Supreme Court annuls appeal court decision due to illegal composition of the referring court panel.

Απόφαση 1566 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1566/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1 , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον Νικόλαο Στρατάκη βάσει πληρεξουσίου ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο και διόρισε πληρεξούσιο δικηγόρο αυτής τον Αλέξανδρο Κανδαράκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1 , ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-2-1996 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 128/1997 του ίδιου Δικαστηρίου και 363/1998 του Εφετείου Κρήτης. Κατά της ανωτέρω εφετειακής απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 424/2001 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Κρήτης. Το Εφετείο Κρήτης εξέδωσε την 382/2005 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-11-2005 αίτησή της και με τους από 10-4-2007 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από -5-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως της 382/2005 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από την υπ' αριθμ. .........έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ηρακλείου ..........., προκύπτει ότι αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας που επισπεύδει τη συζήτηση, στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε την από το άρθρο 242 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως στο ακροατήριο. Επομένως πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ. 1-2 ΚΠολΔ).

ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 580 παρ.3 του ΚΠολΔ, αν ο Άρειος Πάγος αναιρέσει την απόφαση για οποιονδήποτε άλλο λόγο, εκτός από εκείνους που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του ίδιου άρθρου, δηλαδή εκτός από τους λόγους για υπέρβαση της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων και για παράβαση των διατάξεων των σχετικών με την αρμοδιότητα, παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση σε άλλο δικαστήριο ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο το οποίο εξέδωσε την απόφαση που αναιρέθηκε ή στο ίδιο, αν είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι στη σύνθεση του δικαστηρίου της παραπομπής, εκείνου δηλαδή που εκδικάζει την υπόθεση μετά από αναίρεση και παραπομπή σ' αυτό για περαιτέρω εκδίκαση, δεν επιτρέπεται να λάβουν μέρος δικαστές που ήταν στη σύνθεση του δικαστηρίου το οποίο είχε εκδώσει την αναιρεθείσα απόφαση.

Η κατά παράβαση της διάταξης αυτής του ΚΠολΔ συμμετοχή στη σύνθεση του δικαστηρίου της παραπομπής δικαστή που ήταν μέλος της συνθέσεως του δικαστηρίου το οποίο εξέδωσε την αναιρεθείσα απόφαση ιδρύει τον από το άρθρο 559 αριθ.2 περ. α΄ ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, αφού και στην περίπτωση αυτή υπάρχει μη νόμιμη συγκρότηση του δικαστηρίου της παραπομπής.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα : Με την υπ' αριθμ. 363/1998 απόφασή του το Εφετείο Κρήτης δέχθηκε την από 18-4-1997 έφεση του αναιρεσιβλήτου εναγομένου κατά της υπ' αριθμ. 128/1997 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου και, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη αυτή απόφαση, έκανε εν μέρει δεκτή την ένδικη περί διεκδικήσεως ακινήτου αγωγή της αναιρεσείουσας, ως κατ' ουσίαν βάσιμη.

Κατά της ως άνω απόφασης του Εφετείου Κρήτης ασκήθηκε από την και τώρα αναιρεσείουσα αίτηση αναιρέσεως και εκδόθηκε η 424/2001 απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία αναιρέθηκε στο σύνολό της η απόφαση αυτή του Εφετείου. Ακολούθως με την από 24-6-2004 κλήση του τότε εκκαλούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου εισήχθη η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο της παραπομπής (Εφετείο Κρήτης), το οποίο με την υπ' αριθμ. 382/2005 απόφασή του, αφού δέχθηκε την έφεση του αναιρεσιβλήτου και εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, έκανε εν μέρει δεκτή την ένδικη αγωγή της αναιρεσείουσας, ως κατ' ουσίαν βάσιμη.

Στη σύνθεση του Εφετείου Κρήτης που, ως δικαστήριο της παραπομπής, εξέδωσε την ανωτέρω, προσβαλλόμενη ήδη με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, υπ' αριθμ.382/2005 απόφαση, μετείχε ως μέλος και ο Εφέτης του Εφετείου αυτού ......., ο οποίος, όμως , ήταν μέλος και της συνθέσεως του ίδιου Εφετείου που είχε εκδώσει την 363/1998 απόφαση, η οποία αναιρέθηκε με την 424/2001 απόφαση του Αρείου Πάγου.

Σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, η συγκρότηση της σύνθεσης του Εφετείου που, ως δικαστήριο της παραπομπής, εξέδωσε την προσβαλλόμενη 382/2005 απόφαση, είναι μη νόμιμη, αφού έγινε κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 580 παρ.3 ΚΠολΔ.

Συνεπώς το Εφετείο, που με μη νόμιμη σύνθεση εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αριθ.2 περ.α΄ ΚΠολΔ πλημμέλεια. Επομένως πρέπει, κατά το βάσιμο περί τούτου μοναδικό λόγο αναίρεσης του κυρίου δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Η δικαστική δαπάνη θα επιβληθεί σε βάρος του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ. 382/2005 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε χίλια εξακόσια σαράντα (1.640) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ