Supreme Court dismisses appeal request as inadmissible because heir lacks standing to notify death of deceased party.

Απόφαση 1562 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1562/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη και Κωνσταντίνο Τσόλα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Απριλίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του καλούντος: Χ, κατοίκου ..., ως κληροδόχου του αποβιώσαντος Ζ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του: α) Δημήτριο Σαββόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚπολΔ και β) Διονύσιο Κρέστο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3, 4. Ψ4, 5. Ψ5 , 6. Ψ6 και 7. Ψ7, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Άγγελο Πάρσαλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 365/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 594/2006 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αρχικώς διάδικος-αναιρεσείων Ζ με την από 12-3-2007 αίτησή του. Την υπόθεση επαναφέρει για συζήτηση ο καλών (Χ) με την από 26-1-2009 κλήση του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 24-3-2008 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Ιωάννη Σίδερη με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Οι πληρεξούσιοι του καλούντος ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 286 έδ. α' 287 §1, 290 §1, και 292 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται κατά το άρθρο 573 παρ.1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει, ότι με το θάνατο κάποιου από τους διαδίκους και από τη νόμιμη γνωστοποίηση του γεγονότος αυτού επέρχεται βιαία διακοπή της δίκης, η οποία μπορεί να επαναληφθεί εκουσίως με ρητή ή σιωπηρή δήλωση των προσώπων που δικαιούνται να επαναλάβουν αυτήν, δηλαδή των κατά τα άρθρα 1710, 1714, 1813, 1820 και 1923 λαβόντων τη θέση του αποβιώσαντος διαδόχων αυτού (κληρονόμων, κληροδόχων και καταπιστευματοδόχων), εφόσον έχουν έννομο προς τούτο συμφέρον.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων, στην οποία παραδεκτά προβαίνει ο Άρειος Πάγος, κατ' άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο εναγόμενος-εφεσίβλητος Ζ άσκησε στις 12-3-2007 την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της 594/2006 απόφασης του Εφετείου Κρήτης με την οποία έγινε δεκτή η από 2-10-2004 αναγνωριστική κληρονομικού δικαιώματος και διεκδικητική κυριότητας ακινήτων αγωγή των αναιρεσιβλήτων εναντίον του.

Ο αναιρεσείων απεβίωσε στις 9-12-2007, ήτοι μετά την άσκηση της αναίρεσης, η συζήτηση της οποίας κατά την αρχική δικάσιμο της 2-4-2008 ματαιώθηκε, λόγω απουσίας των διαδίκων. Με την από 26-1-2009 κλήση του, την οποία στρέφει κατά των αναιρεσιβλήτων, ο και ήδη καλών Χ, ισχυριζόμενος ότι είναι κληροδόχος του αναιρεσείοντος, γνωστοποιεί το θάνατο του τελευταίου και επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο ακριβές αντίγραφο της από 8-10-2004 ιδιόγραφης διαθήκης του θανόντος αναιρεσείοντος, που δημοσιεύτηκε νόμιμα με τα 83/2008 πρακτικά συνεδρίασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, ο τελευταίος, εκτός άλλων που δεν ενδιαφέρουν, αναφέρει σ' αυτήν, επί λέξει, στον "βαντηστή μου (καλούντα) να διεκδικήσει ένα σεβαστό ποσό που το έχω διαθέσει στης Ψ7 που ζήσαμε μαζί επί 35 ολόκληρα χρόνια και σε είχαμε πάρει κ σένα σαν πειδή μας".

Η διάταξη αυτή της διαθήκης, όπως σ' αυτή (κατά τρόπο εντελώς αόριστο) διατυπώνεται, δεν νομιμοποιεί τον καλούντα Χ, αφού αυτός δεν είναι καθολικός διάδοχος του αναιρεσείοντος και η επικαλουμένη κληροδοσία δεν αφορά τα επίδικα ακίνητα, να γνωστοποιήσει το θάνατο του αναιρεσείοντος και να ζητήσει την επανάληψη της δίκης.

Συνεπώς, πρέπει η κρινόμενη κλήση να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο καλών στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ως απαράδεκτη την από 26-1-2009 κλήση του Χ για συζήτηση της από 12-3-2007 αίτησης του θανόντος Ζ, για αναίρεση της 594/2006 απόφασης του Εφετείου Κρήτης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον καλούντα στα δικαστικά έξοδα των καθ' ων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ