1564/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1564 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1564/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Ιωάννη Ιωαννίδη, Μίμη Γραμματικούδη και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Μαΐου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Περιστερίου Αττικής (ΝΠΔΔ), που εδρεύει στο Περιστέρι Αττικής, νόμιμα εκπροσωπουμένου, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Θωμάς Βουγιούκας.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., 2. ......, 3. ..... και 4. ......, μόνων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του Χ1 που απεβίωσε στις 7-1-2004, κατοίκων Αθηνών, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεοφάνη Παντελιά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20-7-1994, 21-7-1994, 22-7-1994 και 23-7-1994 αγωγές του αρχικού αναιρεσείοντος (Χ1), που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11.721/1995 μη οριστική, 13/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1494/2003 μη οριστική, 2436/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 26-5-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 19-4-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ.

Εξάλλου η διεκδικητική αγωγή, η οποία κατά το άρθρο 1094 ΑΚ, έχει ως αντικείμενο την αναγνώριση της κυριότητας του ενάγοντος και την απόδοση σ' αυτόν του διεκδικούμενου πράγματος, προϋποθέτει μεν την ύπαρξη κυριότητας του ενάγοντος, αλλά δεν συνδέεται κατά νομική αναγκαιότητα με τη διατύπωση σ' αυτήν και αιτήματος περί αναγνωρίσεως της κυριότητας τούτου, έτσι ώστε αν με αυτήν ζητείται μόνο η απόδοση του πράγματος το δικόγραφο της αγωγής δεν πάσχει από αοριστία ή απαράδεκτο, αφού στο αίτημα αποδόσεως του διεκδικουμένου στον ενάγοντα εμπεριέχεται αναγκαστικά και το αίτημα περί αναγνωρίσεως της κυριότητάς του επ' αυτού.

Περαιτέρω, για να είναι πλήρης και ορισμένη η διεκδικητική της κυριότητας ακινήτου αγωγή, κατά τα άρθρα 118 εδ. 4 και 216 παρ.1 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 1094 ΑΚ, πρέπει να περιέχει το δικόγραφό της, εκτός από άλλα στοιχεία, και ακριβή περιγραφή του επιδίκου ακινήτου, που αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς, έτσι ώστε να μη γεννιέται αμφιβολία για την ταυτότητά του.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των ενδίκων, με αριθμούς εκθέσεως καταθέσεως 6618/1994, 6620/1994, 6621/1994 και 6619/1994, διεκδικητικών της κυριότητας ακινήτων αγωγών του αρχικώς ενάγοντος Χ1, στη θέση του οποίου υπεισήλθαν μετά το θάνατο αυτού στις 7-1-2004 οι αναιρεσίβλητοι κληρονόμοι του, σ' αυτές (αγωγές), όπως παραδεκτά διευκρινίσθηκαν με τις κατά την πρώτη πρωτοβάθμια συζήτηση προτάσεις του ενάγοντος, τα διεκδικούμενα από εκείνον τέσσερα, αντίστοιχα, ακίνητα περιγράφονται ως ακολούθως:

α) τα διεκδικούμενα με τις τρείς πρώτες αγωγές ακίνητα περιγράφονται σ' αυτές, ως οικοπεδικές εκτάσεις, εμβαδού 600, 318 και 730 τ.μ., αντίστοιχα, ευρισκόμενες στη θέση .... της Κοινότητας ...... και εντεταγμένες ήδη στο εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Περιστερίου Αττικής, επί της οδού ......, οι οποίες συνορεύουν, η πρώτη νοτίως επί προσώπου 40 μέτρων με την οδό ......, βορείως επί πλευράς 40 μέτρων με ακίνητο κληρονόμων Κ1, ανατολικώς επί πλευράς 15 μέτρων με ιδιοκτησία ενάγοντος και δυτικώς επί προσώπου 15 μέτρων με την οδό ...., πρώην ....., η δεύτερη νοτίως επί προσώπου 22 μέτρων με την οδό ....., βορείως επί πλευράς 20, 50 μέτρων με ακίνητο κληρονόμων Κ1, ανατολικώς επί πλευράς 15 μέτρων με οικία ενάγοντος που φέρει τον αριθμό 98 επί της οδού .....

και δυτικώς επί πλευράς 15 μέτρων με οικία ενάγοντος επί της οδού ...., και η τρίτη νοτίως επί προσώπου 49 μέτρων με την οδό ....., βορείως επί πλευράς 46, 30 μέτρων με ακίνητο κληρονόμων Κ1, ανατολικώς επί πλευράς 15 μέτρων με οικία ενάγοντος επί της οδού ...... και δυτικώς επί πλευράς 15 μέτρων με οδό .... και με οικία του ενάγοντος.

Οι εν λόγω οικοπεδικές εκτάσεις αποτελούν τμήματα μείζονος αγρού εκτάσεως 8.000 τ.μ., που περιήλθε κατά κυριότητα στον ενάγοντα με αγορά από την ....., δυνάμει του υπ' αριθμ. ..... συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Δ. Πράπα, που μεταγράφηκε νόμιμα, και ο οποίος αγρός έχει τα αναφερόμενα σε καθεμιά από τις αγωγές αυτές όρια και β) το διεκδικούμενο με την τέταρτη αγωγή (6619/1994) ακίνητο, περιγράφεται σ' αυτήν ως οικοπεδική έκταση εμβαδού 660 τ.μ., κείμενη στην ίδια ως άνω θέση και περιοχή του Δήμου Περιστερίου, η οποία συνορεύει νοτίως επί προσώπου 46, 50 μέτρων με την οδό ......, βορείως επί πλευράς 51, 50 μέτρων με ακίνητο κληρονόμων Κ1, ανατολικώς επί προσώπου 14 μέτρων με οδό .....

και δυτικώς επί τεθλασμένης πλευράς 12+ 2, 50 μέτρων με ιδιοκτησία του ενάγοντος. Η οικοπεδική αυτή έκταση αποτελεί τμήμα μείζονος αγρού εκτάσεως 33 στρεμμάτων, που περιήλθε στην κυριότητα του ενάγοντος με την αναφερόμενη συμβολαιογραφική πράξη αποδοχής της κληρονομίας του αποβιώσαντος κατά το έτος 1951 πατέρα του ....., και ο οποίος αγρός έχει τα αναφερόμενα στην αγωγή αυτή θέση και όρια.

Από το πιο πάνω περιεχόμενο των ενδίκων αγωγών προκύπτει ότι αυτές περιέχουν, πλην άλλων, ακριβή περιγραφή των επιδίκων ακινήτων, ώστε να μη γεννάται καμιά αμφιβολία για την ταυτότητά τους. Εξάλλου από το ότι με τις αγωγές ζητείται μόνο η απόδοση των επιδίκων ακινήτων τα δικόγραφα αυτών δεν πάσχουν από αοριστία, αφού, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν, στο αίτημα αποδόσεως των διεκδικουμένων ακινήτων στον ενάγοντα εμπεριέχεται αναγκαστικά και το αίτημα περί αναγνωρίσεως της κυριότητάς του επ' αυτών.

Επομένως το Εφετείο που, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ορισμένες τις ένδικες αγωγές και απέρριψε τον περί αοριστίας αυτών ισχυρισμό του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, δεν υπέπεσε στις πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1, 8 και 14 ΚΠολΔ, ο δε για τα αντίθετα πρώτος λόγος αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι η προσβαλλόμενη η απόφαση περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τον απορριφθέντα ισχυρισμό του περί αοριστίας των ενδίκων αγωγών, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι ο από το άνω άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης δεν ιδρύεται σε εκ πλαγίου παράβαση δικονομικής διατάξεως, όπως είναι και η διάταξη του άρθρου 216 παρ.1 ΚΠολΔ.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Η ίδρυση του προβλεπόμενου από τη διάταξη αυτή λόγου αναιρέσεως προϋποθέτει παραμόρφωση του περιεχομένου αποδεικτικού, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 έως 465 του ΚΠολΔ, εγγράφου.

Τέτοιο, όμως, έγγραφο δεν αποτελεί εκείνο στο οποίο αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως η έγγραφη γνωμοδότηση του διορισθέντος από το δικαστήριο πραγματογνώμονα, η οποία είναι ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο.

Συνεπώς ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση αιτίαση από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της με αριθμό εκθ. ..... πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος με την 1494/2003 απόφασή του ως πραγματογνώμονα ......, αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-5-2005 αίτηση του Δήμου Περιστερίου Αττικής για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2463/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Ιουνίου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 26 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ