1566/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1566 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1566/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: Γ. Τ. του Ι. και 2. Π. Φ. του Δ. συζ. Γ. Τ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Σαφαρή.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Χ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26 Απριλίου 2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7429/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 5090/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19 Μαρτίου 2013 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Χαμηλοθώρης, ανέγνωσε την από 13 Ιανουαρίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 19 Μαρτίου 2013 ένδικη αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ.1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανιστεί κάποιος από τους διαδίκους, είτε αυτός είναι ο αναιρεσείων είτε ο αναιρεσίβλητος, εξετάζεται ποιος από αυτούς επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης. Αν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανιστεί ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση το αποδεικτικό επίδοσης της σχετικής κλήσης προς συζήτηση, ενώ αν συζήτηση επισπεύδεται από τον αντίδικο του διαδίκου που εμφανίστηκε, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση ή κλήση που του επιδόθηκε (είτε αυτοτελώς είτε με την αίτηση αναίρεσης και της πράξης ορισμού δικασίμου). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της από 19.3.2013 ένδικης αίτησης αναίρεσης παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσείοντες, ενώ δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο ο αναιρεσίβλητος. ‘ Oπως δε προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη έκθεση επίδοσης 5531Ε/19.9.2013 του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Ι. Χ., επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο, για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο (20.1.2014), με επιμέλεια των αναιρεσειόντων, οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου (576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 57 ΑΚ, όποιος, προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει το δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, επιπλέον δε, κατά το άρθρο 59 ΑΚ, το δικαστήριο με την απόφασή του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί να καταδικάσει τον υπαίτιο και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσβληθέντος και ειδικότερα να τον υποχρεώσει σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα ή σε οτιδήποτε άλλο επιβάλλεται από τις περιστάσεις.

Προστατεύεται έτσι με τα παραπάνω άρθρα η προσωπικότητα και κατ’ επέκταση η αξία του ανθρώπου ως ατομικό δικαίωμα κατοχυρωμένο από το άρθρο 2παρ.1 του Συντάγματος (ΑΠ 1735/2009), αποτελεί δε η προσωπικότητα πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα μαζί του. Τα αγαθά αυτά δεν αποτελούν μεν αυτοτελή δικαιώματα, αλλά επί μέρους εκφάνσεις του ενιαίου δικαιώματος επί της προσωπικότητας, όμως η προσβολή αυτών συνιστά προσβολή της συνολικής έννοιας της προσωπικότητας.

Τέτοια προστατευόμενα αγαθά είναι, μεταξύ άλλων, η τιμή και η υπόληψη κάθε ανθρώπου. Προϋποθέσεις για την προστασία της προσωπικότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις των παραπάνω άρθρων είναι, α) η ύπαρξη προσβολής της προσωπικότητας με πράξη ή παράλειψη άλλου που διαταράσσει μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενου κατά τη στιγμή της προσβολής, β)η προβολή να είναι παράνομη, πράγμα που συμβαίνει όταν η προσβολή γίνεται χωρίς δικαίωμα ή με βάση δικαίωμα, το οποίο όμως είτε είναι μικρότερης σπουδαιότητας στο πλαίσιο της έννομης τάξης είτε ασκείται καταχρηστικά κατά την έννοια των άρθρ. 281 ΑΚ και 25παρ.3 του Συντάγματος και γ) πταίσμα του προσβολές όταν πρόκειται ειδικότερα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης (ΑΠ 333/2010, 356/2010).

Στην περίπτωση αυτή η παράνομη και συγχρόνως υπαίτια προσβολή της προσωπικότητας συνιστά ασφαλώς ειδικότερη μορφή αδικοπραξίας, οπότε συνδυαστικά εφαρμόζονται και οι διατάξεις των άρθρ. 914, 919, 920 και 932 ΑΚ, ενώ αδιάφορη για το χαρακτήρα της προσβολής ως παράνομης είναι η φύση της διάταξης που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται και η οποία έτσι μπορεί να ανήκει σε οποιοδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου.

Συνεπώς παράνομη προσβολή της προσωπικότητας δημιουργείται και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως συμβαίνει όταν το άτομο προσβάλλεται στην τιμή και στην υπόληψή του με εξυβριστικές εκδηλώσεις ή με ισχυρισμούς δυσφημιστικούς ή πολύ περισσότερο συκοφαντικούς κατά την έννοια των άρθρ. 361, 363 ΠΚ, που μπορεί να περιέχονται και σε δημοσίευμα εφημερίδας ή τηλεοπτική εκπομπή, αφού η κατοχυρωμένη με το άρθρο 14 παρ.1, 2 του Συντάγματος ελευθεροτυπία υπόκειται στους περιορισμούς του νόμου, με τους οποίους επιδιώκεται όχι η παρεμπόδιση της ελευθεροτυπίας, αλλά η προστασία των ατόμων από την καταχρηστική άσκησή της (άρθρ. 25παρ.3 του Συντάγματος).

Όριο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελούν ακριβώς τα άρθρα 361-363 ΠΚ και επομένως με πρόσχημα την ελευθεροτυπία δεν επιτρέπεται η προσβολή της προσωπικότητας με δημοσιεύματα εξυβριστικά ή δυσφημιστικά για το άτομο. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 367 παρ. 1 περ. α-δ του ΠΚ, το άδικο των προβλεπόμενων στα άρθρα 361 επ.

του ίδιου Κώδικα ποινικά κολάσιμων πράξεων, αίρεται, μεταξύ των άλλων περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο αυτό, και όταν πρόκειται για εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη (προστασία) δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον ή σε ανάλογες περιπτώσεις.

Η προβολή περίπτωσης του πιο πάνω άρθρου 367 παρ. 1 ΠΚ αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό καταλυτικό της αγωγής του προσβληθέντος προσώπου (ένσταση), λόγω άρσης του παρανόμου της προσβολής. Όμως ο άδικος χαρακτήρας της προσβολής της προσωπικότητας, μέσω εξυβριστικών ή δυσφημιστικών εκφράσεων, δεν αίρεται, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος κλπ, και συνεπώς παραμένει η ποινική ευθύνη των κατά το νόμο υπευθύνων, άρα και η υποχρέωσή τους προς αποζημίωση κατά το αστικό δίκαιο, όταν συντρέχει μία από τις περιπτώσεις της ΠΚ 367παρ.2, δηλαδή, όταν οι επίμαχες εκφράσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμησης των άρθρων 363-362 ΠΚ, ή όταν από τον τρόπο εκδήλωσης, ή από τις περιστάσεις υπο τις οποίες τελέστηκε η πράξη προκύπτει σκοπός εξύβρισης.

‘ Ετσι η προβολή από τον προσβληθέντα ισχυρισμού από το άρθρο 367παρ.2 αποτελεί αντένσταση κατά της πιο πάνω ένστασης από την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου (ΑΠ 285/2012, ΑΠ 179/2011). Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση σ’ αυτόν έννοιας μη αληθινής, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή, που υπάρχει όταν ο κανόνας δικαίου εφαρμόζεται, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή δεν εφαρμόζεται, ενώ συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα (ΟλΑΠ 7/2006, 4/2005).

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για να κριθεί, αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν οι νόμιμοι όροι της ουσιαστικής διάταξης που εφαρμόσθηκε ή δεν συντρέχουν, ώστε να αποκλείεται η εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 1/1999).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, ύστερα από ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, δέχθηκε τα εξής: "Οι ενάγοντες απέκτησαν το έτος 1999, δυνάμει του υπ’ αριθ. …/1999 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Κορωπίου Παναγιώτας Καρναμπάκου ένα οικόπεδο, επιφάνειας 552,42 τ.μ., στη θέση … του Δήμου Μαρκόπουλου Μεσογαίας Αττικής ...

επι της οδού … και του πεζόδρομου …, που συνορεύει με ιδιοκτησία του εναγομένου, στην οποία υπάρχει ισόγεια κατοικία. Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το ως άνω οικόπεδο έχει εγκριθεί με το π.δ. 17/11/1988, ως περιοχή δεύτερης κατοικίας ... Το εμβαδόν της τελικής ως άνω ιδιοκτησίας των εναγόντων καθορίστηκε σε 394.01 τ.μ.

με την κύρωση της υπ’ αριθ. 1/2000 πράξης εφαρμογής που έγινε με την υπ’ αριθ. 4977/2000 απόφαση του Νομάρχη Αττικής, η οποία μεταγράφηκε νόμιμα. Με βάση την υπ’ αριθ. .../2002 οικοδομική άδεια του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου, ανήγειραν διώροφη οικία με υπόγειο και πισίνα, συνολικής επιφάνειας 118,76 τ.μ. με καλυπτόμενη 107,76 τ.μ.

και ύψος οικοδομής 7,90 μ. Στις 23.3.2004 ο εναγόμενος υπέβαλε καταγγελία στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής, επικαλούμενος αυθαίρετες κατασκευές στην εν λόγω οικοδομή και συγκεκριμένα την υψομετρική υπέρβασή της και την παράνομη προσθήκη θέσεων στάθμευσης δύο, με την οποία παραβιάζουν το συντελεστή δόμησης του κτιρίου τους και αυξάνουν τον όγκο της οικοδομής.

Την ίδια ημέρα διενεργήθηκε αυτοψία στην οικοδομή των εναγομένων από τον τεχνικό υπάλληλο του πολεοδομικού γραφείου Μ. Ζ. Τ., κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι η ανεγειρόμενη νέα διώροφη οικοδομή, που βρισκόταν στο στάδιο της αποπεράτωσης των επιχρισμάτων, δεν συμφωνεί με το εγκεκριμένο σχέδιο της υπ’ αριθ.

…/2002 ως άνω οικοδομικής άδειας. Στη συνέχεια συντάχθηκε το υπ’ αριθ. …/2004 έγγραφο του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου, σύμφωνα με το οποίο διαπιστώθηκαν υπερβάσεις από τα εγκεκριμένα σχέδια της υπ’ αριθ. …/2002 οικοδομικής άδειας και ειδικότερα: α) στον περιβάλλοντα χώρο της οικοδομής δεν είχε διακοπεί ο μανδρότοιχος επι της οδού … για την είσοδο των οχημάτων προς το γκαράζ του υπογείου, η σκάλα εισόδου από τον πεζόδρομο … προς την κύρια είσοδο της κατοικίας έχει κατασκευαστεί με 7 ύψη ενώ το σχέδιο προβλέπεται με τέσσερα, στο υπόγειο η όψη προς την οδό … δεν συμφωνεί με αυτή της άδειας ως προς τη θέση των ανοιγμάτων (παραθύρων) και τις διατάσεις τους, η εσωτερική διαρρύθμιση δεν συμφωνεί με αυτή της άδειας, στο εσωτερικό υπάρχει ένα σκαλοπάτι αντί για τρία, δεν κατασκευάστηκε η σκάλα ανόδου από το λεβητοστάσιο προς τον αύλειο χώρο, κατασκευάστηκαν επιπλέον παράθυρα προς την οδό … και δημιουργήθηκε επιπλέον χώρος στο υπόγειο με την επέκταση του εξωτερικού τοίχου των χώρων αποθήκης και λεβητοστασίου προς τον πίσω ακάλυπτο χώρο κατά 7,30Χ0, 70Χ2,10 μ.

από τα επιπλέον σκαλοπάτια που κατασκευάστηκαν στην κύρια είσοδο της κατοικίας, αλλά και από άλλα στοιχεία, όπως το σχέδιο της ανατολικής όψης προκύπτει ότι η στάθμη του δαπέδου του υπογείου κατασκευάστηκε ψηλότερα από τα προβλεπόμενα στα εγκεκριμένα σχέδια της οικοδομής (με την επιφύλαξη της τελικής μελλοντικής στάθμης του περιβάλλοντος χώρου ο οποίος δεν είχε διαμορφωθεί έως τότε), στο ισόγειο είχε ενοποίηση των χώρων γραφείου και ημιυπαίθριου χώρου σε έναν ενιαίο χώρο κύριας χρήσης, ο εξώστης προς την … έχει μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές των σχεδίων, ο ημιυπαίθριος χώρος στην κύρια είσοδο βρέθηκε 2,40Χ1,40 αντί 2,50Χ2,00 και είχε γίνει ενοποίηση των χώρων κουζίνας και ημιυπαίθριου χώρου σε ένα χώρο κύριας χρήσης.

Τέλος παρατηρήθηκαν διαφορετικές διαστάσεις σε ανοίγματα στην όψη προς την οδό … και προς τον ακάλυπτο, στον πρώτο όροφο ο εξώστης προς την οδό … δεν είναι οριζόντιος και βατός, όπως κατασκευάστηκε, αλλά κεκλιμένος με κεραμίδια, το κενό έχει διαφορετικές διαστάσεις του σχεδίου της άδειας, ο υπαίθριος χώρος στη γωνία της οικοδομής βρέθηκε κλειστός με προορισμό να γίνει χώρος κύριας χρήσης, αλλαγή στο άνοιγμα της όψης προς την οδό … από παράθυρο στη μπαλκονόπορτα και στο σχέδιο κάτοψης δεν φαίνεται η προβολή του περιγράμματος της οριζόντιας πλάκας, η δε τελική πλάκα κατασκευάστηκε από οπλισμένο σκυρόδεμα και όχι από ξυλοκατασκευή.

Όμως, σύμφωνα με το ανωτέρω έγγραφο διαπιστώθηκε ότι το περιτύπωμα της οικοδομής, δηλαδή οι εξωτερικές διαστάσεις σε όλα τα επίπεδα βρέθηκε σύμφωνο με τα σχέδια της οικοδομικής άδειας. Εξαιτίας των ως άνω υπερβάσεων με το υπ’ αριθ. …/2004 έγγραφο του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου προς το Α.Τ. Πόρτο Ράφτη διακόπηκαν οι οικοδομικές εργασίες στην ως άνω οικοδομή.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι την 24.3.2004 οι ενάγοντες ζήτησαν με σχετική αίτηση από το αρμόδιο Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου την αναθεώρηση της ως άνω οικοδομικής άδειας για τις λεπτομερώς αναφερόμενες στη σχετική αίτηση αρχιτεκτονικές τροποποιήσεις, μεταξύ των οποίων και η προσθήκη δύο θέσεων στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο με είσοδο- έξοδο αυτών από τον πεζόδρομο ….

Στη συνέχεια η ίδια πολεοδομική υπηρεσία εξέδωσε την υπ’ αριθ. …/2004 πράξη αναθεώρησης της παραπάνω άδειας για μικρές αρχιτεκτονικές αλλαγές και αλλαγή θέσεων στάθμευσης. Ακολούθως ο εναγόμενος με νέα αναφορά - καταγγελία με ημερομηνία 26.7.2004 προς το Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου κατήγγειλε ως παράνομη την ως άνω πράξη αναθεώρησης και ειδικότερα επικαλέστηκε την υψομετρική υπέρβαση της οικοδομής των εναγόντων και την παράνομη προσθήκη δύο θέσεων στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου αυτών.

Μετά τη νέα αυτή καταγγελία του εναγομένου συντάχθηκε από την ως άνω πολεοδομική υπηρεσία το υπ’ αριθ. …/22.11.2004 έγγραφο, σύμφωνα με το οποίο, μεταξύ άλλων, διαπιστώθηκε στην ανωτέρω οικοδομή των εναγομένων ότι α) στο σχέδιο κάτοψης του υπογείου δεν υπήρχαν οι ενδεικτικές στάθμες στα προβλεπόμενα ανοίγματα (παράθυρα), β) σχετικά με τον υπολογισμό του όγκου του κτιρίου (ειδικά για το υπόγειο και τη στέγη) υπήρχε διαφοροποίηση, γ) ο στεγασμένος χώρος του ισογείου στην είσοδο δεν είχε συμπεριληφθεί στον υπολογισμό του όγκου, ούτε στους ημιυπαίθριους χώρους στο συντελεστή δόμησης του οικοπέδου, δ) τα ύψη στο ισόγειο σύμφωνα με τα σχέδια των τομών ήταν σε άλλα σημεία 3,10 μ.

και σε άλλα 2,90 μ. Περαιτέρω από την ίδια υπηρεσία διενεργήθηκε στις 21.1.2005 αυτοψία στην οικοδομή των εναγόντων, κατά την οποία διαπιστώθηκαν αυθαίρετες κατασκευές καθ’ υπέρβαση της οικοδομικής άδειας, όπως υψηλός μανδρότοιχος, χώρος κλειστός κάτω από την εξωτερική σκάλα εισόδου, ανοιχτός χώρος στο υπόγειο, εξώστης στην Α όψη του πρώτου ορόφου, και με την ίδια έκθεση οι κατασκευές αυτές χαρακτηρίστηκαν και κατεδαφιστέες και επιβλήθηκαν τα προβλεπόμενα πρόστιμα ανέγερσης και διατήρησης.

Περαιτέρω η ίδια ως άνω πολεοδομική υπηρεσία με την υπ’ αριθ. 10717/15.9.2005 απόφασή της προέβη σε ανάκληση της αναθεωρητικής της πράξης .../2004 της οικοδομικής άδειας …/2002, στηριζόμενη μεταξύ άλλων στο υπ’ αριθ. 11009/22.11.2004 ως άνω έγγραφο και στην από 21.1.2005 έκθεση αυτοψίας και στις αναφορές - καταγγελίες του εναγομένου.

Στη συνέχεια οι ενάγοντες υπέβαλαν αίτηση για τροποποίηση της εγκεκριμένης υψομετρικής μελέτης σε τμήματα των οδών ... και ..., διότι προέκυπταν προβλήματα προσβάσεων από το γεγονός ότι η διαμορφωμένη (τσιμεντοστρωμένη) οδός ... δεν ταυτίζεται με την εγκεκριμένη υψομετρική μελέτη. Επι της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 285/2005 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μαρκόπουλου, δυνάμει της οποίας εγκρίθηκε η ζητούμενη τροποποίηση.

Εξάλλου, οι ενάγοντες άσκησαν κατά της παραπάνω ανακλητικής απόφασης της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Μαρκόπουλου την από 17.10.2005 προσφυγή, η οποία απορρίφθηκε με τις 71246, 71102 και 63106/2005 αποφάσεις του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής και στη συνέχεια οι ενάγοντες με την από 10.2.2006 αίτησή τους στο Διοικητικό Εφετείο Αθηνών ζήτησαν την ακύρωση τόσο της παραπάνω 10717/2005 ανακλητικής απόφασης του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου, όσο και των παραπάνω απορριπτικών διατάξεων αποφάσεων του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Αττικής.

Επι της ως άνω αιτήσεως εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 2414/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η ανωτέρω αίτηση μόνο κατά το μέρος που αφορά στην αποδοθείσα στους ενάγοντες υψομετρική διαφορά του δαπέδου του υπογείου της οικοδομής, με την αιτιολογία ότι αφετηρία μέτρησης των υψών της οικοδομής των εναγόντων είναι η λόγω του επικλινούς του εδάφους της περιοχής, οριστικώς διαμορφωθείσα εκ μέρους τους στάθμη του εδάφους και όχι το καθοριζόμενο από την οικεία υψομετρική μελέτη επί των οδών ...

και ... υψόμετρο των οδών αυτών, επί των οποίων το εν λόγω οικόπεδο έχει τις προσόψεις του ... Με την ίδια ως άνω απόφαση απορρίφθηκε η αίτηση των εναγόντων κατά της ανακλητικής πράξης της αναθεώρησης, ως προς τη δημιουργία των δύο θέσεων στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου με την αιτιολογία ότι στο ηπειρωτικό τμήμα της περιοχής Πόρτο Ράφτη, εφόσον το κτίριο επιφανείας άνω των 40 τ.μ.

έχει πρόσωπο σε πεζόδρομο, αλλά και σε οδό διέλευσης αυτοκινήτων (γωνιαίο), δικαιούται μια θέση στάθμευσης αυτοκινήτων με είσοδο - έξοδο όμως από την οδό και όχι από τον πεζόδρομο και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση οι ενάγοντες δεν δικαιούνται θέσεων στάθμευσης με είσοδο - έξοδο από τον πεζόδρομο .... Περαιτέρω στο με αριθμό 27 φύλλο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 2004 της τοπικής εφημερίδας Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ δημοσιεύθηκε η από 5.8.2004 επιστολή του εναγομένου προς το συντάκτη της εφημερίδας ΗΜΕΡΗΣΙΑ Θ.

Καρτερό, μετά από άρθρο του τελευταίου στο φύλλο της 24.7.2004 της εφημερίδας αυτής με τίτλο ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΟΥ ΜΑΓΚΑ, στο οποίο ο δημοσιογράφος ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής: "Απεχθής πλευρά του νεοελληνικού πολιτισμού μας, η μαγκιά νέου τύπου. Κάνω ό, τι γουστάρω, παραβιάζω νόμους και δικαιώματα, τσαλαπατάω τους άλλους για να περάσω, για να κερδίσω, για να κονομήσω".

Στην ανωτέρω επιστολή του εναγομένου αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Στο φύλλο της Ημερησίας του Σαββατοκύριακου 24-25/7 στην "Άλλη σελίδα" διάβασα καυστικό σχόλιο για το δίκαιο του μάγκα. Επειδή είμαι θύμα ενός τέτοιου μάγκα και δεν είναι τυχαίος. Δεν αναφέρω την ιδιότητά του για να μην τον φωτογραφίσω (δεν είναι πολιτικός).

Μαζί με τη σύζυγό του, η οποία είναι αρχιτέκτων ήρθαν σε ένα παράλιο της Ανατολικής Αττικής αγόρασαν οικόπεδο, στο οποίο ανεγείρουν οικοδομή με πισίνα, κατά την οικοδομική άδεια διώροφη, κατά την κατασκευή τριώροφη. Από την ώρα που εμφανίστηκαν δεν σεβάστηκαν τίποτα. Ενήργησαν με την πιο ακραία έννοια δικαίου του μάγκα.

Με άγγιξε τόσο πολύ το σχόλιό σας, το οποίο είναι παρά πολύ εύστοχο προς όλες τις πλευρές που στηλιτεύει. Βρήκα σκόπιμο πως θα έπρεπε να διαβαστεί από όσο γίνεται περισσότερο κόσμο, μήπως λιγοστέψουν, έστω και λίγο οι ... μάγκες ή να λιγοστέψουν εκείνοι, όπως μας θεωρούν, οι μαλάκες ... Πως είμαι θύμα; Το οικόπεδο και η ανεγειρόμενη οικοδομή τους βρίσκονται μπροστά στη δική μου κατοικία.

Είμαστε σε κάποιο ύψωμα και μακριά από τη θάλασσα. Παραβιάζοντας το Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό μου στέρησαν τη θέα στη θάλασσα, τον ανοικτό ορίζοντα, τον ηλιασμό, μου στέρησαν την ανάσα ζωής". Δίπλα στην ανωτέρω επιστολή δημοσιεύθηκε και η από 26.7.2004 αναφορά του εναγομένου στο Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου εναντίον των εναγόντων, στην οποία ανέφερε τις διαπιστωθείσες από τον ίδιο παρανομίες της αναθεωρητικής πράξης.

Το γεγονός αυτό ήταν αρκετό για να συνδέσουν τα άτομα του συγγενικού, επαγγελματικού και κοινωνικού περιβάλλοντος των εναγόντων, τα πρόσωπα των ατόμων που αναφέρονται στην επιστολή με αυτά των εναγόντων, μολονότι δεν γίνεται αναφορά στην επιστολή του εναγομένου στα στοιχεία ταυτότητας των εναγόντων.

Στη συνέχεια τον Αύγουστο του 2005 δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα του Μαρκόπουλου, που εκδίδεται ηλεκτρονικά στο διαδίκτυο, με τον τίτλο "www.portoraftinews.gr" η από 28.6.2005 επιστολή του εναγομένου, την οποία απέστειλε στον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, στο Συνήγορο του Πολίτη, στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, στο Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Ανατολικής Αττικής, στο Νομάρχη Ανατολικής Αττικής, στον Αντινομάρχη υπεύθυνο για την Πολεοδομία και στους Νομαρχιακούς Συμβούλους, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων: "Αυτή η επιστολή είναι μία φωνή αγανάκτησης και διαμαρτυρίας ενός υπερήλικα πολίτη που υποχρεώθηκε να ξεκινήσει έναν αγώνα ψυχοφθόρο που του στοιχίζει οικονομικά και αμέτρητες ώρες ύπνου, επισκέψεις στο Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου και αρκετές ώρες στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής για να υπερασπιστεί την ποιότητα ζωής του και την προσωπικότητά του που αισθάνεται ότι προσβάλλεται από τις παράνομες πράξεις του κ.

Γ. Τ., πολιτικού μηχανικού και καθηγητή του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου και της συζύγου του Π. Φ., αρχιτέκτονος μηχανικού συν τη συμβολή του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου". Επίσης τον Οκτώβριο του έτους 2005 δημοσιεύθηκε νέα επιστολή του εναγομένου στην ίδια ηλεκτρονική εφημερίδα με το εξής, μεταξύ άλλων, περιεχόμενο: "Οι συνάδελφοι του κ.

Τ. στη σύγκλητο του Πολυτεχνείου και οι συνάδελφοι της κ. Φ. στο σύλλογο αρχιτεκτόνων γνωρίζουν τα πεπραγμένα τους, τις παρανομίες τους κατά την ανέγερση της οικοδομής τους στο Πόρτο Ράφτη. Περαιτέρω ο εναγόμενος απέστειλε προς δημοσίευση στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και άλλη επιστολή του, η οποία δημοσιεύθηκε στο φύλλο 7.9.2005 στη στήλη με τον τίτλο "οι αναγνώστες γράφουν" με υπότιτλο "Παρανομίες", με την οποία επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό του για τέλεση πολεοδομικών παραβάσεων κατά την ανέγερση της οικοδομής των εναγόντων και στην οποία αναφέρει τα εξής: "Ζήτησαν άδεια για ανέγερση οικοδομής 118 τ.μ.

διώροφης με υπόγειο και πισίνα, την οποία ήλεγξε και ενέκρινε μόνο ο κ. Ι. Ρ. και καλεί τη νέα Προϊσταμένη του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου κα Ο. να πράξει τα δέοντα. Στις 13.4.2006 στην ίδια εφημερίδα και στην ίδια στήλη δημοσιεύθηκε και άλλη επιστολή του εναγομένου με τίτλο "Υψομετρική Μελέτη", με το εξής περιεχόμενο: "Στις 7.9.2005 δημοσιεύσατε στη σελίδα "οι αναγνώστες γράφουν" με τίτλο "Παρανομίες" καταγγελία μου κατά του Γ.

Τ., καθηγητή ΕΜΠ και της συζύγου του Π. Φ., αρχιτέκτονος και του Ι. Ρ., προϊσταμένου της Πολεοδομίας Μαρκόπουλου. Θέλω να σας ευχαριστήσω για το δημοσίευμά σας και να σας γνωρίσω πως ήταν καταλύτης και κυριολεκτώ. Το Πολεοδομικό Γραφείο Μαρκόπουλου, με προϊσταμένη την κ. Ο. ανακάλεσε με απόφασή της την αναθεώρηση …/2004 της οικοδομικής άδειας με αριθμό …/2002, η οποία αφορούσε παράνομες πράξεις κατά την ανέγερση της οικίας τους στο Πόρτο Ράφτη τις οποίες είχε εγκρίνει ο κ.

Ρ.. Η αίτησή τους για κύρωση στη Γενική Περιφέρεια Ανατολικής Αττικής απερρίφθη από το Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας κ. Χ. Μ.. Δια της μεθόδου νέας αναθεώρησης οι πιο πάνω κύριοι προσπαθούν να νομιμοποιήσουν με τη βοήθεια των ανθρώπων της Νομαρχίας Ανατ. Αττικής παρανομίες που παραμένουν και μετά την ανέγερση της οικοδομής τους (υπέρβαση συντελεστή δόμησης, αυθαίρετα τμήματα, στεγασμένη θέση πάρκινγκ στο ισόγειο κ.α.).

Αλλά για να νομιμοποιήσουν τη βασική της υπέρβασης του επιτρεπόμενου ύψους της οικοδομής τους προσέφυγαν στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Μαρκόπουλου, ζητώντας την τροποποίηση τοπικά της υψομετρικής μελέτης με βάση τεχνική έκθεση που κατέθεσαν από ιδιώτη τοπογράφο μηχανικό της επιλογής τους. Το Δ.Σ.

δέχθηκε κατά πλειοψηφία την αίτησή τους και διαβιβάστηκε στην Περιφέρεια Ανατολικής Αττικής και βρίσκεται υπό την κρίση του περιφερειάρχη κ. Χ. Κ.". Κατ’ ακολουθίαν των προεκτεθέντων ο ισχυρισμός του εναγομένου για ύπαρξη υπερβάσεων από τα εγκεκριμένα σχέδια της υπ’ αριθ. …/2002 ως άνω οικοδομικής άδειας, όπως προκύπτει από δημόσια έγγραφα, είναι αληθής, όσον αφορά τη δημιουργία δύο χώρων στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρος της οικοδομής των εναγόντων, δεδομένου ότι, όπως κρίθηκε με την απόφαση 2414/2006 του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, οι ενάγοντες δεν δικαιούνταν δύο θέσεις στάθμευσης στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου τους με είσοδο από τον πεζόδρομο ...

και ως εκ τούτου, αφού το ανωτέρω γεγονός είναι αληθές, δεν στοιχειοθετείται ως προς το μέρος αυτό του ισχυρισμού του το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης των εναγόντων εκ μέρους του εναγομένου. Περαιτέρω ο ισχυρισμός του εναγομένου είναι αληθής και ως προς το γεγονός ότι συντελέστηκαν και άλλες υπερβάσεις της παραπάνω άδειας, όπως αυτές προκύπτουν και περιγράφονται στα προαναφερθέντα έγγραφα της πολεοδομίας, όπως ότι στο σχέδιο κάτοψης του υπογείου δεν υπήρχαν οι ενδεικτικές στάθμες στα παράθυρα, σχετικά με τον υπολογισμό του όγκου του κτιρίου (ειδικά για το υπόγειο και τη στέγη) υπήρχε διαφοροποίηση, ο στεγασμένος χώρος του ισογείου στην είσοδο δεν είχε συμπεριληφθεί στον υπολογισμό του όγκου, ούτε στους ημιυπαίθριους χώρους, ούτε στο συντελεστή δόμησης του οικοπέδου και ότι υπήρχε εξώστης στην Α όψη του πρώτου ορόφου.

Ο ισχυρισμός όμως του εναγομένου ότι η οικοδομή των εναγόντων είχε υπερβεί το προβλεπόμενο με την άδεια ύψος είναι ανακριβής, δεδομένου ότι όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. 2414/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, ως αφετηρία μέτρησης του ύψους της επίμαχης οικοδομής και ειδικότερα του ύψους του δαπέδου του υπογείου αυτής είναι η πραγματική κατάσταση της οριστικής στάθμης του εδάφους και όχι το καθοριζόμενο από την οικεία υψομετρική μελέτη των οδών ... ...

και ... υψόμετρο αυτών. Ο ισχυρισμός αυτός του εναγομένου ως προς την ανακρίβειά του δεν ήταν σε γνώση του ίδιου ούτε και μπορούσε αυτός να έχει γνώση της αναλήθειας του ισχυρισμού του αυτού σε σχέση με την υπέρβαση του ύψους της οικοδομής των εναγόντων, δεδομένης της υπ’ αριθ. 10717/2005 απόφασης της Πολεοδομίας Μαρκόπουλου, δυνάμει της οποίας ανακλήθηκε η αναθεώρηση που έγινε με την υπ’ αριθ. .../2004 πράξη της ίδιας Πολεοδομίας της υπ’ αριθ. .../2002 οικοδομικής άδειας των εναγόντων, η οποία (ανακλητική απόφαση) βασίστηκε, μεταξύ άλλων, στο υπ’ αριθ. 11009/2004 έγγραφο της Πολεοδομίας Μαρκόπουλου, στην από 21.1.2005 έκθεση αυτοψίας υπαλλήλου της Πολεοδομίας Μ.

Ζ. Τ., καθώς και στις απόψεις της διοίκησης ότι στην ένδικη περίπτωση έπρεπε να ληφθεί υπόψη ως αφετηρία μέτρησης της ως άνω οικοδομής, το υψόμετρο των οδών και όχι η πραγματική κατάσταση της οριστικής στάθμης του εδάφους, όπως αυτό διαμορφώθηκε από τους ενάγοντες και όπως αυτό σαφώς προκύπτει από το περιεχόμενο (αιτιολογικό) της υπ’ αριθ. 2414/2006 απόφασης του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, που έχει καταστεί αμετάκλητη.

Σημειώνεται ότι το γεγονός ότι με την υπ’ αριθ. 2414/2006 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών ακυρώθηκε η ως άνω …/2005 ανακλητική απόφαση του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου εν μέρει και μόνο ως προς την αποδοθείσα στους ενάγοντες υψομετρική διαφορά του δαπέδου του υπογείου της οικοδομής των δεν αποδεικνύει γνώση του εναγομένου για το εσφαλμένο των καταγγελιών του σχετικά με την υπέρβαση του εγκριθέντος υψομέτρου της οικοδομής των εναγόντων, καθόσον την ίδια άποψη με τον εναγόμενο είχαν και ειδικευμένοι υπάλληλοι του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου με εμπειρία και επιστημονικές γνώσεις κατά πολύ ανώτερες αυτών του εναγομένου, στους οποίους οι ενάγοντες δεν απέδωσαν κάποια υπαιτιότητα για την ανακληθείσα ως εσφαλμένη πράξη τους.

Κατ’ ακολουθίαν των ως άνω εκτεθέντων, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος δεν είχε γνώση του εσφαλμένου της καταγγελίας του σε σχέση με το ύψος της οικοδομής των εναγόντων, ενόψει του ότι δεν είχε τις ειδικές γνώσεις που θα του έδιναν τη δυνατότητα να γνωρίζει ότι αφετηρία μέτρησης των υψών της οικοδομής των εναγόντων είναι η λόγω του επικλινούς του εδάφους της περιοχής οριστικώς διαμορφωθείσα εκ μέρους των εναγόντων στάθμη του εδάφους και όχι το υψόμετρο της οδού ... ...

και του πεζόδρομου ..., αφού, κατά τα προεκτεθέντα, και ειδικευμένοι και έμπειροι υπάλληλοι της Πολεοδομίας Μαρκόπουλου δεν είχαν την ως άνω γνώση αφετηρίας μέτρησης του ύψους της συγκεκριμένης οικοδομής. Σημειώνεται, άλλωστε, ότι η οριστική στάθμη του εδάφους του οικοπέδου στο οποίο κτίσθηκε η οικοδομή των εναγόντων δεν είχε διαμορφωθεί, όταν ο εναγόμενος προέβη στις ως άνω καταγγελίες του, όπως προκύπτει από το υπ’ αριθ.

…/2004 έγγραφο του Πολεοδομικού Γραφείου Μαρκόπουλου, στο οποίο γίνεται μνεία περί επιφύλαξης της τελικής μελλοντικής στάθμης του περιβάλλοντος χώρου, ο οποίος δεν είχε διαμορφωθεί έως τότε. Περαιτέρω δεν αποδείχθηκε ότι με τους ισχυρισμούς του ο εναγόμενος, που περιέχονται στις επιστολές του, που δημοσιεύθηκαν στα προαναφερόμενα φύλλα των εφημερίδων Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, καθώς και στην εκδιδόμενη ηλεκτρονικά στο διαδίκτυο εφημερίδα "www.portoraftinews.gr", είχε σκοπό εξύβρισης των εναγόντων, δεδομένων των πολλαπλών υπερβάσεων από αυτούς της αρχικής οικοδομικής άδειας που είχαν λάβει από την πολεοδομία Μαρκόπουλου κατά την ανέγερση της οικοδομής τους του γειτονικού οικοπέδου και κατοικίας του εναγομένου προς την ανεγειρόμενη από τους ενάγοντες οικοδομή και άμεσου συμφέροντος εντεύθεν του εναγομένου για την τήρηση της νομιμότητας από τους ενάγοντες σχετικά με την ανεγειρόμενη οικοδομή τους στο Πόρτο Ράφτη.

Αντίθετα αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος προέβη στους ως άνω ισχυρισμούς του, τόσο επειδή πίστευε στην ορθότητα των καταγγελιών του, για τις οποίες καταγγελίες του, άλλωστε, εν μέρει δικαιώθηκε, κατά τα προεκτεθέντα, όσο και από δικαιολογημένο ενδιαφέρον να διαφυλάξει τα νόμιμα δικαιώματά του και να στηλιτεύσει τα κακώς κείμενα.

Κατά συνέπεια, και σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην προπαρατεθείσα νομική πρόταση, αίρεται ο άδικος χαρακτήρας της πράξης της δυσφήμησης που τέλεσε ο εναγόμενος σε βάρος των εναγομένων με τις ως άνω καταγγελίες και τους ισχυρισμούς του, που περιέχονται στις δημοσιευθείσες επιστολές του κατά παραδοχή της καταλυτικής της αγωγής ένστασής του εκ του άρθρου 367 παρ. 1 του ΠΚ, και ως βάσιμης κατ’ ουσίαν, απορριπτομένου, ως αβασίμου, του ισχυρισμού των εναγόντων (αντένστασης) περί του ότι οι καταγγελίες και οι εν γένει ισχυρισμοί του εναγομένου στις επιστολές του, περιέχουν τα συστατικά στοιχεία της συκοφαντικής δυσφήμησης σε βάρος των και περί του ότι από τον τρόπο εκδήλωσής των και από τις περιστάσεις υπο τις οποίες έγιναν προκύπτει σκοπός του εναγομένου εξύβρισης αυτών.

Εντεύθεν δεν δημιουργείται υποχρέωση του εναγομένου να καταβάλει χρηματική ικανοποίηση στους ενάγοντες για ηθική βλάβη, ελλείψει του στοιχείου του παρανόμου της πράξης των εναγομένων". ‘Ετσι, όπως έκρινε το Εφετείο, δεν παραβίασε τις ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 14 του Συντάγματος, 57 παρ. 1, 59, 914, 932 ΑΚ, 361, 362, 363, 367 ΠΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε, ούτε στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, αφού από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν όλα τα περιστατικά, που είναι αναγκαία στη συγκεκριμένη περίπτωση για την κρίση του δικαστηρίου, ως προς τη συνδρομή των όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν, ενώ διέλαβε πλήρεις, σαφείς και μη αντιφάσκουσες αιτιολογίες, ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα, ορθά και με πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες έκρινε το Εφετείο ότι, υπο τα πιο πάνω πραγματικά περιστατικά, με τις καταγγελίες και τους ισχυρισμούς του ενάγοντος και ήδη αναιρεσιβλήτου σε βάρος των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων, που περιέχονται στις δημοσιευθείσες επιστολές του, τελέστηκε σε βάρος των τελευταίων μόνο η πράξη της απλής δυσφήμησης, της οποίας αίρεται ο άδικος χαρακτήρας, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος του πρώτου, που συνίσταται στη διαφύλαξη των νόμιμων δικαιωμάτων του και στη στηλίτευση των κακώς κειμένων, κατά παραδοχή της σχετικής ένστασης από το άρθρο 367 παρ. 1 ΠΚ, και ότι δεν υφίσταται στη συγκεκριμένη περίπτωση συκοφαντική δυσφήμηση, ούτε σκοπός εξύβρισης εκ μέρους του εναγομένου, στοιχεία των οποίων η συνδρομή αναιρεί την πιο πάνω άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης, λόγω δικαιολογημένου ενδιαφέροντος και συνακόλουθα ότι είναι ουσιαστικά αβάσιμη η αντένσταση των εναγόντων από το άρθρο 367 παρ. 2 ΠΚ.

Επομένως είναι αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, υπό την έννοια της πιο πάνω διάταξης, θεωρούνται οι ασκούντες ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι, υπό την προϋπόθεση της νόμιμης πρότασής τους, θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 25/2003, ΟλΑΠ 3/1997), όχι δε και εκείνοι που δεν έχουν αυτοτέλεια και αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων, οι αλυσιτελείς ισχυρισμοί, περιστατικά επουσιώδη, που δεν θεμελιώνουν αυτοτελή ισχυρισμό και γενικώς οι ισχυρισμοί που υποβάλλονται διηγηματικώς προς ενδυνάμωση ή αποδυνάμωση των απόψεων κάποιου διαδίκου (ΑΠ 651/2012, ΑΠ 1052/2012).

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 8 περ. β του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τους θεμελιωτικούς της αγωγής ισχυρισμούς, α) ότι το γεγονός πως η οικοδομή των εναγόντων δεν είχε υπερβεί το επιτρεπόμενο ύψος ήταν σε γνώση του εναγομένου στις 5.8.2004, κατά το χρόνο δημοσίευσης της πρώτης επιστολής του, β) ότι ο εναγόμενος αφήνει, με βαρείς υπαινιγμούς, να εννοηθεί στους αναγνώστες της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, με τα δημοσιεύματά του, ότι οι ενάγοντες έχουν συναλλαγεί με τη Διοίκηση για να επιτύχουν νομιμοποίηση δήθεν παρανομιών στην οικοδομή τους, γ) ότι εμφανίζει τους ενάγοντες, ως ασυνείδητους παραβάτες πολεοδομικών διατάξεων, δ) ότι υπαινίσσεται ότι οι ενάγοντες έχουν παραβεί το νόμο και έχουν επιτύχει την ικανοποίηση των συμφερόντων τους καταχρηστικά με τις ιδιότητές τους, ως καθηγητής του Πολυτεχνείου ο πρώτος και ως αρχιτέκτονας η δεύτερη, ε) ότι με την από 7.9.2005 επιστολή του ο εναγόμενος επανέλαβε για πολλοστή φορά τις κατηγορίες του για δήθεν πολεοδομικές παραβάσεις των εναγόντων και με σαφείς υπαινιγμούς του για συναλλαγή τους κατά την έκδοση της οικοδομικής άδειας με τον τότε υπεύθυνο της Πολεοδομίας, στ) ότι οι κατηγορίες του εναγομένου για υπέρβαση ύψους, συντελεστή δόμησης, κάλυψης, υπέρβασης διαστάσεων δημιουργούν την εντύπωση στον αναγνώστη ότι οι ενάγοντες παρέβησαν τη νόμιμη οικοδομική άδεια, ζ) ότι ο εναγόμενος, αν και γνώριζε ότι δεν υπήρξε καμιά πολεοδομική παράβαση, προέβη στις καταγγελίες του με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση της ανέγερσης της οικοδομής των εναγόντων και τη διακοπή των οικοδομικών εργασιών.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί, ανεξαρτήτως του ότι, όπως προκύπτει από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, έχουν ληφθεί υπόψη και έχουν αξιολογηθεί από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεν αποτελούν πράγματα κατά την προεκτεθείσα έννοια, αφού με αυτούς δεν προβάλλονται νέα πραγματικά περιστατικά, που να θεμελιώνουν ιστορικώς τη βάση της αγωγής, αλλά αναπτύσσεται η επιχειρηματολογία των εναγόντων και επιδιώκεται η ενδυνάμωση της θέσης τους ότι συντελέστηκε προσβολή της προσωπικότητάς τους παρανόμως και υπαιτίως εκ μέρους του εναγομένου.

Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11γ του ΚΠολΔ, ο οποίος ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, απορρίπτεται ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν (ΑΠ 1763/2007, ΑΠ 1595/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναίρεσης οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τα περιγραφόμενα στο αναιρετήριο αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο για την απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών τους, και ειδικότερα το έγγραφο …/7.7.2004 της Πολεοδομίας, από το οποίο προκύπτει ότι οι εξωτερικές διαστάσεις της οικοδομής τους βρέθηκαν σύμφωνες με τα εγκεκριμένα σχέδια, για την κατάθεση του μάρτυρα του εναγομένου, από την οποία καταδεικνύεται η βασιμότητα των ισχυρισμών τους ως προς την ανυπαρξία υπέρβασης του ύψους της οικοδομής του και ως προς τον ειδικό σκοπό προσβολής της προσωπικότητάς τους εκ μέρους του εναγομένου.

Από τη βεβαίωση όμως στην προσβαλλόμενη απόφαση, ότι λήφθηκαν υπόψη και "οι ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων, οι οποίοι εξετάστηκαν νομότυπα στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, όπως είναι διατυπωμένες στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού και από το σύνολο των εγγράφων που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι είτε για να ληφθούν υπόψη ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων", σε συνδυασμό και με το όλο περιεχόμενο της απόφασης αυτής, στην οποία μάλιστα γίνεται ειδική μνεία του προαναφερόμενου εγγράφου, δεν καταλείπεται καμιά αμφιβολία ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη και εκτίμησε ελεύθερα με τις λοιπές αποδείξεις και τα πιο πάνω κατονομαζόμενα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως είναι αβάσιμος ο λόγος αυτός αναίρεσης. Ύστερα από αυτά που προεκτέθηκαν πρέπει να απορριφθεί η από 19.3.2013 ένδικη αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 4 του ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19.3.2013 αίτηση των Γ. Τ. και Π. Φ. για αναίρεση της απόφασης 5090/2011 του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Mαίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ