1559/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1559 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1559/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Βασίλειο Ρήγα Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δημητρίου Λοβέρδου), Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Χαράλαμπο Δημάδη - Εισηγητή και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας:....., η οποία δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: ......., τον οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος του Θεώνη Σγουράκη - Παπασπυροπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28.11.2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 28205/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1376/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 11.07.2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνον ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 23.11.2007 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια δικηγόρος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, εκ των διατάξεων των άρθρων 576§2, 568§§1 και 4 και 498§1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως, αν εκλήθη νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και, σε καταφατική περίπτωση, να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσκομιζομένη υπ' αριθμ. .... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ...... αποδεικνύεται ότι μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου, επισπεύδοντος την συζήτηση, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ενδίκου αιτήσεως αναιρέσεως μετά της κάτω από αυτή πράξεως καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήσεως προς συζήτηση για την ορισθείσα δικάσιμο της 3.12.2007, νομίμως και εμπροθέσμως επεδόθη προς την αναιρεσείουσα.

Αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, από τη σειρά του πινακίου ούτε εξεπροσωπήθη με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά τη προκειμένη δικάσιμο. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία της ως εάν ήταν και αυτή παρούσα. II. Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 6 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν παρά τον νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην.

Ο εν λόγω αναιρετικός λόγος, ο οποίος συνιστά κύρωση της παραβιάσεως της υπό του Κ.Πολ.Δ. (άρθρ.111, 2, 281 επ. 359 Κ.Πολ.Δ) και του Συντάγματος (άρθρ.21) κατοχυρωμένης αρχής της εκατέρωθεν ακροάσεως, ιδρύεται στην περίπτωση κατά την οποία ο διάδικος δικάσθηκε ερήμην η δε ερημοδικία δεν ήταν νόμιμη. Μη νόμιμη δε είναι η ερημοδικία α) εάν ο μη παραστάς ή θεωρηθείς δικονομικώς απών διάδικος δεν κλητεύθηκε καθόλου, β) όταν ο ερήμην δικασθείς διάδικος δεν κλητεύθηκε νομίμως που συμβαίνει και στην περίπτωση κατά την οποία δεν τηρήθηκε η υπό του νόμου οριζομένη προπαρασκευαστική προθεσμία εμφανίσεώς του στο Δικαστήριο προς συζήτηση της υποθέσεως.

Για να είναι ορισμένος ο προκείμενος λόγος αναιρέσεως, πρέπει στο αναιρετήριο να γίνεται αναφορά των πραγματικών γεγονότων τα οποία καθιστούν παράνομη την ερημοδικία. Εξάλλου, κατά το άρθρο 280 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. θεωρείται ότι δεν εμφανίζεται ο διάδικος που ζητεί μόνο αναβολή, η οποία δεν έγινε δεκτή από το δικαστήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. γιατί η αναιρεσείουσα ακύρως δικάσθηκε ερήμην κατά την δικάσιμο της 11.3.2006, αφού το Εφετείο, απορρίψαν το αίτημα αναβολής της δίκης από την αναιρεσείουσα, προέβη στη συζήτηση της εφέσεώς της ερήμην αυτής, την οποία απέρριψε ως ανυποστήρικτη.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, στον οποίο δεν αναφέρονται οι λόγοι που καθιστούν παράνομη την ερημοδικία της αναιρεσειούσης, είναι αόριστος και απορριπτέος.

I

ΙΙ . Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 του Κ.Πολ.Δ., προκύπτει, εκτός άλλων, ότι η απόρριψη της εφέσεως λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τύπους και επομένως, στην περίπτωση αυτή, προσβλητή με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως είναι η (μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας) απόφαση του Εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη, τα δε σφάλματα της πρωτοδίκου αποφάσεως, αφού αυτή επικυρώνεται από το Εφετείο, μπορούν να προταθούν με την αίτηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβαθμίου αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλομένους (Ολ ΑΠ 16/1990,).

Στην προκείμενη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προβάλλεται ότι η προσβαλλομένη απόφαση του Εφετείου με την οποία απερρίφθη η έφεση της αναιρεσειούσης ως ανυποστήρικτη λόγω της ερημοδικίας κατά την διάταξη του άρθρου 531 Κ.Πολ.Δ., υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., και ειδικότερα γιατί εδέχθη την ύπαρξη τετραετούς διαστάσεως των διαδίκων συζύγων χωρίς απόδειξη.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος, είναι αβάσιμος ερειδόμενος επί εσφαλμένης προϋποθέσεως, γιατί το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσειούσης λόγω της ερημοδικίας της και στην περίπτωση αυτή δεν είχε την δυνατότητα εκδόσεως αντιθέτου αποφάσεως από εκείνη του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που εξεκλήθη, εξετάζοντας το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων εφέσεως, η δε αναιρεσείουσα δεν επικαλείται την εκ του άρθρου 559 αρ.10 του Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλεια ως σφάλμα της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου οπότε θα μπορούσε να προταθεί και ως σφάλμα της προσβαλλομένης αποφάσεως του Εφετείου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό καταθέσεως 263/2005 αίτηση για αναίρεση της απόφασης 1376/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 9 Ιουλίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ