Supreme Court dismisses appeal against appellate court ruling on construction contract payment dispute regarding contractor's claim.

Απόφαση 1566 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1566/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ετερορρύθμου τεχνικής εταιρίας με την επωνυμία "Γ.Σ. ΕΕ" η οποία εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον νόμιμο εκπρόσωπο της Γ. Σ. που παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Διονά.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία "Ο. Σ. ΑΒΕΤΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Γιαννάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-11-2005 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν oι αποφάσεις: 10254/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 1064/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 21-10-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, σι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 4-11-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται για κρίση αναίρεση κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία αποφάνθηκε για ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής, η οποία αφορούσε χρηματική απαίτηση, από υπόλοιπο εργολαβικής αμοιβής.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ουσιαστικούς κανόνες δικαίου δε, περιέχουν και οι υπουργικές αποφάσεις κανονιστικού περιεχομένου (ΑΠ 850/2004). Ο λόγος αυτός υπάρχει, όταν εχώρησε ψευδής ερμηνεία ή κακή εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου.

Με το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός συντρέχει, όταν δεν προκύπτουν από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία, κατά νόμο, για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου, ο οποίος εφαρμόστηκε, στη συγκεκριμένη περίπτωση (Ολ.ΑΠ 26/2004, Ολ.ΑΠ 24/1992, ΑΠ 463/2004, ΑΠ 15/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε τα ακόλουθα: "Η ανακόπτουσα διατηρεί εμπορική και βιομηχανική επιχείρηση στη ... Το έτος 2004, αποφασίστηκε η μετεγκατάσταση της επιχείρησης της ανακόπτουσας, στην περιοχή της ..., με την κατασκευή βιομηχανικού κτιρίου, 5.500 περίπου τετραγωνικών μέτρων.

Την εκτέλεση του έργου, η ανακόπτουσα ανώνυμη εταιρεία "Σ. Ο. Α.Β.Ε.Τ.Ε.", ως κυρία του έργου, ανέθεσε στην εταιρεία "ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε." ... Στα πλαίσια της εκτέλεσης του άνω έργου και, προκειμένου να κατασκευασθεί το επιφάνειας 3.950 m2 δάπεδο (εδαφόπλακα) του βιομηχανικού και αποθηκευτικού χώρου των εγκαταστάσεων της ανακόπτουσας από σκυρόδεμα, πάνω στο οποίο θα κατασκευαζόταν επίστρωση βιομηχανικού δαπέδου, η άνω διευθύντρια του έργου εταιρία "ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε.", υπέδειξε στην τελευταία, ως κατασκευάστρια, την καθ' ης εταιρία που διέθετε εξειδικευμένη γνώση στην κατασκευή τέτοιων έργων.

Προς τούτο μεταξύ των ανωτέρω δύο εταιριών [διαδίκων], την 6/12/2004 καταρτίστηκε σύμβαση εργολαβίας, σύμφωνα με τους όρους της οποίας, που διαλήφθηκαν σε ταυτόχρονο ιδιωτικό συμφωνητικό που υπογράφηκε μεταξύ τους, η καθ' ης ανέλαβε την εκτέλεση του παραπάνω έργου, κατά τις εκεί ορισθείσες τεχνικές προδιαγραφές, τα δικαιώματα και υποχρεώσεις αμφοτέρων των συμβληθέντων μερών και το οικονομικό σκέλος της συμφωνίας.

Έτσι, εκτός των άλλων όρων που δεν ενδιαφέρουν εδώ, με τα άρθρα 4 και 5 ορίστηκαν οι μονάδες μέτρησης και οι τιμές μονάδος και ο προϋπολογισμός του έργου και προβλέφθηκε ως συνολική δαπάνη για το σύνολο της κατασκευής το ποσό των 65.000 ευρώ, πλέον Φ.Π.Α. Επίσης, με το άρθρο 9 της σύμβασης, συμφωνήθηκε, όπως ο προσδιορισμός του μεγέθους του εκτελεσθέντος έργου από την καθ' ης να γίνεται με επιμετρήσεις που θα συντάσσονταν την εικοστή πέμπτη [25η] ημέρα κάθε μήνα, με μέριμνα και δαπάνες της ανακόπτουσας, μετά από έλεγχο και έγκριση από την τελευταία.

Παράλληλα με το άρθρο 3 αριθ. 3 συμφωνήθηκε κατά ακριβή μεταφορά ότι, "ο εργοδότης θα διαθέτει εγκαίρως στον εργολάβο τα εξής υλικά: σκυρόδεμα C25/30, με σταθερό ρυθμό τροφοδοσίας: 50 m3/h δηλ. σταθερό ρυθμό: 8 m3/10 min και κάθιση S3 άνευ επιβραδυντικού πήξεως, με υπερρευστοποιητή SIKAMENT-240 σε αναλογία 3-5 Kg/m3 και μέγιστο λόγο βάρους νερού/τσιμέντο = 0,60.

Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ δηλώνει ρητά ότι αντιλαμβάνεται τη μέγιστη σημασία του ρυθμού τροφοδοσίας του σκυροδέματος, καθώς και των προδιαγραφών αυτού, για την καλή εκτέλεση του έργου, σύμφωνα με την προεκτεθείσα τεχνική περιγραφή, και τις προδιαγραφές κατασκευής και εγγυάται ότι θα τις εξασφαλίσει, ενώ παράλληλα με δαπάνες του θα προβεί σε όλους τους απαραίτητους ποιοτικούς ελέγχους ...".

Επίσης, με το άρθρο 12 συμφωνήθηκε ότι, "σε περίπτωση που ο εργοδότης διαπιστώνει ελαττώματα, κακοτεχνίες ή ελλείψεις οφείλει να καλέσει εγγράφως τον ΕΡΓΟΛΑΒΟ για την επιδιόρθωση ή συμπλήρωση αυτών μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα ... Ο ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ακόμα και αν διαφωνεί με την πρόσκληση του ΕΡΓΟΔΟΤΗ, οφείλει ...

να επιδιορθώσει/ συμπληρώσει/θεραπεύσει τα ελαττώματα/τις κακοτεχνίες ... διαθέτοντας τα απαραίτητα μηχανικά μέσα ... Εάν, παρά την ειδοποίηση του ΕΡΓΟΔΟΤΗ, ο ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ δεν αρχίσει ή δεν προχωρήσει μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες τις ανωτέρω εργασίες επιδιόρθωσης ... τότε ο ΕΡΓΟΔΟΤΗΣ έχει το δικαίωμα, ...

να αναθέσει την εκτέλεσή τους σε άλλο εργολάβο και σε κάθε περίπτωση, να παρακρατεί όλα τα σχετικά έξοδα ή ζημίες από τον λογαριασμό του ΕΡΓΟΛΑΒΟΥ". Τέλος, με το άρθρο 13 ορίστηκε για την πληρωμή της αμοιβής της καθ' ης, να συντάσσεται από την τελευταία και να υποβάλλεται στην ανακόπτουσα προς έλεγχο, λογαριασμός για τον οποίο, μετά από αφαίρεση του κόστους των ενσήμων του ΙΚΑ, θα εκδίδεται σχετικό τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών από την καθ' ης, το οποίο θα εξοφλείται εντός μηνός από την έκδοσή του, ενώ κατά την πληρωμή θα παρακρατείται από την ανακόπτουσα, ως εγγύηση ποσό 10%, το οποίο θα αποδιδόταν μετά την παραλαβή του έργου.

Έτσι, με βάση τους ανωτέρω όρους και συμφωνίες, η καθ' ης εγκαταστάθηκε, ως εργολάβος του έργου και προχώρησε στην εκτέλεσή του, η οποία ολοκληρώθηκε περί το τέλος Απριλίου του 2005. Αποδείχθηκε επίσης ότι, λίγο χρόνο μετά την παράδοση από την καθ' ης του έργου της εδαφόπλακας, αυτή παρουσίασε σοβαρό ελάττωμα και συγκεκριμένα, παρουσίασε εξελισσόμενες ρηγματώσεις και διάσπαρτα σημεία αποφλοίωσης ...

Η συνολική έκταση των αποφλοιώσεων γρήγορα ανήλθε σε 320 m2, ήτοι σε 8,1% της συνολικής επιφάνειας, καθιστούσε δε αδύνατη τη μετεγκατάσταση της ανακόπτουσας εταιρίας στις νέες εγκαταστάσεις της, καθώς η χρήση του δαπέδου ήταν ακατάλληλη για το σκοπό για τον οποίο προοριζόταν [βιομηχανική χρήση με κίνηση βαρέων οχημάτων].

Για την εμφάνιση των άνω ελαττωμάτων του έργου, όπως εκατέρωθεν συνομολογείται, η ανακόπτουσα ενημέρωσε την καθ' ης και της ζήτησε να προχωρήσει στην αποκατάσταση αυτών, όπως όφειλε, βάσει του ανωτέρω υπ' αριθ. 12 όρου της σύμβασης, η τελευταία όμως, αρνούμενη οποιαδήποτε υπαιτιότητά της, υποστήριξε, αρχικά, ότι αυτά οφείλονταν στις ιδιότητες [χαρακτηριστικά] του σκυροδέματος που εκείνη της είχε προμηθεύσει με δική της ευθύνη για την κατασκευή του έργου, στη συνέχεια δε ότι, γενεσιουργό αίτιο των ελαττωμάτων ήταν ο εσφαλμένος τρόπος ανάμειξης των υλικών στον οποίο είχε προβεί κατά την παραγωγή του σκυροδέματος, η παρασκευάστρια αυτού εταιρία, με την επωνυμία "ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ ΑΞΙΟΣ Α.Ε.Β.Ε.".

Ενόψει της κατάστασης που κατά τα ανωτέρω διαμορφώθηκε, αλλά και της άρνησης ευθύνης που προέβαλε η πιο πάνω παρασκευάστρια του σκυροδέματος εταιρία, υποστηρίζοντας ότι η παρασκευή αυτού έγινε, κατόπιν οδηγιών της καθ' ης εργολάβου, τα εμπλεκόμενα μέρη, αποφάσισαν από κοινού, για τη διαφύλαξη των συμφερόντων τους, προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια πρόκλησης του προβλήματος και να προσδιορισθεί το μέρος που ευθύνεται προς τούτο, να προσφύγουν σε πραγματογνωμοσύνη.

Τη διενέργεια αυτής, οι άνω εταιρίες ανέθεσαν σε πολιτικούς μηχανικούς της επιλογής τους ... Από τα ανωτέρω καθίσταται σαφές, ότι και οι τρεις παραπάνω μηχανικοί, απέδιδαν σφάλμα κατά την παραγωγική διαδικασία του σκυροδέματος και συγκεκριμένα, οι δύο πρώτοι, σε αστοχία στην ανάμειξη (πρόσμειξη) των υλικών για την παρασκευή του σκυροδέματος, χωρίς να υπεισέρχονται στο θέμα του καταμερισμού ευθυνών, ενώ ο τρίτος, απέδιδε αυτό στην δοσολογία (συνταγή) των υλικών κατά την παραγωγή αυτού, επισημαίνοντας στο υπόμνημά του, ότι αυτή έγινε κατά παραγγελία της καθ' ης εργολάβου με αναλογίες σύνθεσης και επιτόπια επίβλεψη του νομίμου εκπροσώπου της καθ' ης κ.

Σ., χημικού μηχανικού κατ' εφαρμογή του άρθρου 12.1.1.19 του Κανονισμού Τεχνολογίας Σκυροδέματος, που επιτρέπει στον αγοραστή να ζητήσει σκυρόδεμα δικών του αναλογιών και συνεπώς αυτή ευθυνόταν για το σκυρόδεμα που είχε παραχθεί και χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή του έργου. Από τα προεκτεθέντα περιστατικά και την παραπάνω αυτούσια παράθεση του επίμαχου όρου της σύμβασης, σαφώς συνάγεται, ότι σ' αυτόν δεν γίνεται λόγος περί του αν η ανακόπτουσα εργοδότρια ευθυνόταν για τη δοσολογία σύνθεσης ή ακόμη και ανάμειξης [πρόσμειξης] των υλικών για την παραγωγή του σκυροδέματος, που θα χρησιμοποιείτο στην κατασκευή του έργου, όπως υποστηρίζει η καθ' ης εργολάβος εταιρία, ή όχι, όπως η ανακόπτουσα εργοδότρια, διατείνεται.

Επομένως, υφίσταται πράγματι ασάφεια στη σύμβαση για το τι ακριβώς θέλησαν οι συμβληθέντες, σχετικά με το άνω θέμα, η οποία και επιβάλλει την ερμηνεία της δήλωσης βούλησης αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 173 και 200 Α.Κ. Από την ερμηνεία του όρου αυτού, στην οποία προέβη το Δικαστήριο, βάσει των κανόνων της συναλλακτικής ευθύτητας, η οποία επιβάλλεται σε κάθε χρηστό και εχέφρονα άνθρωπο και τους λοιπούς όρους της σύμβασης, αλλά και το γεγονός ότι, κατά τα κρατούντα στις συναλλαγές, όταν σε σύμβαση κατασκευής έργου ο εργοδότης αναλαμβάνει τη χορήγηση της πρώτης ύλης, ευθύνεται, οπωσδήποτε για την ποιότητα αυτής, τη σύμφωνη με τις τεχνικές προδιαγραφές συνήθως όμως, όχι και για τον τρόπο επεξεργασίας αυτής από τον εργολάβο, (για χορήγηση μόνον ύλης από τον εργοδότη στον εργολάβο γίνεται λόγος και στη σχετική διάταξη του άρθρου 683 Α.Κ., στο κεφάλαιο "Σύμβαση Έργου"), κρίνει ότι, αληθώς, όπως η ανακόπτουσα υποστηρίζει, με τον προεκτεθέντα όρο, αυτή είχε εγγυηθεί για την προμήθεια στην καθ' ης εργολάβο των άνω υλικών παραγωγής του σκυροδέματος, σύμφωνα όμως με τις υποδειχθείσες από την τελευταία, τεχνική περιγραφή και προδιαγραφές κατασκευής αυτού [σκυροδέματος], ενώ εκείνη [καθ' ης], ως κατασκευάστρια του έργου, με ειδικότητα σε κατασκευές βιομηχανικών δαπέδων [λόγο για τον οποίο και της ανατέθηκε η εκτέλεση αυτού], ήταν η μόνη αρμόδια για την υπόδειξη των απαιτούμενων αναλογιών σύνθεσης παραγωγής του σκυροδέματος στην παρασκευάστρια αυτού εταιρία [ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ Α.Ε.Β.Ε.], προκειμένου αυτό να είναι ικανό να ανταποκριθεί στο σκοπό για τον οποίο προοριζόταν.

Η κρίση αυτή, για την αληθή έννοια του ερμηνευόμενου όρου της σύμβασης, στηρίζεται στα ακόλουθα στοιχεία: ... Επομένως, ορθώς η ανακόπτουσα απαιτούσε την αποκατάσταση του εμφανισθέντος ελαττώματος από την καθ' ης εργολάβο, μετά δε την προβληθείσα νέα άρνηση της τελευταίας, όπως συνομολογεί αυτή, η ανακόπτουσα, κάνοντας χρήση του παραπάνω υπ' αριθ. 12 όρου της σύμβασης, την 11/5/2005 ανέθεσε στην εταιρία "FLOORCAST HELLAS Ε.Π.Ε.", την επισκευή του προβληματικού φλοιού του βιομηχανικού δαπέδου με σφαιριδιοβολή και την αποκατάσταση της επιφάνειας με εποξειδικό κονίαμα, το οποίο αποπερατώθηκε τον Ιούλιο του 2005.

Για την άνω επισκευή η ανακόπτουσα κατέβαλε στην παραπάνω εταιρία, ως αμοιβή 77.350 ευρώ ... Στο μεταξύ αποδείχθηκε ότι, παρά τα ανωτέρω, μετά από αίτηση της καθ' ης εργολάβου εκδόθηκε ... η υπ' αριθμ. 36099/2005 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία η ανακόπτουσα υποχρεώθηκε να καταβάλει στην ανωτέρω [μετ' αφαίρεση της από 15.000 ευρώ προκαταβολής και των 2.300,29 ευρώ του κόστους ενσήμων του ΙΚΑ], 57.681,33 ευρώ, νομιμότοκα από 1/11/2005.

Από τα παραπάνω δεκτά γενόμενα, ως αποδειχθέντα, πραγματικά περιστατικά, προκύπτει ότι, εξαιτίας του άνω ελαττώματος η ανακόπτουσα υπέστη ζημία ύψους 77.350 ευρώ, που κατέβαλε προς αποκατάστασή του, για την οποία είχε δικαίωμα αντίστοιχης αποζημίωσης και το οποίο ποσό, βάσει του υπ' αριθ. 12 όρου της σύμβασης, εδικαιούτο να παρακρατήσει [συμψηφίσει] από το λογαριασμό της καθ' ης εργολάβου, δικαίωμα το οποίο άσκησε νομίμως".

Έχοντας το περιεχόμενο αυτό, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει επαρκή, σαφή και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία, η οποία στηρίζει κατά τρόπο αναμφίβολο το διατακτικό της. Ειδικότερα: α) η απόφαση του Εφετείου, στα πλαίσια της εφαρμογής των άρθρων 173 και 200 ΑΚ δέχεται, πως υφίσταται ασάφεια και ανάγκη ερμηνείας συγκεκριμένων όρων της συναφθείσας, μεταξύ των διαδίκων, σύμβασης, πως η αναιρεσείουσα εταιρεία ήταν μόνη αρμόδια για την απόδειξη των απαιτουμένων αναλογιών σύνθεσης παραγωγής του σκυροδέματος στην παρασκευάστρια αυτών εταιρεία.

Το αν αυτό, όπως, ήδη, η αναιρεσείουσα προβάλλει, δεν συμπορεύεται με τα αναφερόμενα στο άρθρο 12.1.1.19 του "Κανονισμού Τεχνολογίας Σκυροδέματος, όπου προβλέπεται, ότι ο αγοραστής μπορεί να ζητήσει σκυρόδεμα δικών του αναλογιών συνθέσεως ... το αν οι παραδοχές ουσίας του δικαστηρίου, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με προβλέψεις νομικών διατάξεων, δεν μπορεί, εύλογα, να κριθεί, πως συνιστούν αντιφατική αιτιολογία, εν όψει, μάλιστα της ερμηνείας της συμβατικής δέσμευσης των μερών. (2) Το Εφετείο δέχτηκε, ανέλεγκτα, πως υφίσταται υπαιτιότητα της αναιρεσείουσας, ως προς τα ελαττώματα του αναληφθέντος έργου (στην εδαφόπλακα από σκυρόδεμα και επίστρωση βιομηχανικού δαπέδου).

Κατά τα προπαρατεθέντα, υπάρχουν πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες στην πιο πάνω απόφαση. Το αν, κατά την κρίση του αναιρεσείοντος, αυτή δεν είναι επαρκής, γιατί δεν εξειδικεύονται ειδικότερα στοιχεία του δόλου ή της αμέλειας, δεν οδηγεί στο αντίθετο συμπέρασμα. Και τούτο, πολύ περισσότερο, γιατί η αναιρεσείουσα συνδέει τη σχετική πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης με τις, κατ' αυτήν, ως ακριβείς θέσεις της, για το εύρος της ευθύνης της και του αναληφθέντος, από μέρους της, έργου, που ανέλεγκτα κρίθηκαν από το Εφετείο, και δεν επανακρίνονται από το παρόν Δικαστήριο. (3) Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κάνει, κατ' ακρίβειαν, λόγο, κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών της υπόθεσης, όχι για προβολή ένστασης συμψηφισμού, αλλά για συμβατικό δικαίωμα της αναιρεσίβλητης να παρακρατήσει (συμψηφίσει) ... "από το λογαριασμό της αναιρεσείουσας εργολάβου το ποσό, κατά το οποίο αυτή (αναιρεσίβλητη), ζημιώθηκε".

Πρόκειται, άρα, για συμβατική, κατά την απόφαση, παρακράτηση συγκεκριμένου ποσού. Συνακόλουθα, δεν υπάρχει ανάγκη να διαληφθεί στην απόφαση ειδική μνεία για προβολή ένστασης συμψηφισμού, εφ' όσον, ανέλεγκτα, γίνεται δεκτή, στην άσκηση σχετικού δικαιώματος από το άρθρο 12 της επίδικης σύμβαση. (4) Ούτε είναι ακριβές, πως υφίσταται αντιφατική αιτιολογία, από τις παραδοχές της απόφασης, σχετικά με την παρακράτηση του ποσού των 77.350 ευρώ.

Από την δέουσα επισκόπηση (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ) του δικογράφου της ένδικης ανακοπής, σ' αυτήν σαφώς γίνεται μνεία (υπό στοιχείο 2.5) για ανυπαρξία της οφειλής της αναιρεσίβλητης προς την αναιρεσείουσα, αναφέρεται σ' αυτή το πιο πάνω ποσό, και επιπλέον οφειλή ύψους 20.000 ευρώ. Άρα, δεν υφίσταται ασαφής αιτιολογία ως προς την ακύρωση της διαταγής πληρωμής στο σύνολό της, εφ' όσον, στην ανακοπή, που έγινε δεκτή, αναφέρεται "ανυπαρξία οποιασδήποτε οφειλής".

Άρα, οι με στοιχεία Β, Ε (κατά το δεύτερο σκέλος του), και Θ λόγοι της αναίρεσης, οι οποίοι πλήττουν την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για την από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι. Περαιτέρω, σύμφωνα με όσα προπαρατέθηκαν, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έκανε ρητή αναφορά σε προβολή ένστασης συμψηφισμού, αλλά ανέφερε, κατά τον προπαρατεθέντα τρόπο, την λέξη "συμψηφίσει", εντός παρενθέσεως δεχόμενη συμβατικό δικαίωμα παρακράτησης του πιο πάνω ποσού από την αναιρεσίβλητη, κατά τα περιεχόμενα στον οικείο λόγο ανακοπής.

Άρα, δεν δέχτηκε "πράγματα" μη προταθέντα, ως εννοεί αυτά η αναιρεσείουσα, αλλά περιόρισε, ορθά, την κρίση και τις παραδοχές της, στα πλαίσια των λόγων της ανακοπής.

Συνεπώς, και ο από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, με στοιχείο Ζ λόγος της αναίρεσης πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος. Στη συνέχεια, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι: α) η απόφαση παραβίασε τα άρθρα 173 και 200 ΑΚ, γιατί το προσδοθέν, με εφαρμογή τους, ερμηνευτικό πόρισμα της μεταξύ των διαδίκων σύμβασης, έρχεται σε αντίθεση με διατάξεις της με αριθμό Δ14/19164 απόφασης του Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ.

Το αν το δικαστήριο της ουσίας ερμήνευσε το περιεχόμενο της σύμβασης, κατά τρόπο, που, κατά την αναιρεσείουσα, έρχεται σε αντίθεση με την πιο πάνω Υπουργική Απόφαση, δεν έχει μεν έννοια της ψευδούς ή λανθασμένης ερμηνείας της απόφασης αυτής, ούτε της κακής ερμηνείας των πιο πάνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου.

Το δικαστήριο ερμήνευσε τη σύμβαση, δεχθέν πως υφίστατο ασάφεια σε συγκεκριμένες διατάξεις της, ορθά προσφεύγοντας στους ερμηνευτικούς κανόνες των δικαιοπραξιών, και δεν ερμήνευσε τις διατάξεις της πιο πάνω Υπουργικής Απόφασης. Άλλωστε, δεν εκτέθηκε με ευκρίνεια στο αναιρετικό δικόγραφο, πότε, εάν, και πως περατώθηκε ο ήδη προβαλλόμενος ισχυρισμός στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (Ολ.ΑΠ 43/1990, ΑΠ 206/1999, ΑΠ 742/2002, ΑΠ 89/2005, ΑΠ 1777/2005 και ΑΠ 1616/2005).

β) Ότι παραβιάστηκε η διάταξη του άρθρου 683 ΑΚ, αφού εφαρμοστέες ήταν οι διατάξεις των άρθρων 513 επ ΑΚ. Για να στηρίξει, όμως την αιτίαση αυτή, δεν αναφέρεται, μόνο, στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά επιχειρείται επανεκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, εξαγωγή συμπερασμάτων, ουσιαστικών παραδοχών, κατά την εκτίμηση της αναιρεσείουσας και σύνδεσή τους με τις, και αυτή, εφαρμοστέες διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, τις οποίες, σε κάθε περίπτωση, δεν συγκεκριμενοποιεί, αλλά τις παραθέτει συλλήβδην ("513 επ.

ΑΚ"), έτσι ώστε να μην είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος. Άλλωστε, η προσβαλλόμενη απόφαση, απλά αναφέρει, χωρίς ερμηνεία, την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 683 ΑΚ, όπου όντως, γίνεται μνεία, για το αν την ύλη χορηγεί ο εργοδότης. Ουδόλως δε υφίσταται, για τους πιο πάνω λόγους, ψευδής ερμηνεία της προαναφερθείσας διάταξης, γ) ότι παραβιάστηκαν οι διατάξεις των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, αφού δεν εξειδικεύονται τα αναγκαία για την σχετική κρίση πραγματικά περιστατικά, δεν υπάρχει κενό και δεν υπήρχε λόγος εφαρμογής τους.

Κατ' αρχήν, η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, για την ύπαρξη κενού ή ασάφειας είναι ανέλεγκτη (ΑΠ 1550/2002, ΑΠ 1009/1993, ΑΠ 232/1992, ΑΠ 1109/1993, ΑΠ 408/1992). Ακόμη, στην απόφαση αναφέρεται η σχετική σύμβαση και το εξ αυτής απορρέον κενό και ασάφεια και έτσι, δεν μπορεί να γίνει λόγος, ούτε για εκ πλαγίου, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, παράβαση (ΑΠ 79/1996, ΑΠ 1229/2004).

Το Εφετείο, αναφέρεται, ρητά στους κανόνες συναλλακτικής ευθύτητας η οποία επιβάλλεται σε κάθε χρηστό και έμφρονα άνθρωπο και στους λοιπούς όρους της σύμβασης και στα κρατούντα στις συναλλαγές. Επομένως, ικανά στοιχεία για την ανεύρεση της αληθούς βούλησης των μερών. Στη συνέχεια δε, παραθέτει και έτερα πραγματικά περιστατικά.

Άρα, ορθά προσέφυγε και ερμήνευσε την ένδικη σύμβαση, σύμφωνα με τους πιο πάνω κανόνες. Άλλωστε, η αναιρεσείουσα δεν εξειδικεύει, όπως έπρεπε, τι επί πλέον έπρεπε να αναφέρεται στην απόφαση, και, παρά ταύτα, δεν υπάρχει σ' αυτήν, δ) ότι η απόφαση δεν εξειδικεύει, σε τι ακριβώς, οφείλεται η υπαιτιότητα της αναιρεσείουσας, ως προς την κατασκευή του έργου (εκ πλαγίου παράβαση των άρθρων 681, 689 και 690 ΑΚ).

Όμως, περί αυτού, ήδη, έγινε λόγος σε συναφή, από το άρθρο 559 αρ. 19, λόγο αναίρεσης. Σε κάθε περίπτωση δε, με βάση και σύμφωνα με τα προπαρατεθέντα, η παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης και η δοθείσα στη σχετική διάταξη ερμηνεία είναι ακριβής και δεν υφίσταται εκ πλαγίου παραβίαση των πιο πάνω κανόνων. Συνακόλουθα, οι με στοιχεία Α, Γ, Δ, Ε (κατά το πρώτο σκέλος του και Η λόγοι αναίρεσης, πρέπει ν' απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Σημειώνεται, πως, ο με στοιχείο Η λόγος της αναίρεσης, αναφέρεται, με ταυτόσημη αιτιολογία, στην μη προβολή ένστασης συμψηφισμού από την αναιρεσίβλητη, για την οποία, ήδη, έγινε λόγος. Σε κάθε περίπτωση δε, δεν υφίσταται, για τις προδιαληφθείσες αιτιολογίες, κακή ερμηνεία και παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 440 και 441 ΑΚ.

Κατά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος της αναιρεσείουσας (άρθρ. 176, 183 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21.10.2009 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "Γ.Σ. Ε.Ε." κατά της με αριθμό 1064/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας, τη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 8 Φεβρουαρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Ιουλίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ