Supreme Court dismisses appeal for vague grounds and failure to consider third-party appeal.

Απόφαση 1567 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1567/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Ζωής Σπυροπούλου .

Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Κορφιάτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-10-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1002/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 2015/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 18-7-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 13-10-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή οι 1ος και 2ος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο Εφετείο εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 281 και 1439 παρ.3 ΑΚ, είναι αόριστοι, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρεται, εκτός των άλλων, α) ποιες είναι οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, β) το συγκεκριμένο σφάλμα του Εφετείου κατά την ερμηνεία και εφαρμογή των άνω διατάξεων, με τρόπο σαφή και ορισμένο και γ) η επίδραση του σφάλματος αυτού στο διατακτικό της απόφασης, στοιχεία απαραίτητα για το ορισμένο των λόγων αυτών, κατά τα άρθρα 118 αριθ.4, 559 παρ.1 α και 566 παρ.1 ΚΠολΔ.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ.9 περ.γ' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το ουσιαστικό δικαστήριο άφησε αδίκαστη αίτηση. Ως "αίτηση" νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, δηλαδή κάθε αίτηση με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής και η οποία δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης, τέτοια δε αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής της κυρίας παρεμβάσεως, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, των ενδίκων μέσων της έφεσης, της ανακοπής και τριτανακοπής όχι όμως και εκείνη της ένστασης ή αντένστασης ή του λόγου της έφεσης. Επομένως, ο τρίτος λόγος της αίτησης αναίρεσης εκ του αριθ.9 περ.γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη το τρίτο λόγο έφεσης, και έτσι άφησε αδίκαστη αίτηση, είναι αβάσιμος.

Επειδή, η περιλαμβανόμενη στο 4ο λόγο αναίρεσης αιτίαση από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο δέχθηκε τα θεμελιωτικά της αγωγής πραγματικά περιστατικά ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμη, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο στήριξε την κρίση του για την αποδοχή της αγωγής στις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και τα έγγραφα που προσκόμισαν οι διάδικοι.

Επειδή ο 5ος λόγος του αναιρετηρίου εκ του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, κατά το πρώτο μέρος του, με το οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι για το σχηματισμό της αποδεικτικής του κρίσης έλαβε υπόψη την κατάθεση του αναιρεσιβλήτου που έγινε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο στο πλαίσιο της συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς κατά το άρθρο 602 ΚΠολΔ και επομένως μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο, στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού ο αναιρεσίβλητος δεν προέβη σε μαρτυρική κατάθεση, αλλά απλώς, στην προσπάθεια συμφιλιώσεως των διαδίκων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κατά το άρθρο 602 ΚΠολΔ και σε σχετική ερώτηση, για την συνδιαλλαγή τους, απάντησε για την διάστασή τους και για τη σταθερή πρόθεσή του προς διάσπαση του συζυγικού δεσμού. Ο ίδιος λόγος, κατά το δεύτερο μέρος του, με το οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι έλαβε υπόψη ανεπιτρεπτώς έγγραφα που προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος με την προσθήκη-αντίκρουση, είναι αόριστος, διότι δεν καθορίζονται τα έγγραφα αυτά.

Επειδή, από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς τα άρθρα 340 και 561 παρ.1 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων ιδρύεται αν παραβιάσθηκαν ορισμοί του νόμου με τους οποίους καθιερώνεται δεσμευτικά αποδεικτική δύναμη ορισμένων αποδεικτικών μέσων (άρθρα 352 παρ.1, 438 και 439 ΚΠολΔ και όχι όταν αυτά εκτιμώνται ελευθέρως, κατά τον κανόνα του άρθρου 340 ΚΠολΔ, οπότε, η εκτίμησή τους δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο. Επομένως, ο εκ των άρθρων 559 αρ. 12 Κ.Πολ.Δ., απορρέων 6ος λόγος, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι, κατά παράβαση των ορισμών του νόμου, προσέδωσε αυξημένη αποδεικτική δύναμη στην κατάθεση του μάρτυρα του αναιρεσιβλήτου, έναντι των καταθέσεων των μαρτύρων της αναιρεσείουσας, είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, εκτίμησε ελεύθερα τις άνω μαρτυρικές καταθέσεις, χωρίς να προσδώσει σε κάποια από αυτές αυξημένη αποδεικτική δύναμη. Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-7-09 αίτηση της...., για αναίρεση της υπ' αριθ. 2015/07 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, οριζόμενα σε χίλια οκτακόσια (1800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ