1576/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1576 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1576/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 120/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη και Διονυσία Μπιτζούνη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 7 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται η εισαγγελεύς του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση αναιρέσεως των αναιρεσειόντων- κατηγορουμένων α) Ι. Α. του Α., κατοίκου ..., β) Κ. Κ. του Α., κατοίκου ..., γ) Σ. Λ. του Γ., κατοίκου ... και δ) Δ. Τ. του Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Ιωαννίδη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 258/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Το Τριμελές Εφετείο Λάρισας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, ζητούν την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2 Νοεμβρίου 2015 αίτησή τους, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1201/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των διαδίκων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της καταδικαστικής απόφασης, εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ’ του Κ.Π.Δ. για ελλιπή αιτιολογία, εκτείνεται όχι μόνο στην κρίση για την ενοχή, την καταδικαστική δηλαδή ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις του δικαστηρίου, ανεξάρτητα του αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε.

Εξ’ άλλου από το συνδυασμό των άρθρων 178, 183 και 139 του Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης απόκειται στη διακριτική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο όμως, όταν απορρίπτει το σχετικό αίτημα του κατηγορουμένου, εφόσον αυτό υπεβλήθη κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οφείλει να αιτιολογήσει ειδικώς την απόφασή του, άλλως ιδρύεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι προέβαλαν δια του συνηγόρου τους, αίτημα για την διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου να διακριβωθεί ότι το επίδικο τιμολόγιο, το οποίο αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, εκδόθηκε όχι το 2007, όπως αναφέρεται στο κατηγορητήριο, αλλά το 2004.

Επίσης, προέβαλαν και το αίτημα προσκομιδής του πρωτότυπου τιμολογίου, χωρίς όμως να συνδεθούν τα αιτήματα αυτά και με αίτημα αναβολής της δίκης. Το δικαστήριο, αφού κατά αρχάς επεφυλάχθη, προχώρησε στην αποδεικτική διαδικασία, εν συνεχεία δε μετά το πέρας αυτής (αποδεικτικής διαδικασίας) και μετά από πρόταση του εισαγγελέα, απέρριψε τα δύο αυτά αιτήματα των κατηγορούμενων με το εξής σκεπτικό: "το αίτημα που υποβλήθηκε από τους κατηγορουμένους για διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης πρέπει να απορριφθεί, αφού τα αποδεικτικά στοιχεία (πορισματικός έλεγχος της αρμόδιας Δ.Ο.Υ.

και κατάθεση μάρτυρα) είναι επαρκή προς διαμόρφωση δικανικής κρίσης από το Δικαστήριο, ενώ για τον ίδιο λόγο πρέπει να απορριφθεί και το αίτημα για προσκόμιση του πρωτοτύπου, το περιεχόμενου του οποίου αναφέρεται στο πόρισμα του ΣΔΟΕ...". Η αιτιολογία αυτή που διέλαβε το δικαστήριο της ουσίας, τόσο στην απορριπτική της αιτήσεως των κατηγορούμενων για τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης όσο και στην αίτησή τους για προσκόμιση του αναφερομένου τιμολογίου σε πρωτότυπο, είναι η απαιτούμενη κατά το Σύνταγμα και τον Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη, αφού αναφέρει τα περιστατικά, εκ των οποίων το δικαστήριο οδηγήθηκε στην απορριπτική του κρίση.

Επομένως τα αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον μοναδικό εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ’ του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως, για αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος των κατηγορούμενων για τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης και προσκόμιση του αναφερομένου τιμολογίου σε πρωτότυπο, είναι αβάσιμα και απορριπτέα.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό πρωτ. .../2.11.2015 αίτηση των α) Ι. Α. του Α., κατοίκου ..., β) Κ. Κ. του Α., κατοίκου ..., γ) Σ. Λ. του Γ., κατοίκου ... και δ) Δ. Τ. του Μ., κατοίκου ..., για αναίρεση της με αριθμό 258/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ τον καθένα.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Νοεμβρίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ