1565/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1565 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1565/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ........, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: ........, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσούτσουβα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε την από 16-10-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2391/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2481/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 6-12-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 19-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ. ........ έκθεση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ........., αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση της αναίρεσης, επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης, που επισπεύδει τη συζήτηση, στον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας που έχει υπογράψει το δικόγραφο της αναίρεσης. Η κλήτευση αυτή της αναιρεσείουσας για την ως άνω πρώτη συζήτηση της αναίρεσης είναι νόμιμη (άρθρο 143 παρ.3 ΚΠολΔ). Επομένως, αφού αυτή δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε την από το άρθρο 242 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως στο ακροατήριο, πρέπει η συζήτηση της υπόθεσης να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρο 576 παρ.1-2 ΚΠολΔ).

ΕΠΕΙΔΗ, ο από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν παραβιάσθηκε ή όχι ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις (Ολ.

ΑΠ 24/1992). Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, που έκρινε αβάσιμη την αγωγή της περί αναγνωρίσεως της ακυρότητας, ως εικονικών, των από ....

και ..... ιδιόγραφων διαθηκών του εκ πατρός θείου της ....., με τις οποίες αυτός εγκατέστησε μοναδική κληρονόμο του την εναγόμενη και ήδη αναιρεσίβλητη σύζυγό του, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες στο κρίσιμο ζήτημα της εικονικότητας των δηλώσεων τελευταίας βουλήσεως του ως άνω διαθέτη, γιατί, ενώ δέχεται ότι "οι μάρτυρες που εξετάσθηκαν με επιμέλεια της αναιρεσείουσας γνώριζαν ότι ο διαθέτης είχε εκφράσει δημοσίως τη σκέψη του ότι θα διέθετε την περιουσία του στην ενάγουσα ανεψιά του", εν τούτοις αξιολογεί τις μαρτυρίες αυτών ως στηριζόμενες σε υποκειμενικές εκτιμήσεις τους και στη συνέχεια κρίνει ότι μόνες οι εκτιμήσεις αυτές δεν μπορούν να δημιουργήσουν πλήρη δικανική πεποίθηση για το ότι οι περιεχόμενες στις ανωτέρω διαθήκες δηλώσεις τελευταίας βουλήσεως του διαθέτη δεν έγινα στα σοβαρά.

Όμως οι ελλείψεις αυτές ανάγονται αποκλειστικά στην εκτίμηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, ενώ το πόρισμα που έχει εξαχθεί από αυτές, ότι δηλαδή υπήρχε αληθής και σοβαρή πρόθεση του διαθέτη να εγκαταστήσει με τις επίμαχες διαθήκες του μοναδική κληρονόμο του την αναιρεσίβλητη σύζυγό του, διατυπώνεται σαφώς στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως ο ανωτέρω μοναδικός λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-12-2005 αίτηση της ..... για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2481/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ