1564/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1564 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1564/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Αντώνιο Ζευγώλη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 17 Σεπτεμβρίου 2012, και με την παρουσία της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου προκειμένου να αποφανθεί, για την αυτεπάγγελτη διόρθωση καθώς και την από 21.05.2012 αίτηση διορθώσεως, κατ' άρθρο 315 ΚΠολΔ του ήδη αναιρεσείοντος, της με αριθμό 104/2011 αποφάσεως του Α1 Πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου, μεταξύ:

Του αιτούντος - αναιρεσείοντος: Κ. Κ. του Σ., δικηγόρου Θεσσαλονίκης, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως και κατέθεσε προτάσεις.

Της καθής η αίτηση - αναιρεσίβλητης: Μ. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο της Σοφία Χερουβείμ, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, η οποία και κατέθεσε προτάσεις.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίστηκε ο Αρεοπαγίτης Αντώνιος Ζευγώλης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο σε κάθε στάση τη δίκης μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιόν του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του παρόντος δικαστηρίου (17-09-2011), συζητήθηκαν η υπ' αριθ. 75/14-5-2012 πράξη του Προέδρου του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και η από 21-05-2012 αίτηση του αναιρεσείοντος, με τις οποίες διώκεται η διόρθωση της υπ' αριθ. 104/2011 αποφάσεως του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου. Ενόψει της πρόδηλης συνάφειας των άνω πράξεως και αιτήσεως πρέπει να συνεκδικασθούν διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η δίκη και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Κατά το άρθρο 315 ΚΠολΔ, που, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της αποφάσεως περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Από την διάταξη αυτή προκύπτει ότι αντικείμενο διόρθωσης δεν αποτελούν διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διάταξης καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων και που αίρονται μόνο με την οδό των ενδίκων μέσων, αλλά ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισφρύουν κατά τη σύνταξη ή την καθαρογραφή της απόφασης.

Τα ως άνω σφάλματα πρέπει να είναι πρόδηλα, δηλαδή να προκύπτουν από το κείμενο της απόφασης και των στοιχείων που ορίζουν το περιεχόμενο αυτής ή από τα πρακτικά ή από τις προτάσεις ή τα δικόγραφα των διαδίκων, έτσι ώστε να αποκλείεται η διόρθωση με βάση νέα στοιχεία. Διόρθωση μπορεί να γίνει, μεταξύ άλλων, και για σφάλματα που περιέχονται στο προεισαγωγικό τμήμα της αποφάσεως, και συνεπώς μπορεί να διορθωθεί η απόφαση ως προς τον εσφαλμένο αριθμό και έτος εκδόσεώς της.

Εξάλλου, από την ίδια ως άνω διάταξη προκύπτει, ότι επιτρεπτή διόρθωση της απόφασης, που μπορεί να αφορά και το διατακτικό της, χωρίς να παραβιάζονται οι αρχές του δεδικασμένου, υφίσταται, όταν τα προς διόρθωση σφάλματα της αποφάσεως οφείλονται σε ασυμφωνία αυτών που ήθελε το δικαστήριο και αυτών που είχαν διατυπωθεί, αρκεί, η μεν παραδρομή στην οποία οφείλονται τα λάθη να προκύπτει από την όλη διάρθρωση της απόφασης και των συμβάντων κατά τη σύνταξή της (Ολ.

ΑΠ. 22/2204), η δε διόρθωση να μη σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης, ούτε να αλλοιώνει την έννοια της απόφασης και να μεταβάλει ή να ανακαλεί το περιεχόμενό της.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Επί της από 6-7-2010 και των από 19-7-2010 προσθέτων λόγων για αναίρεση της 237/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου εκδόθηκε, η υπ' αριθ. 104/2011 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, όπως αναγράφεται στην πρώτη σελίδα, πρώτη σειρά, της απόφασης αυτής. Η άνω αίτηση και πρόσθετοι λόγοι, όπως προκύπτει από την άνω απόφαση, συζητήθηκαν στις 21-11-2011, έγινε διάσκεψη της υποθέσεως στις 5-12-2011 και η απόφαση δημοσιεύθηκε στις 23-01-2012, σε τρόπον ώστε ως έτος εκδόσεως της άνω αποφάσεως να μην μπορεί να είναι άλλο από το 2012. Άλλωστε, τόσον τα πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου που συντάχθηκαν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής φέρουν αριθμό και έτος "104/2012", όσον και σε όλες τις υπόλοιπες σελίδες της εν λόγω απόφασης αναγράφεται ως αριθμός και έτος "104/2012". Ενόψει των ανωτέρω, είναι προφανές, ότι κατά την καθαρογραφή της άνω απόφασης από παραδρομή στην πρώτη σελίδα, πρώτη σειρά, αυτής, ανεγράφη εσφαλμένα (ως προς το έτος) "αριθμός 104/2011", αντί του ορθού "αριθμός 104/2012".

Συνεπώς συντρέχει νόμιμη περίπτωση διόρθωσης της παραπάνω αποφάσεως σύμφωνα με την υπ' αριθ. 75/14-5-2012 πράξη του Προέδρου του Α1 Πολιτικού Τμήματος. Τέλος πρέπει η παρούσα απόφαση να σημειωθεί στο περιθώριο της διορθουμένης αποφάσεως κατ` άρθρο 320 Κ.Πολ.Δ.

Περαιτέρω, με την από 21-05-2012 αίτηση του αναιρεσείοντος, κατ' εκτίμηση του δικογράφου της, επιδιώκεται η διόρθωση της αυτής ως άνω απόφασης του Δικαστηρίου τούτου, κατά το μέρος που υφίσταται ασυμφωνία με τα υπ' αριθ. 104/2012 πρακτικά συνεδρίασης του ίδιου Δικαστηρίου τα οποία αποδεικνύουν κατηγορηματικά την έκθεση του Εισηγητή, καθώς και ως προς την παραδοχή της ότι "τα εγκαύματα στην ανήλικη δεν προκάλεσε η μητέρα της", παρά το γεγονός ότι στα πρακτικά συνεδριάσεως με αριθμό 268/2010 του Α1 Πολιτικού Τμήματος (διαδικασία αναστολών) υπάρχει ομολογία της αναιρεσίβλητης (καθ' ής η αίτηση) ότι "όταν το παιδί ήταν στο καρότσι κατά λάθος έπεσε το σίδερο", ενώ το ίδιο περιστατικό, της πρόκλησης δηλαδή των εγκαυμάτων στην ανήλικη, αποδεικνύεται και από την με ημερομηνία 25-1-2012 έρευνα της κοινωνικής λειτουργού που διατάχθηκε από την Εισαγγελία Ανηλίκων Θεσσαλονίκης, καθώς και την υπ' αριθ. 686/2010 διάταξη του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών.

Η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη και απορριπτέα, αφού, σύμφωνα με όσα επικαλείται ο αναιρεσείων (αιτών) σ' αυτήν, αφενός μεν τα προς διόρθωση σφάλματα της αποφάσεως οφείλονται σε ασυμφωνία, όχι αυτών που ήθελε το δικαστήριο και αυτών που είχαν διατυπωθεί στην απόφασή του, αλλά αυτών που αναφέρονται στην θετική για τον αιτούντα εισηγητική έκθεση, αφετέρου δε, η επιδιωκόμενη διόρθωση σχετίζεται με την ουσία της υπόθεσης ως προς τα δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά από το δικαστήριο της ουσίας, και συνεπώς, ως προς τα ανωτέρω, δεν είναι επιδεκτική διόρθωσης, σύμφωνα με τα διάταξη 315 ΚΠολΔικ.

Επομένως, απορριπτομμένης της άνω αιτήσεως, πρέπει να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα της καθ' ής η αίτηση (άρθρα 176 και 191 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει την υπ' αριθ. 75/14-05-2012 πράξη του Προέδρου του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, με την από 21-05-2012 αίτηση του αναιρεσείοντος Κ. Κ..

Δέχεται την ως άνω πράξη.

Διορθώνει την υπ' αριθ. 104/2011 απόφαση του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με την αναγραφή στην πρώτη σελίδα, πρώτη σειρά αυτής, αντί του εσφαλμένου αριθμού (ως προς το έτος) "104/2011" του ορθού αριθμού "104/2012".

Απορρίπτει την άνω από 21-05-2012 αίτηση του αναιρεσείοντος Κ. Κ., ως προς την επιδιωκόμενη μ' αυτήν διόρθωση.

Καταδικάζει τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα της καθ' ής η αίτηση, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15-10-2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5-11-2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ