1567/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1567 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1567/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Ηλία Γιαννακάκη και Αθανάσιο Θεμέλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαϊου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Καλλιούρη.

Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού με την επωνυμία «ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Θάλεια Εμίρη, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/3/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θηβών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 39/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 7334/2003 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 31/3/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 14/4/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, στο ΓΚΠ του αναιρεσίβλητου Οργανισμού με την επωνυμία ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ ΑΕ, που εκδόθηκε κατ΄ εξουσιοδότηση του άρθρου 12 παρ. 2 του ΝΔ 496/1970 «Περί Οργανώσεως και Λειτουργίας των Ταχυδρομείων» εγκρίθηκε με την 2111066/25-8-1971 απόφαση του Υπουργού Συγκοινωνιών δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 705/25-8-1971 Τεύχος Β΄) και έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, προβλέπονται τα πειθαρχικά όργανα, τα πειθαρχικά παραπτώματα και οι ποινές που επιβάλλονται, με την τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας, στο απασχολούμενο προσωπικό του.

Οι αποφάσεις των αρμόδιων πειθαρχικών οργάνων, τα οποία ενεργούν ως εργοδοτικά όργανα και αποφασίζουν σε εκπλήρωση υποχρεώσεως του εργοδότη απέναντι στους εργαζομένους, που πηγάζει από την ιδιωτικού δικαίου σύμβαση εργασίας και τον κανονισμό που τη συμπληρώνει υπόκεινται στον έλεγχο των Δικαστηρίων, που δεν περιλαμβάνει την ουσιαστική κρίση, αλλά περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της πειθαρχικής απόφασης, αν δηλαδή εκδόθηκε από αρμόδιο όργανο με νόμιμη σύνθεση, αν τηρήθηκε η προβλεπόμενη διαδικασία, αν η πράξη ή παράλειψη συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα, σύμφωνα με το νόμο και αν η ποινή που επιβλήθηκε είναι ανάλογη με τη βαρύτητα του παραπτώματος ή αν έγινε υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης και των χρηστών ηθών ή και του σκοπού, στον οποίο αποβλέπει η πειθαρχική εξουσία, στα πλαίσια της διατάξεως του άρθρου 281 ΑΚ.

Τα παραπάνω συνδέονται αναγκαίως με αγόμενη προς κρίση ενώπιον του Πολιτικού Δικαστηρίου αξίωση, ιδιωτικού δικαίου του εργαζόμενου, που πηγάζει από την επιβλαβή γι΄ αυτόν απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου του εργοδότη, οπότε το Δικαστήριο προβαίνει σε παρεμπίπτουσα έρευνα της πειθαρχικής απόφασης σε σχέση με την τήρηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, προκειμένου στη συνέχεια να κρίνει για το βάσιμο (ή μη) της καταγομένης προς κρίση αξιώσεως του ενάγοντος.

Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων – ενάγων με την ένδικη αγωγή του, την οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο ΄Αρειος Πάγος (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), ισχυρίζεται ότι με τη 22231/9576/362.01 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου του αναιρεσίβλητου Οργανισμού, που ενεργεί ως δευτεροβάθμιο πειθαρχικό όργανο, απορρίφθηκε η ασκηθείσα έφεσή του κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης του Γενικού Διευθυντή Επιχειρησιακής Μονάδας Συναλλαγής, με την οποία του επιβλήθηκε η πειθαρχική ποινή του προστίμου, ίσου με τις αποδοχές 30 ημερών, για τ΄ αναφερόμενα πειθαρχικά παραπτώματα.

Επικαλούμενος δε ότι οι εναντίον του κατηγορίες είναι αναληθείς, αόριστες και αβάσιμες ζήτησε με την αγωγή του ν΄ αναγνωρισθεί ότι η προσβαλλόμενη πειθαρχική απόφαση και η επιβληθείσα σ΄ αυτόν ποινή, είναι άκυρες, χωρίς να περιλαμβάνει σ΄ αυτή άλλη εναγώγιμη αξίωσή του. Με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα η ένδικη αγωγή, στην οποία ο ενάγων αντικρούει τα ουσιαστικά γεγονότα, με βάση τα οποία του επιβλήθηκε η ανωτέρω πειθαρχική ποινή, χωρίς ν΄ αναφέρει τυχόν παραβάσεις της νομιμότητας της πειθαρχικής διαδικασίας, χωρίς να επικαλείται ότι η επιβληθείσα ποινή υπερβαίνει τα όρια του 281 ΑΚ και χωρίς να περιέχει σ΄ αυτή άλλη εναγώγιμη αξίωσή του, πηγάζουσα από την προσβαλλόμενη πειθαρχική απόφαση, είναι μη νόμιμη.

Κατά συνέπειαν το Εφετείο που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντα – ενάγοντα κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε απορρίψει την αγωγή του, ανεξάρτητα από την αιτιολογία του, ορθά κατ΄ αποτέλεσα έκρινε (άρθρ. 578 ΚΠολΔ) και γιαυτό πρέπει ν΄ απορριφθούν ως αβάσιμοι οι αντίθετοι λόγοι αναιρέσεως από τους αριθμ. 1 και 19 του άρθρ 559 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31 /3/2005 αίτηση του ...για αναίρεση της 7334/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου από τετρακόσια είκοσι (420) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2006. ΚαιΟ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ