Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to untimely filing and lack of specific grounds under Criminal Procedure Code.

Απόφαση 1560 / 2019 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1560/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β' Ποινικό Τμήμα Διακοπών

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ζαμπέτα Στράτα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Πηνελόπη Παρτσαλίδου - Κομνηνού, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου, Σταματική Μιχαλέτου και Κωνσταντίνο Παναρίτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημα του στις 3 Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Μπρακουμάτσου και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Μ. - Α. Θ. του Γ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, που δεν παρέστη, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 83/2018 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας.

Το Πενταμελές Εφετείο Δυτικής Μακεδονίας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητάει την αναίρεση της αποφάσεως αυτής για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. πρωτ. 24/29.3.2019 αίτησή του, που καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 718/2019.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου που πρότεινε να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη η προκείμενη αίτηση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 589 παρ. 3 του ισχύοντος Κ.Π.Δ., "Αποφάσεις και βουλεύματα που εκδόθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος κώδικα υπόκεινται στα ένδικα μέσα και στις διατυπώσεις άσκησής τους που προέβλεπε ο καταργούμενος κώδικας ποινικής δικονομίας και εκδικάζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κώδικα".

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1 και 507 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως κατά καταδικαστικής αποφάσεως από εκείνον που καταδικάσθηκε, αν είναι παρόν κατά την απαγγελία της αποφάσεως, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της αποφάσεως, στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σε εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και είκοσι ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως να αρχίζει η προθεσμία, πριν από την καταχώρηση της τελεσίδικης αποφάσεως στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 Κ.Π.Δ.

Εκπρόθεσμη άσκηση του ανωτέρω ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. έκθεση γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά.

Ως ανώτερη βία νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό, είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορεί να αποτραπεί και με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως. Ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.

Περαιτέρω, κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το Δικαστικό Συμβούλιο, που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στα δικαστικά έξοδα.

Η απόρριψη του ενδίκου μέσου ως απαραδέκτου μπορεί να γίνει και από το Δικαστήριο και σε δημόσια συνεδρίαση, αν η υπόθεση εισαχθεί για εκδίκαση στο ακροατήριο, διότι η έρευνα των προϋποθέσεων του παραδεκτού του ενδίκου μέσου προηγείται της κατ' ουσίαν έρευνας (ΟλΑΠ 4,5/ 1995). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 508 και 510 του Κ.Π.Δ.

προκύπτει για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων πρέπει, στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σε αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 512 παρ.1 Κ.Π.Δ., απορρίπτεται ως απαράδεκτη χωρίς άλλη περαιτέρω έρευνα (ΑΠ 267/2018, ΑΠ 1126/2017).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 83/2018 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας, που δημοσιεύθηκε στις 21-9-2018 με παρόντα τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο Μ.-Α. Θ. του Γ., ο οποίος καταδικάσθηκε σε κάθειρξη πέντε (5) ετών για απόπειρα αγοράς ποσότητας ναρκωτικών ουσιών. Κατά της απόφασης αυτής, που καταχωρίσθηκε στο ειδικό βιβλίο του ως άνω Δικαστηρίου στις 14-3-2019, όπως προκύπτει από την 9.4.2019 βεβαίωση της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας Π.

Π., ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης στις 29-3-2019, με δήλωσή του ενώπιον του διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Δομοκού, στο οποίο κρατείται, δηλαδή την άσκησε μετά την πάροδο της ως άνω δεκαήμερης προθεσμίας από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, χωρίς σε αυτή (δήλωση αναιρέσεως) να επικαλείται ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση.

Επομένως, η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη, προεχόντως, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης. Είναι, όμως, η αίτηση αυτή απαράδεκτη και ως αόριστη, καθόσον στη συνταχθείσα με αριθμό 24/2019 έκθεση αναίρεσης, ο ως άνω αναιρεσείων ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης χωρίς να αναφέρει σε αυτήν οποιοδήποτε λόγο από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ.

Επομένως, η εν λόγω αναίρεση είναι απαράδεκτη και διότι δεν περιέχει σαφή και ορισμένο λόγο από τους οριζόμενους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. Σημειώνεται ότι ο αναιρεσείων, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα (σχετ. το από 3-6-2019 αποδεικτικό της Επιμελήτριας της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Β. Κ. και το από 30-5-2019 αποδεικτικό της Επιμελήτριας Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης Ό.

Χ., από τα οποία προκύπτει επίδοση της κλήσεως στον αναιρεσείοντα και τον αντίκλητό του Θεόδωρο Καραγιάννη), δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου στη συζήτηση της ως άνω αιτήσεως αναιρέσεώς του.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 και 578 παρ. 1 του Κ.Π.Δ.) κατά τα ειδικότερα στο διατακτικό οριζόμενα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τη με αριθμό 24/29-3-2019 αίτηση του Μ.-Α. Θ. του Γ. και Θ., κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Δομοκού, για αναίρεση της με αριθμό 83/21-9-2018 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Δυτικής Μακεδονίας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 26 Σεπτεμβρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Οκτωβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ