1558/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1558 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1558/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (σύμφωνα με την υπ' αριθ. 127/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αγγελική Αλειφεροπούλου-Εισηγήτρια, Δημήτριο Χονδρογιάννη και Γεώργιο Αναστασάκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Π. Α. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ε. Η., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ.44/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Το Τριμελές Εφετείο Βορείου Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Απριλίου 2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 580/2016.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 εδ. α' Π.Κ., "όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών". Από τη διάταξη αυτή, που αποβλέπει στην προστασία της ασφάλειας και ακεραιότητας των εγγράφων συναλλαγών, προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλαστογραφίας, η οποία είναι έγκλημα τυπικό, απαιτείται αντικειμενικώς μεν η απαρχής κατάρτιση εγγράφου (κατά την έννοια του άρθρου 13 στοιχ.

γ' Π.Κ.) από τον υπαίτιο είτε με απομίμηση του γραφικού χαρακτήρα είτε με τη θέση της υπογραφής του φερόμενου ως συντάκτη, που να το εμφανίζει ότι καταρτίστηκε από άλλον ή η νόθευση γνήσιου εγγράφου, δηλαδή η αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του, με μεταβολή του τελευταίου, υποκειμενικώς δε δόλος, που περιλαμβάνει τη γνώση (έστω και με την έννοια της αμφιβολίας) και θέληση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία απαρτίζουν την πράξη και περαιτέρω σκοπός του υπαιτίου (υπερχειλής δόλος) να παραπλανήσει με τη χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου άλλον για γεγονός, που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, οι οποίες αναφέρονται στην παραγωγή, διατήρηση, μεταβολή, μεταβίβαση ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης σχέσεως ή καταστάσεως δημόσιας ή ιδιωτικής φύσεως, ασχέτως αν επιτεύχθηκε ή όχι η παραπλάνηση.

Έτσι, εκτός από το σκοπό παραπλανήσεως, που πρέπει να έχει ο δράστης, απαιτείται επί πλέον το πλαστό έγγραφο να μπορεί αντικειμενικά με τη χρήση του να παραπλανήσει άλλον για γεγονός, που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, δηλαδή να είναι πρόσφορο να παράγει έννομες συνέπειες, ενώ η επέλευση βλάβης στην περιουσία άλλου δεν αποτελεί στοιχείο του άνω εγκλήματος.

Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις, με βάση τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπόψη από το Δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 Κ.Ποιν.Δ., για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το Δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσεως ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποίο ή ποία αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Ενόψει των προεκτεθέντων, το στοιχείο της δυνατότητας παραπλανήσεως άλλου για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της αντικειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος της πλαστογραφίας και στο αιτιολογικό της σχετικής καταδικαστικής αποφάσεως πρέπει να διαλαμβάνονται τα πραγματικά εκείνα περιστατικά, από τα οποία προκύπτει η δυνατότητα αυτή, είναι δε αδιάφορο αν επήλθε το αποτέλεσμα της παραπλανήσεως ή όχι.

Η ύπαρξη του δόλου (που απαιτείται, κατ' άρθρ. 26 παρ. 1 Π.Κ., για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υποστάσεως του εγκλήματος και συνίσταται, σύμφωνα με το άρθρ. 27 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, στη θέληση παραγωγής των περιστατικών, που κατά το νόμο απαρτίζουν την έννοια της αξιόποινης πράξεως) δεν είναι, κατ' αρχήν, αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών, που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, προκύπτει δε από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, οπότε διαλαμβάνεται περί αυτού (δόλου) αιτιολογία στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή, ενώ, όταν αξιώνονται από το νόμο πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω "σκοπού" (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), τότε η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στο στοιχείο αυτό, το οποίο απαιτείται και στο αδίκημα της πλαστογραφίας.

Όμως, δεν αποτελούν λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και, ειδικότερα, η εσφαλμένη εκτίμηση και αξιολόγηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους, καθόσον, στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης, υπ' αριθ. 44/2016, αποφάσεώς του, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Βορείου Αιγαίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία προσδιορίζονται κατ' είδος σ' αυτή, δέχθηκε ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν τα εξής σε σχέση με τους κατηγορουμένους, ο δεύτερος των οποίων είναι ο ήδη αναιρεσείων:

Στην Π. Π. εντός του Δεκεμβρίου 2008, τέλεσαν τις κάτωθι αναλυτικά αναφερόμενες πράξεις: Α) ο πρώτος κατηγορούμενος (Γ. Ε.) με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ως υπάλληλος που στα καθήκοντα του αναγόταν η έκδοση και η σύνταξη δημοσίων εγγράφων, βεβαίωσε σε τέτοια έγγραφα με πρόθεση ψευδώς περιστατικά που μπορούσαν να έχουν έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος υπό την ιδιότητα του ιατρού υπηρεσίας υπαίθρου του Περιφερειακού Ιατρείου Π., δυνάμει της υπ.

αριθ.Υ10γ/οικ.55997/6-4-2008 απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής αλληλεγγύης, στα καθήκοντα του οποίου αναγόταν και η ιατρική εξέταση ασθενών ασφαλισμένων στον ΟΓΑ, η σύνταξη και η έκδοση ιατρικών συνταγών για χορήγηση φαρμακευτικών σκευασμάτων σε αυτούς που είχαν την ανάγκη σε ειδικά έντυπα ήτοι συνταγολόγια και η συμπλήρωση στην ειδική θέση του ασφαλιστικού βιβλιαρίου κάθε ασφαλισμένου ασθενή της διάγνωσης και των αναφερομένων στις συνταγές φαρμάκων, κατ αρ.2 παρ. 1 ΠΔ 121/2008, συμπλήρωσε τις κάτωθι αναλυτικά αναφερόμενες συνταγές ασθενών βεβαιώνοντας με το τρόπο αυτό ψευδώς ότι, ότι κατόπιν διενεργηθείσας από τον ίδιο ιατρικής εξέτασης, οι αναφερόμενοι σε αυτές ασφαλισμένοι του ΟΓΑ έπασχαν από τις κάτωθι παθήσεις και έχρηζαν χορήγησης των κάτωθι φαρμάκων : 1.υπ.

αρι. ...313 Α37 συνταγή : ονοματεπώνυμο ασθενούς: Π. Ι. . διάγνωση : ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram . 2.υπ αρ. ...542 Α40 συνταγή . ονοματεπώνυμο ασθενούς .Π. Μ., διάγνωση: ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram, 3. υπ' αρ. ...313 Α35 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Α. Π., διάγνωση: ψύχωση, φάρμακο: zanipram 4. υπ' αρ. ...846 Α44 συνταγή:

ονοματεπώνυμο ασθενούς: Π. Α., διάγνωση: ΧΝΑ (χρόνια νεφρική ανεπάρκεια), φάρμακο: simvacor, laromin, flucodrug, 5. υπ' αρ. ...307 Ζ15 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Α. Π., διάγνωση: καρκίνος παχέος εντέρου, φάρμακο ezipol, flucodrug, laromin, 6. υπ' αρ. ...307 Ζ16 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Α. Π., διάγνωση: καρκίνος παχέος εντέρου, φάρμακο: simvacor.zanipram.solutamin, 7.

υπ' αρ. ...533 Α31 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Τ. Ν., διάγνωση: ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram, 8. υπ' αρ. …674 Β30 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Σ. Γ., διάγνωση: ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram, 9. υπ' αρ. ...936 Α33 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Σ. Μ., διάγνωση: ψύχωση, φάρμακο: zanipram, 10. υπ' αρ. ...302 Ζ05 συνταγή:

ονοματεπώνυμο ασθενούς: Β. Ε., διάγνωση: ψύχωση, φάρμακο: ζαηϊρΛπι, 11, υπ' αρ. ...528 Ζ28 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Λ. Α., διάγνωση: ψύχωση, κατάθλιψη, φάρμακο: zanipram, 12. υπ' αρ. ...962 Α32 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Κ. Χ., διάγνωση: ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram, 13. υπ' αρ. ...320 Ζ03 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς:

Γ. Μ., διάγνωση: ψύχωση, φάρμακο: zanipram, ΙΑ υπ' αρ. ...239 Ζ45 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Γ. Β., διάγνωση: καρκίνος παχέος εντέρου, φάρμακο: laromin,solutamin,simvacor, 15. υπ' αρ. ...239 Ζ44 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Γ. Β., διάγνωση: καρκίνος παχέος εντέρου, φάρμακο: zanipram.ezipol.flucodrug, 16. υπ' αρ. ...843 ΑΙ8 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς:

Ρ. Δ., διάγνωση: ΜΕ (μετεγχειρητικές) επιπλοκές, φάρμακο: laromin, ezipol.zanipram 17. υπ' αρ. ...843 ΑΙ 8 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Ρ. Δ., διάγνωση: ΜΕ (μετεγχειρητικές) επιπλοκές, φάρμακο: solutamin, simvacor.flucodrug, 18. υπ' αρ. …684 Β50 συνταγή: ονοματεπώνυμο ασθενούς: Χ. Α., διάγνωση: ΟΦΣ (καταθλιπτικό επεισόδιο), φάρμακο: zanipram Τα ως άνω περιστατικά μπορούσαν να έχουν έννομες συνέπειες, καθόσον με τον τρόπο αυτό ο κατηγορούμενος βεβαίωσε επί των ανωτέρω δημοσίων εγγράφων ψευδώς οτι οι ανωτέρω ασφαλισμένοι είχαν εξεταστεί από τον ίδιο, έπασχαν από τα αναγραφόμενα νοσήματα και έχρηζαν "χορήγησης των αναγραφομένων φαρμακευτικών σκευασμάτων προκειμένου να πειστούν οι αρμόδιοι υπάλληλοι του ασφαλιστικού τους φορέα, ήτοι ο Ο.ΓΑ, να καταβάλουν την αξία των φαρμάκων αυτών στον εκτελούντα τις συνταγές αυτές δεύτερο κατηγορούμενο φαρμακοποιό δεδομένης της μηδενικής συμμετοχής των ασφαλισμένων, ενώ δεν έχρηζαν χορήγησης των φαρμάκων αυτών, καθώς ο ίδιος ο κατηγορούμενος απόκοπτε και παρακρατούσε τα ασυμπλήρωτα λευκά στελέχη των συνταγολογίων των ανωτέρω ασφαλισμένων στον Ο.Γ.Α.

και τα συμπλήρωνε κατά τα προαναφερθέντα.

Β. Ο δεύτερος κατηγορούμενος (Α. Π.) με περισσότερες από μια πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος κατήρτισε πλαστά έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος υπό την ιδιότητα του φαρμακοποιού στην Π.

αφού παρέλαβε τις κάτωθι αναφερόμενες συμπληρωμένες συνταγές ασφαλισμένων στον Ο.Γ.Α. από τον πρώτο κατηγορούμενο ιατρό, ήτοι τις υπ' αρ. ...313 Α37, ...542 Α40, ...313 Α35, ...8446 Α44, ...307 Ζ15, ...307 Ζ16, ...533 Α31, …674 Β30, ...936 Α33, ...302 Ζ05, ...528 Ζ28, ...962 Α32, ...320 Ζ03, ...239 Ζ45, ...289 Ζ44, ...843 Α18, ...843 Α17, …684 Β50, ως αναφέρεται στην υπό στοιχείο Α πράξη, και συμπλήρωσε τα πεδία "εκδίδεται από", "οδός", "Τ.Κ." έθεσε επ' αυτών κατ' απομίμηση τις υπογραφές των αναγραφομένων ασθενών, ήτοι του Π.

Ι., της Π. Μ., της Α. Π., της Π. Α., της Α. Π., του Τ. Ν., του Σ. Γ., της Σ. Μ., του Β. Ε., του Λ. Α., της Κ. Χ., της Γ. Μ., της Γ. Β., του Ρ. Δ. και της Χ. Α., αντιστοίχως, στη θέση "ο παραλήπτης", όπου προορίζεται να υπογράφει ο παραλαβών το φαρμακευτικό σκεύασμα ασθενής ασφαλισμένος, παρά τη βούληση και άνευ της συναίνεσης αυτών, ώστε να διαλαμβάνεται ότι δήθεν οι ανωτέρω ασφαλισμένοι παρέλαβαν τα αναγραφόμενα επί των συνταγών φάρμακα.

Ο κατηγορούμενος προέβη στην τέλεση της πράξης αυτής με μοναδικό σκοπό να παραπλανήσει τους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α. ως προς την εγκυρότητα των εν λόγω συνταγών προκειμένου να πειστούν να καταβάλουν την αξία των φαρμάκων αυτών στον εκτελούντα τις συνταγές αυτές κατηγορούμενο, δεδομένης της μηδενικής συμμετοχής των ασφαλισμένων, αν και στην πραγματικότητα οι ανωτέρω ασφαλισμένοι δεν έχρηζαν της χορήγησης των φαρμάκων αυτών.

Ενόψει όλων των ανωτέρω αποδειχθέντων, πρέπει οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι των προαναφερόμενων πράξεων. Στη συνέχεια, το παραπάνω Δικαστήριο της ουσίας, εκτός άλλων διατάξεων, που δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας κατ' αναίρεση δίκης, κήρυξε τον δεύτερο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο της αξιόποινης πράξεως της πλαστογραφίας κατ' εξακολούθηση, για την οποία, αφού αναγνώρισε τη συνδρομή στο πρόσωπό του του ελαφρυντικού της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς (άρθρ. 84 παρ. 2 περ.

ε' Π.Κ.), του επέβαλε φυλάκιση οκτώ (8) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία. Με τις ανωτέρω παραδοχές, οι οποίες διαλαμβάνονται στο προπαρατεθέν σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, η εν λόγω απόφαση περιέχει την επιβαλλόμενη, κατά τα άνω, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά και κατά τρόπο επιτρέποντα τον αναιρετικό έλεγχο, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του παραπάνω εγκλήματος, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, με παράθεση όλων των στοιχείων, που απαρτίζουν τη νομοτυπική μορφή του εγκλήματος τούτου, οι αποδείξεις, που τα θεμελιώνουν, τις οποίες προκύπτει ότι το Δικαστήριο της ουσίας αξιολόγησε στο σύνολό τους χωρίς επιλεκτική εκτίμηση των αποδεικτικών μέσων και χωρίς ανάγκη ειδικής μνείας του τί προέκυψε από το καθένα από αυτά ή προσδιορισμού της αποδεικτικής βαρύτητας εκάστου, καθώς και οι συλλογισμοί, με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην προαναφερθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 σε συνδυασμό με το άρθρ. 98 Π.Κ.

Ειδικότερα, διαλαμβάνεται ο τρόπος τελέσεως της παραπάνω πράξεως κατά χρόνο, τόπο και λοιπές περιστάσεις, αιτιολογείται δε επαρκώς, εκτός των λοιπών στοιχείων του εγκλήματος, τόσο η δυνατότητα παραπλανήσεως του Ο.Γ.Α. από την, εκ μέρους του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, φαρμακοποιού, κατ' απομίμηση θέση των υπογραφών των αναφερόμενων ασφαλισμένων στον άνω Οργανισμό, παρά τη βούληση και χωρίς τη συναίνεσή τους, στη θέση του "παραλήπτη" των μνημονευόμενων ιατρικών συνταγών, από την οποία συναγόταν η παραλαβή των αναγραφόμενων σε αυτές φαρμάκων από εκείνους (ασφαλισμένους), γεγονός πρόσφορο, αντικειμενικά και σύμφωνα με τις παραδοχές του Δικαστηρίου της ουσίας, να παράγει έννομες συνέπειες, πείθοντας τους αρμόδιους υπαλλήλους να καταβάλουν την αξία των αντίστοιχων φαρμάκων στον εκτελούντα τις συνταγές αυτές κατηγορούμενο, όσο και ο σκοπός του ιδίου (υπερχειλής δόλος) να παραπλανήσει τους εν λόγω υπαλλήλους ως προς την εγκυρότητα των πιο πάνω συνταγών, προκειμένου να πεισθούν οι τελευταίοι να προβούν στην ανωτέρω ενέργεια, ενώ, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην προηγηθείσα νομική σκέψη, είναι αδιάφορο το αν επιτεύχθηκε ή όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση η επιδιωκόμενη παραπλάνηση, καθώς και το ότι δεν εισπράχθηκε τίμημα από τον αναιρεσείοντα, αφού η επέλευση βλάβης στην περιουσία άλλου δεν αποτελεί στοιχείο του (τυπικού) εγκλήματος της πλαστογραφίας και τα περιστατικά αυτά δεν χρήζουν αιτιολογίας για τη στοιχειοθέτησή του.

Ενόψει τούτων, οι χωρίς αριθμό, υποστηρίζοντες τα αντίθετα, λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ., είναι αβάσιμοι. Οι λοιποί διάσπαρτοι στο δικόγραφο της άνω αιτήσεως ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος, περί του ότι από τα στοιχεία της υποθέσεως δεν προκύπτει η εκ μέρους του τέλεση της παραπάνω πράξεως της πλαστογραφίας, καθώς και οι συναφείς αιτιάσεις περί την εκτίμηση των αποδείξεων, συνιστώσες αμφισβήτηση των εις βάρος αυτού ουσιαστικών παραδοχών της προσβαλλόμενης καταδικαστικής αποφάσεως και της ορθότητας του αποδεικτικού πορίσματός της, απαραδέκτως προβάλλονται, αφού, με την επίφαση του ανωτέρω αναιρετικού λόγου, πλήττουν την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας.

Κατά το άρθρο 211Α Κ.Ποιν.Δ., που προστέθηκε με το άρθρ. 2 παρ. 8 Ν. 2408/1996, "μόνη η μαρτυρική κατάθεση ή απολογία προσώπου συγκατηγορουμένου για την ίδια πράξη δεν είναι αρκετή για την καταδίκη του κατηγορουμένου". Από τη διάταξη αυτή, η παραβίαση της οποίας επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, κατά το άρθρο 171 παρ. 1 περ.

δ' Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι εισάγεται απαγόρευση της αποδεικτικής αξιοποιήσεως, για την καταδίκη του κατηγορουμένου, της μαρτυρικής καταθέσεως ή της απολογίας συγκατηγορουμένου του, καθώς και των μαρτυρικών καταθέσεων άλλων προσώπων, τα οποία ως μοναδική πηγή της πληροφορήσεώς τους έχουν τον συγκατηγορούμενο.

Δεν παραβιάζεται, όμως, η ανωτέρω διάταξη και δεν ιδρύεται ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' Κ.Ποιν.Δ., λόγος αναιρέσεως (για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο), όταν το δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσεώς του για την ενοχή του κατηγορουμένου, δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη μαρτυρική κατάθεση ή στην απολογία συγκατηγορουμένου του, αλλά συνδυαστικά, τόσο στη μαρτυρική κατάθεση ή στην απολογία του συγκατηγορουμένου, όσο και σε καταθέσεις άλλων μαρτύρων και στα αναγνωσθέντα έγγραφα.- Εν προκειμένω, κατ' εκτίμηση του σχετικού επίσης χωρίς αριθμό, λόγου του αναιρετηρίου, προβάλλεται η αιτίαση της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας στο ακροατήριο, διότι το Δικαστήριο της ουσίας, κατά παραβίαση του άρθρου 211Α Κ.Ποιν.Δ., στήριξε την καταδικαστική εις βάρος του αναιρεσείοντος κρίση του αποκλειστικά και μόνο στο περιεχόμενο της απολογίας του συγκατηγορουμένου του για ψευδή βεβαίωση ιατρού Ε.

Γ., καθώς και στα όσα κατέθεσε η επ' ακροατηρίου εξετασθείσα μάρτυρας Ό. Γ., έχοντας ως μοναδική πηγή πληροφορήσεώς της τον ανωτέρω συγκατηγορούμενο (Ε. Γ.), συγγενή της. Πλην όμως, από τα πρακτικά, το οικείο σημείο του σκεπτικού (βλ. σελ. 13, 14 πρακτικών) και τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει, ότι το Δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στην καταδικαστική του κρίση μετά από συνεκτίμηση και άλλων αποδεικτικών μέσων, που αξιολόγησε συνδυαστικά, όπως τις ένορκες καταθέσεις άλλων, πλην της Ό.

Γ., μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, τα αναγνωσθέντα έγγραφα (13 τον αριθμό, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης) και την απολογία του ίδιου του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου. Ως εκ τούτου, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν παραβιάστηκε η διάταξη του άρθρου 211Α Κ.Ποιν.Δ. και έτσι δεν δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, συνακολούθως δε ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.

Α' Κ.Ποιν.Δ. προαναφερόμενος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθία τούτων, μη υπάρχοντος άλλου λόγου προς έρευνα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ.1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 13-4-2016 αίτηση του Π. Α. του Α., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 44/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Βορείου Αιγαίου. Και Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Οκτωβρίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Οκτωβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ