Supreme Court dismisses appeal on procedural default regarding prior court ruling on filing legality.

Απόφαση 1574 / 2021 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1574/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Λάμπρο Καρέλο, Ανθή Γκάμαρη-Εισηγήτρια, Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 19η Φεβρουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Α. Των αναιρεσειόντων: 1. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Β. Ι. Θ.-Χ. Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "Ξ. Φ.", που εκπροσωπείται νόμιμα, εδρεύουσα στο δάσος του ..., 2. Λ. Γ. του Θ., 3.Β. Γ. του Θ., 4. Β. Θ. του Ι., κατοίκων … , 5. Ε.-Β. Θ. του Ι., κατοίκου …, νομίμως εκπροσωπούμενου ως ανηλίκου, δια των γονέων του Ι. Θ. και Π. Γ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σταμάτη Κουμάνη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "Ε. Τ. Τ. Ε. ΑΕ",που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αγγελική Αρβανιτίδου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. 2. Ε. συζ. Γ. Π., το γένος Γ. Θ., 3. Σ. συζ. Χ. Π., το γένος Γ. Θ., κατοίκων …, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γκεσούλη. Β. Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας, με την επωνυμία "Ε. Τ. Τ. Ε. ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Αγγελική Αρβανιτίδου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ε. Γ. Θ. συζ. Γ. Π., 2. Σ. Γ. Θ., συζ. Χ. Π., κατοίκων …, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Γκεσούλη, 3. Λ. Γ. του Θ., 4. Β. Γ. του Θ., 5. Β. Θ. του Ι., κατοίκων Θεσσαλονίκης, 6Α. Ι. Θ. του Β., 6Β. Π. Γ. του Ευσταθίου-Β., ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου Ε.-Β. Θ. του Ι., κατοίκων …, 7. Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Β. Ι. Θ.-Χ. Α.Ε.", με διακριτικό τίτλο "Φ.", που εκπροσωπείται νόμιμα, εδρεύουσα στη ..., στο δάσος ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-12-1997 αγωγή του Γ. Θ. του Ι., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30444/1998 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 1549/2015 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι ήδη υπό στοιχείο Α αναιρεσείοντες με την από 2-10-2015 αίτησή τους ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Εκδόθηκε η 79/2017 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου που απέρριψε την αναίρεση. Την αναψηλάφηση της 1549/2015 απόφασης ζήτησαν οι ήδη, υπό στοιχείο Α, αναιρεσείοντες με την από 27-6-2015 αίτησή τους ενώπιον του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 2839/2018 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου που την απέρριψε. Κατά της 1549/2015 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης ασκήθηκε η από 20-3-2017 τριτανακοπή από την Εθνική Τράπεζα και εκδόθηκαν οι αποφάσεις 475/2018 μη οριστική, 2840/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι υπό στοιχείο Α αναιρεσείοντες με την από 18-2-2019 αίτησή τους και η υπό στοιχείο Β αναιρεσείουσα με την από 8-2-2019 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των υπό στοιχείο Α αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες 1) από 8-2-2019 αίτηση αναίρεσης της "Ε. Τ. Τ. Ε. ΑΕ" και 2) από 18-2-2019 αίτηση αναίρεσης των ΑΕ "Β. Ι. Θ.-Χ. ΑΕ" κλπ. με τις οποίες προσβάλλεται η 2840/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, πρέπει να ενωθούν και συνεκδικαστούν επειδή είναι πρόδηλα συναφείς μεταξύ τους και έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων (άρθρο 246 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Με την παραπάνω προσβαλλόμενη 2840/2018 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η από 20-3-2017 τριτανακοπή της αναιρεσείουσας στην πρώτη αναίρεση και 1ης αναιρεσίβλητης στη δεύτερη αναίρεση ΕΤΕ ΑΕ, στρεφόμενη κατά της 1549/2015 απόφασης του ίδιου δικαστηρίου (Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης).

Με την τελευταία αυτή απόφαση κατόπιν παραδοχής έφεσης του αρχικώς ενάγοντος Γ. Θ. του Ι. (στη δικονομική θέση του οποίου λόγω του θανάτου του είχαν ήδη υπεισέλθει οι 1η και 2η των καθ'ων η τριτανακοπή και ήδη -1η και 2η των αναιρεσιβλήτων στην πρώτη αναίρεση και 2η και 3η των αναιρεσιβλήτων στη δεύτερη αναίρεση, Ε.

Θ. του Γ. και Σ. Θ. του Γ.), έγινε δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη η με αρ.κατ. 47064/1997 αγωγή του παραπάνω ενάγοντος, στρεφόμενη κατά α) του αδελφού του Β. Θ. του Ι., (στη δικονομική θέση του οποίου, λόγω του θανάτου του, είχαν ήδη υπεισέλθει οι 3ος έως και 6ος των καθ'ων η τριτανακοπή και ήδη 3ος έως και 6ος των αναιρεσιβλήτων στην πρώτη αναίρεση και 2ος έως και 5ος των αναιρεσειόντων στη δεύτερη αναίρεση, και β)της ΑΕ "Β.

Ι.Θ. -Χ. ΑΕ", 7ης των καθ'ων η τριτανακοπή και ήδη 7ης αναιρεσίβλητης στην πρώτη αναίρεση και 1ης αναιρεσείουσας στη δεύτερη αναίρεση και αναγνωρίστηκε η ακυρότητα των αναφερόμενων συμβάσεων αγοραπωλησίας ως εικονικών ως προς το πρόσωπο του αρχικώς εναγομένου αγοραστή Β. Θ. κατά ποσοστό 50% και η συγκυριότητα του αρχικώς ενάγοντος Γ.

Θ., κατά ποσοστό 50% ες αδιαιρέτου επί του περιγραφόμενου στην αγωγή ακινήτου.

Α. Επί της από 8-2-2019 αίτησης αναίρεσης της ΕΤΕ ΑΕ.

Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 εδάφια α και γ ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και, σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση από τις 10923Γ,10824Γ,10925Γ,10922Γ και 10928Γ/24-10-2019 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Παντελή Βλαχογιάννη, τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της υπόθεσης αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την πράξη ορισμού ως αρμοδίου για την εκδίκασή της του ανωτέρω Γ' Τμήματος και την πράξη ορισμού δικασίμου ως και κλήση για συζήτηση αυτής για την ορισθείσα και αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 19-2-2020, επιδόθηκε με επιμέλεια της αναιρεσείουσας νομότυπα και εμπρόθεσμα σε καθένα από τους 3° ως και 6° των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, αφού οι αναιρεσίβλητοι αυτοί (3ος έως και 6ος), όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδρίασης της δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, κατά την προαναφερόμενη δικάσιμο, δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης , παρά την απουσία αυτών (άρθρο 576 παρ. 2 εδ.α και γ.ΚΠολΔ).

Για να ιδρυθεί ο αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως και εκείνος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου του ΚΠολΔ, πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, χωρίς να ενδιαφέρει σε ποιο επίπεδο εντάσσεται ο κανόνας από άποψη ιεραρχίας των πηγών του δικαίου, ενώ η παράβαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή, όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας δεν ελέγχεται με τους προκείμενους λόγους (ΑΠ 98/2013,ΑΠ 934/2008).

Με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τους αριθ.. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που συνίστανται στο ότι το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε το λόγο της τριτανακοπής της αναιρεσείουσας ότι η εγγραφή της παραπάνω με αριθ. κατ' 47064/1997 αγωγής του Γ. Θ. στα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου Νεάπολης δεν είναι νόμιμη και έπρεπε για το λόγο αυτόν η αγωγή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' άρθρο 220 ΚΠολΔ, διότι εγγράφηκε σε αναρμόδιο κατά τόπο υποθηκοφυλακείο, ήτοι αυτό της Νεάπολης αντί του αρμόδιου κατά τόπο υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης, με αποτέλεσμα να μην ενημερωθεί η ίδια, ως τρίτη, για την ύπαρξη της δικαστικής αμφισβήτησης της κυριότητας της 7ης των καθών επί του περιγραφόμενου ακινήτου απόφασης, και να κινδυνεύει να απωλέσει τις εμπράγματες ασφάλειες που έχει για την πληρωμή απαιτήσεών της, κρίνοντας με την προσβαλλόμενη απόφασή του εσφαλμένα, με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες περί της αρμοδιότητας του υποθηκοφυλακείου Νεάπολης ως προς την εγγραφή στα βιβλία διεκδικήσεων αυτού της πιο πάνω αγωγής και όχι εκείνου της Θεσσαλονίκης, παραβιάζοντας ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις του άρθρου 11 ΝΔ 4201/1961, περί αρμοδιότητας κατά τόπο των Υποθηκοφυλακείων ως προς τις γενόμενες καταχωρίσεις με βάση την τοποθεσία του ακινήτου, των άρθρων 1 και 6 του Κανονιστικού Διαγ/τος της 19/23-7-1941 περί αριθμού και αρμοδιότητας των Υποθηκοφυλακείων και περιφέρειας δικαιοδοσίας Υποθηκοφυλακείων, αντίστοιχα, και του ΠΔ 527 της Ι0¬Ι0/13-11-1985 περί σύστασης ειδικού άμισθου Υποθηκοφυλακείου Νεάπολης Θεσσαλονίκης.

Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι και απορριπτέοι, διότι τόσο οι φερόμενες ως παραβιασθείσες ως άνω διατάξεις, όσο και η διάταξη του άρθρου 220 ΚΠολΔ, που έμμεσα φέρεται ότι παραβιάστηκε, δεν αφορούν κανόνες ουσιαστικού δικαίου, αλλά δικονομικού, η τελευταία μάλιστα αμιγώς δικονομικού δικαίου (ΑΠ 458/2017), και ως εκ τούτου η επικαλούμενη παραβίασή τους δεν ελέγχεται αναιρετικά με τους προκείμενους λόγους από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τα προεκτεθέντα.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (ΟλΑΠ 2/2001). Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 585 παρ. 2 ΚΠολΔ, νέοι λόγοι ανακοπής μπορούν να προταθούν μόνο με πρόσθετο δικόγραφο με κατάθεση και κοινοποίηση κατά τα οριζόμενα ειδικότερα, ώστε νέοι λόγοι δεν μπορούν να προταθούν παραδεκτά με άλλο τρόπο, όπως με τις προτάσεις (ΑΠ 640/2017).

Με τον τρίτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που συνίσταται, κατ' εκτίμηση, στο ότι το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε ως απαράδεκτο, με την αιτιολογία ότι δεν περιέχεται στο δικόγραφο της τριτανακοπής (ενώ, κατά την τριτανακόπτουσα, περιλαμβάνεται), ούτε προβλήθηκε ως πρόσθετος λόγος, αλλά ότι αντίθετα προβλήθηκε με τις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου, το λόγο της τριτανακοπής ότι η ίδια (τριτανακόπτουσα) συναλλάχθηκε με την 7η των καθών εταιρία του Β. Θ., αγνοώντας την εικονικότητα των τίτλων κτήσης του τελευταίου και ότι για το λόγο αυτό η ακυρότητα των τίτλων κτήσης του ακινήτου κατά το ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου δεν θίγει τα εμπράγματα δικαιώματα που απέκτησε η ίδια επί του ακινήτου. Από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της τριτανακοπής, ουδόλως προκύπτει ότι προβλήθηκε τέτοιος σαφής λόγος τριτανακοπής "περί άγνοιας της εικονικότητας", ενώ σαφής τέτοιος λόγος προβλήθηκε με τις προτάσεις. Επομένως, το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε ως απαράδεκτο το λόγο αυτό με την παραπάνω αιτιολογία, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ της παρά το νόμο κήρυξης του απαραδέκτου και συνεπώς, ο εξεταζόμενος λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Β. Επί της από 18-2-2019 αίτησης αναίρεσης των ΑΕ "Β. Ι.Θ. -Χ. ΑΕ" κλπ.

Όπως έχει προεκτεθεί, για να ιδρυθεί ο, αναιρετικός λόγος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως και εκείνος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου του ΚΠολΔ, πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή, κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, χωρίς να ενδιαφέρει σε ποιο επίπεδο εντάσσεται ο κανόνας από άποψη ιεραρχίας των πηγών του δικαίου, ενώ η παράβαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή, όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας δεν ελέγχεται με τους προκείμενους λόγους (ΑΠ 98/2013, ΑΠ 934/2008).

Με τους δεύτερο, τρίτο και τέταρτο λόγους αναίρεσης, σχεδόν πανομοιότυπους με τους πρώτο και δεύτερο λόγους της παραπάνω υπό στοιχείο Α αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τις ίδιες αιτιάσεις και, ειδικότερα, ότι το Εφετείο εσφαλμένα απέρριψε το λόγο της τριτανακοπής της ΕΤΕ ΑΕ και ήδη της αναιρεσίβλητης ότι η εγγραφή της παραπάνω με αριθ.

κατ' 47064/1997 αγωγής του Γ. Θ. στα βιβλία διεκδικήσεων του υποθηκοφυλακείου Νεάπολης δεν είναι νόμιμη και έπρεπε για το λόγο αυτόν η αγωγή να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' άρθρο 220 ΚΠολΔ, διότι εγγράφηκε στα βιβλία διεκδικήσεων αναρμόδιου κατά τόπο υποθηκοφυλακείου, ήτοι αυτού της Νεάπολης αντί του αρμόδιου κατά τόπο υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης, κρίνοντας με την προσβαλλόμενη απόφασή του εσφαλμένα, με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες περί της αρμοδιότητας του υποθηκοφυλακείου Νεάπολης ως προς την εγγραφή της αγωγής και όχι εκείνου της Θεσσαλονίκης, αντί να δεχθεί, σε κάθε περίπτωση, ότι η εγγραφή της αγωγής έπρεπε να γίνει και στα δύο αυτά Υποθηκοφυλακεία, παραβιάζοντας ευθέως και εκ πλαγίου τις διατάξεις του άρθρου 11 ΝΔ 4201/1961, περί αρμοδιότητας κατά τόπο των Υποθηκοφυλακείων ως προς τις γενόμενες καταχωρίσεις με βάση την τοποθεσία του ακινήτου, των άρθρων 1 και 6 του Κανονιστικού Διαγ/τος της 19/23-7-1941 περί αριθμού και αρμοδιότητας των Υποθηκοφυλακείων και περιφέρειας δικαιοδοσίας Υποθηκοφυλακείων, αντίστοιχα, και του ΠΔ 527 της 10-10/13-11-1985 περί σύστασης ειδικού άμισθου Υποθηκοφυλακείου Νεάπολης Θεσσαλονίκης.

Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι και απορριπτέοι, για τους ίδιους λόγους που κρίθηκαν απορριπτέοι οι αντίστοιχοι λόγοι της παραπάνω υπό στοιχείο Α αναίρεσης της ΕΤΕ ΑΕ, διότι τόσο οι φερόμενες ως παραβιασθείσες ως άνω διατάξεις, όσο και η διάταξη του άρθρου 220 ΚΠολΔ, που έμμεσα φέρεται ότι παραβιάστηκε, δεν αφορούν κανόνες ουσιαστικού δικαίου, αλλά δικονομικού, η τελευταία μάλιστα αμιγώς δικονομικού δικαίου (AΠ 458/2017), και ως εκ τούτου η επικαλούμενη παραβίασή τους δεν ελέγχεται αναιρετικά με τους προκείμενους λόγους από τους αριθ. 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά τα προεκτεθέντα.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 16 εδ. α' Κ.Πολ.Δ. που ορίζει ότι λόγος αναίρεσης παρέχεται αν το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, προκύπτει ότι ο λόγος αυτός προϋποθέτει ότι το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση του διαδίκου, ερεύνησε περί της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου και για το λόγο τούτο δέχθηκε την ύπαρξη ή μη ύπαρξη αυτού.

Εξάλλου, το δεδικασμένο λαμβάνεται μεν υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 332 Κ.Πολ.Δ., πλην όμως δεν αφορά τούτο τη δημόσια τάξη και, επομένως, δεν μπορεί να προταθεί το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου (Ολ.ΑΠ 1339/1985, ΑΠ 1709/2006), ώστε, για να ιδρυθείς ο λόγος αναίρεσης για μη λήψη υπόψη του δεδικασμένου, πρέπει δε ο σχετικός ισχυρισμός να έχει προταθεί νομίμως στο δικαστήριο της ουσίας, δηλαδή, πρέπει ο αναιρεσείων για το ορισμένο του λόγου να εκθέτει ότι προς απόκρουση της ένδικης αξίωσης του αναιρεσιβλήτου, προέβαλε ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας ένσταση περί δεδικασμένου, η οποία έχει ως ιστορική βάση το περιεχόμενο της τελεσίδικης απόφασης που προηγήθηκε και αίτημα την απόρριψη της αγωγής, ως απαράδεκτης (Ολ.ΑΠ 1339/1985, ΑΠ 1709/2006).

Επίσης, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 16α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια ότι το δικαστήριο κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο, πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο με σαφήνεια το αντικείμενο της δίκης που προηγήθηκε, τα ζητήματα που κρίθηκαν σ' αυτή με δύναμη δεδικασμένου σε συσχετισμό με το αντικείμενο της μεταγενέστερης δίκης και οι παραδοχές του δικαστηρίου με τα πραγματικά περιστατικά που προσδιορίζουν την πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης, καθώς επίσης ότι ο αναιρεσείων επικαλέστηκε το δεδικασμένο στο δικαστήριο της ουσίας και ο ισχυρισμός ρητά απορρίφθηκε (ΑΠ 1324/2013, ΑΠ 945/2008).

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθ. 16α του άρθρου 559 ΚΠολΔ, που συνίσταται στο ότι μολονότι το ίδιο Δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης), με την προγενέστερη απόφασή του 2839/2018, που εκδόθηκε επί αναψηλάφησης των ήδη αναιρεσειόντων κατά της ίδιας προσβαλλόμενης και με την τριτανακοπή της ΕΤΕ ΑΕ απόφασης του ιδίου Δικαστηρίου, δέχθηκε αναφορικά με δύο προσκομισθέντα από αυτούς έγγραφα ότι "τα αναφερόμενα δύο έγγραφα αποδεικνύουν δικονομική παράβαση και συγκεκριμένα τη μη νόμιμη εγγραφή κατ' άρθρο 220 ΚΠολΔ της αγωγής του Γ.

Θ.", παρά ταύτα το Εφετείο με την προσβαλλόμενη 2840/2018 μεταγενέστερη απόφασή του δέχθηκε με βάση και τα δύο αυτά έγγραφα "ότι δεν υπάρχει καμία δικονομική παράβαση και ότι η αγωγή του Γ. Θ. εγγράφηκε στο κατά τόπο αρμόδιο υποθηκοφυλακείο", παραβιάζοντας το δεδικασμένο που απορρέει από την προηγούμενη ως άνω απόφαση σχετικά με το άνω ζήτημα.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, καθόσον, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της υπόθεσης ουδόλως προκύπτει ότι τέτοιος ισχυρισμός περί δεδικασμένου προβλήθηκε ενώπιον του Εφετείου από τους αναιρεσείοντες με τις προτάσεις τους, ενώ σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν δεν αφορά στη δημόσια τάξη και, επομένως, δεν μπορεί να προταθεί το πρώτον ενώπιον του Αρείου Πάγου.

Εξάλλου, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος ως αόριστος, καθόσον δεν διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο, ιδίως, ότι οι αναιρεσείοντες επικαλέστηκαν το αναφερόμενο δεδικασμένο και ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε. Σε κάθε περίπτωση, ο ισχυρισμός είναι αβάσιμος, διότι στηρίζεται στην εσφαλμένη προϋπόθεση ότι το Εφετείο με την προγενέστερη απόφασή του έκρινε ότι η εγγραφή της αγωγής στο υποθηκοφυλακείο Νεάπολης δεν ήταν νόμιμη, ενώ, όπως προκύπτει από την επισκόπηση αυτής, το Εφετείο δεν διέλαβε ουσιαστική περί αυτού κρίση.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν οι κρινόμενες αιτήσεις αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του κατατεθέντος για κάθε αναίρεση παραβόλου, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες κάθε αναίρεσης, στην μεν πρώτη (από 8-2-2019), στη δικαστική δαπάνη των παριστάμενων πρώτης και δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, στην δε δεύτερη (από 18-2-2019), στη δικαστική δαπάνη των επίσης ιδίων παριστάμενων δεύτερης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων, κατά το νόμιμο αίτημά τους (άρθρα 176,183 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), -η πρώτη αναιρεσίβλητη ΕΤΕ ΑΕ στη δεύτερη αναίρεση και παραστάσα, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα,- κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Συνεκδικάζει 1) την από 8-2-2019 αίτηση της "Ε. Τ. Τ. Ε. ΑΕ και 2) την από 18-2-2019 αίτηση των ΑΕ " Β. Ι.Θ. -Χ. ΑΕ" κλπ. για αναίρεση της 2840/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Απορρίπτει τις αιτήσεις αναίρεσης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος για κάθε αναίρεση παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες κάθε αναίρεσης, της μεν πρώτης (από 8-2-2019), στη δικαστική δαπάνη των παριστάμενων πρώτης και δεύτερης των αναιρεσιβλήτων, της δε δεύτερης (από 18-2-2019), στη δικαστική δαπάνη των ιδίων επίσης παριστάμενων δεύτερης και τρίτης των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ, αντίστοιχα.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ και ταύτης καθώς και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών αποχωρησάντων από την Υπηρεσία, η αμέσως αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης Ανθή Γκάμαρη H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Δεκεμβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ