Supreme Court dismisses appeal regarding OTE promotion, ruling second and third grounds inadmissible as vague or unsupported.

Απόφαση 1561 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1561/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Μαΐου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ........, ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Γεώργιο Δημαράκη.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ» (ΟΤΕ), που εδρεύει στο Μαρούσι και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τη πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σωτηροπούλου - Πηλίχου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/12/2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2292/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 809/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10/7/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αναστάσιος - Φιλητάς Περίδης, ανέγνωσε την από 2/5/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 7, 8, 9, 21 και 51 του Γ.Κ.Π. – Ο.Τ.Ε., που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 7 εδ. στ του Α.Ν. 301/1968, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. Β 568/1969), κυρώθηκε με το άρθρο 54 παρ. 1 του Ν.Δ. 165/1973 και έχει ισχύ νόμου, προκύπτει ότι οι προαγωγές του προσωπικού του Ο.Τ.Ε. στους ανώτατους βαθμούς, στους οποίους περιλαμβάνεται και ο βαθμός του Διευθυντή, ενεργούνται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού, κατ' απόλυτη εκλογή με βάση την υπηρεσιακή επίδοση και απόδοση και γενικά την καταλληλότητα του κρινομένου σε συνδυασμό και προς τα τυπικά προσόντα αυτού, όλες δε οι προϋποθέσεις αυτές προαγωγής ελέγχονται και συνεκτιμώνται από το συμβούλιο με βάση το σύνολο των στοιχείων του ατομικού φακέλλου και τα φύλλα ποιότητος και προαγωγής του υποψηφίου για προαγωγή.

Τυπικό προσόν για το ανώτατο προσωπικό είναι η γνώση μιας από τις γλώσσες Αγγλικής, Γαλλικής ή Γερμανικής, ενώ στα ουσιαστικά προσόντα περιλαμβάνονται και η διδασκαλία στις σχολές προσωπικού Ο.Τ.Ε., η μετεκπαίδευση στην αλλοδαπή ή ημεδαπή, η σύνταξη μελετών με αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, η υπηρεσία σε διευθυντικές ή νευραλγικές θέσεις η συμμετοχή σε συνέδρια ή συνόδους που έχουν αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, ασχέτως του αν επιβάλλονται από τον Γ.Κ.Π.

– Ο.Τ.Ε., ως υπηρεσιακά καθήκοντα. Επίσης ουσιαστικά προσόντα είναι το συγγραφικό έργο με αντικείμενο τις τηλεπικοινωνίες, η απονομή από τον Ο.Τ.Ε. ηθικών αμοιβών, η γνώση ξένων γλωσσών πέραν της κατά τα ανωτέρω μιας υποχρεωτικής. Η επιλογή του προακτέου υπαλλήλου από το οικείο όργανο του εργοδότη, ως ειδική εκδήλωση του διευθυντικού του δικαιώματος, ελέγχεται από το δικαστήριο ως καταχρηστική αν έγινε κατά προφανή υπέρβαση των ορίων της καλής πίστεως (Α.Κ. 281).

Η υπέρβαση αυτή συντρέχει όταν παραλείπεται να προαχθεί υπάλληλος που έχει τα προς τούτο τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, ενώ προάγεται άλλος ο οποίος καταφανώς υστερεί ως προς αυτά σε σύγκριση με τον παραληφθέντα. Στην περίπτωση αυτή ο παραληφθείς μισθωτός δικαιούται να ζητήσει τη δικαστική αναγνώριση του δικαιώματός του προς προαγωγή, η οποία κατά τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 1 του νόμου 1082/1980, λογίζεται ότι ανατρέχει στον χρόνο από τον οποίο έπρεπε να προαχθεί, ανεξαρτήτως υπάρξεως κενής οργανικής θέσεως.

Στην προκειμένη υπόθεση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων προσλήφθηκε από την εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ως διοικητικός υπάλληλος την 21.8.1969. Εντάχθηκε την 31.10.1975, κατόπιν αιτήσεώς του, στον Τεχνικό Κλάδο (ειδικότητα Τηλεπικοινωνιακός Μηχανικός), κατέχει δε, δυνάμει της 7743/2002 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, αναδρομικώς από 1.1.1993, τον βαθμό του υποδιευθυντή.

Έχει πτυχία Φυσικού Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Οικονομικού Τμήματος Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, καθώς και μεταπτυχιακά ενδεικτικά Ηλεκτρονικής – Ραδιοηλεκτρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (MASTER) και Ηλεκτρονικού Αυτοματισμού (στάθμης MASTER). Επίσης έχει 10 υλικές – ηθικές αμοιβές και καμία πειθαρχική ποινή.

Μέχρι το έτος 1995 υπηρέτησε ως υπάλληλος στο Κεντρικό Τηλεγραφείο Αθηνών (1969 – 1970), στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και στο Κεντρικό Γραφείο Συντονισμού – Ελέγχου Επενδύσεων (1972 – 1975), καθώς και στον Τομέα Κατασκευών της Υποδιευθύνσεως Φερεσύχνων Συστημάτων, στα Αναλογικά Φερέσυχνα και στα Ψηφιακά Συστήματα Πολυπλεξίας – υπεύθυνος Κατασκευών των Συστημάτων PCM (1976 – 1983), ως προϊστάμενος δε στο Τεχνικό Τμήμα Αρκαδίας – Υποτομέας Δικτύων (1983 – 1986), στο Τεχνικό Τμήμα Λακωνίας – Υποτομέας Δικτύων (1986 – 1989) και στον Υποτομέα Τηλεγραφικών Φερεσύχνων και DATA – Τομέας Ψηφιακής Τεχνικής και Υποδιευθύνσεως Συντηρήσεως Συστημάτων Πολυπλεξίας (1989 – 1995).

Συμμετείχε σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές, που εντάσσονται στον συνήθη κύκλο των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων της εναγομένης, του βαθμού και της ειδικότητός του. Παρηκολούθησε επίσης υπηρεσιακά επιμορφωτικά σεμινάρια ενημερώσεως νέων μηχανικών ΟΤΕ (διαρκείας τεσσάρων μηνών), Οργάνων Μετρήσεων Φερεσύχνων (διαρκείας δέκα ημερών) Τηλεπικοινωνιακού MANAGEMENT (διαρκείας δέκα ημερών), Μελετών Αστικών και Υπεραστικών Δικτύων (διαρκείας τεσσάρων εβδομάδων), Αξιολογήσεως Προσωπικού θέσεως ευθύνης, (διαρκείας πέντε ημερών).

Άλλα υπηρεσιακά προσόντα του ενάγοντος, όπως και η βαθμολογία του δεν προκύπτουν από τα στοιχεία της δικογραφίας. Στις προαγωγικές κρίσεις για το έτος 1995 (Συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης 2395/28.3.1995) προς κάλυψη (15) κενών οργανικών θέσεων στο βαθμό του διευθυντή από το βαθμό του υποδιευθυντή παρελήφθη ο ενάγων, ενώ προήχθησαν, μεταξύ άλλων, οι Χ1, Χ2, Χ3 και Χ4.

Ο Χ1 εντάχθηκε στον Οικονομικό Κλάδο την 21.6.1962 και προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή την 16.10.1993. Έχει πτυχίο Ανωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς (ΑΒΣΠ), 6 υλικές – ηθικές αμοιβές και καμία πειθαρχική ποινή. Μέχρι το έτος 1995 υπηρέτησε ως υπάλληλος στην Υποδιεύθυνση Συμβάσεων με Προμηθευτές, στην Αθήνα (1980) και στη Λαμία (1982), στη Διεύθυνση Διαχειρίσεως Υλικών – Τομέας Διαχειρίσεως Υλικών (1984), στον Τομέα Γενικού Λογιστηρίου (1989) και στην Υποδιεύθυνση Γενικής Λογιστικής (1994), ως προϊστάμενος δε στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών (1995).

Συμμετείχε σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές, που εντάσσονται στον συνήθη κύκλο των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων της εναγομένης, του βαθμού και της ειδικότητός του. Παρηκολούθησε, επίσης το υπηρεσιακό επιμορφωτικό σεμινάριο για τα Συστήματα Σχεδιασμού και Ελέγχου. Ο Χ2 εντάχθηκε στον Κλάδο Διοικητικό – Εκμεταλλεύσεως την 19.3.1962 και προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή την 16.10.1993.

Έχει πτυχία Σχολής Προσωπικού ΟΤΕ (ΣΠ/ΟΤΕ) και Ανωτέρας Τηλεπικοινωνιακής Σχολής Προσωπικού ΟΤΕ (ΑΤΣ/ΟΤΕ), 10 υλικές – ηθικές αμοιβές και καμία πειθαρχική ποινή. Μέχρι το έτος 1995 υπηρέτησε ως προϊστάμενος Υποδιευθύνσεως στο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα Πιερίας (1.5.1981 – 28.8.1988) και στο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα Ροδόπης (29.8.1988 – 10.2.1991), ως προϊστάμενος Τομέως στην Υπηρεσία Σχεδιασμού και Ελέγχου (11.2.1991 – 19.1.1992), στην Υπηρεσία Οικονομικών και Διοικητικών Θεμάτων (20.1.1992 – 13.2.1992) και στο Τηλεπικοινωνιακό Τμήμα Ροδόπης (14.2.1992 – 31.1.1993) ως αναπληρωτής προϊσταμένου Διευθύνσεως στην Τηλεπικοινωνιακή Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (1.2.1993 – 25.1.1994) και ως προϊστάμενος Διευθύνσεως στην Τηλεπικοινωνιακή Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης (26.1.1994 – 31.12.1995), Συμμετείχε σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές, που εντάσσονται στον συνήθη κύκλο των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων της εναγομένης, του βαθμού και της ειδικότητός του.

Παρηκολούθησε επίσης το υπηρεσιακό επιμορφωτικό σεμινάριο για το Τηλεπικοινωνιακό MANAGEMENT. O Χ3 εντάχθηκε στον Κλάδο Διοικητικό Εκμεταλλεύσεως την 16.7.1962 και προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή την 16.10.1993. Έχει πτυχία ΣΠ/ΟΤΕ και ΑΤΣ/ΟΤΕ, 6 υλικές – ηθικές αμοιβές και καμία πειθαρχική ποινή, Μέχρι το έτος 1995 υπηρέτησε ως προϊστάμενος Υποτομέως στην Τηλεπικοινωνιακή Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος (24.3.1982 – 11.12.1984), ως προϊστάμενος Τομέως Σχολών Πάτρας (10.12.1984 – 2.6.1991), ως αναπληρωτής προϊστάμενος Τομέως στο Τηλεπικοινωνιακό Τμήμα Αχαΐας (3.6.1991 – 19.1.1994) και ως προϊστάμενος Διευθύνσεως στην Τηλεπικοινωνιακή Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος (20.1.1994 – 31.12.1995).

Συμμετείχε σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές, που εντάσσονται στον συνήθη κύκλο των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων της εναγομένης, του βαθμού και της ειδικότητός του. Παρηκολούθησε επίσης τα υπηρεσιακά επιμορφωτικά σεμινάρια Πολιτική Άμυνα και Σχεδίαση Έκτακτης Ανάγκης, Πληροφορική, Εφαρμογές Μικροϋπολογιστικών Συστημάτων και Εκπαίδευση Εκπαιδευτών στις Σχολές του ΟΤΕ.

Ο Χ4 εντάχθηκε στον Κλάδο Διοικητικό – Εκμεταλλεύσεως την 3.1.1962 και προήχθη στο βαθμό του υποδιευθυντή την 14.12.1993. Έχει πτυχία ΑΣΟΕΕ και ΑΤΣ ΟΤΕ, 6 ηθικές – υλικές αμοιβές και καμία πειθαρχική ποινή. Μέχρι το έτος 1995 υπηρέτησε ως προϊστάμενος στον Υποτομέα Ελέγχου Αποθεμάτων (7.10.1982 – 3.4.1991), στον Τομέα Μελετών Διαχειρίσεως Υλικού (4.4.1991 – 14.3.1994), στην Υποδιεύθυνση Μελετών και Ελέγχου Διαχειρίσεως Υλικού (15.3.1994 – 17.4.1995) και στη Διεύθυνση Διαχειρίσεως Υλικού (18.4.1995 – 31.12.1995).

Συμμετείχε σε Ομάδες Εργασίας και Επιτροπές, που εντάσσονται στον συνήθη κύκλο των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων της εναγομένης, του βαθμού και της ειδικότητός του. Παρηκολούθησε επίσης το υπηρεσιακό επιμορφωτικό σεμινάριο Ενημέρωση Προσωπικού για Διαχείριση. Άλλα υπηρεσιακά προσόντα των προηγουμένων συγκρινομένων, όπως και η βαθμολογία τους, δεν προκύπτουν από τα στοιχεία της δικογραφίας.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο έκρινε ότι ο ενάγων δεν υπερείχε καταδήλως ως προς τα υπηρεσιακά εν γένει προσόντα έναντι των ως άνω συναδέλφων του, που προήχθησαν κατά τα ανωτέρω, και επομένως ότι δεν είναι καταχρηστική, κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ, η παράλειψη προαγωγής του ενάγοντος στο βαθμό του διευθυντή από 1.1.1995.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, διότι με βάση τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως ο ενάγων υπερείχε μεν των άνω εναγομένων στα πτυχία, την αρχαιότητα βαθμού (κατά 9 μήνες έναντι του πρώτου και 11 μήνες έναντι του τετάρτου), τα σεμινάρια και τις ηθικές – υλικές αμοιβές (πλην του τετάρτου με τον οποίο ισοδυναμούσε), υστερούσε όμως ως προς τον χρόνο της γενικής υπηρεσιακής αρχαιότητας (κατά 7 έτη) και την εκτέλεση υπευθύνων καθηκόντων (μέχρι τις προαγωγικές κρίσεις ο ενάγων, εν αντιθέσει με τους συγκρινόμενους, ουδέποτε κατέλαβε θέση Προϊσταμένου σε Υποδιεύθυνση ή Δ/νση).

Συνεπώς ο περί του αντιθέτου από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο αποδεικτικού μέσου, μεταξύ των οποίων και η ομολογία, ιδρύει το λόγο αναιρέσεως του αρ. 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. Για να είναι όμως ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι έγινε επίκληση του αποδεικτικού αυτού μέσου κατά την συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Διότι ναι μεν η δικαστική ομολογία περιλαμβάνεται μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο, για να δημιουργηθεί όμως λόγος αναιρέσεως πρέπει ο αναιρεσείων να ισχυρίζεται ότι την επικαλέσθηκε και να το αποδεικνύει, προσκομίζοντας τις προτάσεις του.

Συνεπώς ο δεύτερος κατά το πρώτο μέρος του λόγος της αναιρέσεως από το ως άνω άρθρο, κατ΄ εκτίμηση του αναιρετηρίου, για μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο που δίκασε της ομολογίας του αναιρεσιβλήτου ότι οι ανωτέρω συγκρινόμενοι δεν είχαν (πλην του Χ1) ηθικές και υλικές αμοιβές, στον οποίο λόγο δεν αναφέρεται αν έγινε από τον αναιρεσείοντα επίκληση της ομολογίας αυτής, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος. Κατά την έννοια του αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πράγματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν σε θεμελίωση, παρακώλυση ή κατάργηση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος. Δεν αποτελούν πράγματα οι αρνητικοί της αγωγής ή ενστάσεως ισχυρισμοί, ούτε αυτοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα του δικαστηρίου ή των διαδίκων, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Συνεπώς ο δεύτερος κατά το δεύτερο μέρος από τη διάταξη αυτήν λόγος αναιρέσεως με το οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος ότι είχε πλούσιο εκπαιδευτικό και συγγραφικό έργο και συμμετείχε σε 23 σεμινάρια, καθώς και ότι οι συγκρινόμενοι είχαν σε βάρος τους πειθαρχικές ποινές, έλαβε δε υπόψη πράγματα μη προταθέντα και δη την απονομή ηθικών και υλικών αμοιβών στους προαχθέντες συναδέλφους του αναιρεσείοντος, κατά την πρώτη αιτίαση του είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αφού το Εφετείο έλαβε υπόψη, όπως από την προσβαλλομένη προκύπτει τα προβληθέντα από τον αναιρεσείοντα ως προς τα τυπικά και ουσιαστικά του προσόντα και τα της πειθαρχικής καταστάσεως των συναδέλφων του και δέχθηκε ανελέγκτως, ως προκύπτοντα τα ανωτέρω αναφερθέντα, ως προς την ετέρα αιτίαση, ως αναγόμενος εξ ολοκλήρου σε πραγματικά γεγονότα, τα οποία το Εφετείο εξήγαγε από την εκτίμηση των αποδείξεων, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως ως απαράδεκτος.

Επίσης ο αυτός ως άνω λόγος κατά το τρίτο μέρος του με τον οποίο ψέγεται η προσβαλλόμενη απόφαση ότι δεν προσδιορίζονται σ΄ αυτήν σε ποιες επιτροπές έλαβαν μέρος οι άνω συγκρινόμενοι, ώστε να διαπιστωθεί η βαρύτητα αυτών, εν σχέσει με τα προσόντα του αναιρεσείοντος, και εντεύθεν υπέπεσε στις από τους αρ. 8 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλειες είναι απορριπτέος, δοθέντος ότι τα επικαλούμενα ταύτα δεν θεμελιώνουν τις από τις διατάξεις αυτές πλημμέλειες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Ιουλίου 2005 αίτηση του ......, για αναίρεση της 809/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των επτακοσίων εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 11 Ιουλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ