Supreme Court orders retrial to verify if appeal period expired for unnotified first-instance judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered a retrial of the hearing to verify procedural compliance regarding the appeal period. The appellant argued that the three-year deadline for appeal had passed because the judgment was never formally served, yet failed to provide official proof from the first-instance court's registry. The court ruled that without this specific documentation, the validity of the appeal cannot be confirmed, necessitating a new hearing to obtain the necessary evidence.
Legislator headnote
AI generatedArticles 495(1), 552, 553(1) of the Code of Civil Procedure; Article 518(1), (2) of the Code of Civil Procedure; Article 254(1)(a), 573(1) of the Code of Civil Procedure: When an appeal is filed against a final first-instance judgment without proof that the appeal period has expired due to lack of service, the Supreme Court may order a retrial to verify the procedural prerequisites.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1578 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1578/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Θεόδωρο Τζανάκη, Νικόλαο Πιπιλίγκα, Λουκά Μόρφη - Εισηγητή και Γεώργιο Δημάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 15 Μαΐου 2018, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Τσάκωνα, που κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσιβλήτου: Η. Τ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Ρουπακιώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30/12/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε η 1362/2012 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.
Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 15/2/2016 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ. 1, 552 και 553 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αναίρεση επιτρέπεται μόνον κατά των μη υποκειμένων σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση αποφάσεων των ειρηνοδικείων, των μονομελών και πολυμελών πρωτοδικείων και των εφετείων, α) εκείνων, οι οποίες παραπέμπουν λόγω αναρμοδιότητος καθ' ύλην την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο, ή έχουν εκδοθεί από το δικαστήριο της παραπομπής κατά παράβαση του άρθρου 46 ΚΠολΔ, με το οποίο ορίζεται ότι η τελεσιδικία της αποφάσεως του παραπέμποντος δικαστηρίου καθιστά υποχρεωτική την αναρμοδιότητα αυτού και την αρμοδιότητα του δικαστηρίου, στο οποίο η παραπομπή, και β) των οριστικών αποφάσεων, οι οποίες περατώνουν την όλη δίκη ή μόνον την δίκη επί της αγωγής ή μόνον επί της ανταγωγής. Χρόνος, κατά τον οποίον πρέπει η προσβαλλομένη απόφαση να μην υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, είναι ο χρόνος καταθέσεως του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως στην γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλομένη απόφαση δικαστηρίου.
Συνεπώς, προσβλητή δι' αιτήσεως αναιρέσεως είναι και η κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων εκδοθείσα οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, εάν παρέλθει η προθεσμία της εφέσεως, χωρίς να ασκηθεί έφεση, ή χωρήσει παραίτηση από την ασκηθείσα έφεση ή από το δικαίωμα της εφέσεως. Κατά τις διατάξεις του άρθρου 518 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, η προθεσμία της εφέσεως είναι τριάντα ημερών από της επιδόσεως της αποφάσεως, η οποία περατώνει την δίκη, εάν ο εκκαλών διαμένει στην ημεδαπή, εάν δε δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της εφέσεως είναι τριών ετών, αρχομένη από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, η οποία περατώνει την δίκη, και ισχύει ως προς αποφάσεις έχουσες δημοσιευθεί μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 2015, ενώ ως προς αποφάσεις δημοσιευθείσες από 1ης Ιανουαρίου 2016 η εν λόγω προθεσμία έχει δια του άρθρου τρίτου του άρθρου 1 Ν. 4335/2015 μειωθεί σε διετή (ΟλΑΠ 10/2018).
Το αυτό ισχύει και ως προς την προθεσμία της αναιρέσεως, η οποία, συμφώνως προς τις διατάξεις του άρθρου 564 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, είναι τριάντα ημερών από της επιδόσεως της αποφάσεως, εάν ο αναιρεσείων διαμένει στην ημεδαπή, εάν δε δεν επιδοθεί η απόφαση, είναι τριών ετών από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, ως προς αποφάσεις έχουσες δημοσιευθεί μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 2015, ενώ ως προς αποφάσεις δημοσιευθείσες από 1ης Ιανουαρίου 2016 είναι διετής (άρθρο τρίτο του άρθρου 1 Ν. 4335/2015, ΟλΑΠ 10/2018).
Εξ άλλου, από την διάταξη του άρθρου 254 παρ. 1 εδ. α' ΚΠολΔ, η οποία εφαρμόζεται και επί της διαδικασίας της κατ' αναίρεση δίκης, συμφώνως προς την διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 ιδίου Κώδικος, προκύπτει ότι ο Άρειος Πάγος δύναται να διατάξει την επανάληψη της επ' ακροατηρίου συζητήσεως της υποθέσεως, η οποία έχει κηρυχθεί περαιωμένη, όταν κατά την μελέτη της υποθέσεως ή την διάσκεψη παρουσιάζονται κενά ή αμφίβολα σημεία χρήζοντα συμπληρώσεως ή επεξηγήσεως.
Βάσιμος λόγος επαναλήψεως της συζητήσεως συντρέχει, κατ' εφαρμογήν της εν λόγω διατάξεως, και προκειμένου να προσκομισθούν τα αναγκαία έγγραφα, ώστε να ερευνηθεί εάν η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί εμπροθέσμως.
Εν προκειμένω, ο αναιρεσίβλητος άσκησε κατά του αναιρεσείοντος ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 30ής Δεκεμβρίου 2008 αγωγή περί καταβολής ασφαλιστικής παροχής, επί της οποίας εξεδόθη η υπ' αριθμόν 1362/2012 απόφαση του ως άνω Δικαστηρίου με ημερομηνία δημοσιεύσεως 17 Ιουλίου 2012, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή. Κατά της εν λόγω αποφάσεως το αναιρεσείον άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία κατετέθη στην Γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών την 16η Μαΐου 2016, διατεινόμενο ότι η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, η οποία δεν έχει επιδοθεί, έχει τελεσιδικήσει, καθ' όσον παρήλθε η προθεσμία των τριών ετών, χωρίς να ασκηθεί έφεση, και συνεπώς η αίτηση αναιρέσεως ασκείται εμπροθέσμως. Όμως, δεν προσκομίζει βεβαίωση της Γραμματείας του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη ασκήσεως εφέσεως κατά της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ώστε να εξετασθεί εάν η αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί παραδεκτώς.
Συνεπώς, πρέπει να διαταχθεί η επανάληψη της συζητήσεως, προκειμένου επιμελεία του αναιρεσείοντος να προσκομισθεί σχετική βεβαίωση της Γραμματείας του Πρωτοδικείου Αθηνών.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Διατάσσει την επανάληψη της επ' ακροατηρίου συζητήσεως της υποθέσεως, προκειμένου να προσκομισθεί επιμελεία του αναιρεσείοντος βεβαίωση της Γραμματείας του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη ασκήσεως εφέσεως κατά της υπ' αριθμόν 1362/2012 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Ιουνίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20 Νοεμβρίου 2018.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ