1574/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1574/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Εκδόθηκε η 1499/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη και ακολούθως, μετά από νέα κλήση, εκδόθηκε η 229/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 3005/2002 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Full text
Απόφαση 1574 / 2010 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1574/2010
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 5η Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Πήτα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως επειδή είναι δικηγόρος, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και 2) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ", που εδρεύει στη Βέροια και εκπροσωπείται νόμιμα. Δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-11-2000 αγωγή του ήδη 1ου αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας και συνεκδικάστηκε με την υπέρ αυτού, από 17-1-2001, πρόσθετη παρέμβαση του ήδη 2ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39/ΕΡ-ΔΙ/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3005/2002 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων (ήδη αναιρεσίβλητος) με την από 3-2-2003 αίτησή του.
Εκδόθηκε η 1499/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη και ακολούθως, μετά από νέα κλήση, εκδόθηκε η 229/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 3005/2002 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης και παρέπεμψε την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.
Εκδόθηκε η 1249/2007 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-9-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κομνηνάκης διάβασε την από 19-9-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 558 ΚΠολΔ η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων που ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
Εξάλλου, από το άρθρο 83 ΚΠολΔ (αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση), που ορίζει ότι αν η ισχύς της αποφάσεως στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση προς τον αντίδικό του, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 76 έως 78 (ήτοι επέρχονται οι συνέπειες της αναγκαστικής ομοδικίας), συνάγεται ότι η πρόσθετη παρέμβαση χαρακτηρίζεται ως αυτοτελής, όταν η σχετική απόφαση πρόκειται να αναπτύξει ενέργειες, όχι απλώς αντανακλαστικές, και στις σχέσεις του παρεμβαίνοντος με τον αντίδικο του υπερού η παρέμβαση υπό την έννοια ότι η ισχύς της αποφάσεως της κυρίας δίκης εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις του παρεμβαίνοντος.
Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρ. 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2 και 4, 576 παρ.1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν συμμετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησής της ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή της, αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση.
Μάλιστα, αν ο απολειπόμενος διάδικος είναι αναιρεσίβλητος, δεν αρκεί για το παραδεκτό της συζήτησης ερήμην του η επίδοση σ' αυτόν απλής κλήσης για συζήτηση, αλλά απαιτείται να του έχει επιδοθεί και αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης. Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 1249/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, προσδιορίστηκε να συζητηθεί αρχικά κατά τη δικάσιμο της 7-10-2008, κατά την οποία η συζήτησή της αναβλήθηκε για τις 17-2-2009, οπότε και ματαιώθηκε η συζήτησή της.
Με την από 22-7-2009 κλήση του πρώτου αναιρεσιβλήτου Ψ1 η υπόθεση επαναφέρθηκε για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας απόφασης δικάσιμο της 5-10-2010, κατά την οποία, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου, παραστάθηκαν νομίμως η αναιρεσείουσα και ο πρώτος ως άνω αναιρεσίβλητος, ενώ δεν παραστάθηκε κατά τη νόμιμη εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο του Δικαστηρίου ο δεύτερος των αναιρεσιβλήτων "ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΕΡΟΙΑΣ".
Ο τελευταίος στο Δικαστήριο της ουσίας είχε ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του πρώτου αναιρεσιβλήτου, η οποία είναι αυτοτελής, αφού κατά τα εκτιθέμενα στο παραδεκτώς επισκοπούμενο δικόγραφο αυτής ο πρώτος αναιρεσίβλητος του είχε εκχωρήσει ποσοστό του 10% της διεκδικούμενης από την αναιρεσείουσα με την ένδικη αγωγή αμοιβής του, με συνέπεια η ισχύς της αποφάσεως στην κύρια δίκη να εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις προς την αναιρεσείουσα του δεύτερου αναιρεσιβλήτου.
Ο πρώτος αναιρεσίβλητος, ο οποίος επέσπευσε τη συζήτηση της υπόθεσης, επικαλείται την προσκομιζόμενη απ' αυτόν υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτρια στο Πρωτοδικείο Βέροιας ..., από την οποία προκύπτει επίδοση στον απολειπόμενο αναιρεσίβλητο αντιγράφου μόνο της από 22-7-2009 κλήσης για συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και όχι και αντιγράφου του δικογράφου της (αναιρετηρίου), όπως κατά τα προεκτεθέντα θα έπρεπε για το παραδεκτό της συζήτησης της υπόθεσης.
Πρέπει, συνεπώς, η συζήτησή της να κηρυχθεί απαράδεκτη και μάλιστα ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της υπό κρίση από 21-9-2007 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1249/2007 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Νοεμβρίου 2010.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Νοεμβρίου 2010.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ