Supreme Court dismisses appeal against final judgment confirming property ownership based on long-term possession.

Απόφαση 1580 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1580/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..... , που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αλεξόπουλο.

Του αναιρεσίβλητου: ..... , που παραστάθηκε τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μιχάλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-7-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαυρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 31/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 9518/2001 προδικαστική,197/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 22-3-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 22-6-2005 αιτήσεως αναιρέσεως της 197/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το ως εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκε, ανελέγκτως, τα ακόλουθα: "Δυνάμει του με αριθ. .... πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Κερατέας Δημ. Ανδρέου, νομίμως μεταγραφέντος στα οικεία βιβλία μεταγραφών, ο ενάγων αγόρασε από τους Χ1 και Χ2 , ένα αγρόκτημα, που βρίσκεται στην θέση "...." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Κερατέας Αττικής, συνολικής επιφάνειας κατά τον εν λόγω τίτλο 8.962 τ.μ.

Το εν λόγω αγρόκτημα διαχωρίζεται, από αγροτικό δρόμο, σε δύο άνισα μεταξύ τους τμήματα, συνορεύει δε (το όλο ακίνητο) ανατολικά με ιδιοκτησία Ψ1 , νότια εν μέρει με ιδιοκτησία Ω1 και εν μέρει με αγροτικό δρόμο και δυτικά με ιδιοκτησία πρώην κληρονόμων Ω2 και Ω3 και νυν εναγομένων. Ο ενάγων, αμέσως μετά την αγορά του ως άνω αγροκτήματος, προέβη στην καλλιέργεια αυτού με την φύτευση σ'αυτό ελαιοδένδρων, τα οποία έκτοτε φροντίζει και επιμελείται, συλλέγοντας τον καρπό τους, ευρισκομένων σε πλήρη καρποφορία και παραγωγή, πριν δε από δέκα περίπου χρόνια προέβη στην περίφραξη τούτου στο βόρειο και νότιο όριό του προς τις πλευρές των αγροτικών δρόμων.

Επισκέπτεται τούτο τακτικά, επιβλέποντας και εποπτεύοντας αυτό, ασκώντας συνεχώς και αδιαλείπτως επί χρονικό διάστημα πλέον της εικοσαετίας (από το έτος 1972 και εντεύθεν), τις προσιδιάζουσες στην φύση και τον προορισμό του διακατοχικές πράξεις, με διάνοια κυρίου και καλή πίστη, σε συνάφεια με τον προδιαληφθέντα ιδιοκτησιακό τίτλο, γενόμενος έτσι κύριος παραγώγως και πρωτοτύπως (τακτική και έκτακτη χρησικτησία).

Σημειώνεται ότι η φύτευση των εν λόγω ελαιοδένδρων καθ' όλη την δυτική πλευρά του εν λόγω αγροκτήματος, έγινε με την χρήση οριοδείκτη - ράμματος, κατ'ευθεία γραμμή και σε απόσταση περίπου τριών (3) μέτρων από το όριο των γειτονικών (δυτικά) κτημάτων των Ω4 και κληρονόμων Ω3. Περαιτέρω, δέχθηκε ότι δυνάμει του υπ'αριθ. .....

πωλητηρίου συμβολαίου του ίδιου συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγραφέντος στα οικεία βιβλία μεταγραφών, περιέχοντος την διαλυτική αίρεση εξόφλησης του συμφωνηθέντος και πιστωθέντος τιμήματος, σε συνδυασμό με την υπ'αριθ. .... συμβολαιογραφική πράξη εξόφλησης, νομίμως, επίσης, μεταγεγραμμένης, ο πέμπτος εναγόμενος αγόρασε από τον Ω4 κατά ποσοστό 382ο/οο εξ αδιαιρέτου, ένα αγρόκτημα, που βρίσκεται στην θέση "..... " της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Κερατέας Αττικής, επιφανείας 1760 τ.μ., εμφαινόμενο στο από Μάϊο 1988 τοπογραφικό διάγραμμα του τεχνολόγου πολιτικού μηχανικού ....

και συνορευόμενο, κατά το ως άνω συμβόλαιο, ανατολικά και επί τεθλασμένης γραμμής (Α-Β συν Β-Γ συν Γ-Δ συν Δ-Ε και συν Ε-Α μέτρων αντιστοίχως 25, συν 16 συν 24 συν 20 και συν 54) με ιδιοκτησία Ω5, δυτικώς με ιδιοκτησία αδελφών .... , βόρεια με αγροτικό δρόμο μέτρων 22,50 και πέραν αυτού με ιδιοκτησία του πωλητή και νότια με ιδιοκτησία αγνώστων.

Στο ίδιο συμβόλαιο γίνεται μνεία ότι ο αγοραστής (πέμπτος εναγόμενος) θα χρησιμοποιεί αποκλειστικά το με αρ. 11 τμήμα του όλου αγροκτήματος, επιφανείας 606 τ.μ., που αντιστοιχεί στο μεταβιβαζόμενο σ' αυτόν με το προδιαληφθέν συμβόλαιο ποσοστό 382ο/οο εξ αδιαιρέτου, σύμφωνα με το εις χείρας του σχεδιάγραμμα του γεωμέτρη τοπογράφου .... .

Σύμφωνα με το εν λόγω σχεδιάγραμμα, το ως άνω αγρόκτημα του Ω4, έχει χωριστεί σε τέσσαρα (4) τμήματα, το πρώτο με εμβαδόν 299 τ.μ., που αντιστοιχεί σε ποσοστό εξ αδιαιρέτου 208/1000, το δεύτερο επιφανείας 305 τ.μ., που αντιστοιχεί σε ποσοστό εξ αδιαιρέτου 212ο/οο, το τρίτο επιφανείας 280 τ.μ., που αντιστοιχεί σε ποσοστό εξ αδιαιρέτου 197ο/οο και το τέταρτο (αποκλειστικής χρήσεως του πέμπτου εναγομένου) με εμβαδόν 606 τ.μ., που αντιστοιχεί σε ποσοστό εξ αδιαιρέτου επί ολοκλήρου του αγροκτήματος, 383ο/οο και το με στοιχ.

Α΄ τμήμα εμβαδού 270 τ.μ., που αντιστοιχεί σε δρόμο πλάτους 4.00 μέτρων. Δυνάμει του με αρ. 3868/1994 συμβολαίου της συμ/φου Λαυρίου Δαφν. Ιατρού - Ξούρα, νομίμως μεταγραμμένου στα οικεία βιβλία μεταγραφών, οι πρώτη, δεύτερος, τρίτος και τέταρτη των εναγομένων αγόρασαν από τους κληρονόμους Ω3 (Ω5, ...., ...., ...., ...., ...., ....

και .... ) έναν αγρό, που βρίσκεται στην θέση ".... " της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Κερατέας Αττικής, εκτάσεως 461 τ.μ., το οποίο εμφαίνεται στο από Νοέμβριο 1991 τοπογραφικό διάγραμμα της πολιτικού μηχανικού .... και συνορεύει, κατά τον ως άνω ιδιοκτησιακό τίτλο, βόρεια με αγροτική οδό σε πλευρά μήκους 15 μέτρων, και πέραν αυτού με υπόλοιπη ιδιοκτησία των ίδιων πωλητών, νότια σε πλευρά μήκους δύο (2) μέτρων με ιδιοκτησία αγνώστου, δυτικά σε πλευρά μήκους εβδομήντα (70) μέτρων με ιδιοκτησία των αγοραστών -πρώτης, δεύτερου, τρίτου και τέταρτης των εναγομένων, κατά δήλωσή τους και ανατολικά σε πλευρά μήκους 62 μέτρων με ιδιοκτησία (ενάγοντος).

Όπως προκύπτει από τα προδιαληφθέντα πωλητήρια συμβόλαια, τα ως άνω δύο αγροκτήματα είναι όμορα και η δυτική πλευρά μήκους 70 μέτρων του δεύτερου αγροκτήματος (των 461 τ.μ.) αντιστοιχεί σε τμήμα της ανατολικής πλευράς, μήκους 139 μέτρων, του αγροκτήματος των 1.760 τ.μ. Ο πέμπτος εναγόμενος από την προς αυτόν μεταβίβαση, κατά το έτος 1990, με το ως άνω πωλητήριο συμβόλαιο, του εξ αδιαιρέτου ποσοστού των 383ο/οο, επί του αγροκτήματος των 1760 τ.μ.

άρχισε να κάνει αποκλειστική χρήση του με αρ. 11 τμήματος αυτού, όπως τούτο εμφαίνεται στο σχεδιάγραμμα του γεωμέτρη μηχανικού .... , οι λοιποί δε εναγόμενοι την αποκλειστική χρήση των λοιπών τμημάτων, τα οποία είχαν παραχωρηθεί από τον ίδιο ιδιοκτήτη Ω4. Ο πέμπτος εναγόμενος, εγκατέστησε στο με αρ. 11 τμήμα λυόμενη οικία, κατά το έτος 1991, φύτεψε εσπεριδοειδή δένδρα και καλλωπιστικά φυτά, κατασκεύασε κατά το έτος 1993 αποθήκη, στην οποία εγκατέστησε γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος εκτρέφοντας σ'αυτό όρνιθες, επισκεπτόμενος τακτικά αυτό και ασκώντας εποπτεία τούτου.

Κατά το έτος δε 1993 περίπου, προέβη στην ανανέωση της υπάρχουσας στο ανατολικό όριο του αγροκτήματος, σε επαφή με το δυτικό όριο του αγροκτήματος του ενάγοντος, περίφραξης η οποία είχε τοποθετηθεί από τον δικαιοπάροχο του πέμπτου εναγομένου, πλέον της δεκαετίας, κατασκευάζοντας καινούργια περίφραξη πάνω στην υπάρχουσα βάση από μπετόν, από σιδηρούς πασσάλους και δικτυωτό συρματόπλεγμα.

Κατά την ως άνω, όμως, περίφραξη κατέλαβε και ενσωμάτωσε στο δικό του αγρόκτημα τριγωνική εδαφική λωρίδα από την όμορη ιδιοκτησία του ενάγοντος, εμβαδού 84,05 τ.μ. και όχι 137 τ.μ., όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο ενάγων και δέχθηκε εσφαλμένα η εκκαλουμένη απόφαση. Τούτο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι, ενώ με βάση τον προδιαληφθέντα τίτλο ιδιοκτησία (υπ' αρ. 40738/90 συμβόλαιο) του, το αντιστοιχούν στο μεταβιβασθέν σ'αυτόν ιδανικό μερίδιο (383/1000 εξ αδιαιρέτου) τμήμα αγροκτήματος έχει επιφάνεια 606 τ.μ., η κατεχόμενη σήμερα έκταση έχει εμβαδόν 706,53 τ.μ.

ήτοι μεγαλύτερη κατά 100 τ.μ. περίπου. (βλ. την επικαλουμένη και προσκομιζομένη υπ αριθ. 71/2003 έκθεση πραγματογνωμοσύνης). Υπέρ της απόψεως αυτής συνηγορεί και το γεγονός ότι με βάση το από Αύγουστο 1972 τοπογραφικό διάγραμμα του .... , που προσαρτάται στον τίτλο ιδιοκτησίας του ενάγοντος (υπ' αρ. ... συμβόλαιο), το κοινό όριο της εν λόγω ιδιοκτησίας και της ιδιοκτησίας του πέμπτου εναγομένου (καθώς και των λοιπών εναγομένων, μη διαδίκων στην προκειμένη δίκη) αποτελεί ευθεία γραμμή, ενώ με την γενομένη κατάληψη, όπως τούτο εμφαίνεται στην προσκομιζόμενη με επίκληση ως άνω έκθεση πραγματογνωμοσύνης, κατέστη τεθλασμένη.

Επίσης, ενώ προς την βορειοδυτική πλευρά του όλου κτήματος του ενάγοντος, η απόσταση των ελαιοδένδρων από το δυτικό όριο αυτού είναι τρία (3) μέτρα περίπου, η οποία αφέθηκε κατά την φύτευσή τους, προκειμένου να διευκολυνθεί η καλλιέργεια τους, με την χρήση μηχανικού μέσου (τρακτέρ), στην νοτιοδυτική πλευρά (κοινό όριο με τα συνεχόμενα ακίνητα των εναγομένων), η εν λόγω απόσταση έχει περιοριστεί στα εβδομήντα (70) εκατοστά περίπου.

Μετά ταύτα οι ενστάσεις του εκκαλούντος περί ιδίας κυριότητας επί της επίδικης ως άνω λωρίδας, την οποία απέκτησε με παράγωγο τρόπο, άλλως με τακτική ή έκτακτη χρησικτησία και παραγραφής της ένδικης αξίωσης, που περιέχονται στους τέταρτο, πέμπτο και έκτο λόγους εφέσεως, είναι απορριπτέες, ως ουσιαστικά αβάσιμες, εφόσον η ως άνω εδαφική λωρίδα αποδείχθηκε ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στον προδιαληφθέντα τίτλο ιδιοκτησίας του πέμπτου εναγομένου, από δε την κατάληψη αυτής μέχρι την έγερση της αγωγής (28-9-1999) δεν συμπληρώθηκε ο χρόνος της τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας (άρθρα 1042 και 1045 Α.Κ.), ούτε συμπληρώθηκε εικοσαετία από την γενομένη κατάληψη (άρθρα 249, 251, 1094 και 1095 Α.Κ.)".

Με αυτά, που δέχθηκε το παραπάνω Δικαστήριο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 249, 1045 και 1094, αφού έκρινε, ανελέγκτως από τον Άρειο Πάγο, ότι η προσβολή - αποβολή του ενάγοντος - αναιρεσιβλήτου από το επίδικο έλαβε χώρα το 1993 και ότι ο ενάγων - αναιρεσίβλητος ήταν τότε κύριος του επιδίκου με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, δεδομένου ότι νεμόταν αυτό με διάνοια κυρίου, καλή πίστη και με τον προαναφερόμενο νόμιμο τίτλο συνεχώς από το 1972 μέχρι το 1993.

Όσο αφορά την αιτίαση του αναιρεσείοντος για παραβίαση του άρθρου 1094 Α.Κ., αυτή ερείδεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής, προκύπτει ότι ο ενάγων - αναιρεσίβλητος είχε επικαλεσθεί ότι "οι εγγύτεροι και απώτεροι δικαιοπάροχοί του και ο ίδιος νέμονταν το μεγαλύτερο ακίνητο, στο οποίο και το επίδικο επί χρόνο μείζονα της εκατονταετίας, το δικαστήριο δε της ουσίας δεν είχε λόγο να αναφερθεί σχετικώς, αφού δέχθηκε, κατά τα παραπάνω, ότι συμπληρώθηκε και από τον ενάγοντα - αναιρεσίβλητο μόνο ο χρόνος τακτικής και έκτακτης χρησικτησίας του επιδίκου.

Επομένως, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ.

ΙΙ. Κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ, το δικαίωμα θεωρείται ως ασκούμενο καταχρηστικώς, εκτός άλλων, όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου, που προηγήθηκε της ασκήσεώς του και η πραγματική κατάσταση, που διαμορφώθηκε κατά το μεσολαβήσαν διάστημα δεν δικαιολογούν επαρκώς την μεταγενέστερη ενάσκησή του, από την οποία προκύπτει, αντιθέτως, προφανής υπέρβαση των ορίων της καλής πίστεως, των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος.

Ειδικότερα, στην περίπτωση της μακράς αδράνειας του, δικαιούχου υπάρχει τέτοια κατάχρηση, εφόσον συντρέχουν, προσθέτως, περιστατικά αναγόμενα στον ίδιο χρόνο και στην όλη συμπεριφορά τόσο αυτού (δικαιούχου), όσο και του αποκρούοντος το δικαίωμα, από τα οποία γεννάται στον υπόχρεο η πεποίθηση ότι δεν πρόκειται να ασκηθεί κατ' αυτού, έτσι ώστε η, με την μεταγενέστερη άσκηση, επιδίωξη ανατροπής της δημιουργηθείσας καταστάσεως να συνεπάγεται επαχθείς για τον υπόχρεο επιπτώσεις (Ολ.

ΑΠ 62/1990 Δ/νη). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προτάσεων του αναιρεσείοντος - εναγομένου (πρωτοδίκων και κατ' έφεση), της εφέσεώς του, αλλά και των πρακτικών της πρωτόδικης δίκης αυτός (αναιρεσείων), πέραν της επί εξαετία περίπου αδρανείας του αναιρεσιβλήτου να ασκήσει την ένδικη αξίωσή του και των πράξεων νομής του (αναιρεσείοντος) στο επίδικο για μια οκταετία περίπου "υπό τα όμματα" του ενάγοντος - αναιρεσιβλήτου, ουδέν αναφέρει για τυχόν επαχθείς συνέπειες γι'αυτόν από την ευδοκίμηση της αγωγής.

Μάλιστα, ακόμη και στο αναιρετήριο δεν μνημονεύει ότι είχε επικαλεσθεί στα δικαστήρια της ουσίας τέτοιες συνέπειες, κάνει δε τώρα για πρώτη φορά, μνεία για "ηθικές" συνέπειες, τις οποίες δεν προσδιορίζει ειδικότερα και για "αφόρητη αναστάτωση του οικογενειακού του βίου", χωρίς οποιαδήποτε εξειδίκευση.

Συνεπώς, ορθώς, σύμφωνα και με την προηγουμένη σκέψη, ερμηνεύθηκε και εφαρμόσθηκε η προαναφερομένη διάταξη του άρθρου 281 Α.Κ. από το, ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος, ο με στοιχ. Β΄ λόγος της κρινομένης αιτήσεως.

ΙΙΙ. Τέλος, από την επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής, προκύπτει ότι ο ενάγων και ήδη αναιρεσίβλητος ιστορεί σ' αυτή, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: Ότι το μεγαλύτερο ακίνητο, στο οποίο περιλαμβάνονται και τα δυο επίδικα εδαφικά τμήματα, περιήλθε σ' αυτόν, εξ αγοράς από τους Χ1 και Χ2 , δυνάμει του 4256/11-8-1972 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Κερατέας Δημητρίου Βασ.

Ανδρέου, νομίμως μεταγραφέντος, ότι στους άνω δικαιοπαρόχους είχε περιέλθει το μείζον ακίνητο με τον περιγραφόμενο λεπτομερώς στην αγωγή παράγωγο τρόπο κτήσεως κυριότητας ακινήτου και ότι αυτός (ενάγων) και οι δικαιοπάροχοί του είχαν γίνει κύριοι του ανωτέρω ακινήτου και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία, αφού νέμονταν τούτο με διάνοια κυρίων για χρόνο μείζονα της εκατονταετίας.

Ότι οι εναγόμενοι άρχισαν χωρίς να έχουν δικαίωμα να τον ενοχλούν στην κυριότητά του επί του πιο πάνω ακινήτου με την κατάληψη μέρους του και την τοποθέτηση σε άλλα σημεία του σιδηρών πασσάλων και συρματοπλέγματος. Ότι το μείζον ακίνητο, στο οποίο και τα επίδικα τμήματα, κείται στη θέση "... " του Δήμου Κερατέας, έχει έκταση οκτώ χιλιάδες εννιακόσια εξήντα δυο (8962) τετρ.

μέτρα και συνορεύει αναλυτικώς με ιδιοκτησία Ψ1 , δυτικώς εν μέρει πρώην με ιδιοκτησία κληρονόμων Ω4 και εν μέρει με ιδιοκτησία κληρονόμων Ω3 και νυν εναγομένων, βορείως με αγροτική οδό και νοτίως εν μέρει με ιδιοκτησία πρώην .... και νυν Ω1 και εν μέρει με αγροτική οδό. Ότι επίδικα είναι δυο τμήματα του μεγαλυτέρου αυτού ακινήτου, από τα οποία το πρώτο έχει τριγωνικό σχήμα και εμβαδόν εξήντα έξι (66) τετραγωνικών μέτρων και ορίζεται ανατολικώς και επί πλευράς 65,80 μέτρων με συνεχόμενη ιδιοκτησία του, δυτικώς και επί πλευράς 62 μέτρων με ιδιοκτησία εναγομένων και νοτίως και επί πλευρά 2 μέτρων με συνεχόμενη ιδιοκτησία του και το δεύτερο, ομοίως τριγωνικού σχήματος, έχει εμβαδόν εκατόν τριάντα επτά (137) τετραγωνικών μέτρων και ορίζεται ανατολικώς επί πλευράς 64,80 μέτρων με συνεχόμενη ιδιοκτησία του, δυτικώς επί πλευράς 67,75 μέτρων με ιδιοκτησία εναγομένων και νοτίως επί πλευράς 3,50 μέτρων με ιδιοκτησία ....

και πέραν ταύτης με αγροτικό δρόμο. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το δικόγραφο της ένδικης αγωγής περιέχει όλα τα προβλεπόμενα από το άρθρο 216 και 1108 ΑΚ και ειδικότερα πλήρη περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, ώστε να μη γεννάται οποιαδήποτε αμφιβολία για την ταυτότητά του και προσδιορισμό των πράξεων, των εναγομένων, που συνιστούν την προσβολή του δικαιώματος κυριότητας του ενάγοντος.

Επομένως, ορθώς κρίθηκε ως νόμιμη και ορισμένη η αγωγή αυτή από τα δικαστήρια της ουσίας, το δε Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 1094 και 1108 ΑΚ). Συνακόλουθα, και ο τελευταίος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως (με στοιχ. Γ' ), από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-6-2005 αίτηση του ... για αναίρεση της 197/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 7 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ