Supreme Court dismisses appeal on evidence evaluation and document distortion grounds under Greek Civil Procedure Code.

Απόφαση 1571 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1571/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Μαρτίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: ... , οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων-καθών η κλήση: Α. Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών, κάτοικο Αθηνών, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιός του Βασίλειος Κουρούμαλης, Πάρεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, βάσει δηλώσεως κατ΄ άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ, Β.Δήμου Δίου Πιερίας ως νομίμου διαδόχου των πρώην και ήδη υπαχθεισών σ΄αυτόν Κοινοτήτων ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον ... , ... ,ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ' αριθμ. καταθ. 245/10-8-1984 αγωγή που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κατερίνης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 160/1987 προδικαστική, 274/1989 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου, 467/1995 μη οριστική και 2864/1995 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας εφετειακής αποφάσεως ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 1-7-1996 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 1330/1999 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρουν οι καλούντες με την από 5-6-2003 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 20-10-1998 έκθεση του αποχωρήσαντος ήδη από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Θεόδωρου Πρασουλίδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Όπως προκύπτει από τις 3082, 3078, 3032και 3034 της 26-8-2004, 3166, 3164, 3154,3156, 3202, 3203, 3160 και 3162 της 30-8-2004, 2816 και 2812 της 19-7-2004, 2880 και 2881 της 3-8-2004, 3158/30-8-2004, 2984, 2976, 3108, 2998, 3006, 3008, 3016, 3004, 3024, 2982, 2936, 2924, 3022, 2948, 3064, 3012, 3076, 3042 και 3062 της 26-8-2004, 2906 και 2907 της 24-8-2004, 2986/26-8-2004, 3228/31-8-2004, 2862/3-8-2004,3074, 3076, 3084, 3058, 3002,2950, 3028, 2994, 2919 και 3050 της 26-8-2004, 2917, 2917, 2921 και 2913 της 25-8-2004, 3080, 3036, 3038 και 3060 της 26-8-2004, 2813/19-7-2004, 2930, 3100, 2934, 3086, 2944, 2946, 2928, 2938 και 3030 της 26-8-2004, 2911 και 2908 της 24-8-2004, 2960, 2926, 3052, 3026, 2966, 2986 και 3088 της 26-8-2004,3168/30-8-2004, 3070/26-8-2004, 3216/31-8-2004, 3010, 3014,3066, 3056, 3106, 3110 και 3114 της 26-8-2004, 3190/30-8-2004, 3098, 3094, 3018, 3000, 3096, 3054, 2996, 2970, 2968, 2656, 2658, 2974, 2972, 2990, 2991, 3041, 2992, 2940, 3072, 3020, 3085, 3092, 3104 και 2980 της 26-8-2004, 3120/27-8-2004, 2904 και 2905 της 24-8-2004, 2978/26-8-2004, 2902/24-8-2004,2942, 2964, 2952, 2962, 2954, 3068 και 3085 της 26-8-2004, 3226, 3242 και 3240 της 31-8-2004, 2876/3-8-2004, 3182/30-8-2004, 3134/27-8-2004, 2872 και 2874 της 3-8-2004, 3114/27-8-2004, 3198, 3214 και 3224 της 31-8-2004, 2864, 2866, 2868, 2870, 2857 και 2878 της 3-8-2004, 3170, 3172, 3210, 3230 και 3238 της 31-8-2004, 2004, 3132, 3138 και 3128 της 27-8-2004, 2866,2870, 2857, 2859 και 2864 της 3-8-2004, 3139/27-8-2004, 3230, 3254, 3256 και 3258 της 31-8-2004, 3170/30-8-2004, 3208/31-8-2004, 3179 και 3148 της 30-8-2004, 3110/27-8-2004, 3150/30-8-2004, 3143 και 3144 της 27-8-2004, 3200 και 3204 της 30-8-2004, 3246, 3248 και 3204/30-8-2004, 3250 και 3252 της 31-8-2004, 3264, 3266, 3260, 3218, 3262, 3232, 3234, 3210 και 3212 της 31-8-2004, 3146/27-8-2004, 3254 και 3256/31-8-2004, 3184/30-8-2004, 3220, 3244, 3246 και 3222 της 31-8-2004, 3180/30-8-2004, 2831 και 2829 της 27-7-2004, 3116 και 3118 της 27-8-2004, 3046/26-8-2004, 3174 και 3196 της 30-8-2004, 2833/27-7-2004, 3140 και 3136 της 27-8-2004, 3194/30-8-2004, 3206/31-8-2004, 3186 και 3192 της 30-8-2004, 3124/27-8-2004, 2841, 2/43, 2849, 2836, 3176 και 3188 της 30-8-2004, 3142 και 3112 της 27-8-2004, 2847, 2845, 2839, 2853 και 2851 της 30-7-2004, 3122/27-8-2004, 3204 και 3236 της 31-8-2004 και 2898/24-8-2004 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Κατερίνης ...

και 13711, 13712 και 13713 της 30-7-2004 του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Κατερίνης ... , αντίγραφα της από 5-6-2003 κλήσεως των αναιρεσειόντων, με την αντίστοιχη πράξη προσδιορισμού δικασίμου και σχετική κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 3ης Νοεμβρίου 2004, από το πινάκιο της οποίας αναβλήθηκε η συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως για τη στην αρχή της παρούσας σημειουμένη δικάσιμο, επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως στους, από τους αναιρεσείοντες, ... , οι οποίες υπήχθησαν στον ανωτέρω Δήμο), οι οποίοι όμως, δεν εμφανίσθηκαν στην παραπάνω νόμιμη δικάσιμο, ούτε υπέβαλαν την, από το άρθρο 242 ΚΠολΔ, δήλωση μη εμφανίσεως στο ακροατήριο.

Συνεπώς, πρέπει το Δικαστήριο τούτο να προχωρήσει στη συζήτηση σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΙΙ. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 559 αριθ. 1 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, οι παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας και το υπαγωγικό του σφάλμα.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση με το να δεχθεί «ότι η έκταση που παραχωρήθηκε με την υπ' αριθ. 15/1931 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Κατερίνης στους δώδεκα πρώτους αναιρεσείοντες και στους δικαιοπαρόχους των λοιπών από αυτούς, η οποία κατά την οριστική διανομή του αγροκτήματος ...

αποτυπώθηκε στο ... τεμάχιο, συνολικής έκτασης 9.628,995 στρεμμάτων, αντιστοιχεί στα 6.610/9.628,995 εξ αδιαιρέτου ποσοστά του παραπάνω τεμαχίου, παραβίασε κανόνες ουσιαστικού δικαίου, ήτοι εσφαλμένα δεν εφάρμοσε τις διατάξεις του ν. 998/1979 και την υπ' αριθ.15/1931 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Κατερίνης, δυνάμει της οποίας αποκαταστάθηκαν οι ως άνω δικαιούχοι του γεωργοκτηνοτροφικού και κτηνοτροφικού κλήρου σε ολόκληρο το ...

τεμάχιο», πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος γιατί δεν αναφέρονται οι συγκεκριμένες διατάξεις του ν. 998/1979 που παραβιάστηκαν και οι παραδοχές του δικαστηρίου, με τις οποίες φέρεται ότι έγινε η παραβίαση. Κατά τα λοιπά ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο στη συνέχεια πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση αποδεικτικού μέσου και συγκεκριμένα της υπ' αριθ.15/1931 απόφασης της Επιτροπής Απαλλο-τριώσεων Κατερίνης, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, κατά το οποίο η από το δικαστήριο της ουσίας εκτίμηση πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

ΙΙΙ. Από τα άρθρα 335, 338 έως 341 και 346 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας είναι υποχρεωμένο να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των πραγματικών ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, χωρίς να είναι όμως αναγκαίο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για έγγραφα, να κάνει ειδική μνεία για καθένα από αυτά στην απόφαση. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθ.11 περ. γ΄ Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο περιεχόμενο σ' αυτή αποδεικτικό πόρισμα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και «τα έγγραφα που επικαλέστηκαν και νόμιμα προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση απόδειξη και για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων». Από τη βεβαίωση αυτή και την όλη αιτιολογία της απόφασης δεν μένει καμία αμφιβολία ότι το Εφετείο, παρόλο που από τα αναφερόμενα στο δεύτερo λόγο αναιρέσεως έγγραφα, που επικαλέστηκαν ότι προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, μνημονεύει ειδικώς ορισμένα από αυτά (15/1931 απόφαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων Κατερίνης και 5911987 εισηγητική έκθεση), έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα υπόλοιπα έγγραφα, που αναφέρονται στον κρινόμενο λόγο.

Συνεπώς ο ανωτέρω λόγος, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

IV. O από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, που προσκομίστηκε από τους διαδίκους, ως αποδεικτικό μέσο και όχι όταν παραμόρφωσε το περιεχόμενο διαδικαστικών εγγράφων, όπως είναι και η εισηγητική έκθεση, που περιέχει τις καταθέσεις εξετασθέντων μαρτύρων. Επομένως ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος, που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση, γιατί το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της υπ' αριθ. 59/1987 εισηγητικής έκθεσης, που περιέχει τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων των διαδίκων, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος, που αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της παραμόρφωσης «και των λοιπών εγγράφων», έτσι όπως διατυπώνεται, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των εγγράφων, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Τέλος, ο ίδιος λόγος αναιρέσεως ως προς την αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ, πρέπει επίσης να απορριφθεί ως αόριστος, γιατί δεν προσδιορίζεται η με την αιτίαση αυτή αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 1-7-1996 αίτηση των... κλπ για αναίρεση της 2864/1995 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Ιουνίου 2006. Και

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ