Supreme Court dismisses appeal against labor court judgment regarding unpaid wages and debt recognition.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Athens Court of Appeal's judgment on unpaid wages. The appellant argued the lower court failed to examine specific appeal grounds and lacked a legal basis for its decision, while the respondent company was absent from the hearing. The court ruled that the respondent's absence was lawful, the lower court correctly accepted the debt acknowledgment document, and the appellant's claims were barred by the statute of limitations and prior settlement.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576(2), 216(1), 559(9), 559(19), 559(10) of the Code of Civil Procedure; An appeal by a third party lacks standing; A debt acknowledgment constitutes a separate legal basis extinguishing wage claims; Procedural defects in lower court evidence orders are irrelevant in labor proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1556 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1556 /2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Μαϊου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ........, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Απέρη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Εταιρείας Περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «.........», που εδρεύει στην ..... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/6/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1050/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 9341/2001 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19/7/2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ηλίας Γιαννακάκης, ανέγνωσε την από 11/4/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι της αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη με επίκληση .......έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καρδίτσας ....... προκύπτει ότι, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως με κλήση για παράσταση κατά την πιο πάνω αναφερομένη δικάσιμο επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσίβλητη και συγκεκριμένα επιδόθηκε στο νόμιμο εκπρόσωπό της ......... Η αναιρεσίβλητη, όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά τη συζήτηση. Επομένως αυτή πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία της.
Σύμφωνα με το άρθρο 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., η αγωγή εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117 πρέπει να περιέχει α)σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β)ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ)ορισμένο αίτημα.
Ειδικότερα, όταν ασκείται αγωγή από οδηγό αυτοκινήτου για αξιώσεις, από δεδουλευμένους μισθούς και επιδόματα, με βάση τις νόμιμες αποδοχές που πηγάζουν από σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, πρέπει να αναφέρεται στο δικόγραφό της το είδος του αυτοκινήτου, στο οποίο εργάστηκε ο ενάγων (φορτηγό, λεωφορείο κλπ) και αν πρόκειται για φορτηγό αυτοκίνητο, να αναφέρεται σε ποια κατηγορία από αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 1 παρ.1 του ΒΔ της 28-1/4-2-38 «περί κανονισμού των ωρών εργασίας του προσωπικού φορτηγού αυτοκινήτου» ανήκει το πιο πάνω αυτοκίνητο, (Α΄, Β΄ ή Γ΄), για να μπορεί έτσι το δικαστήριο να κρίνει, για τις εφαρμοστέες ως προς το ύψος των νομίμων αποδοχών διατάξεις (νόμου, Σ.Σ.Ε, Δ.Α) και αν με βάση τις νόμιμες αποδοχές του, το ωράριο εργασίας του κλπ είναι νόμιμη η αγωγή ως προς τις περιεχόμενες σ' αυτή αξιώσεις.
Στην προκείμενη περίπτωση, στην κρινόμενη αγωγή ο αναιρεσείων εκθέτει ότι, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε την 1-5-1996, από αυτόν και την ομόρρυθμη εταιρία «...... ΟΕ», την οποία στη συνέχεια διαδέχθηκε η αναιρεσίβλητη, εργάστηκε με την ειδικότητα του οδηγού, μέχρι τις 22-9-1998, όταν προέβη σε επίσχεση εργασίας και ζητεί με αυτή την επιδίκαση των αναφερομένων σ' αυτή ποσών για αξιώσεις του από τη σύμβαση εργασίας (διαφορές αποδοχών , αμοιβή για υπερωριακή εργασία, επιδόματα εορτών κλπ).
Η αγωγή αυτή, στο δικόγραφο της οποίας δεν γίνεται μνεία του είδους του αυτοκινήτου στο οποίο εργάστηκε ο αναιρεσείων, ούτε και τοιαύτη (μνεία) περί συμπεφωνημένου μισθού είναι αόριστη και επομένως, η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή ως τέτοια, κατά τη νομική βάση της από τη σύμβαση εργασίας, αν και με διαφορετική αιτιολογία δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο και κατέληξε σε ορθό αποτέλεσμα και επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος του, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται ότι παρά το νόμο απορρίφθηκε ως αόριστη η αγωγή, κατά την πιο πάνω νομική της βάση, είναι αβάσιμος και απορριπτέος (άρθρο 578 Κ.Πολ.Δ.).
Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το ........ δελτίο εργατικής διαφοράς της Επιθεώρησης Εργασίας Κρωπίας, επειδή δέχθηκε ότι οι αξιώσεις του αναιρεσείοντος περιορίζονται σ' αυτές που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό και όχι και στις υπόλοιπες μετά τις 31-8-1998.Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος, γιατί το Εφετείο ανέγνωσε το παραπάνω έγγραφο ορθά και δέχθηκε ότι, όπως προκύπτει από το έγγραφο αυτό, καταρτίσθηκε σύμβαση αναγνώρισης χρέους για ένα μόνο μέρος των αξιώσεων του αναιρεσείοντος, ενώ ως προς τις υπόλοιπες αξιώσεις του, που απέρρεαν από τη σύμβαση εργασίας, δέχθηκε ότι η αγωγή ήταν αόριστη.
Τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 9 του Κ.Πολ.Δ. για αδίκαστη αίτηση μπορεί να προτείνει μόνο εκείνος, που υπέβαλε την αίτηση και όχι ο αντίδικός του, που στερείται εννόμου συμφέροντος. Επομένως, ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται ότι, το Εφετείο δεν ερεύνησε το δεύτερο και τρίτο λόγο εφέσεως της αναιρεσίβλητης, είναι απαράδεκτος, για έλλειψη εννόμου συμφέροντος και απορριπτέος.
Το Εφετείο, ως προς τη νομική βάση της αναγνώρισης χρέους, η οποία αποτελεί νέα, αυτοτελή και ανεξάρτητη από την αιτία (σύμβαση εργασίας) βάση υποχρεώσεως , δέχθηκε ότι από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα αποδείχθηκε ότι με το υπ' αρίθμ. ........ δελτίο εργατικής διαφοράς της Επιθεώρησης Εργασίας Κρωπίας η αναιρεσίβλητη ανεγνώρισε οφειλή της προς τον αναιρεσείοντα για δεδουλευμένους μισθούς από 1-5-1996 μέχρι 22-9-1998,ύψους 1700000(έναντι των οποίων είχαν καταβληθεί 650000 δραχμές), το ποσό δε αυτό έχει εξοφληθεί από την αναιρεσίβλητη με την καταβολή ποσού 2250000 δραχμών και ότι συνεπώς η αγωγή κατά την παραπάνω νομική της βάση είναι απορριπτέα.
Με όσα δέχθηκε το Εφετείο ως προς την παραπάνω νομική βάση της αγωγής και την ένσταση εξοφλήσεως της αναιρεσίβλητης, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα στην εξόφληση του ποσού της απαιτήσεως και δεν ήταν αναγκαίο να αναφέρεται στην απόφαση ο χρόνος που καταβλήθηκε το παραπάνω ποσό και να γίνεται ειδική διάκριση ως προς το αν περιλαμβάνονται στο ποσό και οι τόκοι (από την επίδοση της αγωγής, όπως δέχθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο), ενόψη του ότι δέχθηκε εξόφληση του συνόλου της απαιτήσεως του αναιρεσείοντος δια της καταβολής του άνω ποσού, μείζονος του τοιούτου του κεφαλαίου και επομένως δέχθηκε εμμέσως, πλην σαφώς και εξόφληση των τόκων.
Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το δεύτερο σκέλος του, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο προβάλλεται έλλειψη νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Τέλος, ο τρίτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., όπως το άρθρο αυτό ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το ν. 2915/2001, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο δεν διέταξε απόδειξη, για να εξακριβωθεί η αιτία της παραπάνω καταβολής και το περιεχόμενό της, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, γιατί το Εφετείο, που δίκασε κατά την εργατική διαδικασία (άρθρο 670 Κ.Πολ.Δ.), δεν ήταν υποχρεωμένο να διατάξει απόδειξη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 928/22-7-2004 αίτηση του ......... για αναίρεση της 9341/2001 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιουνίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιουλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ