1576/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1576 / 2011 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1576/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Δημήτριο Μαζαράκη , Χαράλαμπο Αθανασίου και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1. Α. χας Κ. Μ., το γένος Χ. Β., 2. Ι. Μ. του Κ. και 3. Σ. Μ. του Κ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Γεωργόπουλο.

Καθών η κλήση: 1. Π. Μ. του Α. και Γ., 2. Α. Μ. του Α. και Γ., κατοίκων ..., ως νομίμων κληρονόμων της αρχικής αποβιωσάσης (1ης) αναιρεσίβλητης Γ. θυγ. Π. Χ., συζ. Α. Μ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Ζέμπερη, 3. Χ. Κ. του Ι. και Δ., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 4. Π. Κ. του Ι. και Δ., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, 5. Σ. Κ. του Ι. και Δ., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ζέμπερη, 6. Π. Κ. του Ι. και Δ., κατοίκων ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Οι 3ος, 4ος, 5ος, 6ος ως νόμιμοι κληρονόμοι της αρχικής αποβιωσάσης (3ης) αναιρεσίβλητης Δ. θυγ. Π. Χ. χας Ι. Κ., και 7. της αναιρεσίβλητης - καθής η κλήση: Κ. χας Θ. Δ., θυγ. Π. Χ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Στο σημείο αυτό ο δικηγόρος Χαράλαμπος Γεωργόπουλος δήλωσε, ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 5-2-2004 αίτησης για αναίρεση της 953/2003 απόφασης του Εφετείου Πατρών ως προς την 2η αναιρεσίβλητη (Κ. χα Θ. Δ.) και ήδη 7η καθ' ης η κλήση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-9-2000 αγωγή των αρχικών διαδίκων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδος. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 120/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 953/2003 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 5-2-2004 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 290/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν προς συζήτηση οι καλούντες με την από 20-11-2010 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Μιτσιάλης ανέγνωσε την από 17-11-2005 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αλέξανδρου Κασιώλα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 παρ.1, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει, ότι η παραίτηση του αναιρεσείοντα ολική ή μερική, από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωσή του, χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσίβλητου, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριο, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει αντίστοιχη (αναλόγως του περιεχομένου και της έκτασης της) κατάργηση της δίκης, για το κύρος δε της εν λόγω παραίτησης δεν είναι αναγκαία η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, αφού αυτός, και αν τυχόν είχε κληθεί και παρίστατο, δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί σ' αυτή, εφόσον γίνεται προτού το δικαστήριο προχωρήσει στην έρευνα των λόγων της αναίρεσης (ΟλΑΠ 744/1982).

Στην προκείμενη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες, με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης ως προς τη δεύτερη αναιρεσίβλητη (εβδόμη καθής η κλήση) Κ. χήρα Θ. Δ.. Πρέπει, επομένως, να θεωρηθεί πως η εν λόγω αίτηση αναίρεσης δεν ασκήθηκε ως προς αυτήν.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1 και 3, 568 παρ. 1 και 498 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως. Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίσθηκε και δεν εμφανίσθηκε ο αντίδικος του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση αποδεικτικό επιδόσεως της σχετικής κλήσεως προς συζήτηση, αν δε η συζήτηση επισπεύδεται από τον απολειπόμενο διάδικο, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε.

Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα ή εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Εξάλλου, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286,287, 290, 291 και 292 ΚΠολΔ, η δίκη διακόπτεται και με το θάνατο κάποιου διαδίκου. Επέρχεται δε η διακοπή από τη γνωστοποίηση του λόγου αυτού προς τον αντίδικο, η οποία μπορεί να γίνει με προφορική δήλωση στο ακροατήριο του πληρεξούσιου δικηγόρου του διαδίκου, στο πρόσωπο του οποίου επήλθε ο λόγος της διακοπής, από τον ίδιο δε, με ρητή ή σιωπηρή δήλωση, μπορεί να γίνει εκουσίως και η επανάληψη αυτής.

Η παράλειψη της τελευταίας δήλωσης δεν κωλύει τον αντίδικο, εφόσον είχε λάβει γνώση με οποιοδήποτε τρόπο του λόγου διακοπής, να επικαλεστεί την έλλειψη γνωστοποίησης αυτού και θεωρώντας τη δίκη ότι έχει διακοπεί, να επισπεύσει την επανάληψη της, τηρώντας όμως τη διαδικασία που διαγράφεται από το άρθρο 291 ΚΠολΔ, δηλαδή κοινοποιώντας δικόγραφο περί επαναλήψεως στον υπερού η διακοπή διάδικο, καθολικό διάδοχο του θανόντα διαδίκου.

Και τούτο ανεξαρτήτως του εάν, κατά την κρίση του επισπεύδοντος, οι κληρονόμοι του αρχικού διαδίκου έχουν ή όχι έννομο συμφέρον να συνεχίσουν τη δίκη.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 20-11-2010 κλήση των αναιρεσειόντων για επανάληψη της συζήτησης της ένδικής αίτησης αναίρεσης φέρεται προς συζήτηση η από 5-2-2004 αίτησή τους για αναίρεση της 953/2003 απόφασης του Εφετείου Πατρών. Όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας αυτής, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης εισήχθη το πρώτον προς συζήτηση, με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, κατά τη δικάσιμο της 7-12-2005.

Με την 290/2006 όμως απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της , αφού δεν προέκυψε, ότι οι επισπεύδοντες και μη παραστάντες αναιρεσίβλητοι είχαν χορηγήσει πληρεξούσιο στο δικηγόρο τους που επέσπευσε τη συζήτηση, ούτε, επίσης ότι είχαν κλητευθεί αυτοί από τους παραστάντες αναιρεσείοντες.

Εξάλλου, όπως προέκυψε στις 23-4-2010 απεβίωσε χωρίς διαθήκη η τρίτη αναιρεσίβλητη Δ. θυγ. Π. και Σ. Χ., χήρα Ι. Κ. και κατέλιπε πλησιέστερους συγγενείς της, τα τέκνα της, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και έκτο των καθών η κλήση (Χ., Π., Σ. και Π. Κ.), οι οποίοι συνεχίζουν τη δίκη. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, η πρώτη αναιρεσίβλητη Γ.

θυγ. Π. Χ., σύζυγος Α. Μ., δεν εμφανίστηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου. Όπως δε προκύπτει από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους παραστάντες αναιρεσιβλήτους έγγραφα και ειδικότερα από την αρ. .../Γ/2005 ληξιαρχική πράξη θανάτου του ληξιάρχου του Δήμου Αμαλιάδας, το υπ.

αρ. 1289/2011 πιστοποιητικό μη αποποίησης κληρονομίας του Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, το υπ. αρ. 26249/2011 πιστοποητικό μη δημοσίευσης διαθήκης του Πρωτοδικείου Αθηνών και το αρ. πρωτ. 12611/3-5-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δημάρχου Ήλιδας Ηλείας, η εν λόγω αναιρεσίβλητη (πρώτη) απεβίωσε στην Αμαλιάδα στις 9-10-2005 και άφησε μόνους πλησιέστερους συγγενείς της (κληρονόμους της) α) το σύζυγό της Α.

Μ., ο μετά του οποίου γάμος της δεν είχε λυθεί μέχρι την ημέρα του θανάτου της, β) τον υιό της Π. Μ. του Α. και γ) τη θυγατέρα της Α. Μ. του Α.. Οι αναιρεσείοντες όμως απευθύνουν την ως άνω από 20-11-2010 κλήση τους για επανάληψη της συζήτησης της αίτησης αναίρεσης μόνο κατά των δύο τελευταίων, τέκνων της αποβιώσασας πρώτης αναιρεσίβλητης και όχι και κατά του πρώτου συζύγου της, κληρονόμου και αυτού της αποβιώσασας αναιρεσίβλητης.

Ενόψει τούτων και εφόσον δεν επαναλήφθηκε η βιαίως διακοπείσα δίκη κατά νόμιμο τρόπο και δεν μπορεί να γίνει συζήτηση της αναίρεσης ως προς μερικούς μόνο από τους διαδίκους, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ως προς τους λοιπούς (εκτός της δεύτερης αναιρεσίβλητης) διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 1και 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί πως η από 5-2-2004 αίτηση για αναίρεση της 953/2003 απόφασης του Εφετείου Πατρών δεν ασκήθηκε όσον αφορά τη δεύτερη αναιρεσίβλητη Κ. χήρα Θ. Δ..

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της ίδιας αίτησης αναίρεσης ως προς τους λοιπούς διαδίκους.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2011. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 2 Νοεμβρίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ