αυτό και πρέπει, κατ' αποδοχή των ταύτα υποστηριζόντων πρώτου και δευτέρου λόγων της υπό κρίση έφεσης να εξαφανισθεί αυτή και στη συνέχεια να κρατηθεί και να δικασθεί η υπόθεση κατ' ουσία (άρθρ. 535 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και να απορριφθεί η αγωγή.

Τέλος, οι ενάγοντες πρέπει, λόγω της ήττας τους, να καταδικασθούν στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του εναγόμενου - ενεχομένου εκάστου τούτων κατ' ίσο μέρος - τόσο αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας όσο και της κατ' αναίρεση δίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1304/2013 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρ. 106, 176, 180 § 1, 183 Κ.Πολ.Δ.), τα οποία και ανέρχονται για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας στο ποσό των 22.000,00 ευρώ και για την κατ' αναίρεση δίκη, στην οποία το αναιρεσείον Επικουρικό Κεφάλαιο είχε καταθέσει και προτάσεις, στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ και συνολικά στο ποσό των είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000,00) ευρώ (22.000+3.000).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της υπόθεσης ως προς την έκτη των καθ' ων η κλήση Ά. - Μ. Μ. του Π. και Π..- Δικάζει κατ' αντιμωλία των διαδίκων.-

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την υπό κρίση έφεση.- Εξαφανίζει την εκκαλουμένη υπ' αριθμ. 2790/2005 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ειδικής διαδικασίας διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο.

Κρατεί και δικάζει κατ' ουσία την υπόθεση.-

Απορρίπτει την από 10.1.2005 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 197/2005 αγωγή.- Και

Καταδικάζει τους ενάγοντες, ενεχομένου εκάστου τούτων κατ' ίσο μέρος, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του εναγόμενου αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας και της κατ' αναίρεση δίκης, τα οποία ορίζει στο συνολικό ποσό των είκοσι πέντε χιλιάδων (25.000,00) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ