Divorce appeal dismissed; special circumstances beyond normal consequences required to save marriage under Greek Civil Code.

Απόφαση 1572 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1572/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαϊου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγή Χριστοφοράτο.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τα Νικολάου Χατζίνα, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-1-2006 του αναιρεσιβήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3170/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 470/2008 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 25-9-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Ασημακοπούλου ανέγνωσε την από 30-4-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Για τη θεμελίωση ενστάσεως από το άρθρο 281 ΑΚ κατά αγωγής διαζυγίου, στηριζόμενης στο άρθρο 1439 παρ. 3 ΑΚ, δεν αρκούν απλώς οι δυσμενείς επιπτώσεις που κατά φυσική συνέπεια επέρχονται από το διαζύγιο σε βάρος των συζύγων ή των τέκνων τους, αλλά απαιτείται να συντρέχουν και έκτακτες περιστάσεις, οι οποίες δημιουργούν σοβαρές και ακραίες συνέπειες, που εκφεύγουν των συνήθων και είναι υπερμέτρως σκληρές για τον εναγόμενο σύζυγο ή τα τέκνα των διαδίκων, ώστε να επιβάλλεται για την αποτροπή τους η διατήρηση του γάμου.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα στήριζε την εκ του άρθρου 281 ΑΚ ένσταση της, κατά της εναντίον της αγωγής διαζυγίου του αναιρεσιβλήτου συζύγου της εκ του άρθρου 1439 παρ. 3 ΑΚ, στα ακόλουθα περιστατικά: ότι από τη λύση του γάμου τους θα επέλθουν σοβαρές και καταστρεπτικές σε βάρος αυτής και των τέκνων τους υλικές και ψυχικές συνέπειες προς βλάβη της διαπαιδαγωγήσεως τους και της ομαλής ψυχοσωματικής τους ανάπτυξης και θα δημιουργηθεί κατάσταση προφανώς σκληρή, αφού αυτή (αναιρεσείουσα) θα αδυνατεί να εργασθεί, έχουσα μόνη την φροντίδα των τέκνων της, τα οποία είναι σε πολύ μικρή ηλικία, 12 και 6 ετών αντιστοίχως, και θα επιβαρυνθεί η ήδη κλονισθείσα, από τη συμπεριφορά του αναιρεσιβλήτου (και την εγκατάλειψή τους) ψυχική τους υγεία και ισορροπία, ιδίως της μικρότερης θυγατέρας τους ...

η οποία πάσχει από κυστεοουρητική παλινδρόμηση και είναι επιρρεπής σε ουρολοιμώξεις και γιαυτό λαμβάνει συντηρητική αγωγή και χρειάζεται καλλιέργεια ούρων ανά μήνα και συνεχείς μετακινήσεις-επισκέψεις σε γιατρούς στο ...και την ... για ιατρική παρακολούθηση και εξετάσεις και ότι τα τέκνα τους θα καταρρεύσουν ψυχολογικά και η κατάσταση της υγείας της μικρότερης θυγατέρας τους θα επιδεινωθεί μόλις πληροφορηθούν ότι ο αναιρεσείων πατέρας τους πέτυχε με τη λύση του γάμου τους να νυμφευθεί και να συζεί με μια άλλη ξένη προς αυτά γυναίκα.

Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε την πιο πάνω ένσταση της αναιρεσείουσας ως μη νόμιμη, διότι, όπως δέχθηκε, τα ανωτέρω περιστατικά, που η αναιρεσείουσα επικαλέσθηκε για να στηρίξει την εν λόγω ένσταση της και αληθή υποτιθέμενα δεν αρκούν για να θεμελιώσουν την ένσταση αυτή, αφού δεν αναφέρονται σε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου που εκφεύγουν από τις συνήθεις και αυτονόητες και οδηγούν από τον εξωτερικό χαρακτήρα και τη σοβαρότητα τους στη δημιουργία καταστάσεως προφανώς υπέρμετρα σκληρής για την αναιρεσείουσα και τα τέκνα τους ώστε να επιβάλλεται για αποτροπή τους η διατήρηση του γάμου τους.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ και γιαυτό ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ., αντίθετη, αιτίαση είναι αβάσιμος. Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-9-2008 αίτηση της ... για αναίρεση της υπ' αριθ. 470/2008 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ