1578/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1578 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1578/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Ναυσικά Φράγκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ε. χας Δ. Ζ., το γένος Σ. Π., 2) Ν. Ζ. του Δ., 3) Ε. Ζ. συζ. Ι. Α., κατοίκων ..., 4) Μ. Ζ. του Δ., συζ. Ε. Π., κατοίκου ... 5) Ε. Ζ. του Ν., συζ. Π. Σ., κατοίκου ..., 6) Δ. Ζ. του Ν., κατοίκου ..., 7) Ά. Ζ. του Ν., κατοίκου ..., 8) Μ. Α. του Ι., συζ. Ν. Π., κατοίκου ..., 9) Σ. Α. του Ι., κατοίκου ..., 10) Ε. Π. του Ε., συζ. Ι. Τ., κατοίκου ..., 11) Κ. Π. του Ε., κατοίκου ... 12) Α. Π. του Ε., κατοίκου ... 13) Α. - Ά. Σ., εκπροσωπούμενης από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς της Π. Σ. και Ε. Ζ., ..., 14) Ν. Σ., εκπροσωπούμενου από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς του Π. Σ. και Ε. Ζ., ..., 15) Ε. - Γ. Π., εκπροσωπούμενης από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς της Ν. Π. και Μ. Α., ..., 16) Η. - Ι. Π., εκπροσωπούμενης από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς της Ν. Π. και Μ. Α., ..., 17) Α. Τ., εκπροσωπούμενης από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς της Ι. Τ. και Ε. Π., ..., 18) Ε. Τ., εκπροσωπούμενου από τους ασκούντες τη γονική μέριμνα γονείς του Ι. Τ. και Ε. Π., ..., 19) Β. Μ. του Π., συζ. Ν. Ζ., κατοίκου ..., 20) Ι. Α. του Σ., κατοίκου ..., 21) Ε. Π. του Χ., κατοίκου ... 22) Μ. Μ., το γένος Ν. Ζ. Ζ., κατοίκου ..., 23) Μ. Γ., το γένος Ν. Ζ. Ζ., κατοίκου ..., 24) Α. Ζ. του Ν., κατοίκου ... και 25) Χ. Ζ. του Ν., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν όλοι, πλην των 19ης, 20ου, 21ου και 22ης που δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο, από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ντοκατζή.

Του αναιρεσιβλήτου: ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σερρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 214/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 533/2015 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-6-2015 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ναυσικά Φράγκου διάβασε την από 8-12-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρώτου λόγου και την παραδοχή του δευτέρου λόγου της από 16-6-2015 (αρ. εκθ. καταθ. …/2015) αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 533/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 94 παρ. 1 του ΚΠολΔ, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο. Κατά το άρθρο 96 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση. Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων.

Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.

Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβασή της. Περαιτέρω στο άρθρο 576 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ενώ στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους.

Με το άρθρο 62 του ν. 4139/12-3-2013 προστέθηκε δεύτερο εδάφιο στην παρ. 3, το οποίο ορίζει ότι σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς.

Από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και την καθιερούμενη από την τελευταία απ' αυτές αρχή ότι για τη συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο πρέπει να έχουν κλητευθεί από εκείνον που επισπεύδει τη συζήτηση, όλοι οι διάδικοι, συνάγεται ότι: α) στην περίπτωση που η επίσπευση της συζήτησης είχε γίνει από τον απολειπόμενο διάδικο, από κοινού με άλλους που εμφανίσθηκαν, αυτή δεν είναι έγκυρη ως προς αυτόν (απολειπόμενο), εάν κατά τη γενόμενη αυτεπαγγέλτως προς τούτο από το δικαστήριο έρευνα διαπιστώνεται έλλειψη πληρεξουσιότητας ως προς εκείνον (απολειπόμενο) προς το δικαστήριο, που για λογαριασμό του επέσπευσε τη συζήτηση, β) στην περίπτωση που ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, άλλα δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, την οποία πλέον αυτεπαγγέλτως εξετάζει το δικαστήριο, ο αναιρεσείων θεωρείται ότι δεν παρίσταται και κηρύσσεται άκυρη η κλήση, με βάση την οποία αυτός εμφανίζεται ότι επισπεύδει με περαιτέρω αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εφαρμογή της παραπάνω αναφερόμενης διάταξης του άρθρου 576 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σύμφωνα με την οποία ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι (Ολ.ΑΠ 7/2008) και γ) εφόσον οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση και εμφανίζεται γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα μερικών ή και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες που επέσπευσαν τη συζήτηση, είτε αυτοί παρίστανται, είτε δεν παρίστανται κατ' αυτήν, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη, ως προς όλους, αν οι αναιρεσείοντες αυτοί δεν έχουν κλητευθεί από τον αντίδικό τους ή από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση τυχόν ομοδίκους τους.

Αντιθέτως, σε περιπτώσεις απλής ομοδικίας ισχύει η ως άνω ρύθμιση της διάταξης του β' εδαφίου της παραγράφου 3, που καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις (άρθρο 98 του ν. 4139/2013, ΑΠ 436/2014). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του Δικαστηρίου τούτου (16-12-2016) μετά την εκφώνηση με τη σειρά της από το πινάκιο, παρέστησαν όλοι οι αναιρεσείοντες, πλην των 19ης, 20ου, 21ου και 22ης, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ντοκατζή και το αναιρεσίβλητο, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη.

Αντιθέτως, δεν εμφανίστηκαν οι, 19η , 20ος, 21ος και 22η των αναιρεσειόντων. Δεν αποδεικνύεται δε ότι οι, 19η, 20ος, 21ος και 22η των αναιρεσειόντων, έχουν διορίσει νομίμως κατά το άρθρο 96 παρ. 1 τον υπογράφοντα την αίτηση αναιρέσεως δικηγόρο Δημήτριο Ντοκατζή, ο οποίος άλλωστε δεν τους εκπροσώπησε κατά την εκφώνηση, πληρεξούσιο δικηγόρο αυτών, με την εντολή να παρίσταται και να εκπροσωπεί αυτούς κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ούτε ότι αυτοί έχουν κλητευθεί από τον αντίδικό τους, ή από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση ομοδίκους τους.

Επομένως, σύμφωνα με τα προδιαληφθέντα στη μείζονα πρόταση πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς αυτούς δοθέντος, ότι όπως συνάγεται από το περιεχόμενο των διαδικαστικών εγγράφων, που επισκοπούνται παραδεκτώς, οι αναιρεσείοντες συνδέονται με σχέση απλής ομοδικίας. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 11 περίπτωση γ' ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Εξάλλου, κατά την έννοια του πιο πάνω εδαφίου για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου προβάλλεται ότι το Εφετείο υπέπεσε στην ανωτέρω υπό τον αριθμό 11 περ. γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν έλαβε υπ' όψη την υπό στοιχ. 5α φωτογραφία, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν και στην οποία εμφαίνονται τα σημεία επαφής των συγκρουσθέντων οχημάτων. Από την βεβαίωση όμως που περιέχεται στην προσβαλλομένη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι "μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται και οι προσκομισθείσες φωτογραφίες, στις οποίες απεικονίζονται... και τα συγκρουσθέντα οχήματα", σε συνδυασμό με όλο το περιεχόμενό της, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την παραπάνω φωτογραφία. Επομένως ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 10 του Ν. ΓΠΝ/1911, 297 έως 300 εδ. β', 914 και 932 ΑΚ προκύπτει ότι σε περίπτωση συγκρούσεως μεταξύ δύο ή περισσοτέρων οχημάτων, η ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση της ζημίας και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συμπεριφοράς αυτής και της ζημίας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή, που, αν είχε καταβληθεί, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς οδηγού αυτοκινήτου, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή της συγκρούσεως. Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη συμπεριφορά του οδηγού ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται, κατ' αρχήν, από το γεγονός, ότι στο αποτέλεσμα του ατυχήματος συνετέλεσε και συντρέχον πταίσμα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος, αλλά η ύπαρξη αυτού, προβαλλόμενη από τον υπαίτιο κατ' ένσταση, συνεπάγεται τη μη επιδίκαση από το δικαστήριο αποζημιώσεως ή μείωση του ποσού της (άρθρο 300 ΑΚ).

Έτσι, επί ευθύνης προς αποζημίωση από αυτοκινητικό ατύχημα, ελέγχεται η αξιολογική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη υπαιτιότητας και αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ αυτής και του ζημιογόνου αποτελέσματος. Και τούτο διότι πρόκειται για αόριστες νομικές έννοιες, που συνιστούν προϋποθέσεις γενέσεως της εν λόγω ευθύνης, δηλαδή στοιχεία του πραγματικού των εφαρμοζομένων στην περίπτωση αυτή κανόνων δικαίου.

Εξάλλου, η παράβαση των διατάξεων του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης παραβάσεως και του επελθόντος αποτελέσματος.

Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός), ώστε να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής της διάταξης καθώς και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχτηκε ανέλεγκτα τα εξής πραγματικά περιστατικά. "Στις 14-5-2012, ημέρα Δευτέρα και περί ώρα 16.25, ο γεννηθείς στις 21-2-1951 πρώτος των εναγομένων, ο οποίος τυγχάνει υπήκοος Βουλγαρίας όπου και κατοικεί, οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...

ιδιωτικής χρήσεως επιβατηγό αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής …, τύπου …, το οποίο ανήκει στην κυριότητα της εδρεύουσας στην Βουλγαρία εταιρίας "...", που τον είχε προστήσει στην οδήγηση του ως άνω αυτοκινήτου της και ήταν ασφαλισμένο για την πρόκληση ζημιών εις βάρος τρίτων προσώπων στην αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία "...".

Το παραπάνω αυτοκίνητο έχει ως τόπο συνήθους σταθμεύσεως την Βουλγαρία και είχε εκδοθεί γι' αυτό εκ μέρους της ως άνω αλλοδαπής ασφαλιστικής εταιρίας η υπ' αριθμ... κάρτα διεθνούς ασφαλίσεως, περιστατικά που θεμελιώνουν την ευθύνη του δευτέρου των εναγομένων "Γραφείου Διεθνούς Ασφαλίσεως", σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσης αποφάσεως.

Ο πρώτος των εναγομένων λοιπόν εκινείτο με ταχύτητα που δεν κατέστη δυνατόν να προσδιορισθεί επακριβώς, δεν υπερέβαινε όμως τα 50 χιλιόμετρα ωριαίως, στο ύψος του 20ου χιλιομέτρου της επαρχιακής οδού Λευκώνα -Προμαχώνα Σερρών και ειδικότερα, στο ρεύμα πορείας που οδηγεί στον Προμαχώνα Σερρών, ενώ στο παραπάνω αυτοκίνητο επέβαινε και ο βούλγαρος υπήκοος Ν.

P. του L., ο οποίος καθόταν στην θέση του συνοδηγού και η επίσης βουλγάρα υπήκοος Μ. S. του K., η οποία καθόταν στα πίσω καθίσματα του ιδίου αυτοκινήτου. Η προαναφερθείσα επαρχιακή οδός στο παραπάνω σημείο της είναι διπλής κατευθύνσεως, διαθέτει μία λωρίδα κυκλοφορίας στο κάθε ρεύμα πορείας, έχει συνολικό πλάτος οχτώ (8) μέτρων, ενώ διαθέτει και έρεισμα πλάτους 1,50 μέτρων δίπλα ακριβώς από το κάθε ρεύμα πορείας, τα οποία σημειωτέον διαχωρίζονται μεταξύ τους με διπλή συνεχόμενη λευκή γραμμή.

Κατά το παραπάνω χρονικό σημείο η άσφαλτος ήταν "ελάχιστα υγρανθείσα λόγω προηγηθείσας βροχόπτωσης" όπως επί λέξει αναφέρεται στην σχετική από 14-5-2012 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος που άρχισε να συντάσσεται περί ώραν 16.45 της 14ης Μαΐου 2012 εκ μέρους του Ανθυπαστυνόμου Κ. Κ. και του Αστυφύλακα Ι. Ζ., που υπηρετούν στο Τμήμα Τροχαίας … και παρότι υπήρχε συννεφιά, οι συνθήκες φωτισμού ήταν καλές, καθ' όσον ήταν ακόμη ημέρα και δεν περιοριζόταν η ορατότητα, ενώ το ανώτατο όριο ταχύτητος για τους κινούμενους επί της ως άνω επαρχιακής οδού έχει καθορισθεί σε 50 χιλιόμετρα ωριαίως, όπως αναφέρεται στην παραπάνω έκθεση αυτοψίας.

Την ίδια στιγμή ο Δ. Ζ. του Ν., ο οποίος διήγε το ογδοηκοστό έτος της ηλικίας του καθ' όσον γεννήθηκε στις 20-10-1932, οδηγούσε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλο μοτοποδήλατό του, μάρκας … και εκινείτο επί μίας ανωνύμου κοινοτικής οδού που συμβάλλει στην ως άνω επαρχιακή οδό Λευκώνα - Προμαχώνα και ειδικότερα, στο ρεύμα πορείας της που οδηγεί στον Προμαχώνα.

Ο εν λόγω οδηγός, ο οποίος σημειωτέον δεν φορούσε προστατευτικό κράνος και επί πλέον, οδηγώντας χωρίς την προβλεπομένη άδεια, καθ' όσον η σχετική άδεια οδηγήσεως που διιέθετε, ύστερα από την ανανέωσή της μέχρι και το έτος 2005, είχε λήξει και δεν είχε ανανεωθεί, είχε πρόθεση να εισέλθει στην προαναφερθείσα επαρχιακή Λευκώνα - Προμαχώνα και αφού διασχίσει αρχικώς ολόκληρο το πλάτος του ρεύματος πορείας της που οδηγεί στον Προμαχώνα, να περάσει πάνω από τις δύο συνεχόμενες λευκές γραμμές και ακολούθως να πραγματοποιήσει αριστερή στροφή - εν σχέσει προς την πορεία του - ώστε ακολούθως να εισέλθει και να κινηθεί στο επόμενο ρεύμα πορείας, σ' αυτό δηλαδή που οδηγεί στον Λευκώνα Σερρών.

Στο σημείο συμβολής των ως άνω οδών και συγκεκριμένα, επί της προαναφερθείσης κοινοτικής οδού, επί της οποίας εκινείτο ο παραπάνω οδηγός Δ. Ζ. υπάρχει ρυθμιστική πινακίδα (Ρ-2) με την ένδειξη "SΤΟΡ" και ως εκ τούτου, οι κινούμενοι επ' αυτής οδηγοί, πρέπει προτού να εισέλθουν και να κινηθούν στην ως άνω επαρχιακή οδό, οφείλουν να διακόπτουν την πορεία των οχημάτων τους ώστε να ελέγξουν εάν στην επαρχιακή αυτή οδό κινούνται άλλα οχήματα, στους οδηγούς των οποίων οφείλουν να παραχωρούν προτεραιότητα.

Ακινητοποίησε λοιπόν το παραπάνω δίκυκλο μοτοποδήλατό του στο σημείο συμβολής των ως άνω οδών και άναψε μάλιστα τον αριστερό δείκτη πορείας του, δείχνοντας την πρόθεσή του να πραγματοποιήσει αριστερή στροφή εν σχέσει προς την πορεία του. Επειδή όμως ο εν λόγω οδηγός Δ. Ζ. δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του παραπάνω δικύκλου μοτοποδηλάτου του αλλά και χωρίς να ασκεί τον πλήρη έλεγχο επ' αυτού ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, όπως ασφαλώς όφειλε και μπορούσε να κάνει λόγω της ιδιότητός του ως οδηγού, δεν αντελήφθη να πλησιάζει το παραπάνω αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων παρότι στην παραπάνω περιοχή επικρατούσαν καλές καιρικές συνθήκες και η ορατότητα ήταν καλή, όπως ήδη αναφέρθηκε και εισήλθε και άρχισε να κινείται στο ρεύμα πορείας που οδηγεί στον Προμαχώνα.

Με την κίνησή του όμως αυτή παρενεβλήθη στην πορεία του πρώτου των εναγομένων, ο οποίος παρότι αιφνιδιάσθηκε από την απρόβλεπτη και τελείως αιφνιδιαστική είσοδο του δικύκλου μοτοποδηλάτου στο παραπάνω ρεύμα πορείας της ως άνω επαρχιακής οδού, στο οποίο εκινείτο ο ίδιος οδηγώντας το παραπάνω αυτοκίνητό του, επειδή οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του αλλά και ασκώντας πλήρως τον έλεγχο επί του αυτοκινήτου που οδηγούσε ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, επεχείρησε να το ακινητοποιήσει χρησιμοποιώντας το σύστημα πεδήσεώς του και παράλληλα, πραγματοποίησε δεξιό ελιγμό - εν σχέσει προς την πορεία του - ευελπιστώντας ότι ο ως άνω οδηγός Δ.

Ζ. θα προλάβαινε εν τω μεταξύ να διασχίσει εγκαίρως την απαιτούμενη απόσταση - εάν όχι ολόκληρο το πλάτος του παραπάνω ρεύματος πορείας - ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση των παραπάνω οχημάτων. Εξ αιτίας όμως του μικρού κυβισμού του δικύκλου μοτοποδηλάτου αλλά και της οδηγικής αδυναμίας του, ο ως άνω οδηγός Δ.

Ζ. δεν ήταν σε θέση να αναπτύξει απότομα μεγάλη ταχύτητα, ιδίως μάλιστα κατά την στιγμή της εκκινήσεώς του ώστε να διασχίσει ταχύτερα το πλάτος του παραπάνω ρεύματος πορείας και έτσι, ο πρώτος των εναγομένων με το εμπρόσθιο μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε, επέπεσε στην αριστερή πλευρά του δικύκλου μοτοποδηλάτου.

Ακολούθως, εξαιτίας της συγκρούσεως το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων εξετράπη της πορείας του και αφού περιεστράφη γύρω από τον άξονά του, ακινητοποιήθηκε τελικώς σε απόσταση 16,80 μέτρων από το σημείο της συγκρούσεως και μάλιστα σε διαγώνια θέση κατά ένα μέρος του επί του οδοστρώματος και κατά το μεγαλύτερο μέρος του επί του παρακειμένου ερείσματος, ενώ το δίκυκλο μοτοποδήλατο εκτινάχθηκε πέραν του παραπάνω ερείσματος (έξω δηλαδή από το οδόστρωμα του ως άνω ρεύματος πορείας και του υπάρχοντος στο δεξιό μέρος του, ερείσματος), σε απόσταση 9,30 μέτρων από το ακινητοποιηθέν αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων.

Αποτέλεσμα της συγκρούσεως των παραπάνω οχημάτων ήταν να προκληθούν υλικές ζημίες στα παραπάνω οχήματα και επί πλέον να προκληθεί ο θανατηφόρος τραυματισμός του προαναφερθέντος οδηγού Δ. Ζ., ο οποίος ετύγχανε σύζυγος της πρώτης ενάγουσας, πατέρας του δευτέρου, της τρίτης και της τετάρτης των ενάγοντων, παππούς της πέμπτης, του έκτου, του εβδόμου, της ογδόης, του ενάτου, της δεκάτης, του ενδεκάτου και του δωδεκάτου των εναγόντων, προπάππος της δεκάτης τρίτης, του δεκάτου τετάρτου, της δεκάτης πέμπτης, της δεκάτης έκτης, της δεκάτης εβδόμης και του δεκάτου ογδόου των εναγόντων, πεθερός της δεκάτης ενάτης, του εικοστού και του εικοστού πρώτου των εναγόντων και αμφιθαλής αδελφός της εικοστής δευτέρας, της εικοστής τρίτης, του εικοστού τετάρτου και του εικοστού πέμπτου των εναγόντων.

Μετά το ατύχημα ο Δ. Ζ. διεκομίσθη στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο …, όπου αφού διαπιστώθηκε ο θάνατός του, ακολούθως συντάχθηκε η υπ' αριθμ. πρωτ. …/15-5-2012 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής της ιατροδικαστού Ε. Ζ., η οποία υπηρετεί στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία … και αφορά τον προαναφερθέντα θανόντα οδηγό Δ.

Ζ., στην οποίαν μεταξύ των άλλων καταχωρήθηκαν επί λέξει και τα εξής: "...Το πτώμα παρελήφθη ντυμένο κανονικά (μπουφάν, μπλούζα, παντελόνι με διασχίσεις, κάλτσες) με σκόνες και πετραδάκια στα ενδύματα. Κολόβωμα του αριστερού σκέλους στο άνω τριτημόριο της αριστερής κνήμης, με σφιχτή επίδεση με κορδόνι στο ύψος του αριστερού μηρού...

Κολόβωμα του αριστερού σκέλους στο άνω τριτημόριο της αριστερής κνήμης, με εκτεταμένα ιστικά ράκη και συντριπτικά κατάγματα των κολοβωμάτων των οστών. Παρόμοια εικόνα και στο περιφερικό κολόβωμα του σκέλους... ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Από τα παραπάνω προκύπτει ότι το πτώμα του Ζ. Δ. του Ν., γεν. 1932, φέρει τις ανωτέρω περιγραφόμενες πολλαπλές κακώσεις κεφαλής, κορμού και άκρων.

Αιτία θανάτου: Πολυτραυματίας: Βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, βαριά θωρακική κάκωση/βαριά κοιλιακή κάκωση/διαμελισμός αριστερού σκέλους. Χρόνος θανάτου: Επήλθε χρονικά εντός του παρελθόντος εικοσιτετραώρου από τη διενέργεια της νεκροτομής. Είδος θανάτου: Βίαιος θάνατος/πολλαπλές κακώσεις σώματος μηχανικής αιτιολογίας συμβατές με τροχαίο ατύχημα".

Οι ενάγοντες ισχυρίσθηκαν ότι το από 14-5-2012 πρόχειρο σχεδιάγραμμα του τόπου που έλαβε χώρα το παραπάνω ατύχημα, το οποίο συντάχθηκε από τον προαναφερθέντα Ανθυπαστυνόμο Κ. Κ. και έχει επισυναφθεί στην ως άνω από 14-7-2012 έκθεση αυτοψίας, είναι ανακριβές τόσον ως προς τον προσδιορισμό του πιθανού σημείου συγκρούσεως (ΠΣΣ) των παραπάνω οχημάτων, όσον και ως προς την αποτύπωση των ιχνών τροχοπεδήσεως και την μορφή αυτών.

Το παραπάνω σχεδιάγραμμα είναι δημόσιο έγγραφο και ως εκ τούτου κατ' άρθρον 438 ΚΠολΔ αποτελεί πλήρη απόδειξη ως προς όσα βεβαιώνονται σ' αυτό ότι έγιναν από το πρόσωπο που συνέταξε το έγγραφο ή ότι έγιναν ενώπιόν του, ενώ πρέπει να σημειωθεί ότι οι ενάγοντες δεν προσέβαλαν αυτό ως πλαστό. Σχετικώς λοιπόν με το πιθανό σημείο συγκρούσεως (ΠΣΣ) των παραπάνω οχημάτων που προσδιορίζεται στο εν λόγω πρόχειρο σχεδιάγραμμα, πρέπει να αναφερθεί ότι αποτελεί αξιολογική κρίση του συντάξαντος το σχεδιάγραμμα αυτό και ως εκ τούτου δεν έχει την αυξημένη αποδεικτική δύναμη που προσδίδει στα βεβαιωθέντα σε δημόσιο έγγραφο γεγονότα το άρθρο 438 ΚΠολΔ, πλην όμως το Δικαστήριο κρίνει ότι το πιθανό σημείο συγκρούσεως (ΠΣΣ) των παραπάνω οχημάτων όπως έχει καταχωρηθεί στο παραπάνω σχεδιάγραμμα, ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι στο σημείο αυτό βρέθηκαν αίματα και προσωπικά αντικείμενα του ως άνω θανόντος οδηγού του δικύκλου μοτοποδηλάτου [βλ.

την σχετική υπ' αριθμ. 12 σημείωση της ως άνω εκθέσεως αυτοψίας με την ένδειξη "Διαπιστώσεις στον τόπο του ατυχήματος", όπου έχουν καταχωρηθεί επί λέξει μεταξύ των άλλων και τα εξής: "α) Ίχνη τροχοπεδήσεως: στην πορεία του (β) οχήματος (εννοεί το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος) ανευρέθησαν ίχνη τροχοπέδησης μήκους οχτώ (8) μέτρων με κλίση ελαφρώς δεξιά ως προς την πορεία του, τα οποία οδηγούν στο πιθανό σημείο σύγκρουσης.

Τα ίχνη διακόπτονται για οκτώ (8) μέτρα προ του πιθανού σημείου σύγκρουσης... γ) Αίμα: ανευρέθησαν ίχνη αίματος μετά το πιθανό σημείο σύγκρουσης που κατευθύνονται στο πιθανό σημείο τελικής θέσης του νεκρού (α) οδηγού, δ) Θραύσματα (γυαλιού και πλαστικών εξαρτημάτων): στο πιθανό σημείο σύγκρουσης ανευρέθησαν θραυσμένα πλαστικά εξαρτήματα...

η) Τελική θέση οχημάτων: Τα οχήματα κατά την άφιξή μας δεν είχαν μετακινηθεί και κατά συνέπεια οι τελικές θέσεις αυτών είναι αυτές που εμφαίνονται στις φωτογραφίες και στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα, θ) Άλλα ευρήματα: στο πιθανό σημείο σύγκρουσης ανευρέθησαν τα γυαλιά και το καπέλο του οδηγού του (α) οχήματος (εννοεί τον Δ.

Ζ.)]. Οι ενάγοντες εξάλλου ισχυρίσθηκαν ότι ο προαναφερθείς συγγενής τους Δ. Ζ. διέκοψε πρόσκαιρα την πορεία του και ακινητοποίησε το παραπάνω δίκυκλο μοτοποδήλατό του εντός του παραπάνω ερείσματος που υπάρχει στο δεξιό μέρος του ως άνω ρεύματος πορείας, προκειμένου να ελέγξει εάν εκινούντο άλλα οχήματα επί της ως άνω επαρχιακής οδού προτού εισέλθει και αρχίσει να κινείται επ' αυτής και ότι ο πρώτος των εναγομένων οδηγούσε το παραπάνω αυτοκίνητο κινούμενος με ταχύτητα υπερβαίνουσα τα 100 χιλιόμετρα ωριαίως στο άκρο του δεξιού τμήματος του ως άνω ρεύματος πορείας και μάλιστα με τέτοιον τρόπον ώστε οι δεξιοί τροχοί του εν λόγω αυτοκινήτου, να κινούνται επί του παραπάνω ερείσματος καθώς επίσης και ότι - πάντα κατά τους ισχυρισμούς τους - ενώ αντελήφθη εγκαίρως τον Δ.

Ζ. που βρισκόταν ακινητοποιημένος στο παραπάνω σημείο, αναμένοντας την διέλευσή του ώστε ακολούθως να συνεχίσει και αυτός την πορεία του, εν τούτοις δεν πραγματοποίησε αριστερό ελιγμό ώστε να αποφύγει την σύγκρουση μαζί του, όπως ασφαλώς όφειλε και μπορούσε να κάνει έχοντας προς τούτο τα κατάλληλα τοπικά περιθώρια αλλά επειδή δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας τεταμένη την προσοχή του, με το αυτοκίνητο που οδηγούσε, επέπεσε επ' αυτού και τον τραυμάτισε.

Όπως όμως ήδη αναφέρθηκε, το συνολικό πλάτος της ως άνω επαρχιακής οδού ανέρχεται σε οχτώ (8) μέτρα, ενώ το πλάτος του παραπάνω ρεύματος πορείας ανέρχεται σε τέσσερα (4) μέτρα και ο πρώτος των εναγομένων, ο οποίος κατευθυνόταν στον Προμαχώνα, δεν είχε λόγο - ιδίως μάλιστα εάν ληφθεί υπόψη ότι κατά το προαναφερθέν χρονικό σημείο δεν υπήρχε κυκλοφοριακή κίνηση - να κινείται στο άκρον δεξιό του παραπάνω ρεύματος πορείας και μάλιστα εις τρόπον ώστε οι δεξιοί τροχοί του παραπάνω αυτοκινήτου που οδηγούσε να κινούνται επί του παραπάνω ερείσματος.

Η μόνη περίπτωση να εκινείτο με τον παραπάνω τρόπον ο πρώτος των εναγομένων θα ήταν να θέλει να πραγματοποιήσει στάση, αλλά τότε δεν θα εκινείτο με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων όπως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Εξάλλου, λόγω των καλών συνθηκών που επικρατούσαν κατά τον χρόνον που έγινε το παραπάνω ατύχημα, δεν περιοριζόταν η ορατότητά του, οπότε θα είχε αντιληφθεί εγκαίρως τον Δ.

Ζ. και συνεπώς οι παραπάνω ισχυρισμοί των εναγόντων είναι αβάσιμοι. Άλλωστε ο πρώτος των εναγόντων μόλις αντιλήφθηκε τον προαναφερθέντα οδηγό Δ. Ζ. να παρεμβάλλεται στην πορεία του πραγματοποίησε δεξιό εν σχέσει προς την πορεία του ελιγμό ώστε να αποφύγει την σύγκρουση μαζί του. Όσον αφορά το ίχνος τροχοπεδήσεως που απεικονίζεται στις προσκομισθείσες φωτογραφίες όπου ο τροχός του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων τοποθετείται στο κέντρο περίπου του παραπάνω ρεύματος κυκλοφορίας πρέπει να σημειωθεί ότι το ίχνος αυτό βρίσκεται πλησίον του πιθανού σημείου συγκρούσεως (ΠΣΣ) και αποτυπώνει την κίνηση του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων, όταν αυτός επεχείρησε αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά εν σχέσει προς την πορεία του, οπότε και κατά την λογική πορεία των πραγμάτων ο αριστερός τροχός του θα βρισκόταν πλησίον του κέντρου του οδοστρώματος.

Από τις ίδιες φωτογραφίες εξάλλου προκύπτει όντως ελαφριά κλίση προς τα δεξιά των ιχνών τροχοπεδήσεως του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων, όπως ακριβώς αποτυπώθηκε στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας και συνεπώς, ο ισχυρισμός των εναγόντων περί ανακρίβειας αυτού τυγχάνει αβάσιμος. Οι ενάγοντες ισχυρίσθηκαν ακόμη ότι η ταχύτητα με την οποίαν εκινείτο ο πρώτος των εναγομένων υπερέβαινε τα 100 χιλιόμετρα ωριαίως και επικαλούνται προς τούτο την σφοδρότητα της συγκρούσεως των ως άνω οχημάτων που είχε ως συνέπεια τον ακρωτηριασμό του αριστερού ποδιού του ως άνω αποβιώσαντος συγγενούς τους.

Το αποτέλεσμα όμως αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι κατά την σύγκρουση της αριστερής πλάγιας πλευράς του μοτοποδηλάτου που οδηγούσε ο θανών με την αριστερή εμπρόσθια πλευρά του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων, όπως ειδικότερα αναφέρονται τα βλαβέντα σημεία των ως άνω οχημάτων στην ως άνω έκθεση αυτοψίας, το πόδι του προαναφερθέντος αποβιώσαντος οδηγού Δ.

Ζ. βρέθηκε στο σημείο ακριβώς της επαφής -σύγκρουσης των εν λόγω οχημάτων, εγκλωβίστηκε μεταξύ τους, με συνέπεια να επέλθει "κολόβωμα του αριστερού σκέλους στο άνω τριτημόριο της αριστερής κνήμης, με εκτεταμένα ιστικά ράκη και συντριπτικά κατάγματα των κολοβωμάτων των οστών", όπως επί λέξει αναφέρεται στην παραπάνω ιατροδικαστική έκθεση.

Περαιτέρω, αναφορικώς με όσα κατέθεσε ο Π. Ν. του Κ., ο οποίος κατόπιν σχετικής προς τούτο προτάσεως των εναγόντων εξετάσθηκε ενόρκως ως μάρτυς ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου πρέπει να σημειωθεί ότι ο εν λόγω μάρτυς, δεν είχε άμεση ούτε ιδία αντίληψη σχετικώς με τις συνθήκες που επισυνέβη το παραπάνω περιγραφόμενο ατύχημα, καθ' όσον δεν καταγράφεται ως αυτόπτης μάρτυς στην παραπάνω έκθεση αυτοψίας.

Αυτός μετέβη στον τόπο που έγινε το ατύχημα τουλάχιστον δύο ώρες αργότερα, δεδομένου ότι μεταξύ των άλλων κατέθεσε και τα εξής επί λέξει: "Έχω φιλικές σχέσεις με την οικογένεια. Η Μ. Π. (δηλαδή η τέταρτη ενάγουσα) δουλεύει σε μένα. Ήξερα τον θανόντα. Είμαι κάτοικος …. Είχα φιλικές σχέσεις χρόνια με την οικογένεια.

Δεν ήμουν παρών στο ατύχημα. Με ενημέρωσε δύο ώρες μετά η οικογένεια και ανέβηκα στο Χαροπό για να δω τι έχει συμβεί. Δύο - δυόμισυ ώρες μετά το δυστύχημα είδα ένα φρενάρισμα στη μέση του δρόμου. Το αυτοκίνητο το είχαν πάρει... Υποθέτω ότι πατούσε σύμφωνα με το αποτύπωμα στη δεξιά πλευρά του οδοστρώματος.

Όταν έφθασα εκεί κάποιοι συζητούσαν και τους ρώτησα...". Δηλαδή, ο εν λόγω μάρτυς μετέβη στον τόπο του ατυχήματος μετά την καταγραφή του από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα που είχαν επιληφθεί του ατυχήματος αυτού περί ώραν 16.45, όπως αναφέρεται στην παραπάνω συνταχθείσα εκ μέρους τους έκθεση αυτοψίας. Κατά τα λοιπά ο παραπάνω μάρτυς μετέφερε ισχυρισμούς και γνώμες τρίτων προσώπων που και ο ίδιος δεν καταθέτει με βεβαιότητα ότι ήταν αυτόπτες μάρτυρες του ατυχήματος και δίχως να κατονομάζει τα πρόσωπα αυτά, καθ' όσον ως μοναδικοί αυτόπτες μάρτυρες καταγράφονται στην ως άνω συνταχθείσα σχετική έκθεση αυτοψίας μόνον οι προαναφερθέντες αλλοδαποί, δηλαδή οι υπήκοοι Βουλγαρίας Ν.

P. του L. και M. S. του Κ.. Επί πλέον, όσα κατέθεσε ο προαναφερθείς μάρτυς αποτελούν προσωπικές του εκτιμήσεις, κρίσεις και εικασίες, βασιζόμενες στην κατάσταση του τόπου του ατυχήματος ώρες μετά από αυτό, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθούν για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του και οι φιλικές σχέσεις που διατηρεί με τους ενάγοντες.

Εν όψει όλων όσων αναφέρθηκαν, το παραπάνω περιγραφόμενο ατύχημα και ο εντεύθεν θανατηφόρος τραυματισμός του προαναφερθέντος οδηγού Δ. Ζ. οφείλονται στην αποκλειστική υπαιτιότητα του τελευταίου, καθ' όσον αυτός δεν οδηγούσε με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του παραπάνω δικύκλου μοτοποδηλάτου του αλλά και χωρίς να ασκεί τον πλήρη έλεγχο επ' αυτού ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελέσει τους απαιτούμενους χειρισμούς, όπως ασφαλώς όφειλε και μπορούσε να κάνει λόγω της ιδιότητός του ως οδηγού, δεδομένου ότι, οδηγώντας το παραπάνω δίκυκλο μοτοποδήλατό του χωρίς να φέρει προστατευτικό κράνος και δίχως την προβλεπομένη άδεια, εισήλθε στο οδόστρωμα της ως άνω επαρχιακής οδού και συγκεκριμένα στο ρεύμα πορείας που οδηγεί στον Προμαχώνα Σερρών, χωρίς όμως προηγουμένως να ελέγξει εάν επ' αυτού εκινούντο άλλα οχήματα, στους οδηγούς των οποίων όφειλε να παραχωρήσει προτεραιότητα γιατί στην πορεία του υπήρχε ρυθμιστική πινακίδα με την ένδειξη "SΤΟΡ" (παράβαση άρθρων 12 §§ 1, 6, 13 § 2, 21 § 1 και 26 §§ 1, 4 του Ν. 2696/1999) και παρενεβλήθη στην πορεία του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος των εναγομένων, ο οποίος οδηγώντας με σύνεση και έχοντας διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση του παραπάνω αυτοκινήτου αλλά και ασκώντας πλήρως τον έλεγχο επ' αυτού ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, επεχείρησε να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητο που οδηγούσε χρησιμοποιώντας το σύστημα πεδήσεώς του και παράλληλα, πραγματοποιώντας δεξιό εν σχέσει προς την πορεία του, ελιγμό, ευελπιστώντας ότι ο ως άνω οδηγός Δ.

Ζ. θα προλάβαινε εν τω μεταξύ να ολοκληρώσει ακινδύνως την κίνηση του ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση των παραπάνω οχημάτων. Εξ αιτίας όμως του μικρού κυβισμού του δικύκλου μοτοποδηλάτου αλλά και της οδηγικής αδυναμίας του, ο ως άνω οδηγός Δ. Ζ. δεν ήταν σε θέση να αναπτύξει απότομα μεγάλη ταχύτητα, ιδίως μάλιστα κατά την στιγμή της εκκινήσεώς του ώστε να διασχίσει ταχύτερα το πλάτος του παραπάνω ρεύματος πορείας και έτσι, ο πρώτος των εναγομένων με το εμπρόσθιο μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε, επέπεσε με το αυτοκίνητο που οδηγούσε στην αριστερή πλευρά του δικύκλου μοτοποδηλάτου, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί θανάσιμα ο προαναφερθείς Δ.

Ζ.. Η παραπάνω άποψη εξάλλου, ότι δηλαδή ο προαναφερθείς θανών οδηγός Δ. Ζ. τυγχάνει αποκλειστικώς υπαίτιος για την πρόκληση του παραπάνω ατυχήματος και των εντεύθεν συνεπειών του, επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι με την υπ' αριθμ. .../29-4-2013 διάταξη της Αντεισαγγελέως Πρωτοδικών Σερρών τέθηκε στο αρχείο η από 2-10-2012 υποβληθείσα εκ μέρους της Ε.

Ζ. (δηλαδή της πρώτης ενάγουσας) σχετική έγκληση κατά του πρώτου των εναγομένων, ενώ κατά της ως άνω διατάξεως δεν ασκήθηκε προσφυγή μέχρι 4-11-2013, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. πρωτ. .../4-11-2013 βεβαίωση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σερρών. Κατά συνέπειαν, πρέπει να απορριφθεί η ως άνω ασκηθείσα αγωγή κατά το προαναφερθέν μέρος της ως αβάσιμη από ουσιαστικής απόψεως.

Το πρωτοβάθμιο λοιπόν Δικαστήριο, το οποίο με την ως άνω εκκαλουμένη απόφασή του δέχθηκε τα ίδια κατά το αυτό ως άνω μέρος ορθώς εφήρμοσε τον νόμο και σωστά εκτίμησε τις αποδείξεις και οι σχετικοί περί του αντιθέτου λόγοι της κρινομένης εφέσεως πρέπει να απορριφθούν". Υπό τα άνω δεδομένα η απόφαση περιέχει πλήρεις, σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος και την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ των αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών και του επελθόντος αποτελέσματος.

Οι επικαλούμενες ελλείψεις όπως, ότι δεν αναφέρονται, α) η απόσταση από την οποία ο οδηγός του αυτοκινήτου ήταν δυνατόν να αντιληφθεί και αντελήφθη τον οδηγό του μοτοποδηλάτου να εισέρχεται στο οδόστρωμα και να διασχίζει αυτό, β) η απόσταση του αυτοκινήτου από το μοτοποδήλατο, όταν αυτό άρχισε να διασχίζει κάθετα το ρεύμα πορείας με κατεύθυνση προς Προμαχώνα, γ) η ακριβής ταχύτητα του αυτοκινήτου εντός του ορίου των 50 χιλ./ώρα, δεν εμποδίζουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των άνω κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν.

Επίσης οι αναιρεσείοντες επικαλούνται και την έλλειψη της μη αναφοράς της ακριβούς θέσεως του κινουμένου ΙΧΕ αυτοκινήτου επί του οδοστρώματος, πλην όμως από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης προκύπτει, με δεδομένα τις ρητές παραδοχές περί του ότι: α) το πλάτος του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας προς Προμαχώνα ανέρχονταν σε 4 μ., β) το ΙΧΕ δεν εκινείτο στο άκρο δεξιό του εν λόγω ρεύματος κυκλοφορίας και γ) ο οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου, αντιλαμβανόμενος την αιφνιδιαστική είσοδο του μοτοποδηλάτου στο οδόστρωμα πραγματοποίησε δεξιό αποφευκτικό ελιγμό σε σχέση προς την πορεία του, προκύπτει ότι το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχεται ότι το αυτοκίνητο εκινείτο στο μέσον του ρεύματος κυκλοφορίας του.

Κατά συνέπεια ο ισχυρισμός περί της ελλείψεως αυτής είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Τέλος οι αναιρεσείοντες επικαλούνται αντίφαση στις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως και έλλειψη αιτιολογίας διότι κατά πιστή μεταφορά "ενώ δέχεται ότι (ο οδηγός του μοτ/του) ακινητοποίησε το μοτοποδήλατο, προ της συμβολής των οδών, συμμορφούμενος...

στην πινακίδα SΤΟΡ... και ταυτόχρονα ενεργοποίησε τον αριστερό δείκτη πορείας του... δεν αιτιολογεί πειστικά ούτε εξηγεί επαρκώς για ποιό λόγο... επανεκκίνησε το δίκυκλο και εισήλθε στην Ε.Ο. προ του επερχομένου Ι.Χ..., ενώ πιο κάτω δέχεται ότι... εισήλθε στην Ε.Ο. χωρίς να ελέγξει εάν εκινούντο επ' αυτής οχήματα".

Με τις επικαλούμενες παραδοχές το Εφετείο περιγράφει αναλυτικά τη συμπεριφορά του οδηγού του μοτοποδηλάτου προ του ατυχήματος, και ουδεμία υποχρέωση είχε να διευκρινίσει τον λόγο για τον οποίο επανεκκίνησε το δίκυκλο και εισήλθε στο ρεύμα κυκλοφορίας. Επομένως οι άνω ισχυρισμοί περί αντιφατικής και ελλιπούς αιτιολογίας πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Συνεπώς ο εκ του αριθμού 19 αρθ. 559 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες, πλην των 19ης, 20ου, 21ου, και 22ης των αναιρεσειόντων, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, που παρέστη και κατέθεσε και προτάσεις (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να διαταχθεί να εισαχθεί το παράβολο στο δημόσιο ταμείο (άρθρ. 495 παρ. 4 εδ. ε' ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 16.6.2015 (αριθ. εκθ. καταθ. …/22.6.2015) αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 533/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ως προς τους 19η, 20ο, 21ο και 22η των αναιρεσειόντων.

Απορρίπτει την ως άνω αίτηση ως προς όλους τους αναιρεσείοντες, πλην των 19ης, 20ου, 21ου και 22ης των αναιρεσειόντων.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες, πλην των 19ης, 20ου, 21ου και 22ης, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ. Και

Διατάσσει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο το παράβολο με αριθμούς ..., ..., ... ΤΑΧΔΙΚ και ..., ..., ..., ..., ... και ... (Δημοσίου).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του 18 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ.