Supreme Court dismisses appeal against lower court ruling on property ownership and possession claims.

Απόφαση 1558 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) ΑΡΙΘΜΟΣ 1558/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου -Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντι-προέδρου), Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημή-τριο Μαζαράκη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Περιστερίου Αττικής (ν.π.δ.δ.), νόμιμα εκπροσωπουμένου, που εδρεύει στο ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Σιουρούνη του Μιχαήλ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. Ψ1 χας Φ, κατοίκου ... και 2. Ψ2 θυγ. Φ, κατοίκου ..., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Καραμπάγια με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-2-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 255/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 3086/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20-3-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 2-3-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η νομική αοριστία της αγωγής, στηρίζει λόγο αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), συντρέχει δε αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής στο συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέστηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από εκείνα που ο κανόνας αυτός απαιτεί για τη γένεση του οικείου δικαιώματος, κρίνοντας αντιστοίχως νόμιμη ή μη στηριζόμενη στο νόμο την αγωγή.

Αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν εκτίθενται στην αγωγή όλα τα στοιχεία που απαιτούνται κατά νόμο για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, τα πραγματικά, δηλαδή, περιστατικά που απαρτίζουν την ιστορική βάση της αγωγής και προσδιορίζουν το αντικείμενο της δίκης, δημιουργεί λόγους αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 14 του ΚΠολΔ.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ λόγος ιδρύεται, αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη και νόμιμη την αγωγή, λαμβάνοντας υπόψη αναγκαία για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα που δεν εκτίθενται σε αυτή ή εάν απέρριψε ως αόριστη η μη νόμιμη την αγωγή, παραγνωρίζοντας εκτιθέμενα για τη θεμελίωσή της και την περιγραφή του αντικειμένου της δίκης γεγονότα, που με επάρκεια εκτίθενται σε αυτήν, ενώ ο από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, αν το δικαστήριο, παρά την μη επαρκή έκθεση σε αυτήν των στοιχείων που είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, την έκρινε ορισμένη, θεωρώντας ότι αυτά εκτίθενται με επάρκεια ή αν παρά την επαρκή έκθεση των στοιχείων αυτών την απέρριψε ως αόριστη.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από το άρθρο 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, για να είναι ορισμένη η αγωγή, πρέπει να περιέχει, εκτός των άλλων αναγκαίων στοιχείων, και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, ώστε να μη δημιουργείται αμφιβολία για την ταυτότητά του. Προκειμένου για αγωγή αναγνωριστική ή διεκδικητική της κυριότητας ακινήτου, απαιτείται, για να είναι ακριβής η περιγραφή του ακινήτου, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά του, να προσδιορίζονται η θέση, τα όρια και ο προσανατολισμός των πλευρών του, κατά τρόπο ώστε να μπορεί αυτό να εντοπίζεται επακριβώς και να διαχωρίζεται από τα γειτονικά εδάφη, έστω και αν δεν αναφέρεται το μήκος των πλευρών του σε μέτρα ή το εμβαδόν του.

Εάν το ακίνητο αναφέρεται ότι αποτελεί τμήμα μεγαλύτερης έκτασης, θα πρέπει να προσδιορίζονται επακριβώς τα όρια που το διαχωρίζουν από τη μεγαλύτερη έκταση, ώστε να προκύπτει ποιο συγκεκριμένο τμήμα της μεγαλύτερης έκτασης καταλαμβάνει αυτό. Η περιγραφή του ακινήτου δεν μπορεί να συμπληρώνεται με την παραπομπή σε άλλο έγγραφο, όπως σχεδιάγραμμα στο οποίο αποτυπώνεται το ακίνητο, εκτός αν το έγγραφο έχει ενσωματωθεί στην αγωγή, κατά τρόπο ώστε να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της αναγνωριστικής της κυριότητας αγωγής, τα δύο επίδικα ακίνητα των αναιρεσιβλήτων περιγράφονται ως δυο οικόπεδα άρτια και οικοδομήσιμα κείμενα στη θέση ... κατά τους τίτλους κτήσεως και σήμερα στη θέση ...εντός του ρυμοτομικού σχεδίου του άνω Δήμου και στα υπ' αριθμ.

ΟΤ 1533Α επί των οδών ... και εντός του ΟΤ 1592 επί των οδών .... Το πρώτο εξ αυτών έχει επιφάνεια 1198,11 μ.τ., φαίνεται στο από Οκτωβρίου 2001 τοπογραφικό διάγραμμα της τεχνικής υπηρεσίας του αντιδίκου Δήμου υπό τα κεφάλαια αλφαβητικά γράμματα ΑΒΓΔΑ και συνορεύει κατά το παραπάνω διάγραμμα Ανατολικώς επί προσώπου ΑΒ του διαγράμματος μ. 36,50 με την οδό ...

επί προσώπου ΓΔ του διαγράμματος μ. 36.10 με την οδό ... και επί πλευράς ΖΕ μ. 2,50 με ιδιοκτησία αγνώστου πρώην ιδιοκτησία της δικαιοπαρόχου μαςΒ, Νοτίως επί πλευράς ΒΓ του διαγράμματος μ. 33,40 με ιδιοκτησία αγνώστων, πρώην ιδιοκτησία της δικαιοπαρόχου της Β και με ιδιοκτησία πρώην δική τους και νυν ..., και Βορείως επί πλευράς ΔΕ του διαγράμματος μ. 17,30 με ιδιοκτησίες αγνώστων και πρώην της δικαιοπαρόχου της Β και επί πλευράς ΖΑ διαγράμματος μ. 16,80 με ιδιοκτησίες αγνώστων πρώην της δικαιοπαρόχου της Β.

Το άλλο οικόπεδο εμφαίνεται στο από Οκτωβρίου 2001 τοπογραφικό διάγραμμα της τεχνικής υπηρεσίας του αντιδίκου Δήμου με τα κεφαλαία αλφαβητικά γράμματα ΙΚΛΜΝΗΘΙ έχει επιφάνεια κατ' αυτό 1621,48 μ.τ. και συνορεύει κατά το διάγραμμα τούτο Δυτικώς με την οδό ... επί προσώπου ΜΝ μ. 79,50, Ανατολικώς επί πλευράς του διαγράμματος ΗΘ μ. 66,80 με ιδιοκτησίες αγνώστων και πρώην της δικαιοπαρόχου μας Β και επί προσώπου ΙΚ διαγράμματος μ. 20,50 με την οδό ...

επί πλευράς ΝΗ διαγράμματος με ιδιοκτησία αγνώστων πρώην της δικαιοπαρόχου τους και με δική τους ιδιοκτησία, Νοτιοανατολικώς με την προβλεπόμενη από το ρυμοτομικό σχέδιο απότμηση και την συμβολή των οδών .... Η ως άνω περιγραφή στην ένδικη αγωγή των επιδίκων ακινήτων είναι ορισμένη, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητας τους, αφού αναφέρονται με σαφήνεια η θέση τα όρια με τα οποία συνορεύουν τα επίδικα ακίνητα και ως προς τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και αφού τα ακίνητα αυτά έχουν καταστεί ήδη αυτοτελή με την ένταξή τους στο σχέδιο πόλεως ως άρτια και οικοδομήσιμα οικόπεδα δεν είναι αναγκαίο να προσδιορίζονται τα όρια που τα διαχωρίζουν από τη μεγαλύτερη έκταση, της οποίας αποτελούσαν τμήματα.

Το Εφετείο, που, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε την περιγραφή των επιδίκων ακινήτων πλήρη, απορρίπτοντας το σχετικό λόγο έφεσης του αναιρεσείοντος για αοριστία της αγωγής, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια που προβλέπεται από το άρθρο 559 αριθ. 14, δηλαδή παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο και, επομένως, ο σχετικός πρώτος λόγος της αίτησης είναι απορ-ριπτέος ως αβάσιμος.

Σύμφωνα με το άρθρο 1045 ΑΚ, για τη κτήση της κυριότητας με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με δυνατότητα αυτού που χρησιδεσπόζει να συνυπολογίσει το χρόνο της δικής του νομής και την όμοια νομή του δικαιοπαρόχου του (άρθρο 1051 ΑΚ), εφόσον είχε γίνει με νόμιμο τρόπο καθολικός ή ειδικός διάδοχος αυτού.

Εξάλλου, κατά τις διατάξεις των άρθρων 1041, 1042 και 1044 ΑΚ, για να αποκτήσει κάποιος κυριότητα σε ακίνητο με τακτική χρησικτησία, απαιτούνται φυσική εξουσίαση του πράγματος με διάνοια κυρίου (νομή), καλή πίστη, που πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο που αποκτάται η νομή, νόμιμος τίτλος, πράγμα δεκτικό χρησικτησίας και παρέλευση δεκαετίας.

Νομέας δε, κατά το άρθρο 974 του ίδιου Κώδικα, είναι όποιος απέκτησε τη φυσική εξουσία πάνω στο πράγμα, αν ασκεί την εξουσία αυτή με διάνοια κυρίου. Άσκηση της νομής επί ακινήτου αποτελούν οι εμφανείς υλικές πράξεις επ' αυτού που είναι δηλωτικές της βούλησης του νομέα να εξουσιάζει τούτο και οι οποίες ποικίλουν ανάλογα με τον κατά τη βούληση του νομέα προορισμό του πράγματος.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθώς ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται σαφώς, πλήρως και χωρίς αντιφάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Οι ενάγουσες είναι αποκλειστικές συγκυρίες και συννομείς κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου η κάθε μία εξ αυτών δύο οικοπέδων, αρτίων και οικοδομησίμων, που βρίσκονται στη θέση ... κατά τους τίτλους κτήσεως και, σήμερα, στη θέση ..., εντός του ρυμοτομικού σχεδίου του άνω Δήμου και στα υπ' αριθμ.

ΟΤ 1533 Α επί των οδών ... και εντός του ΟΤ 1592, επί των οδών .... Το πρώτο εξ αυτών έχει επιφάνεια 1198,11 τ. μέτρα, φαίνεται στο, από Οκτωβρίου 2001, τοπογραφικό διάγραμμα της Τεχνικής υπηρεσίας του ανωτέρω Δήμου υπό τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία ΑΒΓΔΑ και συνορεύει, κατά το, πιο πάνω, διάγραμμα, ανατολικά, επί προσώπου ΑΒ μ. 36,50 με την οδό ..., δυτικά, επί προσώπου μ.

ΓΔ διαγράμματος μ.36,10 με την οδό ... και επί πλευράς ΖΕ μ. 2,50 με ιδιοκτησία αγνώστου, πρώην ιδιοκτησίας της, ως ακολουθεί, δικαιοπαρόχου των Β, νότια επί πλευράς ΒΓ διαγράμματος μ. 33,40 με ιδιοκτησίες αγνώστων, πρώην ιδιοκτησίας Β και πρώην δική τους και, τώρα, ... και βόρεια επί πλευράς Δ.Ε διαγράμματος μ. 1730 με ιδιοκτησίες αγνώστων, πρώην δικαιοπαρόχου της Βκαι επί πλευράς ΖΑ διαγράμματος μ. 16,80 με ιδιοκτησίες αγνώστων και πρώην δικαιοπαρόχου της Β.

Το άλλο οικόπεδο εμφαίνεται στο, από Οκτωβρίου 2001, τοπογραφικό διάγραμμα της τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ... , με τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία ΙΚΛΜΝΗΘΙ, έχει επιφάνεια κατ' αυτό 1621,48τ.μ και συνορεύει, σύμφωνα με το διάγραμμα, δυτικά με την οδό ... επί προσώπου ΜΝ μ. 79,50, ανατολικά επί πλευράς ΗΘ μ. 66,80 με ιδιοκτησίες αγνώστων και πρώην δικαιοπαρόχου τους Β και επί προσώπου ΙΚ διαγράμματος μ. 20,50 με την οδό ..., βόρεια επί πλευράς ΝΗ διαγράμματος, με ιδιοκτησίας αγνώστων, πρώην ιδιοκτησία δικαιοπαρόχου τους και δική τους, νοτιοα-νατολικά με την, προβλεπόμενη από το ρυμοτομικό σχέδιο, απότμηση και την συμβολή των οδών ...

επί πλευράς του διαγράμματος ΚΑ μ. 9.00 και νότια, επί πλευράς ΛΜ του διαγράμματος μ. 24,20 με την οδό .... Τα, πιο πάνω, οικόπεδα, φαίνονται και στα, από μηνός Ιουνίου του έτους 1992, δύο τοπογραφικά διαγράμματα του πολιτικού μηχανικού ..., υπό τα κεφαλαία αλφαβητικά στοιχεία ΑΒΓΔΕΖΗΘΙΚΑ το πρώτο και ΑΒΓΔΕΖΗΑ το δεύτερο, εμβαδών 1354 τ.μ.

και 1680 τ. μ. αντιστοίχως, τα οποία, πρέπει να τονισθεί, ότι εξεπονήθησαν κατ' εντολή των εναγουσών, ύστερα από σχετική απόφαση του Δήμου Περιστερίου να αγοράσει τα επίδικα και τη σχετική πρόσκληση αυτού να κατατεθούν τα διαγράμματα και οι τίτλοι ιδιοκτησίας, στο Δήμο, για τον, παραπάνω σκοπό. Τα παραπάνω, οικόπεδα, (επίδικα), περιήλθαν στις ενάγουσες κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου στην κάθε μία από κληρονομία της Β θυγ.

Κ, μητρός της πρώτης και γιαγιάς της δεύτερης των εναγουσών, που πέθανε στην Αθήνα, στις 15-9-1990, δυνάμει της, από 28/2/1986 ιδιόγραφης διαθήκης της, που δημοσιεύθηκε νόμιμα, (υπ' αριθμ. 3630/9-11-1990 πρακτικό Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) και κηρύχτηκε κυρία, με την αριθμ. 1292/1990 απόφαση του ίδιου, πιο πάνω, Δικαστηρίου, την οποία αποδέχτηκαν και μετέγραψαν νόμιμα οι ενάγουσες.

Στην ανωτέρω Βτα δύο, παραπάνω, επίδικα ακίνητα, περιήλθαν σε μεγαλύτερη έκταση των 31 βασιλικών τότε στρεμμάτων, ως αγρός και δη α) κατά τα 3/4 εξ αδιαιρέτου από κληρονομιά του πατέρα της Κ , που πέθανε στην ..., στις 31-8-1930, χωρίς ν' αφήσει διαθήκη και κληρονομήθηκε από την θυγατέρα του Β, (κατά τα 3/4 εξ αδιαιρέτου) και την επιζώσα σύζυγό του ..., το γένος ...

κατά το 1/4 εξ αδιαιρέτου, οι οποίες αποδέχθηκαν την κληρονομιά και αναμείχθηκαν σ' αυτή και υπεισήλθαν σ' αυτή με την επαγωγή της, με πρόθεση κληρονόμων, αργότερα δε, η πιο πάνω, Β αγόρασε από την μητέρα της ..., χήρα Κ το εξ αδιαιρέτου μερίδιό της, (1/4), με το αριθμ. ... συμβόλαιο του συμβ/φου Αθηνών Βασ. Στασινοπούλου, που μεταγράφηκε νόμιμα.

Τέλος, στον πιο πάνω Κ τα, παραπάνω οικόπεδα, περιήλθαν από μεγαλύτερη έκταση 31 βασιλικών τότε στρεμμάτων, ως αγρός, με την αριθμ. ... έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού - κατακύρωσης του συμβ/φου Αθηνών Γεωργίου Ζήση, που νομίμως μεταγράφηκε στα οικεία βιβλία μεταγραφών του Δήμου Αθηναίων. Σύμφωνα με τα παραπάνω αποδειχθέντα οι ενάγουσες εγένοντο συγκυρίες και συννομείς επί των επιδίκων ακινήτων, κατά το 1/2 εξ αδιαιρέτου η κάθε μία, κατά τρόπο παράγωγο, όπως προαναφέρθηκε.

Από τα ίδια, παραπάνω, αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχτηκαν και τα παρακάτω ουσιώδη. Η ανωτέρω άμεση δικαιοπάροχος, των εναγουσών Β, από τότε που απέκτησε την ανωτέρω μείζονα έκταση και τα, ανήκοντα σ' αυτήν, επίδικα ακίνητα, ήτοι το έτος 1930 καθόσον αφορά το άνω ποσοστό των 3/4 εξ αδιαιρέτου και το έτος 1951 το άλλο ποσοστό του 1/4 εξ αδιαιρέτου, ενεργούσε επ' αυτών διάνοια κυρίας και ασκούσε επ' αυτών τις, σε πραγματική κυρία και νομέα προσιδιάζουσες, πράξεις νομής και κατοχής, ήτοι ειδικότερα, επέβλεπε τα επίδικα για να μη καταπατηθούν από τρίτους, καλλιεργούσε αυτά με σιτηρά και κριθάρι, καθώς και άλλα δημητριακά, συνέλεγε τους καρπούς τους και εν γένει εκαθάριζε αυτά, (επίδικα).

Κατά τα έτη 1950 με 1957, προέβη αυτή (άνω δικ/χος των εναγουσών), σε επιμέτρηση των επιδίκων, αργότερα δε και σε κατάτμηση αυτών σε μικρότερα οικόπεδα, με εντολή της ανοίχθηκαν το έτος 1967 ιδιωτικοί δρόμοι και, εν συνεχεία, επώλησε αυτή μερικά εξ αυτών σε τρίτους, ομόρους των επιδίκων, καθώς και προς τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (βλ.

σχετ. το από Αυγούστου 1957 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ..., σε συνδ. με αριθμ. ... συμβόλαιο της συμβ/φου Ν. Ιωναίς Μάρθας Παρασκευά - Κωνσταντοπούλου). Στο σημείο αυτό θα πρέπει να ειπωθεί, ότι πολλοί από τους χαραχθέντες από την ίδια ιδιωτικούς δρόμους παρέμειναν ως είχαν και εγκρίθηκαν με το ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου ....

Η ανωτέρω δικ/χος των εναγουσών προσέφερε την εισφορά της για την επέκταση του σχεδίου πόλεως σε χρήμα και γη, κατέβαλε προς το Δήμο του αναλογούντα τέλη για ακάλυπτους χώρους, κράσπεδα και παρόμοια, ενώ συνάμα δήλωνε ως δικά της τα επίδικα στην αρμόδια Δ.Ο.Υ Περιστερίου, καταβάλλοντας φόρο μεγάλης ακίνητης περιουσίας(ΦΜΑΠ), είχε δι' αυτή προσφύγει στα αρμόδια Διοικητικά

Δικαστήρια, προσβάλλοντας βεβαιωτικούς καταλόγους του εναγομένου Δήμου, σχετικά με επιβληθέντες φόρους ακαλύπτων, (βλ. σχετ. εκδοθείσες με αριθμ. 8507/1981, 10414/1984, 9302/1982 αποφάσεις του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, στο σκεπτικό των οποίων γίνεται μνεία περί της κυριότητος της, παρεμπιπτόντως).

Το έτος 1982 ο εξωραϊστικός Σύλλογος "...", παρανόμως κατέλαβε τα επίδικα, προκειμένου να μετατρέψει αυτά σε κοινοχρήστους χώρους, με την φύτευση δένδρων, τοποθέτηση μικρών πάγκων και τη δημιουργία χώρου μπάσκετ, οπότε η ανωτέρω δικ/χος των εναγουσών, μετ' άσκηση ασφαλιστικών μέτρων νομής, δικαιώθηκε με την αριθμ. 64/1982 απόφαση του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, η οποία αναγνώρισε την τότε αιτούσα ως προσωρινή νομέα, διατάζοντας την αποβολή του συλλόγου από τα επίδικα, που επικυρώθηκε με την αριθμ. 5664/1983 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Χαρακτηριστικό εν προκειμένω τυγχάνει και το γεγονός, ότι ο εναγόμενος Δήμος, στα πλαίσια της αύξησης κοινοχρήστων χωρών στην ευρύτερη περιοχή του, είχε απευθυνθεί στην Β, (ανωτέρω δικ/χο των εναγουσών), προκειμένου να αγοράσει τα επίδικα, ζητώντας από αυτή να του προσκομίσει τίτλους και σχεδιαγράμματα (βλ.

σχετ. με αριθμ. 11960/1988 έγγραφο, με το οποίο γνωστοποιείται σ' αυτή, η κατ' αρχήν έγκριση της Επιτροπής Σχεδίου Πόλης για την αγορά των επιδίκων). Πρόσθετα, αποδείχθηκε, ότι οι ενάγουσες προέβησαν στην, από νόμο απαιτούμενη, δήλωση φόρου κληρονομιάς, για την καταβολή του οποίου παρεχώρησαν προς το Ελληνικό Δημόσιο και δικ/μα εγγραφής υποθήκης, η οποία, μετά την εξόφληση της σχετικής απαίτησης, εξαλείφθηκε όπως ^προκύπτει από τα πιστοποιητικά βαρών του οικείου Υποθηκοφυλακείου, με αριθμούς 5065/91 και 5065/2002 αντιστοίχως, κατά τη δήλωση τους δε προς την αρμόδια Δ.Ο.Υ ... (Φ.Μ.A.Π), κατέβαλαν τις σχετικές οφειλές τους και προς τον εναγόμενο Δήμο και προς την Δ.Ο.Υ.

Η ανωτέρω δικαιοπάροχος των εναγομένων (ορθά, των εναγουσών) παρέ-μεινε στην νομή και κατοχή των επιδίκων, μέχρι του, πιο πάνω, θανάτου της, εν συνεχεία δε, μετά την μεταβίβαση των επιδίκων προς τις ενάγουσες, όπως προειπώθηκε, ο εναγόμενος Δήμος Περιστερίου, κατά την αναζήτησή του για οικόπεδα, προς επαύξηση των κοινοχρήστων χώρων του, σ' αυτές, (ενάγουσες), απευθύνθηκε προς αγοράν των επιδίκων ακινήτων, τα οποία θεώρησε μάλιστα κατάλληλα και πρόσφορα, για τον ανωτέρω σκοπό, μετ' έλεγχον των τίτλων των επιδίκων (βλ.

σε συνδυασμό με τα πιο πάνω από μηνός Οκτωβρίου 2001 τοπογραφικά διαγράμματα, σε συνδ. με την υπ' αριθμ. ... γνωμοδότηση νομικού συμβούλου του Δήμου ..., ο οποίος διαβεβαιοί "ότι υπάρχει συνέχεια των τίτλων ιδιοκτησίας, που επικαλούνται ο ενδιαφερόμενοι, για τα ακίνητα στα Ο.Τ 1533Α και 1592". Επομένως και σύμφωνα με την γνωμοδότηση του ανωτέρω νομικού συμβούλου του Δήμου, τα επίδικα εμπίπτουν στους τίτλους ιδιοκτησίας των εναγουσών, απορριπτομένων ως αβασίμων των αντιθέτων ισχυρισμών του εκκαλούντος Δήμου.

Κατά τ' ανωτέρω, οι ενάγουσες έγιναν συγκύριες και συννομείς των επιδίκων, κατά το ανωτέρω ποσοστό εξ αδιαιρέτου (1/2 η κάθε μία) και με πρωτότυπο τρόπο, (τακτική - έκτακτη χρησικτησία), ως νεμηθείσες τα επίδικα με διάνοια συγκυριών και καλή πίστη επί 10ετία από του έτους 1990 μέχρι του χρόνου άσκησης της αγωγής (27-2-2002) ασκούσες τις ίδιες ή παρεμφερείς με την ανωτέρω δικαιοπάροχό τους πράξεις νομής και κατοχής επ' αυτών, (ήτοι.

εποπτεία, καθαρισμό, συλλογή ελαίων, σύνταξη σχεδιαγραμμάτων, δηλώσεις στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. κατά τα έτη 1990, 1996, 1997, 1998), αλλιώς με διάνοια συγκυριών και επί 20ετίαν έως του αυτού άνω κρισίμου χρόνου, προσμετρώσες παραδεκτώς στον ίδιο χρόνο νομής τους, αυτόν των, απωτέρας και απωτάτης των δικαιοπαρόχων τους.

Σαφής και κατηγορηματική περί πάντων των ανωτέρω αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, είναι η κατάθεση του μάρτυρος απόδειξης ..., κατοίκου ..., ετών 64 σήμερα, συνταξιούχου, ο οποίος, ως εκ της ηλικίας του και της κατοικίας του, έχει άμεση αντίληψη αυτών, που καταθέτει και δη, τόσο καθόσον αφορά τη φύση και την πραγματική κατάσταση και τις συνθήκες των επιδίκων, όπως είναι σήμερα διαμορφωμένες, όσο και την άσκηση διακατοχικών πράξεων εκ μέρους των εναγουσών και της ανωτέρω δικαιοπαρόχου τους Β, καθώς και του απωτάτου δικαιοπαρόχου τους Κ, τις οποίες αναφέρει και χρονολογικά, καθώς και για την επιθυμία του εναγομένου Δήμου να αγοράσει, ή να ανταλλάξει τα επίδικα, με δικό του οικόπεδο καθόσον το Δ.Σ.

του δήμου έκρινε συμφέρουσα την αγορά, η οποία ναυάγησε κατόπιν". Με βάση τις πραγματικές αυτές παραδοχές το Εφετείο έκρινε, ότι οι αναιρεσίβλητες έγιναν συγκύριες των επιδίκων ακινήτων με παράγωγο και με πρωτότυπο τρόπο (τακτική και έκτακτη χρησικτησία) και, αφού απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με την οποία είχε γίνει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη η ένδικη αγωγή αναγνωριστική της κυριότητας των επιδίκων ακινήτων.

Με αυτά που δέχθηκε και, έτσι, που έκρινε το Εφετείο, δεν στέρησε την απόφαση του από τη νόμιμη βάση, αφού, για το ουσιώδες ζήτημα της απόκτησης της κυριότητας από τις αναιρεσίβλητες με τον πρωτότυπο τρόπο της χρησικτησίας (τακτική και έκτακτη), διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες ως προς την άσκηση της νομής από τις αναιρεσίβλητες και τη δικαιοπάροχό τους Β στα επίδικα ακίνητα δεχόμενο ότι όταν το έτος 1982 τα επίδικα ακίνητα, καταλήφθηκαν από τον εξωραϊστικό σύλλογο "..." η δικαιοπάροχος των εναγουσών δικαιώθηκε μετά από άσκηση αίτησης ασφαλιστικών μέτρων νομής με την 64/1982 απόφαση του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, η οποία επικυρώθηκε με την 5664/1983 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και συνέχισε να νέμεται αυτά μέχρι το θάνατό της, ενώ οι ενάγουσες αφ' ότου απέκτησαν τη νομή στα επίδικα ως κληρονόμοι της δικαιοπαρόχου των συνέχισαν να ασκούν τις ίδιες ή παρεμφερείς με την ανωτέρω δικαιοπάροχό τους πράξεις νομής, όπως εποπτεία, καθαρισμό, συλλογή καρπών σύνταξη σχεδιαγραμ-μάτων.

Ο δεύτερος, επομένως, λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 12 για εκ πλαγίου παράβαση του άρθρου 974 ΑΚ είναι απορριπτέος προεχόντως ως αβάσιμος, αλλιώς ως αλυσιτελής, αφού το Εφετείο, όπως προκύπτει από το ως άνω περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, δέχθηκε, ότι οι αναιρεσίβλητες κατέστησαν συγκύριες των επιδίκων και με παράγωγο τρόπο δηλ από κληρονομία, την αποδοχή της οποίας μετέγραψαν, η δε παραδοχή αυτή της προσβαλλόμενης απόφασης που στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της, δεν πλήττεται με λόγο αναίρεσης.

Ως αλυσιτελής, επίσης, με την ίδια πιο πάνω αιτιολογία, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, είναι απορριπτέος ο τρίτος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης ως προς τις σ' αυτόν ειδικότερα εκτιθέμενες πράξεις νομής των αναιρεσι-βλήτων στα επίδικα ακίνητα, που δέχθηκε το Εφετείο, αλλά δεν θεωρούνται κατά νόμο (άρθρο 1045 ΑΚ) υλικές πράξεις νομής.

Επειδή, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής κλπ ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο της αίτησης προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 8 περίπτ. β' ΚΠολΔ πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης και συγκεκριμένα ότι το Εφετείο δέχθηκε, ότι "οι αναιρεσίβλητες προέβαιναν σε καθαρισμό και συλλογή ελαιών στα επίδικα, ενώ τέτοιου είδους πράξεις ούτε οι ίδιες οι αναιρεσίβλητες ισχυρίστηκαν".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού, στην προκειμένη περίπτωση, δεν συνιστά πράγμα η λήψη υπόψη διευκρινιστικών της αγωγής πραγματικών περιστατικών, που βεβαιώθηκαν από τους μάρτυρες, μολονότι τα τελευταία δεν είχαν περιληφθεί στην ιστορική βάση της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Μαρτίου 2007 αίτηση του Δήμου ..., για αναίρεση της 3086/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αβαιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Νοεμβρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ