Legislator Case Law & Legislation
1567/2019 AI generated

Greece's Supreme Court dismisses extradition appeal citing life threat claim fails to meet legal standards for non-extradition.

Case Number 1567/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece formally accepted but substantively rejected the appellant's appeal against the Council of Appeal's order to extradite him to Albania. The appellant argued he faced a life-threatening vendetta in Albania, yet the court found this claim did not satisfy the specific statutory exceptions for non-extradition under the European Convention and bilateral treaties. Consequently, the court ruled the appeal baseless and ordered the appellant to pay the associated legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Articles 451 § 1 and 438 of the Code of Criminal Procedure; The claim of personal life danger by a third party unrelated to the requesting state does not constitute a valid ground for refusing extradition under international treaties and domestic law.

Keywords

AI generated
extradition appeal life threat defense vendetta claim non-extradition grounds European Convention bilateral treaty legal costs

Cited Legislation

AI generated
Article 451 § 1 of the Code of Criminal Procedure
Article 438 of the Code of Criminal Procedure
European Convention on Extradition
Bilateral Treaty between Greece and Albania

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1567 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1567/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Ζωή Κωστόγιαννη-Καλούση, Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις20 Σεπτεμβρίου και 4 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Χαλντούπη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου B. P. ή P. του B. και της S., γεν. στην Αλβανία το 1973 και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ..., ο οποίος εμφανίστηκε χωρίς συνήγορο υπερασπίσεως κατά της υπ'αριθμ. 2/21.6.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Ανατολικής Κρήτης. Το Συμβούλιο Εφετών Ανατολικής Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Αλβανίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 1/24-6-2019 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Κρήτης και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 983/2019. Προκειμένης συζητήσεως Τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί στην ουσία της η από 24 Ιουνίου και με αριθμό1 έφεση του ανωτέρω εκζητουμένου, κατά της υπ'αριθ. 2/21.6.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Ανατολικής Κρήτης και τον εκζητούμενο που ζήτησε όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 451 § 1 του Κ.Π.Δ., όπως ίσχυε κατά τον χρόνο άσκησης του υπό κρίση ενδίκου μέσου και εφαρμόζεται εν προκειμένω (άρθρο 589 παρ. 3 του κυρωθέντος με το νόμο 4620/2019 και ισχύοντος από 1.7.2019 Κ.Π.Δ.), κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία τούτο γνωμοδοτεί, κατά το άρθρο 450 του ίδιου Κώδικα, επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της απόφασης, για την έφεση δε συντάσσεται έκθεση από το γραμματέα εφετών, στην οποία, όπως και στην έκθεση για κάθε ένδικο μέσο, πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Ενόψει του επιδιωκόμενου σκοπού της ταχείας περάτωσης της διαδικασίας της απόφασης ο τρόπος της άσκησης της έφεσης ενώπιον του Γραμματέα Εφετών είναι αποκλειστικός και δεν έχει εφαρμογή η γενική διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. που προβλέπει την άσκηση έφεσης και με δήλωση ενώπιον του διευθυντή των φυλακών, όπου κρατείται ο εκζητούμενος.

Όμως, στην περίπτωση, κατά την οποία ο εκζητούμενος είναι αλλοδαπός, παραστάθηκε ενώπιον του συμβουλίου εφετών χωρίς συνήγορο υπεράσπισης και χωρίς να υποβάλει αίτημα για αυτεπάγγελτο διορισμό συνηγόρου, κατά τη λήξη δε της διαδικασίας παρέλειψε το συμβούλιο να γνωστοποιήσει σ' αυτόν ότι, σε περίπτωση που ασκήσει έφεση κατά της απόφασής του, η σχετική έκθεση θα συνταχθεί ενώπιον του γραμματέα εφετών και όχι του διευθυντή των φυλακών, τότε η έφεση που υποβάλλεται ενώπιον το Διευθυντή των φυλακών δεν απορρίπτεται ως απαράδεκτη διότι τυχόν απόρριψη αυτής για τον λόγο αυτό, αντίκειται στις διατάξεις του, καθιερούντος το δικαίωμα δικαστικής προστασίας, άρθρου 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.), η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.Δ. 53/1974 και υπερισχύει των διατάξεων του εσωτερικού δικαίου, κατ' άρθρ. 28 παρ. 1 του Συντάγματος.

Ήδη με το άρθρο 474 παρ. 4 του ισχύοντος από 1.9.2019 Κ.Π.Δ. προβλέπεται ότι, αν η έκθεση γίνει ή το δικόγραφο κατατεθεί σε άλλον γραμματέα ή στον διευθυντή των φυλακών, αποστέλλεται αμέσως στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση. Επομένως, η κρινόμενη από 24.6.2019 έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου B.

P. του B. και της S. υπηκόου Αλβανίας και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ..., κατά της υπ' αρ. 2/21.6.2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Ανατολικής Κρήτης, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής του στις Αρχές της Δημοκρατίας της Αλβανίας, ασκήθηκε νόμιμα από δικαιούμενο και έχον προς τούτο έννομο συμφέρον πρόσωπο και στρέφεται κατά υποκείμενης στο ένδικο μέσο απόφασης και εμπρόθεσμα, κατ' άρθρο 451 παρ. 1 Κ.Π.Δ, όπως ίσχυε κατά τον χρόνο άσκησης του ενδίκου μέσου, την 24.6.2019, διότι οι δύο επόμενες ημέρες από την 21.6.2019, κατά την οποία δημοσιεύθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν αργίες, αλλά και παραδεκτά, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες νομικές σκέψεις, ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ..., δεδομένου ότι παρέστη ενώπιον του ως άνω Συμβουλίου Εφετών Πατρών χωρίς συνήγορο υπεράσπισης, κατόπιν αιτήματός του, και, κατά τη λήξη της διαδικασίας, παρέλειψε το συμβούλιο να γνωστοποιήσει σ' αυτόν, ότι σε περίπτωση που ασκήσει έφεση κατά της απόφασής του, η σχετική έκθεση θα πρέπει να συνταχθεί ενώπιον του γραμματέα εφετών και όχι ενώπιον του διευθυντή των φυλακών, πρέπει δε να γίνει τυπικά δεκτή και ερευνηθεί κατ' ουσίαν, μόνον ως προς το βάσιμο του με αυτή προβαλλόμενου λόγου, σύμφωνα με το άρθρο 502 παρ. 2 Κ.Π.Δ., που ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση του ενδίκου μέσου της έφεσης ενώπιον του αρμοδίου Τμήματος του Αρείου Πάγου, εναντίον της περί εκδόσεως απόφασης του Συμβουλίου Εφετών, που συνίστανται στο ότι κινδυνεύει η ζωή του και η σωματική του ακεραιότητα από υφιστάμενη βεντέτα στην Αλβανία.

Κατά το άρθρο 28 παρ. 1 εδ. α' του Συντάγματος, "οι γενικά παραδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωσή τους με νόμο και την θέση τους σε ισχύ, σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου", κατά δε το άρθρο 436 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται, υπό τον όρο της αμοιβαιότητας, από τις διατάξεις των επομένων άρθρων, ήτοι των άρθρων 437-456 του Κ.Π.Δ., οι οποίες (παρ. 2) εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτήν, καθώς και στα σημεία που δεν ρυθμίζονται από τη σύμβαση.

Εξάλλου, η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης (Ε.Σ.Ε.), που υπογράφηκε στο Παρίσι και κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Νόμο 4165/1961, καθώς επίσης και από την Αλβανία στις 19-5-1998, με έναρξη ισχύος αυτήν της 17-8-1998, από δε την κύρωσή της διέπει πλέον το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των πιο πάνω κρατών, για όσα ζητήματα δεν καλύπτονται από την, από 17-5-1993, διμερή σύμβαση Ελλάδος και Αλβανίας περί Δικαστικής Αρωγής, η οποία κυρώθηκε με το Νόμο 2311/1995 και περιέχει στα άρθρα 31 και επόμ.

ορισμένες διατάξεις περί εκδόσεως. Ειδικότερα, στο άρθρο 2 παρ. 1 της εν λόγω Ευρωπαϊκής Σύμβασης ορίζεται ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους, τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσον και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου ενός (1) τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ στην περίπτωση που έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή έχει επιβληθεί μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διαρκείας τεσσάρων (4) μηνών κατ' ελάχιστον όριο και έξι (6) μηνών τουλάχιστον κατά το άρθρο 31 παρ. 2 του άνω Νόμου 2311/1995.

Επίσης, κατά το άρθρο 34 του Νόμου 2311/1995, η αίτηση έκδοσης πρέπει να αναφέρει το όνομα του εκζητουμένου προσώπου, την κατοικία ή τη διαμονή του, την φύση του εγκλήματος και την ζημιά που προκάλεσε και πρέπει να συνοδεύεται: α) αν η έκδοση ζητείται για την εκτέλεση ποινής από την απόφαση με ισχύ δεδικασμένου, β) από το κείμενο του ποινικού νόμου του αιτούντος μέρους σχετικά με το νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, γ) από την εξωτερική περιγραφή του εκζητούμενου προσώπου.

Περαιτέρω, στο άρθρο 12 της άνω Ευρωπαϊκής Σύμβασης, με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία", ορίζονται τα ακόλουθα: "Η αίτηση με την οποίαν ζητείται η έκδοση πρέπει, αν δεν έχει συμφωνηθεί, με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών, άλλο μέσο, να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού και για την υποστήριξή της να προσαχθούν:

α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής απόφασης, είτε εντάλματος σύλληψης ή άλλης πράξης, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους, που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β) η έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου διάπραξής τους, του, κατά νόμο, χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις, που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατόν ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων, που προβλέπουν την πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό, δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο, κατά το δυνατό, ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητεί και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την ταυτότητα και εθνικότητα αυτού".

Από τις διατάξεις αυτές, συμπληρωμένες, σε συνδυασμό και προς το άρθρο 2 του κυρώσαντος την σύμβαση Νόμου 4165/1961, δια του οποίου διατυπώνονται ρητά επιφυλάξεις εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του ημεδαπού Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι, οσάκις έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή στο έδαφος του αιτούντος κράτους και ως εκ τούτου ζητείται ο εκζητούμενος προκειμένου να εκτίσει την επιβληθείσα ποινή με την καταδικαστική απόφαση, αρκεί η απόφαση αυτή να είναι εκτελεστή όχι όμως και αμετάκλητη, όπως ορίζει το άρθρο 443 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., διότι με το άρθρο 2 του Νόμου 4165/1961, δεν διατυπώθηκε επιφύλαξη εφαρμογής και της διάταξης αυτής του άρθρου 443 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως διατυπώθηκε σε άλλες διατάξεις αλλά και διότι κατά το άρθρο 436 παρ. 1 οι διατάξεις του Κ.Π.Δ., ρυθμίζουν τα ζητήματα έκδοσης, όταν ελλείπει σύμβαση, η οποία, όμως, στην προκείμενη περίπτωση υπάρχει.

Επίσης, το Συμβούλιο Εφετών, αλλά και ο Άρειος Πάγος σε περίπτωση έφεσης δεν μπορεί να προβεί σε έρευνα για το βάσιμο της κατηγορίας, διότι μεταξύ των συνοδευόντων την αίτηση εγγράφων, δεν απαιτείται, κατά την άνω διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της σύμβασης, ή κατ' άλλη διάταξη, η επισύναψη και εγγράφων, από τα οποία να βεβαιώνεται η ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής, αλλά και διότι, κατά τα άρθρα 443 παρ. 1 και 437 του Κ.Π.Δ., η βεβαίωση ύπαρξης ενδείξεων ενοχής απαιτείται μόνον σε περίπτωση έκδοσης προς παραπομπή σε δίκη και όχι στην προκείμενη περίπτωση έκδοσης προς εκτέλεση απόφασης.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 10 της ίδιας σύμβασης, δεν παρέχεται έκδοση, εφόσον, κατά τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους ή του μέρους από το οποίο ζητείται αυτή, έλαβε χώρα παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της ποινής που έχει επιβληθεί, κατά δε το άρθρο 438 του Κ.Π.Δ. (ακόμη και αν υπάρχει διπλό αξιόποινο) η έκδοση, απαγορεύεται, αν:

α) πρόκειται για δράστη που κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ημεδαπός, β) αν υπάρχει δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστικών αρχών, σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους, γ) αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται ως πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου ή διώκεται μόνο ύστερα από έγκληση αυτού που αδικήθηκε ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν, σύμφωνα με τους νόμους του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει ανακύψει ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση νόμιμος λόγος που εμποδίζει την δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο, ε) αν πιθανολογείται ότι ο εκζητούμενος θα διωχθεί στο κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση, στ) αν πιθανολογείται ότι θα υποβληθεί σε διακρίνουσα μεταχείριση για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς ή εξαιτίας της εθνικότητάς του ή ότι θα υποβληθεί σε μεταχείριση αντίθετη προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ότι θα διακυβευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματά του, ζ) αν κατά το δίκαιο του εκζητούντος κράτους προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη η ποινή του θανάτου και η) αν ο εκζητούμενος καταδικάστηκε ερήμην χωρίς να κλητευθεί.

Στην προκείμενη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα, τα οποία υπάρχουν στη δικογραφία, (από τα οποία τα αλλοδαπά έγγραφα που συνοδεύουν την αίτηση έκδοσης σε νόμιμη μετάφραση), μεταξύ των οποίων (εγγράφων) και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε ο εκκαλών-εκζητούμενος κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, καθώς και από όσα ο ίδιος ανέπτυξε προφορικά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Για την έκδοση του εκκαλούντος-εκζητουμένου, ο οποίος συνελήφθη στις 11-3-2019 σε εκτέλεση της υπ' αριθμ. 1/2019 εντολής προσωρινής σύλληψης και προσωρινής κράτησης του Εισαγγελέα Εφετών Ανατολικής Κρήτης και κρατείται προσωρινά ενόψει της πιο πάνω αίτησης έκδοσης, στο Κατάστημα Κράτησης ..., με βάσει το υπ' αριθμ. 1/18-4-2019 ένταλμα σύλληψης και προσωρινής κράτησης του Προέδρου Εφετών Ανατολικής Κρήτης, έχει υποβληθεί νόμιμα από το κράτος της Αλβανίας με το υπ' αριθμ.

πρωτ. 481/4 από 15.4.2019 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Αλβανίας, που διαβιβάσθηκε στο Ελληνικό Υπουργείο Δικαιοσύνης δια του Υπουργείου Εξωτερικών, σχετική αίτηση για την έκδοση στην Αλβανία του Αλβανού υπηκόου B. P. του B. και της S., που γεννήθηκε στην Αλβανία, το έτος 1973, προκειμένου να εκτίσει ποινή κάθειρξης δεκαέξι (16) ετών, που του επιβλήθηκε με την υπ' αριθμ. 321 από 29-12-2005 απόφαση του Πρωτοδικείου του Fier Αλβανίας, η οποία παρέμεινε σε ισχύ με την υπ' αριθμ. 137 από 18-4-2007 απόφαση του Εφετείου Vlore για την αξιόποινη πράξη "ανθρωποκτονίας από πρόθεση τελούμενη σε συνεργασία", όπως προβλέπεται και τιμωρείται από τo άρθρο 78 του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα και είναι επίσης αξιόποινη κατά την Ελληνική Ποινική Νομοθεσία (1, 14, 16, 17, 18 εδ.

β', 26 παρ. 1α', 27 παρ. 1, 51, 53, 63, 79, 299 παρ. 1 του Π.Κ.). Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε νομότυπα δια της διπλωματικής οδού, συνοδεύεται από τα απαραίτητα έγγραφα που την υποστηρίζουν σε επίσημα αντίγραφα από τα πρωτότυπα, μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα. Περαιτέρω, τα ειδικότερα περιστατικά της πράξης, για την οποίαν καταδικάσθηκε ο εκκαλών-εκζητούμενος, αναφέρονται λεπτομερώς στην παραπάνω καταδικαστική απόφαση, η οποία έχει ήδη τελεσιδικήσει, ήτοι κατέστη εκτελεστή, όπως απαιτείται από τις ως άνω διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης (όπως θα αναφερθεί και κατωτέρω), κατά την αληθή έννοια των οποίων, μάλιστα, δεν απαιτείται ιδιαίτερη έκθεση της αξιόποινης πράξης, για την οποίαν καταδικάσθηκε το εκζητούμενο πρόσωπο, ούτε άλλα έγγραφα από τα οποία να προκύπτει το, κατ' ουσία, βάσιμο της κατηγορίας ή η συνδρομή ενδείξεων ενοχής, όπως απαιτείται από τις αντικείμενες στην σύμβαση αυτή διατάξεις των άρθρων 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., οι οποίες δεν εφαρμόζονται ενόψει της διατάξεως του άρθρου 28 παρ. 1 του Συντάγματος, όπως ήδη αναφέρθηκε.

Η ανωτέρω πράξη για την οποία καταδικάσθηκε ο εκζητούμενος τιμωρείται από τo άρθρο 78 του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα, για την πράξη δε αυτήν προβλέπεται, στην ως άνω διάταξη, ποινή στερητική της ελευθερίας από (κάθειρξη) 15-20 χρόνια. Ο χρόνος παραγραφής εκτέλεσης της ποινής που επιβλήθηκε αρχίζει από την τελεσιδικία της και ορίζεται σε είκοσι (20) χρόνια, για την απόφαση που περιέχει ποινή από (δέκα πέντε) (15) μέχρι (είκοσι πέντε) (25) χρόνια (άρθρο του Αλβανικού Ποινικού Κώδικα).

Η ανωτέρω αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στον εκζητούμενο, προβλέπεται και τιμωρείται ως κακούργημα από τη διάταξη του άρθρου 299 του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα (ανθρωποκτονία από δόλο), πράξη που τιμωρείται με κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών, δηλαδή με ποινή μεγαλύτερη του ενός (1) έτους.

Αντιθέτως, δεν προέκυψε ότι η έκδοση του ως άνω εκκαλούντος-εκζητουμένου ζητείται για λόγους που αυτή δεν είναι επιτρεπτή, κατά τις διατάξεις της Σύμβασης, αλλά, όπως προαναφέρθηκε, για να εκτίσει την επιβληθείσα σ' αυτόν ποινή της κάθειρξης δεκαέξι (16) ετών "για ανθρωποκτονία με δόλο", σε συνεργασία. Για το έγκλημα αυτό, για το οποίο καταδικάσθηκε, που είναι κολάσιμο τόσο κατά το ελληνικό όσο και κατά το αλβανικό δίκαιο, επιτρέπεται η έκδοση, αφού η ποινή που απαγγέλθηκε είναι ανώτερη των τεσσάρων (4) μηνών (άρθρο 2 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης).

Επίσης, από όλα τα στοιχεία της δικογραφίας, καθώς και από την εξέταση του εκκαλούντος-εκζητουμένου, κατά την δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριο, του παρόντος Δικαστηρίου, συνάγεται ότι ο ως άνω συλληφθείς και ήδη κρατούμενος είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο του οποίου ζητείται η έκδοση από τις Αλβανικές Αρχές, για το οποίο έχει χωρήσει η πιο πάνω καταδίκη, γεγονός το οποίο και ο ίδιος επιβεβαίωσε.

Ούτε, τέλος, προκύπτει ότι η έκδοσή του ζητείται για πολιτικούς λόγους, αφού δεν συνάγεται ότι υποκρύπτεται δίωξη για πολιτικό αδίκημα, αλλά αντιθέτως συνάγεται σκοπός ποινικού κολασμού του δράστη για την πιο πάνω αξιόποινη πράξη του κοινού ποινικού δικαίου και ότι η αίτηση αυτή δεν έχει υποβληθεί με σκοπό δίωξης ή τιμωρίας του εκκαλούντος για τα πολιτικά του φρονήματα, ούτε και η θέση του διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί από τα φρονήματά του αυτά, ενώ δεν συντρέχει και καμία άλλη από τις λοιπές απαγορευτικές και διακωλυτικές περιπτώσεις της έκδοσης, που προβλέπονται στα άρθρα 3 έως 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, στα άρθρα 31, 32 και 39 της Διμερούς Σύμβασης και στο άρθρο 438 του Κ.Π.Δ., παρά τα όσα αντίθετα υποστηρίζει ο εκζητούμενος, ο οποίος αρνήθηκε ρητά τόσο ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, όσο και ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, την έκδοσή του.

Εξάλλου, από τα στοιχεία του φακέλου δεν προέκυψε κατά τους νόμους της Ελλάδος και της Αλβανίας, νόμιμος λόγος που να εμποδίζει την εκτέλεση της προαναφερομένης ποινής (άρθρα 6 έως 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης έκδοσης, 32 της Διμερούς Συμβάσεως και 438 του Κ.Π.Δ.). Επομένως, συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες, για την έκδοση, σχετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν τα κωλύματα κατά τις εν λόγω Διεθνείς-Διμερείς Συμβάσεις και το άρθρο 438 του Κ.Π.Δ., για την έκδοση του παραπάνω και συνακόλουθα όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του εκζητουμένου, αφού υπάρχει ταύτιση μεταξύ τούτου και του προσώπου που έχει συλληφθεί, υπάρχουν στον φάκελο της δικογραφίας, σε νόμιμη μετάφραση, όλα τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα με το απαιτούμενο περιεχόμενο για την υποστήριξη της αίτησης έκδοσης, ο εκζητούμενος είναι πρόσωπο που μπορεί να εκδοθεί, η ένδικη πράξη ανήκει στα εγκλήματα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δεν υπάρχουν, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης και τους νόμους της Ελλάδος και της Δημοκρατίας της Αλβανίας, λόγοι που να εμποδίζουν την δίωξη του εκζητουμένου για την συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη και την έκδοσή του στις Αρχές της Δημοκρατίας της Αλβανίας.

Περαιτέρω, ως μοναδικό λόγο εφέσεως ο εκκαλών προβάλλει, όπως κατά λέξη διαλαμβάνεται στη σχετική έκθεση του ένδικου τούτου μέσου, ότι "κινδυνεύει η ζωή και η σωματική του ακεραιότητα από υφιστάμενη βεντέτα στην Αλβανία". Όμως, το επικαλούμενο αυτό περιστατικό περί κινδύνου της ζωής του, αν εκδοθεί στην Αλβανία, δεν αποτελεί αναγνωριζόμενο από το νόμο λόγο για τη μη έκδοση του εκζητουμένου, αφού δεν αποτελεί περίπτωση από τις αναφερόμενες στα άρθρα 6 έως 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης έκδοσης, 32 της Διμερούς Συμβάσεως και 438 του Κ.Ποιν.Δ. (η οποία να εμποδίζει την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος) η προβαλλόμενη από τον ίδιο διακινδύνευση της ζωής του από τρίτα, άσχετα προς το εκζητούν κράτος, πρόσωπα και για λόγους επιλύσεως με αυτόν τον τρόπο των μεταξύ τους διαφορών. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος της υπό κρίση εφέσεως είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, ορθώς το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσης του εκκαλούντος και υπέρ της διατήρησης της κράτησής του μέχρι την παράδοσή του στις Αλβανικές Αρχές.

Μετά ταύτα, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα και μετά την απόρριψη του μοναδικού λόγου της έφεσης και των ισχυρισμών του εκκαλούντος, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη έφεση ως ουσιαστικά αβάσιμη. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης ποινικής διαδικασίας (άρθρο 578 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά την από 24 Ιουνίου 2019 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 74/2019 (Αρ.Εφ.Αν.Κρ. 1/2019) έφεση του εκκαλούντος- εκζητουμένου B. P. του B. και της S., που γεννήθηκε στην Αλβανία, το έτος 1973, κατά της υπ' αριθμ. 2/2019 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Ανατολικής Κρήτης, με την οποίαν τούτο γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής του στο Κράτος της Δημοκρατίας της Αλβανίας σε εκτέλεση του υπ' αριθμ. 318/4 από 5.4.2019 αιτήματος έκδοσης της Γενικής Εισαγγελίας της Δημοκρατίας της Αλβανίας, που διαβιβάσθηκε στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, δια της διπλωματικής οδού (υπ' αριθ. 481/M.D/2019 έγγραφο του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Δημοκρατίας της Αλβανίας).

Απορρίπτει αυτήν στην ουσία της.

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ