Supreme Court dismisses appeal on lack of reasoning but remands partial case for sentencing review.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the lack of specific reasoning in the lower court's judgment, finding the arguments inadmissible. While the appeal was rejected on this ground, the court remanded the case for a new sentencing hearing concerning specific acts committed between October 2011 and April 2013. The final decision permanently ended criminal prosecution for unpaid wages from May to September 2011 while leaving the sentencing for other periods to be determined.
Legislator headnote
AI generatedArticles 510(1)(d) and 519 of the Code of Criminal Procedure; The Supreme Court may reject an appeal on grounds of insufficient reasoning if the lower court's decision is substantively sound, but must remand the case for a new sentencing hearing regarding specific acts if the original judgment is final on those points.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1574 / 2019 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1574/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέτα Στράτα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου - Εισηγήτρια, Σταματική Μιχαλέτου και Κωνσταντίνο Παναρίτη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Π. Μ. του Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καρούζο, για αναίρεση της υπ'αριθ.2168/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ.πρωτ.4712/19-4-2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 777/19.
Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε: Α)Να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για τις επί μέρους πράξεις που τελέστηκαν τους μήνες 5/2011, 6/2011, 7/2011, 8/2011 και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, για τις μη παραγραφείσες πράξεις, για νέα επιμέτρηση και Β)Να απορριφθεί η παραπάνω αίτηση κατά τα λοιπά και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η κρινόμενη από 15-4-2019 (με αριθμ.πρωτ.4712/19.4.2019) αίτηση του Π. Μ. του Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ.2168/2019 καταδικαστικής αποφάσεως του Α'Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (3/4/2019 καταχώρηση της προσβαλλομένης στο οικείο βιβλίο και 19/4/2019 επίδοση δηλώσεως ασκήσεως αναιρέσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου). Επομένως είναι παραδεκτή και εφόσον περιέχει λόγους ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ ΚΠΔ), και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω.
Κατά το άρθρο 589 παρ.3 του ισχύοντος ΚΠΔ "Αποφάσεις και βουλεύματα που εκδόθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος κώδικα υπόκεινται στα ένδικα μέσα και στις διατυπώσεις άσκησής τους που προέβλεπε ο καταργούμενος κώδικας ποινικής δικονομίας και εκδικάζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κώδικα". Κατά το άρθρο 511 του ισχύοντος ΚΠΔ - Λόγοι αναίρεσης που εξετάζονται αυτεπαγγέλτως. "Αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων και κριθεί παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκαν, όλους τους λόγους της αναίρεσης που αναφέρονται στην παρ.1 του άρθρου 510, εκτός από τον προβλεπόμενο στο στοιχ. Β. Δεν επιτρέπεται όμως να χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου. Υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ο Άρειος Πάγος αυτεπαγγέλτως λαμβάνει υπόψη το δεδικασμένο και την παραγραφή που επήλθαν μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επίσης, αυτεπαγγέλτως εφαρμόζει τον επιεικέστερο νόμο που ισχύει μετά τη δημοσίευσή της".
Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 310 παρ. 1 εδ.β' και 368 εδ.β' του ισχύοντος Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημοσίας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας και από τον Άρειο Πάγο, η οποία (παραγραφή) επήλθε μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης, με μόνη προϋπόθεση το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως, το νομότυπο δηλαδή και εμπρόθεσμο αυτής, και την αναφορά ενός τουλάχιστον σαφούς και ορισμένου λόγου αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Π.Δ., χωρίς να είναι αναγκαία πλέον και η έρευνα της βασιμότητας αυτού.
Εφόσον ο Άρειος Πάγος διαπιστώσει τη συμπλήρωση της παραγραφής και μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 368 εδ. β' του Κ.Π.Δ. Ενόψει του νέου Κ.Π.Δ., μετά την εισαγωγή του με το ν. 4620/11-6-2019, που άρχισε να ισχύει από 1-7-2019, σύμφωνα με το άρθρο 585 αυτού, της φύσεως της προπαρατεθείσας διάταξης του άρθρου 511 αυτού ως δικονομικού δικαίου και της εντεύθεν εφαρμογής της από την έναρξη ισχύος του νέου Κ.Π.Δ.{1-7-2019) και στις εκκρεμείς κατά το χρόνο της ισχύος του ποινικές υποθέσεις, σύμφωνα με το άρθρο 590 αυτού, κατά το οποίο "Υποθέσεις που εκκρεμούν σε οποιοδήποτε στάδιο της ποινικής διαδικασίας και σε οποιοδήποτε βαθμό, συνεχίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας", έστω και αν οι διατάξεις για το θεσμό και το χρόνο της παραγραφής είναι ουσιαστικού δικαίου, καθώς και της συζητήσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως την 3η Σεπτεμβρίου 2019, η λήψη υπόψη της παραγραφής για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων προϋποθέτει μόνο το παραδεκτό της υπό κρίση αναιρέσεως και το παραδεκτό (σαφές και ορισμένο) ενός τουλάχιστον λόγου αναιρέσεως, χωρίς όμως να ερευνάται και αν ο λόγος αυτός είναι βάσιμος.
Κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του Π.Κ. το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία, προκειμένου περί πλημμελήματος, είναι πενταετής και αρχίζει από την ημέρα που τελέσθηκε η αξιόποινη πράξη, αναστέλλεται δε για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου καταστεί αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών.
Στην προκειμένη περίπτωση από την τέλεση των επί μέρους πράξεων της παραβάσεως της διατάξεως του άρθρου 28 παρ.1 Ν.3996/2011 (από 58 έως και 98 του 2011) έως και σήμερα έχει παρέλθει χρονικό διάστημα πλέον της οκταετίας και το αξιόποινο έχει εξαλειφθεί λόγω παραγραφής, σύμφωνα με τα άρθρα 111 παρ. 1 και 3, 112 και 113 παρ. 2 του Π.Κ.
Πρέπει, επομένως να γίνει τυπικά δεκτή η αναίρεση να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ώστε να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου για τις αξιόποινες πράξεις της παραβάσεως του άρθρου 28 παρ.1 Ν.3996/2011 που τελέστηκαν τους μήνες Μάϊο, Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο του έτους 2011 Περαιτέρω κατά το άρθρο 28 του Ν. 3996/2011 με τίτλο:
Ποινικές κυρώσεις 1. Κάθε εργοδότης, που παραβαίνει τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας τις σχετικές με τους όρους και τις συνθήκες εργασίας και συγκεκριμένα τα χρονικά όρια εργασίας, υπό την επιφύλαξη των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 31 του ν.3904/2010 (Α'218), την καταβολή δεδουλευμένων, την αμοιβή, την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων ή την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης απόλυσης, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών ή με χρηματική ποινή εννιακοσίων (900) ευρώ ή και με τις δύο αυτές ποινές.
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.
Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Περαιτέρω η ύπαρξη δόλου δεν είναι αναγκαίο κατ' αρχήν να αιτιολογείται ιδιαιτέρως αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικές συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή που προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ' αυτή, εκτός αν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία, για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξεως (άμεσος δόλος) ή η επιδίωξη ορισμένου σκοπού περαιτέρω (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση).
Όμως δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως και συγκρίσεως εκάστου αποδεικτικού μέσου ως και η παράλειψη συσχετίσεως όλων των αποδεικτικών στοιχείων, διότι στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
Κατ' ακολουθίαν αυτών, για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του άρθρου 28 παρ.1 του Ν.3996/2011 αποφάσεως, πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν τα κρίσιμα περιστατικά για τη θεμελίωση της ως άνω αξιόποινης πράξεως, που είναι τα χρονικά όρια εργασίας, η καταβολή των δεδουλευμένων, η αμοιβή, η ασφάλεια και η υγεία των εργαζομένων ή η καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης.
Στην προκειμένη περίπτωση το, δικάσαν ως Εφετείο, Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, όπως προκύπτει από τη προσβαλλόμενη 2168/2019 απόφαση του, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για παράβαση του άρθρου 28 παρ. 1 Ν.3996/2011 και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών, με τριετή αναστολή. Ειδικότερα, το δικαστήριο δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει, αποδείχτηκε ότι ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων: "Στην …., κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Μάιο του έτους 2011 έως τον μήνα Απρίλιο του έτους 2013, ως Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας με την επωνυμία "...", με έδρα τη συμβολή των οδών ..., στην ..., απασχόλησε την Σ.
Θ. ως περιφερόμενη φύλακα με πλήρες ωράριο επί πενθήμερο εβδομαδιαίως με μηνιαίο μισθό σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην από 21-4-2010 σύμβαση εργασίας της τον προβλεπόμενο από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι δεν κατέβαλε εμπρόθεσμα, στην φύλακα Σ. Θ. τις οφειλόμενες από τη σχέση εργασίας αποδοχές και χορηγίες από τη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας, όπως προβλέπονται από την από 29-6-2010 ΕΚΣΣΕ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών ασφαλείας και συστημάτων ασφαλείας όλης της χώρας του Ν.2518/1997),οι οποίες είναι υπέρτερες της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και τις διατάξεις των άρθρων 5παρ.7 ΑΝ 539/1945,3παρ.16 Ν.4504/1966,ΥA 19040/1981 και συγκεκριμένα δεν της κατέβαλλε το ποσό των 714,6 ευρώ για διαφορά αποδοχών το χρονικό διάστημα από Μάιο έως Οκτώβριο του έτους 2011, το ποσό των 2.521,22 ευρώ για το χρονικό διάστημα από Ιανουάριο έως Δεκέμβριο του έτους 2012, το ποσό των 1804,73 ευρώ για το χρονικό διάστημα από Ιανουάριο έως Απρίλιο 2013 και συνολικά το ποσό των 5040,6 ευρώ σύμφωνα με τις κατωτέρω καταστάσεις:
ΕΤΟΣ 2011
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΜΑΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 854,00 ΕΥΡΩ 34,28 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΝΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 833,00 ΕΥΡΩ 55,28 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΛΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 760,00 ΕΥΡΩ 141,30 ΕΥΡΩ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 455,00 ΕΥΡΩ 446,30 ΕΥΡΩ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 864,00 ΕΥΡΩ 37,30 ΕΥΡΏ
ΕΤΟΣ 2012
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟ Σ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 800 ΕΥΡΩ 101,30 ΕΥΡΩ
ΜΑΡΤΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 768,00 ΕΥΡΩ 133.30ΕΥΡΩ
ΙΟΥΝΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 689,00 ΕΥΡΩ 212,30 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΛΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 672,00 ΕΥΡΩ 229,30 ΕΥΡΩ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 374,00 ΕΥΡΩ 527,30 ΕΥΡΩ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 620,37 ΕΥΡΩ 280,93 ΕΥΡΩ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 554,48 ΕΥΡΩ 346,82 ΕΥΡΩ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 563,95 ΕΥΡΩ 337,35 ΕΥΡΩ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 548,68 ΕΥΡΩ 352,62 ΕΥΡΩ
ΕΤΟΣ 2013
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 552,35 ΕΥΡΩ 348.95 ΕΥΡΩ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,15 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΜΑΡΤΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,16 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 288,40 ΕΥΡΩ 96,90 ΕΥΡΩ 191,50 ΕΥΡΩ
Επιπλέον, ο ανωτέρω κατηγορούμενος δεν κατέβαλε στην ως άνω εργαζομένη τα κάτωθι αναφερόμενα χρηματικά ποσά:
1.Δώρο Χριστουγέννων 2011:901,30 ευρώ
2.Δώρο Πάσχα 2011:450,65 ευρώ
3.Δώρο Χριστουγέννων 2012:649,30 ευρώ
4.Δώρο Πάσχα 2013:274,27 ευρώ
5.Επίδομα Άδειας 2011:444,14 ευρώ
6.Επίδομα Άδειας 2012:316,65 ευρώ
7.Επίδομα Άδειας 2013:377,87 ευρώ και συνολικά το ποσό των (5040,6+3.414,2)=8.454,8 ευρώ. Πρέπει επομένως να κηρυχθεί ένοχος και να αναγνωρισθεί ότι συντρέχει στο πρόσωπό του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84παρ.2β'ΠΚ καθόσον στην ανωτέρω πράξη του προέβη λόγω της οικονομικής του αδυναμίας".
Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο κήρυξε τον κατηγορούμενο ένοχο, με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 β' Π.Κ του ότι: "Στην …., κατά το χρονικό διάστημα από τον μήνα Μάιο του έτους 2011 έως τον μήνα Απρίλιο του έτους 2013, εργοδότης ων, και δη, ως Πρόεδρος, για όλο το ως άνω χρονικό διάστημα της εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε. - ...", με έδρα τη συμβολή των οδών ..., στην ..., δεν κατέβαλε εμπρόθεσμα, δηλαδή, μέχρι και της παραπάνω χρονολογίας, σ' αυτήν που απασχολήθηκε απ' αυτούς με μισθό, τις οφειλόμενες από τη σχέση εργασίας αποδοχές και χορηγίες, που καθορίσθηκαν από τη μεταξύ τους σύμβαση εργασίας, και αφενός, του άρθρου 5 §7 Α.Ν. 539/45 περί αδείας, του άρθρου 3 §16 Ν.4504/66 περί επιδόματος αδείας, και της υπ1 αριθμ. 19040/81 απόφασης Υπουργού Οικονομικών και Εργασίας "περί χορηγήσεως επιδόματος εορτών, Χριστουγέννων, Πάσχα", και συγκεκριμένα, δεν κατέβαλε στην φύλακα Σ. Θ. του Αθανασίου, συνολικό οφειλόμενο χρηματικό ποσό οκτώ χιλιάδες τετρακοσίων πενήντα τεσσάρων ευρώ και οκτώ λεπτών, (8454,8Ε). Τα ανωτέρω οφειλόμενα χρηματικά ποσά αναγράφονται αναλυτικά στις καταστάσεις που ακολουθούν-
ΕΤΟΣ 2011
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΜΑΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 854,00 ΕΥΡΩ 34,28 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΝΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 833,00 ΕΥΡΩ 55,28 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΛΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 760,00 ΕΥΡΩ 141,30 ΕΥΡΩ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 455,00 ΕΥΡΩ 446,30 ΕΥΡΩ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 864,00 ΕΥΡΩ 37,30 ΕΥΡΩ
ΕΤΟΣ 2012
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟ Σ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 800 ΕΥΡΩ 101,30 ΕΥΡΩ
ΜΑΡΤΙΟΣ 888,28 ΕΥΡΩ 768,00 ΕΥΡΩ 133.30ΕΥΡΩ
ΙΟΥΝΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 689,00 ΕΥΡΩ 212,30 ΕΥΡΩ
ΙΟΥΛΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 672,00 ΕΥΡΩ 229,30 ΕΥΡΩ
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 374,00 ΕΥΡΩ 527,30 ΕΥΡΩ
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 620,37 ΕΥΡΩ 280,93 ΕΥΡΩ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 554,48 ΕΥΡΩ 346,82 ΕΥΡΩ
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 563,95 ΕΥΡΩ 337,35 ΕΥΡΩ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 548,68 ΕΥΡΩ 352,62 ΕΥΡΩ
ΕΤΟΣ 2013
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 552,35 ΕΥΡΩ 348.95 ΕΥΡΩ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,15 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΜΑΡΤΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,16 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 288,40 ΕΥΡΩ 96,90 ΕΥΡΩ 191,50 ΕΥΡΩ
ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΝΟΜΙΜΑ ΚΑΤΑΒΛΗΤΕΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΟΣ ΜΙΣΘΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 552,35 ΕΥΡΩ 348.95 ΕΥΡΩ
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,15 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΜΑΡΤΙΟΣ 901,30 ΕΥΡΩ 269,16 ΕΥΡΩ 632,14 ΕΥΡΩ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 288,40 ΕΥΡΩ 96,90 ΕΥΡΩ 191,50 ΕΥΡΩ
1.Δώρο Χριστουγέννων 2011:901,30 ευρώ
2.Δώρο Πάσχα 2011:450,65 ευρώ
3.Δώρο Χριστουγέννων 2012:649,30 ευρώ
4.Δώρο Πάσχα 2013:274,27 ευρώ
5.Επίδομα Άδειας 2011:444,14 ευρώ
6.Επίδομα Άδειας 2012:316,65 ευρώ
7.Επίδομα Άδειας 2013:377,87 ευρώ
Επομένως, το συνολικό οφειλόμενο χρηματικό ποσό ανέρχεται στις 8454,8 Ευρώ.
ΔΕΧΕΤΑΙ το Δικαστήριο, ότι ο κατηγορούμενος ωθήθηκε στην πράξη του, από μη ταπεινά αίτια (άρθρο 84 παρ. 2 εδάφ. β' του ΠΚ)." Με αυτά που δέχτηκε το Δικαστήριο της ουσίας, κατά παραδεκτή αλληλοσυμπλήρωση σκεπτικού και διατακτικού, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του, την απαιτούμενη, από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις και λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν, κατά τα ειδικότερα στη μείζονα σκέψη, την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της παράβασης του αρθρ. 28 παρ. 1 του Ν. 3996/2011, για την οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που εφάρμοσε.
Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας της αποφάσεως δεν ήταν αναγκαία η αναφορά και των επί πλέον στοιχείων που αναφέρει ο αναιρεσείων στην αίτηση του και ειδικότερα ως προς το δόλο η αιτιολόγησή του ενυπάρχει στα πραγματικά περιστατικά που εκτίθενται στην απόφαση, ενώ για τη στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου εγκλήματος δεν απαιτούνται πρόσθετα υποκειμενικά στοιχεία, ενώ το ανωτέρω έγκλημα δεν τιμωρείται από αμέλεια.
Επομένως οι περί του αντίθετου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, ότι η απόφαση στερείται ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, λόγω των ελλείψεων αυτών, είναι αβάσιμες. Κατά τα λοιπά, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, ως προς την έλλειψη αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι απαράδεκτες, αφού δι' αυτών πλήττεται η ανέλεγκτη κρίση περί τα πράγματα του Δικαστηρίου.
Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ.1 περ. Δ του ΚΠοινΔ, μοναδικός λόγος αναιρέσεως με τις περί αντιθέτου αιτιάσεις είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.
Μετά από αυτά, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από Δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, εφόσον είναι εφικτό, προκειμένου αυτό, με αμετάκλητη πλέον την απόφαση περί ενοχής του εν λόγω κατηγορουμένου, ως προς τις προαναφερθείσες μερικότερες πράξεις, που τελέστηκαν από το μήνα Οκτώβριο του έτους 2011 έως το μήνα Απρίλιο του έτους 2013 και να κρίνει μόνο για την επιμέτρηση της νέας ποινής, που θα του επιβληθεί (άρθρο 519 ΚΠοινΔ). Κατά τα λοιπά, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ.2168/2019 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.
Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου για τις μερικότερες πράξεις της μη καταβολής των οφειλόμενων από τη σχέση εργασίας αποδοχών και χορηγιών, που αφορούν τους μήνες Μάιο, Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο του έτους 2011.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από Δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, εφόσον είναι εφικτό, μόνο για την επιβολή (επιμέτρηση) της προσήκουσας στον αναιρεσείοντα ποινής.
Απορρίπτει, κατά τα λοιπά, την από 15-4-2019 (με αριθμό καταθέσεως 4712/2019) αίτηση του Π. Μ. του Κ. για αναίρεση της υπ. αριθμ. 2168/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης και
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Σεπτεμβρίου 2019
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Οκτωβρίου 2019.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ