Supreme Court dismisses appeal against administrative court decision due to lack of legal grounds and insufficient reasoning.

Απόφαση 1577 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1577/2006.

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Δήμου Χαλανδρίου Αττικής που εδρεύει στο Χαλάνδρι και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τσώνη.

Των αναιρεσίβλητων:1) ..... και 2)..... , που παραστάθηκαν με την πληρεξούσια δικηγόρο τους Ελένη Αυγερινού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-12-1996 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:5320/1997 του ίδιου Δικαστηρίου η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών λόγω αρμοδιότητας, 449/2002 προδικαστική, 2134/2004 οριστική του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 2260/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-6-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 4-4-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 17-6-2005 αιτήσεως αναιρέσεως της 2260/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των αριθ. 8, 11 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που ορίζουν, αντιστοίχως, ότι αναίρεση επιτρέπεται: α) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (αριθ. 8), β) αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα , που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν (αριθ. 11) και γ) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (αριθ. 19), προκύπτει ότι για να είναι ορισμένοι οι αντίστοιχοι λόγοι αναιρέσεως, πρέπει να μνημονεύονται σ' αυτούς, εκτός άλλων, και τα ακόλουθα: 1) Στην περίπτωση του αριθ. 8 ότι τα "πράγματα", δηλαδή οι ουσιώδεις αυτοτελείς ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με αγωγή ή ένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ ΑΠ 3/1997), προτάθηκαν, από τον αναιρεσείοντα νομίμως και παραδεκτώς στα δικαστήρια της ουσίας (ΟλΑΠ 2/1989), καθώς και τα στοιχεία, από τα οποία προκύπτει αυτό (παραδεκτή πρόταση των ισχυρισμών, ΟΛ ΑΠ 43/1990), και ποια, συγκεκριμένως, ήταν τα "πράγματα" αυτά, όπως επίσης και ποια επίδραση άσκησαν ή θα ασκούσαν στην έκβαση της δίκης, 2) στην περίπτωση του αριθ. 11 (περ.

γ', που ενδιαφέρει εδώ) τα αποδεικτικά μέσα και εν προκειμένω τα έγγραφα, που δεν έλαβε υπόψη του το δικαστήριο, το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσκομιδής και επικλήσεώς τους και αν ακόμη έπρεπε να ληφθούν υπόψη αυτεπαγγέλτως, να καθορίζεται δε και ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το εν λόγω αποδεικτικό μέσο και οι λόγοι, για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και η επίκληση πρέπει να έχει γίνει από τον αναιρεσείοντα, ακόμη και αν το έγγραφο το προσκόμισε ο αντίδικός του, και 3) στην περίπτωση του αριθ. 19 οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας, ο ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση κλπ) και τα περιστατικά, που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση, καθώς και η σύνδεσή του με το διατακτικό αν αυτή δεν είναι αυτονόητη, το σφάλμα (εξειδικευμένα) του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας μνεία μόνο της ελλείψεως, ενώ αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει (Ολ ΑΠ 32/1996) και δεν αρκούν γενικές εκφράσεις για "ανεπάρκεια" ή "αντιφατικότητα".

Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλομένης αποφάσεως διότι, κατά λέξη: "1) Κακώς ισχυρίζεται ότι δεν προεβλήθη ο ισχυρισμός ότι το επίδικο αποτελεί τμήμα κοινόχρηστης δημοτικής οδού προϋφισταμένης του έτους 1923. Το επιχείρημα τούτο προεβλήθη σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, προσκομίσθηκαν τα σχετικά έγγραφα (ΦΕΚ) κλπ αλλά αναφορά καμία (βλ.

σχετικά), 2) η επίδικη λωρίδα κατέχεται από το δήμο από το 1960 και τούτο προεβλήθη με επίκληση όλων των σχετικών εγγράφων. Αλλά καμία αναφορά. Έγινε ένσταση χρησικτησίας αλλά ουδεμία αναφορά σε καμία απόφαση, 3) υπόθεση που ξεκινά το 1965 με εκατοντάδες έγγραφα, κατατεθειμένα και επικαλούμενα αλλά η προσβαλλομένη απόφαση δεν τα αναφέρει σε καμία παράγραφο, 4) όλα τα στοιχεία βασίζονται σε μια πραγματογνωμοσύνη η οποία αναφέρει ότι (πιθανόν...να είναι έτσι) χωρίς να λάβει καν υπόψη της όλο το προσκομισθέν υλικό ενώπιόν της και ιδιαίτερα την επίκληση ότι το επίδικο αποτελεί τμήμα κοινόχρηστης δημοτικής οδού προϋφισταμένης του έτους 1923, παρερμηνεύοντας μάλιστα τις αεροφωτογραφίες, 5) εξάλλου, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 15 (προφανώς αριθ. 19) ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως, για έλλειψη νομίμου βάσεως, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά, που είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως, που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως συμβαίνει όταν η απόφαση έχει ελλιπείς, ασαφείς ή αντιφατικές αιτιολογίες, ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης".

Έτσι, όμως, όπως είναι διατυπωμένοι οι λόγοι αναιρέσεως, είναι, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην αρχή της παρούσας, αόριστοι και συνεπώς απορριπτέοι ως απαράδεκτοι. Σε κάθε περίπτωση οι ανωτέρω λόγοι (και αν θεωρηθούν ορισμένοι) είναι απορριπτέοι και ως αβάσιμοι: Α) Οι πρώτος και δεύτερος, διότι από την επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι οι στους λόγους αυτούς ισχυρισμοί απορρίφθηκαν από το Εφετείο, με την αιτιολογία ότι δεν προβλήθηκαν νομίμως και παραδεκτώς στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Ολ ΑΠ 448/1996), Β) ο τρίτος διότι από τη, στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, βεβαίωση ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμά του, συνεκτίμησε και "όλα τα έγγραφα, τα οποία προσκομίζουν και επικαλούνται νομίμως οι διάδικοι", συνάγεται αδιστάκτως ότι το ανωτέρω Δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα τα προσκομισθέντα με επίκληση έγγραφα, δεν ήταν δε αναγκαία η απαρίθμησή τους, ή η ειδική αξιολόγηση καθενός εγγράφου.

Σημειώνεται δε επιπλέον εδώ ότι ο αναιρεσείων δεν ισχυρίζεται ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του τα έγγραφα, αλλ' ότι "δεν τα αναφέρει σε καμία παράγραφο", Γ) ο τέταρτος διότι βάλλει ουσιαστικά, απαραδέκτως, κατά της εκτιμήσεως των αποδείξεων εκ μέρους του δικαστηρίου της ουσίας, και Δ) ο πέμπτος διότι από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή έχει πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 17 Ιουνίου 2005, αίτηση του Δήμου Χαλανδρίου Αττικής, για αναίρεση της 2260/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα Δήμο Χαλανδρίου, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα 330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2006. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 28 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ