Supreme Court dismisses appeal for vague grounds regarding contract interpretation and common sense violations.

Απόφαση 1575 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1575/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομορρύθμου εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΜΠΕΤΟΝ ..... Ο.Ε.", που εδρεύει στα Δανίλια Κερκύρας, όπως εκπροσωπείται κατά το νόμο, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στυλιανό Βλαστό.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Τσακούλια, με δήλωση του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3/10/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κερκύρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 167/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 170/2006 οριστική του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 25/7/2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 10/9/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε ν'απορριφθεί η από 25/7/2006 αίτηση για αναίρεση της 170/2006 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ο αναφερόμενος στο εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ όρος "ζητήματα", των οποίων η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση αιτιολογιών καθιστούν την απόφαση αναιρετέα, είναι ταυτόσημος του όρου "πράγματα", των οποίων η παρά το νόμο λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το εδάφιο 8 του ίδιου άρθρου, νοούνται δε ως τέτοια οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση του ασκούμενου δικαιώματος με την αγωγή ή την ένσταση, όχι όμως και εκείνοι που ανάγονται στην βαρύτητα ενός αποδεικτικού μέσου και γενικά στην εκτίμηση των αποδείξεων, στην ανάλυση και στάθμισή τους και την αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος που διατυπώθηκε στην απόφαση σαφώς.

Επίσης "πράγμα", κατά την ανωτέρω έννοια, δεν είναι η επίκληση των αποδεικτικών μέσων και του περιεχομένου τους. Περαιτέρω, από τη διάταξη του εδαφίου 10 του ανωτέρω άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως αληθινά, χωρίς απόδειξη, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο δέχεται πράγματα, κατά την έννοια που ανωτέρω εκτίθεται, χωρίς να έχει προσαχθεί οποιαδήποτε απόδειξη για τα πράγματα αυτά, ή όταν δεν εκθέτει από ποια αποδεικτικά στοιχεία άντλησε την απόδειξη γι' αυτά.

Δεν απαιτείται όμως το δικαστήριο να αξιολογεί τα επί μέρους αποδεικτικά μέσα ή να εξειδικεύει τα έγγραφα. Στην προκείμενη υπόθεση η αναιρεσείουσα εταιρία αποδίδει στο Εφετείο τις ακόλουθες αιτιάσεις: A) Από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ α) με το πρώτο μέρος του πρώτου λόγου ότι δέχθηκε γνώση αυτής στις 30-9-2002, που κατήγγειλε για δεύτερη φορά τη μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου εργασιακή σύμβαση, την αναγνώριση της ακυρότητας της αρχικής από 28-12-2001 καταγγελίας, με την 260/2002 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας, χωρίς καμμία αιτιολογία σχετικά με τα μέσα, τον τρόπο και τον χρόνο της γνώσης της ακύρωσης, β) με το δεύτερο μέρος του τρίτου λόγου ότι αναιτιολόγητα δέχθηκε ότι η νέα καταγγελία ήταν προϊόν εκδίκησης και γ) με τον τέταρτο λόγο, ότι απέρριψε ως αναπόδεικτο τον ισχυρισμό της ότι η καταγγελία της σύμβασης εργασίας έγινε για λόγους οικονομοτεχνικούς χωρίς καμμία αιτιολογία.

Β) Από το εδάφιο 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου και με το πρώτο μέρος του δεύτερου λόγου ότι έλαβε υπόψη, χωρίς να προταθεί, ότι αυτή (αναιρεσείουσα) είχε γνώση της ακυρότητας της αρχικής καταγγελίας κατά το χρόνο της νέας καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, προς ενίσχυση του εκδικητικού χαρακτήρα της τελευταίας.

Γ) Από το εδάφιο 10 του ίδιου άρθρου 559 α) με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου και με το πρώτο μέρος του δεύτερου λόγου, ότι έλαβε υπόψη του τον προαναφερόμενο ουσιώδη για την έκβαση της δίκης ισχυρισμό σχετικά με τη γνώση της ακυρότητας της αρχικής καταγγελίας χωρίς απόδειξη. Ολοι οι προαναφερόμενοι λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι διότι οι προβαλλόμενοι με αυτούς ισχυρισμοί ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων σχετικά με το εάν η νέα καταγγελία της εργασιακής σύμβασης είχε ή όχι εκδικητικό χαρακτήρα και δεν αποτελούν ζητήματα, ούτε πράγματα κατά την έννοια τούτων που προεκτέθηκε.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκαν οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, οι οποίοι όμως εφαρμόζονται τότε μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά, ως προς αυτό, κρίση του, διαπιστώνει ότι υπάρχει στη σύμβαση ή στη μονομερή δικαιοπραξία κενό ή αμφιβολία ως προς τη δήλωση βουλήσεως των συμβαλλομένων ή του δηλούντος.

Επομένως τότε μόνο ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από το ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς αυτούς κανόνες, όταν από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο ευθέως ή εμμέσως διεπίστωσε ότι υπάρχει κενό ή αμφιβολία στις δηλώσεις των συμβαλλομένων και παρόλα αυτά δεν τους εφάρμοσε.

Το στοιχείο αυτό, ότι το δικαστήριο διαπίστωσε κενό ή αμφιβολία στις δηλώσεις των συμβαλλομένων ή του δηλούντος πρέπει να επικαλείται ο αναιρεσείων για να είναι ορισμένος ο σχετικός λόγος αναίρεσης. Περαιτέρω όταν η παραβίαση αφορά τα διδάγματα της κοινής πείρας πρέπει για το ορισμένο του λόγου ν' αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια συγκεκριμένα διδάγματα παραβιάστηκαν, ο κανόνας δικαίου στην εξειδίκευση του οποίου δεν χρησιμοποιήθηκαν, ενώ έπρεπε, ή χρησιμοποιήθηκαν εσφαλμένα και σε τι συνίσταται η παράβαση.

Στην προκείμενη υπόθεση η αναιρεσείουσα αποδίδει στο Εφετείο τις ακόλουθες αιτιάσεις από το εδάφιο 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ α) με το πρώτο μέρος του τρίτου λόγου της αίτησης ότι ενώ διαπίστωσε εμμέσως ασάφεια ως προς το περιεχόμενο της από 27-9-2002 νέας καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών και β) με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου της αίτησης ότι παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας με την εσφαλμένη υπαγωγή τους στους κανόνες των άρθρων 281 και 180 του ΑΚ. Οι λόγοι αυτοί, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη, είναι απορριπτέοι ως αόριστοι διότι, α) όσον αφορά την επικαλούμενη παραβίαση των ερμηνευτικών κανόνων των δικαιοπραξιών, η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει ποιο κενό ή ποια αμφιβολία διαπίστωσε το Εφετείο, στη δικαιοπρακτική της δήλωση με την οποία αυτή κατήγγειλε την εργασιακή σύμβαση που είχε με τον αναιρεσίβλητο, αφού και η ίδια υποστηρίζει ότι, ανεξάρτητα από τα κίνητρα, κατήγγειλε τη σύμβαση και β) όσον αφορά τα διδάγματα κοινής πείρας δεν αναφέρει ποια είναι αυτά τα διδάγματα κοινής πείρας που δε χρησιμοποίησε το Εφετείο και σε τι συνίσταται η παράβαση τούτων.

Επειδή, με τους τρίτο και τέταρτο λόγους της αίτησης η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο για πλημμέλειες από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ χωρίς όμως να παραθέτει περιστατικά που να συγκροτούν τους σχετικούς λόγους αναίρεσης αρκούμενη μόνο στην αριθμητική μνημόνευσή τους.

Συνεπώς, οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως αόριστοι.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-7-2006 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "ΑΛΦΑ ΜΠΕΤΟΝ ..... ΟΕ" για αναίρεση της 170/2006 απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου που ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Ιουλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ