1562/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1562 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονονομία Πολιτική Αναίρεση. "Πράγμα" κατά την έννοια του άρθρθου 559 αρ. 8 του Κ.Πολ.Δ αποτελεί και ο λόγτος εφέσεως που έχει προβληθεί νομίμως και παραδεκτώς. Έφεση. Νέοι πραγματικοί ισχυρισμοί το πρώτον στην κατ' έφεση δίκη. Πότε είναι παραδεκτοί πώληση. Ευθύνη πωλητη για πραγματικά ελαττώματα του πωληθέντος πράγματος. Προβλή με την έφεση νέων πραγματικών ελαττωμάτωνπου εμφανίστηκαν αργότερα και υπήρχαν κατά την παράδοση του πράγματος. έπρεπε να ληφθούν υπόψη από το Εφετείο (Αναιρεί την ΕΑ 1782/2010)

Αριθμός 1562/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Α. Σ. Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, με την ιδιότητά του ως δικηγόρου.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "PROMOT-EI Λ. AE" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιο δικηγόρος της Νικόλαος Νικολάου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 25-9-2007 και 25-10-2007 αγωγές του ήδη αναιρεσείοντος, την από 15-2-2008 προσεπίκληση- αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 14-7-2008 πρόσθετη παρέμβαση, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 320/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 1782/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 8-7-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 20-4-12 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο αναιρεσείων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 559 αρ.8 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά τον νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι δε "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, και οι λόγοι εφέσεως που περιέχουν παράπονα κατά της πρωτοβάθμιας κρίσης (Ολομ.ΑΠ 25/2003, ΑΠ 786/07) και έχουν προταθεί νομίμως και παραδεκτώς. Εξάλλου από τις διατάξεις των άρθρων 269 παρ.2β', 525, 526 και 527 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι είναι παραδεκτή η προβολή στην κατ' έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που γεννήθηκαν μετά την τελευταία συζήτηση στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και εφόσον με αυτούς δεν υποβάλλεται νέα αίτηση ούτε μεταβάλλεται η βάση, το αντικείμενο και το αίτημα της αγωγής. Επομένως αν το Εφετείο δεν λάβει υπόψη λόγον εφέσεως με τον οποίο παραδεκτώς, ως ανωτέρω, προβάλλονται νέοι πραγματικοί ισχυρισμοί που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δημιουργείται ο προρρηθείς λόγος αναιρέσεως.

ΙΙ. Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ότι το υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, εργοστασίου κατασκευής Mercedeς-Benz, τύπου Ε200, 1800 cc, το οποίο αγόρασε ο αναιρεσείων την 27-11-2006 από την αναιρεσίβλητη εταιρεία αντί καταβληθέντος τιμήματος 55.410 ευρώ, είχε κατά τον ως άνω χρόνο της παράδοσής του σ' αυτόν τα αναφερόμενα πραγματικά ελαττώματα τα οποία εμφανίστηκαν αργότερα, στους επίσης αναφερόμενους χρόνους, μετά την παραλαβή του αυτοκινήτου και τη θέση του σε κυκλοφορία από τον αναιρεσείοντα και μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής, ότι τα ελαττώματα αυτά δεν αναιρούν (εκμηδενίζουν) την αξία και τη χρησιμότητα του αυτοκινήτου και δεν δημιουργούν πρόβλημα ασφαλούς οδήγησης ούτε εγκυμονούν κινδύνους για πρόκληση ατυχήματος, και ότι ενόψει τούτων, αλλά και του γεγονότος ότι η ζημία που θα επέλθει στην αναιρεσίβλητη-πωλήτρια από την δηλωθείσα υπαναχώρηση του αναιρεσείοντος θα είναι πολύ μεγαλύτερη από την ωφέλεια του τελευταίου, δεν δικαιολογείται η υπαναχώρηση από τη σύμβαση πωλήσεως, σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, αλλά προσήκει η μείωση του καταβληθέντος τιμήματος, ανερχόμενη στο ποσό των 7.757,40 ευρώ, όπως ειδικότερα προσδιορίζεται στην αναιρεσιβαλλομένη.

Και βάσει των παραδοχών αυτών το Εφετείο δέχθηκε εν μέρει την αγωγή του αναιρεσείοντος και επιδίκασε σ' αυτόν το ανωτέρω ποσό των 7.757,40 ευρώ της προσήκουσας, κατά την προρρηθείσα κρίση του, μείωσης του τιμήματος του αγορασθέντος αυτοκινήτου, αντί του ποσού των 13.852,50 ευρώ που του είχε επιδικασθεί πρωτοδίκως για την ίδια αιτία και έναντι του ποσού του καταβληθέντος τιμήματος των 55.410 ευρώ που ζητούσε ο αναιρεσείων με την αγωγή του λόγω της ασκηθείσης υπαναχωρήσεως από τη σύμβαση της πωλήσεως, η οποία όμως (υπαναχώρηση) και όπως προαναφέρθηκε δεν έγινε δεκτή από το Εφετείο.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της έφεσης του αναιρεσείοντος, ο τελευταίος είχε προβάλει με αυτήν και δη με τον πέμπτο (V) λόγο της ότι μετά την άσκηση της αγωγής και εν συνεχεία των προηγουμένων ελαττωμάτων το επίδικο αυτοκίνητο εμφάνισε και άλλα ουσιώδη ελαττώματα που υπήρχαν κατά τον ειρημένο χρόνο της παράδοσής του σ' αυτόν και τα οποία δικαιολογούν την υπαναχώρηση του αναιρεσείοντος από τη σύμβαση πωλήσεως λόγω της σοβαρότητάς τους (απώλεια λαδιών από το σασμάν την 19-8-2008 και εισροή υγρών του ψυκτικού μηχανήματος στον κινητήρα του αυτοκινήτου την 23-1-2008, που οδηγούσαν στην καταστροφή του κινητήρα).

Οι νέοι αυτοί πραγματικοί ισχυρισμοί α) παραδεκτώς προβλήθηκαν το πρώτον ενώπιον του Εφετείου κατά τις προρρηθείσες (ανωτ. υπό Ι) διατάξεις, αφού γεννήθηκαν μετά την άσκηση της αγωγής και τη συζήτησή της στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και δεν μεταβάλλουν την αγωγή αυτή κατά την αρχική της βάση, το αντικείμενο και το αίτημα, και β) ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού τα προβαλλόμενα ως άνω (νέα) ελαττώματα του αυτοκινήτου, αν αποδειχθούν αληθή, μπορούν, μόνα τους ή σε συνδυασμό με τα προηγούμενα, που δέχθηκε το Εφετείο, να επηρεάσουν την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής εν προκειμένω λόγου υπαναχωρήσεως, την οποία άσκησε ο αναιρεσείων, εν πάση δε περιπτώσει περί του ποσού της μειώσεως του τιμήματος που προσήκει στη συγκεκριμένη περίπτωση αν ήθελε κριθεί και πάλι ότι δεν δικαιολογείται η υπαναχώρηση (εφαρμοσθείσες από το Εφετείο διατάξεις των άρθρων 513 επ. 540, 541, 542 του ΑΚ, όπως ισχύουν μετά τον ν. 3043/2002).

Επομένως και σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη (ανωτ. υπό Ι) όφειλε το Εφετείο να εξετάσει τον προαναφερθέντα πέμπτο λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος, και τούτο αφού δεν έπραξε, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, υπέπεσε στην επίσης προαναφερθείσα αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.8 του ΚΠολΔ, όπως βάσιμα υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τους πρώτον και τρίτο, κατά το νοηματικό τους περιεχόμενο, από την ανωτέρω διάταξη, λόγους της αιτήσεώς του.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω και κατά παραδοχήν των ως άνω βάσιμων λόγων, μετά την οποία και παρέλκει η έρευνα των λοιπών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη αυτή απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 εδ. β' του ΚΠολΔ, όπως αντικ. με το άρθρο 12 παρ.4 του ν. 4055/12 και ισχύει από 2-4-2012), και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1782/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ