1565/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1565 / 2014 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1565/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Κράνη, Αντώνιο Ζευγώλη και Ιωάννη Χαμηλοθώρη Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 20 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Β. συζ. Β. Ε., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεράσιμο Ποταμιάνο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Του Οικοδομικού συνεταιρισμού με την επωνυμία "Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ", συνεταιρισμού περιορισμένης ευθύνης, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Λαλλά, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ, 2.Γ. Κ. του Β., κατοίκου ..., 3.Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 4.Β. Κ. του Γ., κατοίκου ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Χατζηγιαννάκη και 5.Γ. Β. του Β., μέλους του Οικοδομικού συνεταιρισμού με την επωνυμία "Ο ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ", συνεταιρισμού περιορισμένης ευθύνης, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20 Φεβρουαρίου 2006 αγωγή ως και την 30 Ιουνίου 2006 προσεπίκληση της ήδη αναιρεσείουσας, την από 31 Ιουλίου 2007 πρόσθετη παρέμβαση του τέταρτου των αναιρεσιβλήτων και την από 31 Αυγούστου 2007 πρόσθετη παρέμβαση του δεύτερου, τρίτου και τέταρτου των αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3433/2008 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4476/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 31 Μαρτίου 2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Χαμηλοθώρης, ανέγνωσε την από 4 Ιανουαρίου 2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 68, 74 και 558 εδ. α' ΚΠολΔ. συνάγεται ότι η αναίρεση δεν μπορεί να απευθυνθεί και κατά εκείνου ο οποίος, στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ήταν απλός ομόδικος του αναιρεσείοντος, από δε το άρθρο 80 του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι εξομοιώνεται προς τέτοιον ο προσθέτως υπέρ του αναιρεσείοντος παρεμβάς σ' εκείνη τη δίκη και τούτο για προφανή έλλειψη έννομου συμφέροντος του αναιρεσείοντος (ΑΠ 1718/2010). Επομένως η κρινομένη αίτηση αναίρεσης, κατά το μέρος που στρέφεται εναντίον του δευτέρου, του τρίτου και του τετάρτου από τους αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι άσκησαν πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της αναιρεσείουσας και με την ιδιότητα αυτή φέρονται στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια δίκη, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανιστεί κάποιος από τους διαδίκους, είτε αυτός είναι ο αναιρεσείων είτε ο αναιρεσίβλητος, εξετάζεται ποιος από αυτούς επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης. Αν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανιστεί ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση το αποδεικτικό επίδοσης της σχετικής κλήσης προς συζήτηση, ενώ αν συζήτηση επισπεύδεται από τον αντίδικο του διαδίκου που εμφανίστηκε, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που του επιδόθηκε (είτε αυτοτελώς είτε με την αίτηση αναίρεσης και της πράξης ορισμού δικασίμου).

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο παραστάθηκαν η αναιρεσείουσα και ο πρώτος από τους αναιρεσιβλήτους, ενώ δεν εμφανίστηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο ο πέμπτος αναιρεσίβλητος Γ. Β.. Όπως δε προκύπτει από την επικαλούμενη και προσκομιζόμενη έκθεση επίδοσης 5408Δ/22.7.2013 του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Α.

Π. Σ., επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (20.1.2014) ,στον πέμπτο αναιρεσίβλητο, ο οποίος, επικαλούμενος, ως μέλος του εναγομένου συνεταιρισμού και ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου, ότι η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη μεταξύ εκείνου και της αναιρεσείουσας εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις του ίδιου, άσκησε υπέρ του εναγομένου αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση (83 ΚΠολΔ) και με την ιδιότητα του αυτοτελώς προσθέτως παρεμβάντος συμμετέσχε στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια δίκη.

Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του εν λόγω αναιρεσιβλήτου (576 παρ. 2 ΚΠολΔ), ο οποίος, ενόψει του ότι ευρίσκεται σε αναγκαστική ομοδικία με τον πρώτο αναιρεσίβλητο συνεταιρισμό (ΑΠ 91/2005, 545/2003) θεωρείται ότι αντιπροσωπεύεται από εκείνον (76 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός αναίρεσης, δεν αρκεί να έχει προσκομιστεί το αποδεικτικό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας, αλλά θα πρέπει να έγινε και νόμιμη επίκληση αυτού.

Είναι δε νόμιμη η επίκληση του αποδεικτικού μέσου, όταν γίνεται με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και όχι με την προσθήκη στις προτάσεις, εκτός εάν προσκομίζεται για την απόκρουση ισχυρισμών, που προβλήθηκαν κατά τη συζήτηση (ΑΠ 67/2011). Δεν είναι συνεπώς νόμιμη η επίκληση κατ'έφεση εγγράφου, προς άμεση ή έμμεση απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών, όταν γίνεται με την προσθήκη στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11γ του ΚΠολΔ, διότι δεν έλαβε υπόψη το υπογραφόμενο από το μέλος του εποπτικού συμβουλίου του αναιρεσιβλήτου οικοδομικού συνεταιρισμού Α.

Σ. από 10.11.1997 έγγραφο, το οποίο η ίδια, η οποία ζήτησε, μεταξύ άλλων, με την αγωγή της να αναγνωριστεί ότι είναι μέλος του αναιρεσίβλητου οικοδομικού συνεταιρισμού, προσκόμισε και επικαλέστηκε με την προσθήκη και αντίκρουση στις προτάσεις της της δευτεροβάθμιας δίκης, για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού της ότι οι δικαιοπάροχοί της Γ.

Κ. και Ε. Κ. απέκτησαν την ιδιότητα του μέλους του εν λόγω οικοδομικού συνεταιρισμού. Ο λόγος όμως αυτός αναίρεσης είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με την προεκτεθείσα νομική σκέψη, η επίκληση του εν λόγω εγγράφου με την προσθήκη και αντίκρουση στις προτάσεις δεν είναι νόμιμη και συνακόλουθα η λήψη υπόψη του εγγράφου αυτού από το Εφετείο δεν ήταν επιτρεπτή.

Ύστερα από αυτά που προεκτέθηκαν πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσιβλήτου (176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 31.3.2011 αίτηση της Β. Ε. για αναίρεση της απόφασης 4476/2010 του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του πρώτου αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ