Supreme Court dismisses appeal for failure to consider a non-autonomous factual argument regarding property valuation. The court rejects the appeal because the argument lacks independent legal standing. The court ruled that the argument does not constitute a separate factual claim. The court held that the argument is inadmissible as it is not an autonomous factual claim. The court decided the appeal is inadmissible because the argument lacks independent legal standing. The court concluded that the argument is not an autonomous factual claim. The court determined the appeal is inadmissible due to lack of independent legal standing. The court found the argument is not an autonomous factual claim. The court ruled the appeal is inadmissible because the argument lacks independent legal standing. The court decided the appeal is inadmissible due to lack of independent legal standing. The court found the argument is not an autonomous factual claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the appellants against the Court of Athens' final judgment. The appellants argued that the lower court failed to consider a specific argument regarding the rental status of the disputed properties as a critical factor in their valuation. The court rejected this claim because the argument did not constitute an autonomous factual assertion but rather touched upon one of many valuation parameters. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellants to bear the legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(8) and 106 of the Code of Civil Procedure; An appeal based on the failure to consider a fact is inadmissible if the fact does not constitute an autonomous factual claim or if the argument lacks independent legal standing.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1575 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1575/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων:1. ..... , και 2. ..... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Φωκά.
Των αναιρεσιβλήτων: 1..... , 2..... και 3. .... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωστόπουλο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5412/2003, του ίδιου Δικαστηρίου και 4965/2004 μη οριστική, 3926/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14-10-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 11 Απριλίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 14-10-2005, αιτήσεως αναιρέσεως της 3926/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο, κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων, έλαβε υπόψη πράγματα, που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα, που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αποτελεί δε μέσο διασφαλίσεως της τηρήσεως του συζητητικού συστήματος (άρθρ. 106 ΚΠολΔ) και της αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως (Ολ ΑΠ 13/1995).
Ως "πράγματα", κατά την άνω διάταξη, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολ ΑΠ 3/1997). Αποτελούν "πράγματα" και άρα η μη λήψη τους υπόψη ιδρύει τον ανωτέρω λόγο:
η κύρια ή επικουρική βάση της αγωγής και τα προς θεμελίωση αυτών και των επί μέρους αιτημάτων περιστατικά, περιστατικά συγκροτούντα ένσταση κατ' ορθό νομικό χαρακτηρισμό (Ολ ΑΠ 25/1995), τα προς θεμελίωση ουσιαστικών ή δικονομικών ενστάσεων ή αντενστάσεων (άρθρ. 262, 338 ΚΠολΔ) περιστατικά, οι λόγοι εφέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι, που αφορούν αυτοτελείς ισχυρισμούς ή η άρνηση αυτοτελών ισχυρισμών (Ολ ΑΠ 11/1996).
Δεν αποτελούν, όμως, "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο πιο πάνω λόγος αν δεν ληφθούν υπόψη μεταξύ άλλων, και η αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, ανταγωγής ή ενστάσεως, τα επιχειρήματα ή συμπεράσματα από την εκτίμηση των αποδείξεων (Ολ ΑΠ 469/1984), έστω και αν προτείνονται ως λόγοι εφέσεως, οι νομικοί ισχυρισμοί και η νομική επιχειρηματολογία του διαδίκου (Ολ ΑΠ 3/1997), οι αλυσιτελείς ισχυρισμοί, περιστατικά επουσιώδη, που δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό, όπως π.χ.
το πρόσφορο συγκριτικού στοιχείου σε δίκη καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας απαλλοτριωθέντος, ή τα περιστατικά, που προκύπτουν από αυτές, οι ισχυρισμοί για την αξιοπιστία των μαρτύρων, ο ισχυρισμός, που αφορά τον καθορισμό του ύψους της αξίας εξαγοράς του μεριδίου ΕΠΕ ή τα διδάγματα της επί κοινής πείρας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων.
Στην προκειμένη υπόθεση οι αναιρεσείοντες, με τον μοναδικό λόγο της υπό κρίση αιτήσεως, υποστηρίζουν ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια της προαναφερομένης διατάξεως, διότι "δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό ότι κρίσιμο και καθοριστικό στοιχείο του καθορισμού της εμπορικής (αγοραίας) αξίας εκάστου ορόφου είναι και το κατά πόσο αυτός είναι μισθωμένος και μάλιστα με μακροχρόνια εμπορική μίσθωση ή αντιθέτως χρόνια αμίσθωτος και χωρίς ορατή δυνατότητα να εκμισθωθεί και να αποφέρει εισόδημα".
Ο ανωτέρω, όμως, ισχυρισμός δεν έχει αυτοτελή ύπαρξη, αφού αναφέρεται σε μια μόνο από τις περισσότερες παραμέτρους, που προσδιορίζουν την αξία των επιδίκων και συνεπώς ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως πρέπει, σύμφωνα και με τα προαναφερόμενα, να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος και ως αβάσιμος, δεδομένου ότι, όπως, από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων, προκύπτει, το Εφετείο, προκειμένου να σχηματίσει ασφαλή γνώμη για την αξία των επιδίκων ακινήτων, διέταξε, με την 4965/2004 μη οριστική απόφασή του, την διενέργεια σχετικής πραγματογνωμοσύνης και στη συνέχεια, λαμβάνοντας υπόψη και την αντίστοιχη έκθεση πραγματογνωμοσύνης, εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 14-10-2005, αίτηση των .... και .... για αναίρεση της 3926/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 30 Ιουνίου 2006. Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Ιουλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ