Supreme Court dismisses appeal for failure to specify evidence and lack of material impact on verdict.

Απόφαση 1569 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1569/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (επειδή κωλύεται ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δημήτριος Λοβέρδος), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαΐου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Καζαμπάκα.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλκαίο Βγενόπουλο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/7/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βέροιας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 125/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3284/2004 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19/10/2007 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης, ανέγνωσε την από 24/4/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση, διότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδείξεις που προσκομίσθηκαν πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται:

α) ποιες είναι οι αποδείξεις που προσκομίσθηκαν και τις οποίες δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό αυτό μέσο, ο οποίος πρέπει να είναι ουσιώδης, δηλαδή να έχει επίδραση στο διατακτικό, γ) ότι ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε νομίμως και προσκόμισε στο δικαστήριο της ουσίας - αυτός ή ο αντίδικος του - το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο.

Αντίθετα, είναι αόριστος ο αναιρετικός λόγος από το αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ., που περιορίζεται στο παράπονο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη νόμιμο αποδεικτικό μέσο, δίχως στο έγγραφο της αναιρέσεως να διαλαμβάνονται όλα τα ανωτέρω στοιχεία (ΑΠ 811/1998, 33/1987). Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη ένορκες βεβαιώσεις.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως στον οποίο δεν εξειδικεύονται τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα, καθώς και ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό αυτό μέσο και η επίδραση που θα είχε αυτός στο διατακτικό της αποφάσεως είναι αόριστος.

ΙΙ. Επειδή, κατά την έννοια του εδαφίου 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου έγκειται στην ψευδή ερμηνεία ή εσφαλμένη εφαρμογή αυτού, η οποία υπάρχει όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ δεν υφίστανται οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή αντιστρόφως, όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ υφίστανται οι προϋποθέσεις εφαρμογής του.

Εξάλλου, κατά την έννοια του εδαφίου 19 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διατάξεως που εφαρμόστηκε ή δεν συντρέχουν ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες ελλιπείς και αντιφατικές ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών τα οποία έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 12-13/95).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο και τρίτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια για ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως του άρθρου 6§1 της ΕΣΔΑ, διότι το Εφετείο κατ' εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων (καταθέσεις μαρτύρων) οδηγήθηκε στο αποδεικτικό του πόρισμα, ότι αγοραστής των στην ένδικη αγωγή της αναιρεσειούσης αναφερομένων πραγμάτων και επομένως οφειλέτης του τιμήματος εκ της πωλήσεως, δεν είναι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος, αλλά τρίτο πρόσωπο.

Με τους λόγους όμως αυτούς αναιρέσεως και υπό την αιτίαση της παραβιάσεως ουσιαστικής διατάξεως πλήττεται η περί πραγμάτων ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου. Επομένως, οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι αβάσιμοι. (αρθρ. 561§2 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ. Επειδή, η κατά το άρθρο 559 αρ. 1 εδ. β' ΚΠολΔ παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας ιδρύει λόγο αναιρέσεως όταν αυτά λαμβάνονται ή δεν λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο κατά την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σ' αυτούς των πραγματικών γεγονότων, όχι όμως και όταν χρησιμοποιούνται για την εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως κατά τον έλεγχο των αποδείξεων (ΟλΑΠ 23/1988).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο (κατά το πρώτο μέρος) αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση ότι η αιτίαση επειδή το Εφετείο κατά παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας σχημάτισε την ουσιαστική του κρίση ότι ο αναιρεσίβλητος δεν ήταν υποκείμενο της συμβάσεως πωλήσεως που αναφέρεται στην αγωγή, αλλ' η σύζυγός του.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος. IV. Επειδή, ο από τη διάταξη του αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως πραγμάτων θεωρουμένων των αυτοτελών πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τείνουν στη θεμελίωση ή στη κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο (κατά το δεύτερο μέρος) λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση για παραβίαση του άρθρου 559 αρ.8 του ΚΠολΔ, επειδή το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον προταθέντα υπ' αυτής ισχυρισμό ότι υπόχρεος για τη καταβολή του τιμήματος των πωληθέντων πραγμάτων που αναφέρονται στην αγωγή είναι ο αναιρεσίβλητος, ο οποίος τα νέμεται και τα κατέχει στο διαμέρισμα στο οποίο αυτός διαμένει.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, γιατί ο άνω ισχυρισμός και αληθής υποτιθέμενος δεν ασκεί καμιά ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και επομένως δεν συνιστά "πράγμα" υπό την προδιαληφθείσα δικονομική έννοια.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.10.2007 αίτηση για αναίρεση της απόφασης 3284/2007 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ