Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for absent defendant and inadmissible substantive arguments.

Απόφαση 1570 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1570/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσίβλητου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Οδυσσέα Καραγιαννακίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/11/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 122/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 136/2006 οριστική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26/9/2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης, ανέγνωσε την από 22/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, εκ των διατάξεων των άρθρων 576§2, 568§§1 και 4 και 498§1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, αν εκλήθη νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και σε καταφατική περίπτωση να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.

Εξάλλου, η διάταξη του άρθρου 226§4 εδ. α' ΚΠολΔ, η οποία ορίζει ότι κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην μετ' αναβολή δικάσιμο δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, εφαρμόζεται και στη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου (ΑΠ 964/96). Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζομένη υπ' αριθμ. .....

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Καβάλας ... αποδεικνύεται ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, επισπεύδοντος την συζήτηση, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως μετά της κάτω από αυτή πράξεως καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 3.3.2008, μετά την οποία η συζήτηση ανεβλήθη δι' επισημειώσεως στο πινάκιο για την στην αρχή της παρούσης αναφερομένη δικάσιμο (19.5.2008), νομίμως και εμπροθέσμως επεδόθη προς την αναιρεσείουσα.

Αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, από τη σειρά του πινακίου ούτε εξεπροσωπήθη με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά τη προκειμένη δικάσιμο. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία της ως εάν ήταν και αυτή παρούσα.

II. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και τείνουν στην θεμελίωση ή στην κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση. Όμως "πράγματα" δεν αποτελούν οι ισχυρισμοί που συνιστούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν αμφισβήτηση της βαρύτητος αποδεικτικού μέσου. Στην κρινομένη υπόθεση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον υπό της αναιρεσειούσης εναγομένης προταθέντα ισχυρισμό ότι ο κλονισμός του μετά του αναιρεσιβλήτου ενάγοντος τελεσθέντος γάμου της οφειλόταν σε γεγονότα που αφορούσαν τον τελευταίο. Ο ισχυρισμός όμως αυτός συνιστά άρνηση στην επί της διατάξεως του άρθρου 1439 ερειδομένη αγωγή διαζυγίου και επομένως ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως είναι, αβάσιμος και απορριπτέος.

ΙII. Επειδή, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ.12 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι' αυτό, καθορίζει ο νόμος και δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρθρο 340 ΚΠολΔ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα άλλα αυτά (ΑΠ 150/2003).

Για να είναι δε ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται, μεταξύ των άλλων, προς απόδειξη ποιου ισχυρισμού έγινε επίκληση και προσκόμιση του σχετικού αποδεικτικού μέσου, καθώς και ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 441/1993, 575/1980).

Στην κρινομένη υπόθεση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο με την παραδοχή ότι η αναιρεσείουσα αγόρασε το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ..... αυτοκίνητο μετά το έτος 1997 κατά το οποίο ο αναιρεσίβλητος ανεχώρησε και εγκαταστάθηκε στη ..., παραβίασε τους ορισμούς του νόμου αναφορικά με την αποδεικτική δύναμη της αδείας κυκλοφορίας του άνω αυτοκινήτου ως δημοσίου εγγράφου, από το οποίο πλήρως αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα απέκτησε κατά κυριότητα το άνω αυτοκίνητο στις 12.8.1996.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, στον οποίο δεν αναφέρεται ποια επίδραση, στην μεταξύ των διαδίκων δίκη περί διαζυγίου, θα ασκούσε ο περί της χρονολογίας αποκτήσεως του αυτοκινήτου από την αναιρεσείουσα ισχυρισμός του αναιρεσιβλήτου, είναι αόριστος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.9.2006 αίτηση για αναίρεση της απόφασης 136/2006 του Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ