Supreme Court dismisses appeal where appellant withdrew third ground and appellate court properly examined fourth ground.

Απόφαση 1563 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1563/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Κοϊμτζίδη, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο ότι παραιτείται από τον τρίτο λόγο αναιρέσεως.

Του αναιρεσίβλητου: ............., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Καμπάνταη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/10/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 168/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 329/2003 οριστική του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/11/2003 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλήτας Περίδης, ανέγνωσε την από 18/1/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296 και 297 του ΚΠολΔ εφαρμοζόμενες, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι παραίτηση, ολική ή μερική, από το δικόγραφο του ένδικου μέσου που έχει ασκηθεί, όπως είναι και η αναίρεση (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠΔ), μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση προτού αρχίσει η προφορική συζήτηση. Η δήλωση αυτή, καταχωριζομένη στα πρακτικά, επιφέρει αντίστοιχη (αναλόγως με το περιεχόμενο και την έκτασή της) κατάργηση της δίκης. Συνακόλουθα η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αναιρέσεως ως προς τον τρίτο λόγο της αναιρέσεως που έγινε πριν από την προφορική συζήτηση της υποθέσεως, με καταχωριζομένη τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδριάσεως δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της, είναι σύννομη και συνεπάγεται την κατάργηση της δίκης ως προς το λόγο αυτό της αναιρέσεως, που θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 295 παρ. 1 και 299 ΚΠολΔ (Ολ. ΑΠ 7/1993).

Κατά το άρθρο 19 παρ.3 του Συντάγματος «Απαγορεύεται η χρήση αποδεικτικών μέσων που έχουν αποκτηθεί κατά παράβαση του άρθρου αυτού και των άρθρων 9 και 9Α», κατά δε το άρθρο 2 του ν. 2472/1992 «Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα νοούνται κάθε πληροφορία που αναφέρεται στο υποκείμενο των δεδομένων, ευαίσθητα δε δεδομένα τα δεδομένα που αφορούν τη φυλετική ή εθνική προέλευση, τα πολιτικά φρονήματα, τις θρησκευτικές ή φιλοσοφικές πεποιθήσεις, τη συμμετοχή σε ένωση, σωματεία και συνδικαλιστική οργάνωση, την υγεία, την κοινωνική πρόνοια και την ερωτική ζωή, καθώς και τα σχετικά με ποινικές διώξεις ή καταδίκες».

Με τις διατάξεις αυτές ο συνταγματικός και ο κοινός νομοθέτης κατοχυρώνουν την προστασία του υποκειμένου από την συλλογή, επεξεργασία και χρήση των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων με τις εξαιρέσεις του άρθρου 7 παρ. 2 του άνω νόμου, ως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 34 παρ. 1 του ν. 2915/2001. Με τον πρώτο κατά το πρώτο μέρος λόγο της αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, κατ΄ εκτίμηση του δικογράφου αυτής, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη για την μόρφωση του αποδεικτικού πορίσματός της και τμήματα της προσωπικής επαγγελματικής αλληλογραφίας του αναιρεσείοντος (αποδείξεις αποστολής δεμάτων του ιδιωτικού ταχυδρομείου -courier και αποδείξεις παραλαβής αυτών από τον αναιρεσίβλητο), ήτοι μη επιτρεπόμενο από το νόμο αποδεικτικό μέσο.

Ο ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι οι ως άνω αποδείξεις αποστολής και παραλαβής δεν αποτελούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα κατά την έννοια του ως άνω νόμου και δεν απαγορεύονται από τις άνω διατάξεις.

Κατά το άρθρο 671 παρ. 1 ΚΠολΔ, το οποίο, σύμφωνα με το άρθρο 681 ιδίου Κώδικα, εφαρμόζεται και επί διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, στη διαδικασία των εργατικών διαφορών λαμβάνονται υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου. Δηλαδή και έγγραφα άκυρα ή ιδιωτικά ανυπόγραφα ή ιδιωτικά υπέρ του εκδότη τους και γενικώς κάθε είδους έγγραφα. Δεν λαμβάνονται υπόψη μόνο πλαστά ή μη γνήσια έγγραφα, γιατί δεν συγχωρείται η χρησιμοποίηση ψευδών αποδεικτικών στοιχείων και ένορκες βεβαιώσεις για τις οποίες δεν τηρήθηκε η καθορισμένη διαδικασία (Ολ. ΑΠ 15/2003). Επομένως το Εφετείο που συνεκτίμησε ως αποδεικτικό μέσο, στη διαδικασία των άρθρων 677 επ. ΚΠολΔ και τις στην προηγούμενη σκέψη αναφερόμενες αποδείξεις αποστολής και παραλαβής, οι οποίες κατά τον αναιρεσείοντα δεν έφεραν την υπογραφή του και βεβαίωση της ακριβείας των ημερομηνιών και υπογραφών από δημόσια αρχή, αλλά μόνο το όνομα του αναιρεσιβλήτου δίπλα σε μια υπογραφή δυσανάγνωστη στην ένδειξη οδηγός/driver, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και συνεπώς ο πρώτος κατά το δεύτερο μέρος λόγος της αναιρέσεως για πλημμέλεια από τον αριθ. 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αΙτηση αδίκαστη. Στην προκειμένη περίπτωση με τον από το άρθρο 559 αρ. 9 KΠoλΔ δεύτερο λόγo της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο τον τέταρτο λόγο της εφέσεως του αναιρεσεlοντος με τον oπoίoν αυτός ισχυριζόταν ότι η συνεργασία του με τον αναιρεσίβλητο είχε αρχίσει και περατωθεί πριν το έτος 1997 και από τον Αύγουστο του 2000 αυτός επανήλθε ως αφανής εταίρος. Όπως όμως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσίβλητος, σε εκτέλεση της συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε στις 6-5-1998, προσέφερε τις υπηρεσίες του ως πωλητής στο εμπορικό κατάστημα (οδός ....) του αναιρεσείοντος από 6-5-1998 μέχρι 15-3-2000, οπότε απεχώρησε οικειοθελώς.

Συνεπώς το Εφετείο δεν άφησε αδίκαστο τον τέταρτο λόγο της εφέσεως του αναιρεσείοντος αλλά ερεύνησε αυτόν και τον απέκρουσε εκ του πράγματος, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς ως προς τούτο κρίση του και ο αντίθετος ως άνω λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-11-2003 αίτηση του ...... για αναίρεση της 329/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 18 Απριλίου 2006. Και

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουλίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ