1555/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1555 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1555/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Α. Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που κατοικοεδρεύουν στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θεοδώρα Καραχάλιου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Ζ. του Δ., κατοίκου ... (αρ. ...), 2. Σ. Ζ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 3. Β. Ζ. του Π., κατοίκου ... (αρ. ...), 4. Α. Ζ. του Π., κατοίκου ... (αρ. ...), 5. Π. Ζ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 6. Θ. Τ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 7. Κ. Λ. του Θ., κατοίκου ... (αρ. ...), 8. Μ. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 9. Γ. Κ. (αρ. ...α), 10. Γ. Κ. του Θ., κατοίκου ... (αρ. ...), 11.

Α. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 12. Β. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 13. Θ. Ρ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ..., …), 14. Κ. Ρ., κατοίκου ... (αρ. ..., …), 15. Ν. Ρ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ..., …), 16. Π. Ρ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ..., 56), 17. Σ. Ρ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 18. Μ. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...), 19. Α. Φ. του Σ., κατοίκου ... (αρ. ...), 20. Σ. Φ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 21.

Π. Φ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 22. Γ. Φ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 23. Ε. Π. του Λ., κατοίκου ... (αρ. ...), 24. Φ. Σ. του Σ., κατοίκου ... (αρ. ...), 25. Σ. Σ. του Φ., κατοίκου ... (αρ. ...), 26. Χ. Κ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 27. Β. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...Α), 28. Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...Β), 29. Α. χας Κ. Φ., κατοίκου ... (αρ. ...), 30. Γ. Κ. του Σ., κατοίκου ...

και ... (αρ. ...), 31. Δ. Λ. του Χ., κατοίκου ... και ... (αρ. ...), 32. Π. Κ. του Σ., κατοίκου ... (αρ. ...), 33. Δ. Σ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 34. Β. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 35. Π. Σ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 36. Η. Σ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 37. Π. Σ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 38. Σ. Κ. του Π., κατοίκου ... (αρ. ...), 39. Β. Κ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 40.

Ι. Κ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...), 41. Α. Κ. του Δ., κατοίκου ... (αρ. ...), 42. Χ. Κ. του Δ., κατοίκου ... (αρ. ...), 43. Β. Κ. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...), 44. - 45. Ι. Κ. του Γ. (αρ. ...), 46. Ν. Κ. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...), 47. - 48. Ι. Κ. του Γ. (αρ. ...), 49. Ι. Κ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...), 50. Ε. Π. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...), 51. Γ. Γ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...), 52. Ε.

Ν. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...), 53. Π. Λ. του Ι., κατοίκου ...), 54. Ι. Λ. του Π., κατοίκου ...Α), 55. Χ. Μ. (αρ. ...), 56. Π. Ν. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 57. Δ. Τ. του Β., κατοίκου ...), 58. Β. Γ. του Ι., κατοίκου ...), 59. Β. Ν. του Γ., κατοίκου ... (...), 60. Α. Ν. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 61. Κ. Ν. του Σ., κατοίκου ... και ... (αρ. ...), 62. Ι. Ν. του Γ., κατοίκου ... και ... (αρ. ...), 63.

Μ. Α. του Σ., κατοίκου ...), 64. Λ. Α. του Α., κατοίκου ...), 65. Δ. Α. του Α., κατοίκου ...), 66. Γ. Α. του Γ., κατοίκου ...), 67. Θ. Ι. του Κ., κατοίκου ...), 68. Κ. Κ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ιδ. ...), 69. Γ. Κ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ιδ. ...), 70. Φ. Σ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 71. Χ. Γ. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...), 72. Ι. χας Χ. Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 73. Ζ. - Ά. Γ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...), 74.

Β. Α. του Γ., κατοίκου ...), 75. Α. Α. του Γ., κατοίκου ...), 76. Ε. Δ. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...), 77. Μ. Α. του Ε., κατοίκου ...), 78. Δ. Α. του Σ., κατοίκου ... (αρ. ...), 79. Γ. Μ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...), 80. Π. (P.) Κ. (K.), κατοίκου ... ... (αρ. ...2, 84), 81. Δ. Κ. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...2, 84), 82. Δ. Β. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...0), 83. Ν. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...2), 84.

Σ. Σ. του Ν., κατοίκου ... (αρ. ...3), 85. Δ. Π. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...4), 86. Β. Π. του Ι., κατοίκου ... (αρ. ...5), 87. Γ. Π. του Β., κατοίκου ... (αρ. ...8), 88. Β. Π. του Θ., κατοίκου ... και ... (αρ. ...9), 89. Γ. Β. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...), 90. Κ. Β. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 91. Α. Κ. του Δ. (αρ. ...), 92. Κ. Κ. του Δ., κατοίκου ... (αρ. ...), 93. Χ. Τ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...), 94.

Σ. χας Χ. Α., το γένος Θ. Δ., κατοίκου ... (αρ. ...), 95. Κ. Κ. του Γ., κατοίκου ... και ...), 96. Θ. Κ. του Λ., κατοίκου ... (αρ. ...), 97. Χ. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...), 98. Α. Κ. του Π., κατοίκου ... (αρ. ......), 99. Α. χας Ι. Κ., κατοίκου ... (αρ. ...4), 100. Μ. Κ. (αρ. ...4), 101. Δ. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...5), 102. Γ. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...6), 103. Α. Κ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...6), 104.

Γ. Τ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...7), 105. Δ. Κ. του Δ., κατοίκου ... (αρ. ...8), 106. Β. Γ. του Γ., κατοίκου ... (αρ. ...0), 107. Α. Κ. του Σ., κατοίκου ... (αρ. ...1), 108. Γ. Π. του Α., κατοίκου ... (αρ. ...7), 109. Ο. Κ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...9), 110. Β. Χ. του Κ., κατοίκου ... (αρ. ...0), 111. Μ. Γ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...1), 112. Γ. Φ. του Χ., κατοίκου ... (αρ. ...1Α), 113. Π. Κ. (αρ. ...1Β), 114.

Γ. Κ. (αρ. ...1Β), 115. Β. Κ. (αρ. ...1Β), 116. Θ. χας Ι. Κ., το γένος Ι. Β., κατοίκου ... ... (αρ. ...1Β), 117. Χ. χας Β. Κ., το γένος Ν. Π., για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσης τη γονική μέριμνα επί των ανηλίκων τέκνων της α) Μ. - Θ. Κ. του Β. και β) Ι. Κ. του Β., κατοίκων ... (αρ. ...1Β) και 118. ..., νομίμως εκπροσωπουμένου (αρ. ...4).

Οι 7ος, 85ος, 92ος και 104η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Β. Ά., που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Α. Κ. του Δ. (91ος) απεβίωσε στις 11-7-2016 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του α) Α. Κ. του Α., β) Φ. Λ. του Κ., γ) Α. Λ. του Κ., δ) Γ. Λ. του Κ. και ε) Κ. Λ. του Γ., κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπούνται από τον ίδιο.

Οι 8η, 9η, 39ος, 40ος, 43ος, 49ος, 99η και 100ος των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παύλο Ρήγα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Ι. Κ. του Γ. (υπό στοιχ. ...), του οποίου ασκούσαν τη γονική μέριμνα οι γονείς του Γ. Κ. του Ι. και Α. Σ. του Α., ενηλικιώθηκε, συνεχίζει ατομικώς τη δίκη και εκπροσωπείται από τον ίδιο.

Οι λοιποί των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Β. Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. Λ. του Θ. (αρ. ...), 2) Δ. Π. του Γ. (αρ. ...4), 3) Α. Κ. του Δ. (αρ. ...), που δεν παραστάθηκε, 4) Κ. Κ. του Δ. (αρ. ...Α) και 5) Γ. συζ. Ν. Ν., το γένος Χ. Τ. (αρ. ιδιοκτ. 157), κατοίκων ..., εκ των οποίων οι 1ος, 2ος, 4ος και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Β. Ά., που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο Α. Κ. του Δ. (3ος) απεβίωσε στις 11-7-2016 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του α) Α. Κ. του Α., β) Φ. Λ. του Κ., γ) Α. Λ. του Κ., δ) Γ. Λ. του Κ. και ε) Κ. Λ. του Γ., κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπούνται από τον ίδιο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (πρώην ΠΕΧΩΔΕ), που κατοικοεδρεύουν στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Θεοδώρα Καραχάλιου, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-4-2012 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του Ελληνικού Δημοσίου (μετά την έκδοση της 89/2011 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και συνεκδικάστηκε με την από 21-6-2012 αίτηση δεκαοκτώ (18) προσώπων εκ των υπό στοιχ. Α των ήδη αναιρεσιβλήτων, καθώς και με τις ανταιτήσεις (διά των προτάσεων) και τις προφορικώς ασκηθείσες ενώπιον του ακροατηρίου (και διά των προτάσεων) παρεμβάσεις, ορισμένων, εκ των εκεί διαδίκων.

Εκδόθηκε η 179/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος, την αναίρεση της οποίας ζητεί το υπό στοιχ. Α αναιρεσείον με την από 9-7-2014 αίτησή του και οι υπό στοιχ. Β αναιρεσείοντες με την από 2-11-2014 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου διάβασε τις από 5-5-2016 εκθέσεις της, με τις οποίες εισηγήθηκε α) την παραδοχή των πρώτου, δευτέρου, κατά το πρώτο μέρος του, τρίτου και τετάρτου λόγων και την απόρριψη του δευτέρου λόγου, κατά το υπόλοιπο μέρος του, της από 9-7-2014 αιτήσεως και β) την παραδοχή του δευτέρου λόγου, κατά το πρώτο μέρος του, που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως της με αριθμό ... ιδιοκτησίας και την απόρριψη των λοιπών λόγων της από 2-11-2014 και με αρ. εκθ. ...2014 αιτήσεως, για αναίρεση της 179/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. Οι πληρεξούσιοι των υπό στοιχ. Α παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, ο πληρεξούσιος των υπό στοιχ. Β αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεώς του, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι κρινόμενες αντίθετες αιτήσεις: α) από 9-7-2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2014 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου και β) από 2-11-2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …2014 αίτηση των Κ. Λ. κ.λπ. με της οποίες επιδιώκεται η αναίρεση της υπ’ αριθμ. 179/2013 οριστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας πρέπει, αφού στρέφονται κατά της ίδιας αποφάσεως, να συνεκδικασθούν, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 246 του Κ.Πολ.Δικ., που έχει εφαρμογή και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων.

Επί της από 9.7.2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2014 αιτήσεως αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου:

Κατά την διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως αυτή προστέθηκε με την διάταξη του άρθρου 131 παρ. 2 του ν. 4070/2012, σε περίπτωση που ο αριθμός των αναιρεσιβλήτων υπερβαίνει τους είκοσι (20) η κλήτευσή τους στην δίκη μπορεί να διενεργηθεί κατά τις διατάξεις του δεύτερου, τρίτου και τετάρτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 19, ήτοι η αίτηση μαζί με την πράξη προσδιορισμού της δικασίμου τοιχοκολλάται δεκαπέντε τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από την δικάσιμο στο κατάστημα του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται και στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα.

Η τοιχοκόλληση πιστοποιείται με έκθεση που συντάσσεται από τον γραμματέα του δικαστηρίου ή της κοινότητας, αντιστοίχως. Η ειδοποίηση στην οποία μνημονεύονται το δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, η τοιχοκόλληση αυτής, η δικάσιμος, περίληψη του αιτήματος και περίληψη της απαλλοτριωτικής πράξεως, δημοσιεύεται σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες που εκδίδονται στην Αθήνα ή σε δύο που εκδίδονται στην Αθήνα και σε μία που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη όταν η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής βρίσκεται στα όρια του Υπουργείου Βόρειας Ελλάδας, καθώς, και σε μία εφημερίδα που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι αν κατά την συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιος επισπεύδει την συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο απολιπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολιπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος διάδικος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για την συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήση. Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στην συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. γ’ και δ’ του Κ.Πολ.Δικ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ’ άρθρο 575 εδ.

β’ του ιδίου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδριάσεως να μεταφέρει την υπόθεση στην σειρά των υποθέσεων που θα συζητηθούν κατά την δικάσιμο που ορίστηκε. Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στην δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων.

Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διατάξεως, η αναβολή της υποθέσεως και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ’ αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλητεύσεως αυτής, συνεπεία της αναβολής της υποθέσεως και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολιπόμενος ή μη νομίμως παριστάμενος, κατά την μετ’ αναβολή συζήτηση, διάδικος, είχε επισπεύσει εγκύρως την συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί στην δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση της υποθέσεως.

Διαφορετικά απαιτείται κλήτευσή του στην μετ’ αναβολή δικάσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη από 9.7.2014 αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου διώκεται η αναίρεση της υπ’ αριθμ. 179/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, της οποίας, με πράξη του Προέδρου του Δ’ Πολιτικού Τμήματος του Δικαστηρίου τούτου, είχε οριστεί αρχική δικάσιμος για την συζήτηση της υποθέσεως η 13.5.2016, από την οποία ανεβλήθη εκ του πινακίου για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (27.1.2017).

Την συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως επισπεύδει το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, κατά την διαδικασία των άρθρων 22 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως αυτή προστέθηκε με την διάταξη του άρθρου 131 παρ. 2 του ν. 4070/2012 αφού, οι αναιρεσίβλητοι υπερβαίνουν τους 20. Από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα, ήτοι: α) την από 21.1.2016 έκθεση τοιχοκολλήσεως, στην οποία βεβαιώνεται ότι τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του Αρείου Πάγου επικυρωμένο αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά των αναιρεσιβλήτων, περί αναιρέσεως της 179/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και του συνημμένου σ’ αυτήν φύλλου με τις πράξεις ορισμού τμήματος για την εκδίκασή της, ορισμού δικασίμου (13.5.2016), ορισμού εισηγητή και εγγραφής αυτής στο πινάκιο και β) την από 29.1.2016 έκθεση τοιχοκολλήσεως του ...

και τα από 29.1.2016 και 3.2.2016 αποδεικτικά τοιχοκολλήσεως της Δημοτικής Ενότητας … του ... και της Δημοτικής Ενότητας ... του ..., αντίστοιχα, όπου βεβαιώνεται ότι αντίγραφο της ένδικης αιτήσεως τοιχοκολλήθηκε και στον πίνακα δημοσιεύσεων του ..., στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα, καθώς επίσης και από τα φύλλα των ημερησίων εφημερίδων, που εκδίδονται στην Αθήνα, ήτοι "..." της 5.2.2016, "..." της 2.2.2016 και "..." της 2.2.2016, αλλά και της εφημερίδας "..." της 2.2.2016, που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα, στις οποίες (εφημερίδες) δημοσιεύεται η αίτηση αναιρέσεως και ειδοποίηση - κλήση του Ελληνικού Δημοσίου προς τους αναιρεσιβλήτους να παραστούν κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 13.5.2016 για την συζήτηση της αιτήσεως αυτής, προκύπτει ότι άπαντες οι αναιρεσίβλητοι έλαβαν νομίμως και εμπροθέσμως γνώση του περιεχομένου και της ημερομηνίας συζητήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως για την 13.5.2016, οπότε, κατά τα προεκτεθέντα, ανεβλήθη εκ του πινακίου η συζήτηση της υποθέσεως για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Συνεπώς, δεδομένου ότι η αναβολή της υποθέσεως εκ του πινακίου θεωρείται ως κλήτευση προς όλους θα πρέπει εκείνοι που δεν εμφανίστηκαν ή δεν παρέστησαν προσηκόντως να δικαστούν ερήμην, ερευνηθεί όμως η υπόθεση ως εάν είναι παρόντες. Κατά την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι εκ των αναιρεσιβλήτων με αύξοντες αριθμούς αναιρετηρίου: 1 (Ε.

Ζ.), 2 (Σ. Ζ.), 3 (Β. Ζ.), 4 (Α. Ζ.), 5 (Π. Ζ.), 6 (Θ. Τ.), 10 (Γ. Κ.), 11 (Α. Κ.), 12 (Β. Κ.), 13 (Θ. Ρ.), 14 (Κ. Ρ.), 15 (Ν. Ρ.), 16 (Π. Ρ.), 17 (Σ. Ρ.), 18 (Μ. Κ.), 19 (Α. Φ.), 20 (Σ. Φ.), 21 (Π. Φ.), 22 (Γ. Φ.), 23 (Ε. Π.), 24 (Φ. Σ.), 25 (Σ. Σ.), 26 (Χ. Κ.), 27 (Β. Κ.), 28 (Ε. Κ.), 29 (Α. χήρα Κ. Φ.), 30 (Γ. Κ.), 31 (Δ. Λ.), 32 (Π. Κ.), 33 (Δ. Σ.), 34 (Β. Κ.), 35 (Π. Σ.), 36 (Η. Σ.), 37 (Π. Σ.), 38 (Σ. Κ.), 41 (Α. Κ.), 42 (Χ. Κ.), 46 (Ν. Κ.), 50 (Ε. Π.), 51 (Γ.

Γ.), 52 (Ε. Ν.), 53 (Π. Λ.), 54 (Ι. Λ.), 55 (Χ. Μ.), 56 (Π. Ν.), 57 (Δ. Τ.), 58 (Β. Γ.), 59 (Β. Ν.), 60 (Α. Ν.), 61 (Κ. Ν.), 62 (Ι. Ν.), 63 (Μ. Α.), 64 (Λ. Α.), 65 (Δ. Α.), 66 (Γ. Α.), 67 (Θ. Ι.), 68 (Κ. Κ.), 69 (Γ. Κ.), 70 (Φ. Σ.), 71 (Χ. Γ.), 72 (Ι. χήρα Χ. Γ.), 73 (Ζ. - Ά. Γ.), 74 (Β. Α.), 75 (Α. Α.), 76 (Ε. Δ.), 77 (Μ. Α.), 78 (Δ. Α.), 79 (Γ. Μ.), 80 (Π. (P.) Κ. (K.), 81 (Δ. Κ.), 82 (Δ. Β.), 83 (Ν. Κ.), 84 (Σ. Σ.), 86 (Β. Π.), 87 (Γ. Π.), 88 (Β. Π.), 89 (Γ. Β.), 90 (Κ.

Β.), 93 (Χ. Τ.), 94 (Σ. χήρα Χ. Α.), 95 (Κ. Κ.), 96 (Θ. Κ.), 97 (Χ. Κ.), 98 (Α. Κ.), 101 (Δ. Κ.), 102 (Γ. Κ.), 103 (Α. Κ.), 105 (Δ. Κ.), 106 (Β. Γ.), 107 (Α. Κ.), 108 (Γ. Π.), 109 (Ο. Κ.), 110 (Β. Χ.), 111 (Μ. Γ.), 112 (Γ. Φ.), 113 (Π. Κ.), 114 (Γ. Κ.), 115 (Β. Κ.), 116 (Θ. χήρα Ι. Κ.), 117 (Χ. χήρα Β. Κ., για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσα την γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων της Μ. - Θ. Κ. και Ι. Κ.) και 118 (...), με αποτέλεσμα, σύμφωνα και με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας, η υπόθεση να πρέπει να ερευνηθεί και ως προς αυτούς ως εάν ήταν παρόντες, εφόσον κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα.

Με τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1 και 3 και 104 του Κ.Πολ.Δικ. ορίζεται, μεταξύ άλλων, και ότι: Στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο (94 παρ. 1). Η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση (96 παρ. 1 εδ.

α’ ). Κατά την διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου και στις περιπτώσεις του άρθρου 98 η πληρεξουσιότητα δίνεται μόνο με συμβολαιογραφική πράξη ή με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση (96 παρ. 3, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 7 παρ. 2 του ν. 3994/2011). Για την συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.

Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας...(104). Στην προκειμένη περίπτωση, από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα και ειδικότερα: 1) το από 12.7.2016 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξεως θανάτου, που έχει συνταχθεί από τον ληξίαρχο του ... Αιτωλοακαρνανίας και 2) τα υπ’ αριθμ.

πρωτ. .../13.7.2016 και ...7.10.2016 πιστοποιητικά πλησιεστέρων συγγενών των ..., αντίστοιχα, προκύπτει ότι στις 11.7.2016, δηλαδή μετά την άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, που κατατέθηκε στην γραμματεία του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας στις 10.7.2014, απεβίωσε ο 91ος αναιρεσίβλητος της (πρώτης) από 9.7.2014 αιτήσεως αναιρέσεως Α.

Κ. του Δ., κάτοικος εν ζωή Β. Χ., ο οποίος κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους: α) Α. Κ. του Α., β) Φ. Λ. του Κ., γ) Α. Λ. του Κ., δ) Γ. Λ. του Κ. και ε) Κ. Λ. του Γ.. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στην σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας όλοι οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του ως άνω αποβιώσαντος εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Β.

Ά., κατά την δήλωσή του. Πλην όμως από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, παραδεκτώς επισκοπούμενα, ουδόλως αποδεικνύεται χορήγηση πληρεξουσιότητας προς τον ανωτέρω δικηγόρο εκ μέρους των υπό στοιχ. α’ , γ’ και ε’ κληρονόμων του ως άνω αποβιώσαντος, αφού δεν προσκομίζεται σχετική συμβολαιογραφική πράξη, από την οποία να προκύπτει ότι παρείχαν στον ως άνω παραστάντα την εντολή και πληρεξουσιότητα να τους εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά την συζήτηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, εφόσον οι υπό στοιχ. β’ (Φ. Λ. του Κ.) και δ’ (Γ. Λ. του Κ.) εκ των παραπάνω αναφερομένων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς 91ου αναιρεσιβλήτου Α. Κ. του Δ. δήλωσαν στο ακροατήριο, κατά την συζήτηση της υποθέσεως, διά του νομίμως παρισταμένου εκπροσωπούντος αυτές πληρεξουσίου δικηγόρου τους Β.

Ά., στον οποίο παρείχαν την σχετική πληρεξουσιότητα, τον θάνατο του προαναφερομένου αναιρεσιβλήτου και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης, και εφόσον, περαιτέρω, δεν αμφισβητείται από το αναιρεσείον η ιδιότητα αυτών ως κληρονόμων του ως άνω θανόντος, η δίκη νομίμως και παραδεκτώς συνεχίζεται από αυτές, κατά την αναλογία του κληρονομικού τους δικαιώματος.

Οι λοιποί όμως εκ των παραπάνω αναφερομένων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του θανόντος και δη οι υπό στοιχ. α’ (Α. Κ. του Α.), γ’ (Α. Λ. του Κ.) και ε’ (Κ. Λ. του Γ.) θεωρούνται, για τον προεκτεθέντα λόγο, δικονομικώς απόντες. Επομένως, και εφόσον από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση αυτών, ούτε από τους ετέρους συγκληρονόμους τους, ούτε από τους λοιπούς αναιρεσιβλήτους, ομοδίκους του αποβιώσαντος, ούτε ακόμη και από το αναιρεσείον, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 13.5.2016, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως ανεβλήθη εκ του πινακίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, πρέπει, υφισταμένης απλής ομοδικίας μεταξύ των αναιρεσιβλήτων:

α) να χωριστεί η υπόθεση ως προς τους μη κλητευθέντες ως άνω εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικώς διαδίκου 91ου αναιρεσιβλήτου Α. Κ. του Δ. και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης από 9.7.2014 αιτήσεως αναιρέσεως ως προς αυτούς (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. β’ , όπως το εδάφιο τούτο προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013 και ισχύει από τις 23.3.2013, σύμφωνα δε με το άρθρο 98 του αυτού νόμου καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις) και β) να συζητηθεί η υπόθεση κατ’ αντιμωλίαν για τους παρισταμένους διαδίκους και ερήμην των νομίμως, κατά τα προεκτεθέντα, κλητευθέντων αναιρεσιβλήτων.

Κατά την διάταξη του άρθρου 127 του Α.Κ., όποιος έχει συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του, δηλαδή είναι ενήλικος, είναι ικανός για κάθε δικαιοπραξία, κατά δε την διάταξη του άρθρου 63 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ., όποιος είναι ικανός για οποιαδήποτε δικαιοπραξία μπορεί να παρίσταται στο δικαστήριο με το δικό του όνομα.

Στην προκειμένη περίπτωση από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι ο ανήλικος Ι. Κ. του Γ., κύριος των με αριθμούς ... ιδιοκτησιών, ο οποίος, κατά την δήλωσή του, κατά την σύνταξη του, προσκομιζομένου μετ’ επικλήσεως, υπ’ αριθμ. .../2017 πληρεξουσίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Α. Κ. - Λ., γεννήθηκε την 1.1.1996, εκπροσωπήθηκε στην δίκη στο Εφετείο από τους ασκούντες την γονική μέριμνα γονείς του Γ.

Κ. και Α. Σ..

Συνεπώς, αυτός ενηλικιώθηκε την 1.1.2014, δηλαδή πριν από την άσκηση της κρινόμενης από 9.7.2014 αιτήσεως αναιρέσεως, που, όπως έχει ήδη εκτεθεί, κατατέθηκε στην γραμματεία του Εφετείου στις 10.7.2014. Ωστόσο δεν αμφισβητείται απ’ αυτόν και συνάγεται έτσι, κατ’ εκτίμηση, απόδειξη ότι το αναιρεσείον αγνοούσε το γεγονός της ενηλικιώσεώς του κατά την άσκηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Επομένως, δεν είναι απαράδεκτη η ένδικη από 9.7.2014 αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος αυτής που απευθύνθηκε κατά των ως άνω γονέων του, υπό τους αύξοντες αριθμούς αναιρετηρίου ..., ως νομίμων αντιπροσώπων του, στο πλαίσιο και της παρούσας αναιρετικής δίκης, και παραδεκτά παρίσταται και μετέχει πλέον στην συζήτηση της υποθέσεως ως αναιρεσίβλητος ατομικά ο ίδιος ο ως άνω ενηλικιωθείς.

Από τις διατάξεις των άρθρων 68, 556 παρ. 1 και 577 του Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως γενικώς, αλλά και για κάθε λόγο αναιρέσεως, από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 του ιδίου Κώδικα, απαιτείται να υπάρχει στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος έννομο συμφέρον, τόσο κατά την άσκηση, όσο και κατά την συζήτηση της αναιρέσεως, την συνδρομή του οποίου πρέπει να επικαλείται ο αναιρεσείων στο δικόγραφο της αναιρέσεως και το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως.

Η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος κρίνεται από την προσβαλλομένη απόφαση κατά την γενική διάταξη του άρθρου 68 του Κ.Πολ.Δικ. και η έλλειψή του, που ερευνάται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης, κατ’ άρθρο 73 του ίδιου Κώδικα, συνεπάγεται την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως ως απαράδεκτης. Το έννομο συμφέρον που απαιτείται για να ασκηθεί ένα ένδικο μέσο, επομένως και η αναίρεση, προκύπτει κυρίως από την βλάβη που υπέστη ο διάδικος, ο οποίος επιδιώκει τον έλεγχο της αποφάσεως.

Βλάβη του διαδίκου υπάρχει, όταν βλάπτεται (ηττάται), δηλαδή όταν απορρίπτονται ολικά ή μερικά οι προτάσεις του ή γίνονται ολικά ή μερικά δεκτές έναντι αυτού αιτήσεις του αντιδίκου του. Η βλάβη δηλαδή του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του (ΑΠ 342/2009). Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 570 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ., οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις στον Άρειο Πάγο, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αιτήσεως αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων.

Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από την δικάσιμο, κατά δε την παράγραφο 3 του ιδίου άρθρου, μέσα στην προθεσμία της παρ. 1 (20 ημέρες πριν από τη δικάσιμο) οφείλουν όλοι οι διάδικοι να καταθέσουν στην γραμματεία του Αρείου Πάγου τα έγγραφα που χρησιμεύουν για να υποστηριχθεί ή να αποκρουσθεί η αναίρεση.

Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δικ., το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναιρέσεως και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν ελλείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει αυτεπαγγέλτως. Από τις ως άνω διατάξεις προκύπτει ότι η ένσταση απαραδέκτου της αιτήσεως αναιρέσεως, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος για αναίρεση της αποφάσεως, πρέπει, επί ποινή απαραδέκτου, να προβληθεί με τις έγγραφες προτάσεις, οι οποίες να έχουν κατατεθεί είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από την δικάσιμο, εντός δε της προθεσμίας αυτής πρέπει να κατατεθούν στην γραμματεία του Αρείου Πάγου και τα έγγραφα που χρησιμεύουν για να αποκρουσθεί η αναίρεση.

Παρά όμως το εκπρόθεσμο των προτάσεων, αν οι προτεινόμενες εκπροθέσμως ενστάσεις λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως, με βάση γεγονότα που προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του υλικού της αναιρετικής δίκης, όπως, κατά τα προεκτεθέντα, είναι η συνδρομή εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος για την άσκηση της αναιρέσεως, ο Άρειος Πάγος θα την ερευνήσει και, αν ελλείπει η ως άνω προϋπόθεση του παραδεκτού της ασκήσεώς της, απορρίπτει αυτήν (αναίρεση), αυτεπαγγέλτως, ως απαράδεκτη (ΑΠ 199/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Με την από 30.4.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτησή του, ενώπιον του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ζήτησε, εκτός άλλων, να καθοριστεί η οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως των αναφερομένων σ’ αυτήν ακινήτων των ήδη αναιρεσιβλήτων, που βρίσκονται στην περιοχή … νομού Αιτωλοακαρνανίας και απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για λόγους δημοσίας ωφέλειας και ειδικότερα για την διάνοιξη της οδού "... ...

του Δυτικού Άξονα Β-Ν της Ιονίας Οδού στο υποτμήμα από χ.θ. 10+248 έως χ.θ. 18+700", στα ακόλουθα ποσά: Για την ιδιοκτησία υπ’ ...: προς 1,23 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αρ. ...: προς 1,62 € τ.μ.

Για την ιδιοκτησία 28: προς 1,98 € Για την ιδιοκτησία υπ’ ...: προς 8,12 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 8.98 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 9,65 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ......, ...: προς 10,15 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 10,69 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 11,25 € τ.μ. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 18,90 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 19,95 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 20,31 €.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 21 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ..., ...: προς 21.38 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 22,56 € τ.μ.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 23.75 € τ.μ. Το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου της, καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως των ως άνω ακινήτων των αναιρεσιβλήτων στα ακόλουθα ποσά: "Α. ΑΚΙΝΗΤΑ: 1) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 2) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 10,69 ευρώ/τ.μ., 3) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 4) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 5) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 6) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 7) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 8) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 22,50 ευρώ/τ.μ., 9) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 10) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 23,50 ευρώ/τ.μ., 11) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 18,90 ευρώ/τ.μ., 12) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,50 ευρώ/τ.μ., 13) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,50 ευρώ/τ.μ., 14) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22,50 ευρώ/τ.μ., 15) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,50 ευρώ/τ.μ., 16) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22,50 ευρώ/τ.μ., 17) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 22 ευρώ/τ.μ., 18) το υπ’ αριθ. ...Β στο ποσό των 22 ευρώ/τ.μ., 19) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 22 ευρώ/τ.μ., 20) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22 ευρώ/τ.μ., 21) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 22) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 23) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 24) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 25) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 26) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 20,31 ευρώ/τ.μ., 27) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 20,31 ευρώ/τ.μ., 28) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 29) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 20,31 ευρώ/τ.μ., 30) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 31) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 32) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 19 ευρώ/τ.μ., 33) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22 ευρώ/τ.μ., 34) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 35) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 36) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 37) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 20 ευρώ/τ.μ., 38) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23 ευρώ/τ.μ., 39) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 40) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 41) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 42) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 43) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24,50 ευρώ/τ.μ., 44) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 45) το υπ’ αριθ. ...Β στο ποσό των 30 ευρώ/τ.μ., 46) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 20 ευρώ/τ.μ., 47) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23 ευρώ/τ.μ., 48) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 19,95 ευρώ/τ.μ., 49) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ, 50) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24,50 ευρώ/τ.μ., 51) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 52) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 53) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,50 ευρώ/τ.μ., 54) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 55) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 20 ευρώ/τ.μ., 56) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ., 57) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24,50 ευρώ/τ.μ., 58) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 59) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 60) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 61) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 62) το υπ’ αριθ.

ΚΠ 75 στο ποσό των 23 ευρώ/τ.μ., 63) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 64) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 65) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 66) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 67) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 23 ευρώ/τ.μ., 68) το υπ’ αριθ. ...0 στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ., 69) το υπ’ αριθ. ...1 στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 70) το υπ’ αριθ. ...2 στο ποσό των 24 ευρώ/τ.μ., 71) το υπ’ αριθ. ...4 στο ποσό των 25,50 ευρώ/τ.μ., 72) το υπ’ αριθ. ...5 στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 73) το υπ’ αριθ. ...7 στο ποσό των 22,56 ευρώ/τ.μ., 74) το υπ’ αριθ. ...0 στο ποσό των 9,50 ευρώ/τ.μ., 75) το υπ’ αριθ. ...2 στο ποσό των 8,98 ευρώ/τ.μ., 76) το υπ’ αριθ. ...3 στο ποσό των 8,98 ευρώ/τ.μ., 77) το υπ’ αριθ. ...4 στο ποσό των 12,50 ευρώ/τ.μ., 78) το υπ’ αριθ. ...5 στο ποσό των 9.50 ευρώ/τ.μ. 79) το υπ’ αριθ. ...8 στο ποσό των 10,69 ευρώ/τ.μ., 80) το υπ’ αριθ. ...9 στο ποσό των 8,98 ευρώ/τ.μ., 81) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 10,15 ευρώ/τ.μ., 82) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 11,50 ευρώ/τ.μ., 83) το υπ’ αριθ. ... για το οποίο πρέπει να γίνει η εξής διάκριση: α) η πρώτη ιδιοκτησία εμβαδού 5.465,83 τ.μ. (ήδη μετά τη διόρθωση ...) στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ. και β) η δεύτερη ιδιοκτησία εμβαδού 6.104 τ.μ. (ήδη μετά τη διόρθωση ...) στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 84) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 85) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 11,50 ευρώ/τ.μ., 86) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 87) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 9 ευρώ/τ.μ., 88) το υπ’ αριθ. ...0 στο ποσό των 9 ευρώ/τ.μ., 89) το υπ’ αριθ. ...1 στο ποσό των 10,15 ευρώ/τ.μ., 90) το υπ’ αριθ. ...2 στο ποσό των 10,15 ευρώ/τ.μ., 91) το υπ’ αριθ. ...4 στο ποσό των 12,50 ευρώ/τ.μ., 92) το υπ’ αριθ. ...5 στο ποσό των 10,15 ευρώ/τ.μ., 93) το υπ’ αριθ. ...6 στο ποσό των 9,65 ευρώ/τ.μ., 94) το υπ’ αριθ. ...7 στο ποσό των 13 ευρώ/τ.μ., 95) το υπ’ αριθ. ...8 στο ποσό των 8,98 ευρώ/τ.μ., 96)το υπ’ αριθ. ...0 στο ποσό των 11,50 ευρώ/τ.μ., 97) το υπ’ αριθ. ...1 στο ποσό των 10,69 ευρώ/τ.μ., 98) το υπ’ αριθ. ...7 στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 99) το υπ’ αριθ. ...9 στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 100) το υπ’ αριθ. ...0 στο ποσό των 10,15 ευρώ/τ.μ., 101) το υπ’ αριθ. ...1 στο ποσό των 11,50 ευρώ/τ.μ., 102) το υπ’ αριθ. ...1Α στο ποσό των 11,50 ευρώ/τ.μ., 103) το υπ’ αριθ. ...4 στο ποσό των 11 ευρώ/τ.μ., 104) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 23,75 ευρώ/τ.μ. και 105) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 10,69 ευρώ/τ.μ.". Επομένως, για τα ακίνητα με αριθμούς ...,…, ... ..., ......, ... και ..., το Εφετείο καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως στα ίδια ακριβώς ποσά που ζήτησε με την προαναφερόμενη αίτησή του το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, δεχόμενο αυτήν (αίτηση) στο σύνολό της ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη.

Κατ’ ακολουθίαν των προεκτεθέντων, ναι μεν η προβληθείσα από τους εκ των παρισταμένων αναιρεσιβλήτων, με αυξ. αριθμ. αναιρετηρίου ... και τον ενηλικιωθέντα ήδη Ι. Κ., ο οποίος πριν από την ενηλικίωσή του εκπροσωπείτο από τους με αυξ. αριθμούς αναιρετηρίου ..., ως επίσης και ... (γονείς) του, ένσταση περί απαραδέκτου της ασκήσεως της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, επειδή η αίτησή του να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδας έγινε δεκτή στο σύνολό της, είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, γιατί υποβλήθηκε με τις έγγραφες προτάσεις τους, ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, τις οποίες, όπως από την επ’ αυτών βεβαίωση του γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει, κατέθεσαν την 1.2.2017, δηλαδή μετά την συζήτηση της αναιρέσεως, όμως επειδή, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η συνδρομή του εννόμου συμφέροντος εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, προκύπτει δε, εν προκειμένω, η έλλειψη τούτου από την έρευνα του υλικού της προκειμένης αναιρετικής δίκης, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά το μέρος που αφορά στο περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των ως άνω ακινήτων των αναιρεσιβλήτων (ως προς τα οποία, κατά τα προεκτεθέντα, έγινε δεκτή στο σύνολό της η αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ως προς το περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως αίτημά της), να απορριφθεί αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη, ως ασκούμενη χωρίς την συνδρομή αμέσου εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, αφού η αίτησή του ως προς τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των προαναφερομένων ακινήτων έγινε εξ ολοκλήρου δεκτή με την προσβαλλομένη απόφαση.

Κατά το άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος, όπως ισχύει μετά την αναθεώρησή του, "κανένας δεν στερείται την ιδιοκτησία του, παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια που έχει αποδειχθεί με τον προσήκοντα τρόπο, όταν και όπως ο νόμος ορίζει και πάντοτε αφού προηγηθεί πλήρης αποζημίωση, που να ανταποκρίνεται στην αξία την οποία είχε το απαλλοτριούμενο κατά το χρόνο της συζήτησης στο δικαστήριο για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης.

Αν ζητηθεί απευθείας ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης, λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της σχετικής συζήτησης στο δικαστήριο. Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο της συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό".

Κατά την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου "η ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριουμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της, δεν λαμβάνεται υπόψη". Οι διατάξεις αυτές του Συντάγματος ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και στο άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ισχύει μετά το ν. 2985/2002, που εφαρμόζεται από 1-1-2002, όπου επιπλέον, χωρίς αντίθεση με τις προηγούμενες διατάξεις, ορίζεται και ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνεται υπόψη και η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου" (παρ. 1 εδάφιο τελευταίο) και "ενδεχόμενη μεταβολή της αξίας του απαλλοτριωμένου μετά τη δημοσίευση της πράξης απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας της δεν λαμβάνεται υπόψη.

Επίσης δεν υπολογίζεται ανατίμηση προερχόμενη από ενέργειες του ιδιοκτήτη στο απαλλοτριούμενο, που έγιναν μετά την οριζόμενη από το άρθρο 3 ανακοίνωση της απαλλοτρίωσης και μόνο εξαιτίας αυτής". Περαιτέρω, με το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε (μαζί με τη Σύμβαση) με το ν.δ. 57/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), ορίζεται ότι "κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δικαιούται σεβασμού της περιουσίας του.

Κανένας δεν μπορεί να στερηθεί της περιουσίας του, ειμή διά λόγους δημόσιας ωφέλειας και υπό τους προβλεπόμενους από το νόμο και τις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου όρους. Οι προαναφερόμενες διατάξεις δεν θίγουν το δικαίωμα κάθε κράτους να θέσει σε ισχύ νόμους τους οποίους ήθελε κρίνει αναγκαίους για ρύθμιση της χρήσεως αγαθών σύμφωνα με το δημόσιο συμφέρον ή για εξασφάλιση της καταβολής φόρων ή άλλων διαφορών ή προστίμων".

Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι για τον υπολογισμό της αξίας των απαλλοτριωμένων ακινήτων λαμβάνεται υπόψη η αξία αυτών κατά τον χρόνο συζητήσεως για τον οριστικό προσδιορισμό στο Εφετείο, αν η συζήτηση αυτή διεξαχθεί μετά από ένα έτος από την συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημιώσεως.

Εν όψει των ανωτέρω και σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 111, 223, 224 και 281 του Κ.Πολ.Δικ. κρίσιμος χρόνος για τον υπολογισμό της αξίας του απαλλοτριουμένου ακινήτου σε περίπτωση που έχει παρέλθει έτος από την συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό είναι ο χρόνος της συζητήσεως, που θεωρείται εκείνη, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση και άρχισε η εκδίκασή της, ανεξάρτητα από το αν αυτή είναι η αρχικώς ορισθείσα προς συζήτηση ή μεταγενέστερη που προσδιορίστηκε μετά από αναβολή ή ματαίωση (Ολ.ΑΠ 27/2007, ΑΠ 1123/2009).

Διαφορετική είναι η περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο, μετά την συζήτηση της υποθέσεως διατάσσει την διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, κατ’ άρθρο 20 παρ. 7 του ν. 2882/2001. Στην περίπτωση αυτή το αντικείμενο της αποδεικτικής διαδικασίας και της δικαστικής έρευνας παγιοποιείται κατά την συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η διατάσσουσα πραγματογνωμοσύνη απόφαση και γι’ αυτό γίνεται δεκτό ότι κρίσιμος χρόνος υπολογισμού της αξίας είναι αυτός της συζητήσεως πριν από την πραγματογνωμοσύνη και όχι μετά από αυτήν (Ολ.ΑΠ 14/2011, ΑΠ 1061/2013, ΑΠ 76/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι μετά από αίτηση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου ορίστηκε η προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως για τα απαλλοτριωθέντα με την επικαλούμενη πράξη ακίνητα με την 89/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, με κρίσιμο χρόνο την 16.6.2011 και ότι η αίτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως προσδιορίστηκε αρχικά για την δικάσιμο της 9.10.2012 και μετ’ αναβολή για την δικάσιμο της 14.5.2013.

Αμφότερες οι ορισθείσες ως άνω δικάσιμοι απέχουν πλέον του έτους από τον κρίσιμο χρόνο του προσωρινού προσδιορισμού, επομένως το Εφετείο ορθώς έκρινε ότι κρίσιμος χρόνος για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως είναι αυτός της συζητήσεως της αιτήσεως οριστικού προσδιορισμού. Όμως το Εφετείο ως τέτοιο χρόνο έκρινε τον χρόνο της αρχικά ορισθείσας δικασίμου (9.10.2012), κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε πριν ξεκινήσει η συζήτηση, και όχι τον χρόνο της μετ’ αναβολή δικασίμου (14.5.2013), κατά την οποία άρχισε και ολοκληρώθηκε η εκδίκαση της υποθέσεως.

Το αναιρεσείον, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., με την αιτίαση ότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφήρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 2882/2001 με το να θεωρήσει ως κρίσιμο χρόνο για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημιώσεως εκείνον της αρχικά ορισθείσας δικασίμου (9.10.2012) και όχι τον χρόνο της μετ’ αναβολή δικασίμου (14.5.2013).

Ο λόγος αυτός, κατά το μέρος που αφορά στα υπόλοιπα, εκτός εκείνων για τα οποία η ένδικη αίτηση απερρίφθη ως απαράδεκτη, ακίνητα, κρίνεται, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας του δευτέρου αναιρετικού λόγου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., που αφορά στο ίδιο κεφάλαιο και καλύπτεται από την αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου που έγινε δεκτός.

Κατά την διάταξη του άρθρου 70 του Κ.Πολ.Δικ. όποιος έχει έννομο συμφέρον να αναγνωρισθεί η ύπαρξη ή μη ύπαρξη κάποιας έννομης σχέσεως μπορεί να εγείρει σχετική αγωγή. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 68, 70, 216 παρ. 1, 324 επ. του Κ.Πολ.Δικ. συνάγεται ότι για την πληρότητα του δικογράφου αρνητικής αναγνωριστικής αγωγής αρκεί μόνη η υπό του ενάγοντος αντιτασσόμενη, κατά του προβαλλομένου δικαιώματος του εναγομένου, γενική άρνηση, χωρίς να υποχρεούται ο ενάγων να επικαλεσθεί (και αποδείξει) την αναλήθεια των πραγματικών περιστατικών που στηρίζουν το από τον εναγόμενο προβαλλόμενο δικαίωμα.

Ο τελευταίος (εναγόμενος) αντιθέτως έχει το βάρος επικλήσεως και αποδείξεως των πραγματικών περιστατικών που στηρίζουν το προβαλλόμενο δικαίωμά του (ΑΠ 1032/2004, ΑΠ 851/2002, πρβλ. ΑΠ 370/2014). Τέτοιο αρνητικό αναγνωριστικό αίτημα αποτελεί και το αίτημα αναγνωρίσεως ότι δεν συντρέχει περίπτωση καθορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως για το απομένον τμήμα του απαλλοτριωθέντος ακινήτου (ΑΠ 374/2009).

Επομένως, για το ορισμένο του αιτήματος αυτού δεν απαιτείται ο αιτών (υπόχρεος προς αποζημίωση) να επικαλεσθεί, ούτε να αποδείξει την μη συνδρομή των κατ’ άρθρο 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001 προϋποθέσεων προσδιορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως για το απομένον, αλλά αρκεί η απλή άρνηση των προϋποθέσεων αυτών, βαρύνεται δε ο καθ’ ου η αίτηση (εικαζόμενος δικαιούχος της αποζημιώσεως) με την επίκληση και την απόδειξη των προϋποθέσεων αυτών.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 14 του Κ.Πολ.Δικ. επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα ή απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση με την προαναφερόμενη από 30.4.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτησή του, ενώπιον του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο εξέθετε τα ακόλουθα: "Επειδή συντάχθηκε από το Σ.Ο.Ε.

η από μηνός Μαΐου 2010 συμπληρωματική έκθεση εκτιμήσεως εναπομενόντων τμημάτων ιδιοκτησίας και μείωσης της αξίας τους για τις υπ’ αρ. ... ιδιοκτησίες. Για τα ακίνητα αυτά, όπως και για κανένα άλλο ακίνητο δεν ζητείται διά της παρούσης καθορισμός ιδιαίτερης αποζημίωσης, γιατί, κατά την πάγια θέση του Ελληνικού Δημοσίου, δεν υφίσταται μείωση της αξίας αυτών, αλλά, αντιθέτως, τα ακίνητα, που αποκτούν πρόσωπο σε διανοιγόμενη ή διαπλατυνόμενη οδό, ωφελούνται πολλαπλώς από την απαλλοτρίωση.

Ειδικά για τα εναπομένοντα τμήματα των υπ’ αρ. ... ιδιοκτησιών, για τα οποία το Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου καθόρισε ιδιαίτερη αποζημίωση, ο καθορισμός αυτός είναι εσφαλμένος για τους ανωτέρω λόγους. Μάλιστα, η καθορισθείσα ιδιαίτερη αποζημίωση για τα ακίνητα αυτά υπερβαίνει κατά πολύ την εκτίμηση του Σ.Ο.Ε.

Πρέπει, συνεπώς, το Δικαστήριό Σας, που είναι αρμόδιο για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας και της τυχόν ιδιαίτερης αποζημίωσης, να μην καθορίσει αποζημίωση για τα ανωτέρω ακίνητα, γιατί τα εναπομένοντα τμήματά τους ουδεμία μείωση της αξίας τους υπέστησαν, καθόσον πρόκειται για ακίνητα, τα οποία θα εξακολουθήσουν και μετά την απαλλοτρίωση να είναι κατάλληλα για τον προ της απαλλοτριώσεως προορισμό τους.

Άλλως, σε κάθε περίπτωση, εάν ήθελε κριθεί, ότι τα ακίνητα αυτά υπέστησαν πράγματι μείωση της αξίας τους θα πρέπει η καθορισθησόμενη μείωση να μην υπερβαίνει την εκτίμηση του Σ.Ο.Ε. Επειδή και για τις υπ’ αριθμ. ..., ..., ..., ..., ..., ... ιδιοκτησίες, για τις οποίες καθορίστηκε με την υπ’ αρ. 89/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομείναντα τμήματά τους, θα πρέπει με σχετική απόφαση του Δικαστηρίου Σας να μην καθοριστεί αποζημίωση, καθώς και τα εν λόγω τμήματα ουδεμία μείωση της αξίας τους υπέστησαν, δεδομένου, ότι πρόκειται ομοίως για ακίνητα, τα οποία θα εξακολουθήσουν και μετά την απαλλοτρίωση να είναι κατάλληλα για τον προ της απαλλοτριώσεως προορισμό τους.

Άλλως και όλως επικουρικώς και μόνο για την αδόκητη περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι τα προρρηθέντα ακίνητα υπέστησαν πράγματι μείωση της αξίας τους, θα πρέπει η καθορισθησόμενη μείωση να μην υπερβαίνει το 5% της αξίας τους". Και ζήτησε να μην οριστεί ιδιαίτερη αποζημίωση για τα εναπομείναντα τμήματα των ανωτέρω ακινήτων.

Με το ως άνω περιεχόμενο το αρνητικό αναγνωριστικό αίτημα του αιτούντος και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου περί μη προσδιορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως για τα εναπομένοντα τμήματα των ανωτέρω ακινήτων, ήταν πλήρως ορισμένο (δεδομένου του εννόμου συμφέροντος του αιτούντος Ελληνικού Δημοσίου που προέκυπτε από την ιδιότητά του ως υποχρέου προς καταβολή αποζημιώσεως, σε συνδυασμό με το γεγονός του προσωρινού προσδιορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως για τα ακίνητα αυτά, αλλά και της αμφισβητήσεως εκ μέρους αυτού του προβαλλομένου από τους δικαιούχους της αποζημιώσεως δικαιώματος προσδιορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως) και, επομένως, έπρεπε να εξεταστεί κατ’ ουσίαν.

Το Εφετείο όμως απέρριψε το αίτημα αυτό ως αόριστο με τις ακόλουθες παραδοχές: "Ως προς το αναγνωριστικό αίτημά της, που αφορά τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημίωσης, η αίτηση είναι αόριστη και, συνεπώς, απορριπτέα, καθόσον, πέραν της επιγραμματικής αναφοράς του αριθμού των ακινήτων στον κτηματολογικό πίνακα δεν μνημονεύει:

α) την έκταση και τη θέση καθενός από αυτά και το είδος τους ως αγροτεμαχίων ή οικοπέδων και των λοιπών χαρακτηριστικών τους μετά την απότμηση, β) τον τρόπο καλλιέργειας αυτών των ακινήτων πριν από την απαλλοτρίωση, γ) τον τρόπο καλλιέργειάς τους στο μέλλον, δ) τους ειδικότερους λόγους, για τους οποίους είναι δυνατή η πολεοδομική αξιοποίηση των απομενόντων ακινήτων και ε) τους λόγους, για τους οποίους δεν απομειώνεται η αξία τους ούτε εμποδίζεται η κατά προορισμό χρήση τους λόγω της απαλλοτρίωσης" (βλ. 13ο φύλλο, οπισθία σελίδα, της προσβαλλομένης αποφάσεως).

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε ακυρότητα, εφόσον, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, αρκούσε για την πληρότητα του εν λόγω αιτήματος η διατυπούμενη ως άνω αμφισβήτηση (άρνηση) του προβαλλομένου από τους δικαιούχους της αποζημιώσεως δικαιώματος και δεν ήταν αναγκαία, όπως εσφαλμένως δέχθηκε η προσβαλλομένη απόφαση, η αναφορά των αναφερομένων σ’ αυτήν και ως άνω εκτιθεμένων πραγματικών περιστατικών.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο συναφής τρίτος λόγος, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατά την διάταξη του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 128 παρ. 2 ν. 4070/2012 (ΦΕΚ 82/Α/10-4-2012) και εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, απαλλοτριώσεις (άρθρο 146 παρ. 9 του εν λόγω νόμου), "εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί σημαντικά σε σχέση με την κύρια ή αποδεδειγμένως υφιστάμενη δευτερεύουσα κατά προορισμό χρήση, μπορεί να προσδιορίζεται με την απόφαση καθορισμού της αποζημίωσης και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη και η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο.

Για τον προσδιορισμό της ιδιαίτερης αποζημίωσης λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, ιδίως, η κατάσταση του ακινήτου πριν και μετά την απαλλοτρίωση, η σημαντική επιδείνωση των γεωμετρικών στοιχείων και της οικονομικής και εμπορικής εκμεταλλεύσεως αυτού, όπως επίσης ότι η ζημία του απομένοντος θα επέλθει μετά βεβαιότητας μετά την απότμηση του απαλλοτριούμενου τμήματος".

Από την διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με τις διατάξεις του άρθρου 17 παρ. 2 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, συνάγεται ότι, για να είναι πλήρης η αποζημίωση, η οποία οφείλεται ως αντάλλαγμα για την στέρηση της ιδιοκτησίας, πρέπει να περιλαμβάνει όχι μόνο την αξία του απαλλοτριούμενου τμήματος του ακινήτου, αλλά και την ζημία, την οποία υφίσταται ο ιδιοκτήτης, επειδή το τμήμα που του απομένει, μετά την απαλλοτρίωση, γίνεται άχρηστο ή μειώνεται σημαντικά η αξία του.

Στην περίπτωση αυτή, κατά την οποία το τμήμα που απομένει υφίσταται σημαντική μείωση της αξίας του ή καθίσταται άχρηστο, ο ιδιοκτήτης του δικαιούται να ζητήσει τον καθορισμό και την παροχή ιδιαίτερης αποζημιώσεως, είτε κατά την δίκη του προσωρινού καθορισμού, είτε κατ’ αυτήν του οριστικού προσδιορισμού της αποζημιώσεως, για το τμήμα που απαλλοτριώθηκε, η αποζημίωση δε αυτή καλύπτει όχι μόνον την εκ της απαλλοτριώσεως και μόνον της εκτάσεως του όλου ακινήτου ζημία, αλλά και εκείνη που επήλθε από την εκτέλεση του έργου, για το οποίο κηρύχθηκε η απαλλοτρίωση του μέρους του ακινήτου (Ολ.ΑΠ 31/2005).

Η αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως για την επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημιώσεως θεωρείται ανεπαρκής αν: α) δεν ενέχει προσδιορισμό των τμημάτων που εναπέμειναν, ήτοι αναφορά για το εμβαδόν τους και τα λοιπά προσδιοριστικά τους στοιχεία και β) δεν αναφέρει την κατά προορισμό χρήση των τμημάτων που απομένουν και περαιτέρω την μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση δυνατότητα ή μη της πραγματοποίησης της χρήσεως αυτής και με ποίες προϋποθέσεις (ΑΠ 1619/2010).

Εξάλλου, για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως, κατά την παραπάνω διάταξη, αν το ακίνητο, τμήμα του οποίου απαλλοτριώθηκε, είχε πριν από την απαλλοτρίωση, έστω και δευτερευόντως, ως προορισμό την οικοδόμηση, πρέπει, για την ευδοκίμηση του σχετικού αιτήματος, για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως λόγω μειώσεως της αξίας του τμήματος αυτού που απομένει, να αποδεικνύεται, σωρευτικά, ότι το εν λόγω ακίνητο πληρούσε, κατά τις διατάξεις που ισχύουν, τους όρους δομήσεως κατά κανόνα ή κατά παρέκκλιση και ότι το τμήμα αυτού που απομένει, μετά την απαλλοτρίωση, δεν είναι πλέον άρτιο ούτε κατά παρέκκλιση ή είναι μεν άρτιο αλλά όχι οικοδομήσιμο (ΑΠ 96/2015, ΑΠ 1290/ 2009).

Με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 2 περ. γ’ του π.δ/τος της 24-5-1985 (ΦΕΚ 270Δ/31-5-1985) ορίζεται, ότι: "‘ Άρτια και οικοδομήσιμα γήπεδα, που απομειούνται συνεπεία απαλλοτριώσεων ή διανοίξεως διεθνών, εθνικών ή επαρχιακών οδών, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, εφόσον μετά την απομείωση αυτή έχουν τα όρια αρτιότητας και τις λοιπές προϋποθέσεις των γηπέδων των προηγούμενων περιπτώσεων α και β".

Περαιτέρω, κατά τις περιπτώσεις αυτές (α, β) θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα τα γήπεδα, που δημιουργήθηκαν πριν από την 12-11-1962 και έχουν ελάχιστον εμβαδόν 750 τ.μ., ελάχιστο βάθος 15 μ. και ελάχιστο πρόσωπο 10 μ. Επίσης, θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα τα γήπεδα, που είχαν δημιουργηθεί πριν από την 12-9-1964 και έχουν ελάχιστο εμβαδόν 1.200 τ.μ., ελάχιστο πρόσωπο 20 μ.

και ελάχιστο βάθος 35 μ. Επίσης θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα όσα γήπεδα είχαν δημιουργηθεί πριν την 17-10-1978 και έχουν ελάχιστο εμβαδόν 2.000 τ.μ., ελάχιστο πρόσωπο 25 μ. και ελάχιστο βάθος 40 μ. Με βάση τις διακρίσεις αυτές: 1) Εάν το μη απαλλοτριωθέν τμήμα του αρχικού γηπέδου είναι τουλάχιστον 4.000 τ.μ. δεν υπάρχει καμμία απομείωση του απομένοντος τεμαχίου. 2) Εάν το μη απαλλοτριωθέν τμήμα είναι κάτω από 4.000 τ.μ.

πρέπει να ερευνηθεί ο χρόνος δημιουργίας του αρχικού γηπέδου, ώστε: α) εάν είχε δημιουργηθεί πριν από την 12-11-1962 θεωρείται άρτια και δομήσιμη ακόμη και έκταση 750 τ.μ., εφόσον συντρέχουν και οι πιο πάνω όροι δόμησης, β) εάν είχε δημιουργηθεί πριν από την 12-9-1964 για την αρτιότητα αρκεί και έκταση 1200 τ.μ. με τους λοιπούς ως άνω όρους δόμησης, γ) εάν είχε δημιουργηθεί πριν από την 17-10-1978 αρκεί επιφάνεια 2.000 τ.μ., με τους πιο πάνω όρους δόμησης.

Περαιτέρω με τις διατάξεις της παρ. 5 του ίδιου άρθρου ορίζονται οι αποστάσεις του κτιρίου από τα όρια του γηπέδου σε 15 μ. τουλάχιστον, κατά παρέκκλιση δε οι πλάγιες ή οπίσθιες αποστάσεις των κατά παρέκκλιση αρτίων ή οικοδομήσιμων γηπέδων της περ. Β υποπερ. αα ορίζονται σε 2,5 μ., υπό την προϋπόθεση ότι τα μήκη προσώπου ή βάθους του γηπέδου είναι μικρότερη των 20 μ.

για το πρόσωπο ή των 35 μ. για το βάθος. Τέλος με το άρθρο 2 παρ. 1β’ του Π.Δ. 209/1998 (ΦΕΚ 169 Α/98) ορίζεται ότι η ελάχιστη απόσταση των κτιρίων από τους άξονες των οδών ή τα όριά τους σε όσες περιπτώσεις προβλέπεται, τα οποία κτίρια βρίσκονται σε εκτός εγκεκριμένου σχεδίου περιοχές και εκτός ορίων οικισμών στο Βασικό Εθνικό Οδικό Δίκτυο είναι 60 μ.

από τον άξονα της οδού ή όχι λιγότερο των 40 μ. από το όριο αυτής και για κτίρια τα οποία βρίσκονται σε περιοχές μέσα στα όρια οικισμών προϋφισταμένων του 1923, χωρίς εγκεκριμένο σχέδιο πόλης ή μέσα στα όρια οικισμών, κάτω των 2.000 κατοίκων, οριοθετημένων σύμφωνα με το από 24-4-85 Π.Δ. (ΦΕΚ 181/Δ/85) όπως ισχύει στο Βασικό Εθνικό Οδικό Δίκτυο, 30 μ.

από τον άξονα της οδού και όχι λιγότερο των 20 μ. από το όριο αυτής. Κριτήριο, συνεπώς, για την αρτιότητα ή μη ενός ακινήτου που απομένει εκτός απαλλοτριώσεως και για την εξ’ αυτής κρίση περί της απομειώσεως της αξίας αυτού, αποτελεί προεχόντως ο χρόνος δημιουργίας του αρχικού γηπέδου, ο οποίος θα προσδιορίσει το άρτιο και οικοδομήσιμο του εναπομένοντος εκτός απαλλοτριώσεως τμήματος με βάση τα προεκτεθέντα κριτήρια του νόμου (ΑΠ 1619/2010, ΑΠ 1555/2005).

Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμός 19 του Κ.Πολ.Δικ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση κι έτσι ιδρύεται ο εκ της διατάξεως αυτής λόγος αναιρέσεως, και όταν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή στις αιτιολογίες της, που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του επί ζητήματος, που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης κι έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί, αν στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα που εφαρμόστηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόστηκε.

Δεν στοιχειοθετείται όμως ο ανωτέρω λόγος αν η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, εφόσον τούτο διατυπώνεται με σαφήνεια. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως του με αριθμό ...

ακινήτου, που απέμεινε μετά την επίδικη απαλλοτρίωση, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Περαιτέρω, αναφορικά με τη μείωση της αξίας του τμήματος του με Α... ακινήτου εξαιτίας της απότμισής του πρέπει να λεχθούν τα εξής: Το με Α... ακίνητο είχε αρχικό εμβαδόν 2.453,67 τ.μ. απέχει περίπου 100 μ. από τον οικισμό ... και περίπου 300 μ.

από τον οικισμό ..., έχει προσβασιμότητα, πρωτεύοντα προορισμό τη γεωργική καλλιέργεια και δευτερεύοντα την ανοικοδόμηση, καθόσον είναι κατά παρέκκλιση άρτιο και οικοδομήσιμο, ως προϋπάρχον στις 12-11-1962, λόγω προσώπου στην επαρχιακή οδό ... - .... Από αυτό απαλλοτριώνεται έκταση εμβαδού 2.374,14 τ.μ. και απομένει εδαφικό τμήμα με εμβαδό 79,53 τ.μ., το οποίο καθίσταται πλέον μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο και είναι εξαιρετικά δυσχερής η γεωργική του εκμετάλλευση λόγω του μικρού εμβαδού του.

Επομένως, είναι αδύνατη η οποιαδήποτε εκμετάλλευσή του και για το λόγο αυτό πρέπει να οριστεί ιδιαίτερη αποζημίωση για το έδαφός του σε ποσοστό 100% της αξίας του". Κρίνοντας έτσι το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες επί του ουσιώδους ζητήματος του καθορισμού ιδιαίτερης αποζημιώσεως για το εναπομένον, μετά την απότμηση του απαλλοτριωθέντος, τμήματος του ως άνω με αριθμό ...

ακινήτου. Ειδικότερα, γίνεται δεκτή αρτιότητα και οικοδομησιμότητα του ακινήτου αυτού, χωρίς όμως να αναφέρονται τα ακριβή γεωμετρικά χαρακτηριστικά που θα επέτρεπαν τον έλεγχο της οικοδομησιμότητας (πρόσωπο ελάχιστου μήκους, δυνατότητα τηρήσεως ελάχιστων αποστάσεων). Ακόμη προσδιορίστηκε ιδιαίτερη αποζημίωση στο 100% της αξίας του εναπομένοντος χωρίς όμως να αιτιολογείται επαρκώς γιατί αυτό καθίσταται παντελώς άχρηστο και συγκεκριμένα γιατί δεν μπορεί να συνενωθεί με άλλο ακίνητο ή γιατί μόνο το μικρό εμβαδόν καθιστά αδύνατη την γεωργική ή άλλη χρήση (ΑΠ 955/2012).

Επομένως, ο συναφής τέταρτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., κρίνεται βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Επί της από 2-11-2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …2014 αιτήσεως των: Κ. Λ. κ.λπ.

Όπως έχει προεκτεθεί, ο Α. Κ. του Δ. (91ος αναιρεσίβλητος της πρώτης από 9.7.2014 αιτήσεως αναιρέσεως) και, εν προκειμένω, τρίτος αναιρεσείων της ένδικης από 2.11.2014 αιτήσεως αναιρέσεως απεβίωσε στις 11.7.2016, δηλαδή μετά την άσκηση της ένδικης (από 2-11-2014) αιτήσεως αναιρέσεως, που κατατέθηκε στην γραμματεία του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας στις 3.11.2014, και κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους:

α) Α. Κ. του Α., β) Φ. Λ. του Κ., γ) Α. Λ. του Κ., δ) Γ. Λ. του Κ. και ε) Κ. Λ. του Γ.. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στην σειρά της από το οικείο πινάκιο κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας όλοι οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του ως άνω αποβιώσαντος εκπροσωπήθηκαν από τον δικηγόρο Β. Ά., κατά την δήλωσή του.

Πλην όμως από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, παραδεκτώς επισκοπούμενα, ουδόλως αποδεικνύεται χορήγηση πληρεξουσιότητας προς τον ανωτέρω δικηγόρο εκ μέρους των υπό στοιχ. α’ , γ’ και ε’ κληρονόμων του ως άνω αποβιώσαντος, αφού δεν προσκομίζεται σχετική συμβολαιογραφική πράξη, από την οποία να προκύπτει ότι παρείχαν στον ως άνω παραστάντα την εντολή και πληρεξουσιότητα να τους εκπροσωπήσει ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά την συζήτηση της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω και σύμφωνα με τις προεκτεθείσες στην αρχή της παρούσας αποφάσεως νομικές σκέψεις, εφόσον οι υπό στοιχ. β’ (Φ. Λ. του Κ.) και δ’ (Γ. Λ. του Κ.) εκ των παραπάνω αναφερομένων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικώς τρίτου αναιρεσείοντος Α. Κ. του Δ. δήλωσαν στο ακροατήριο, κατά την συζήτηση της υποθέσεως, διά του νομίμως παρισταμένου εκπροσωπούντος αυτές πληρεξουσίου δικηγόρου τους Β.

Ά., στον οποίο παρείχαν την σχετική πληρεξουσιότητα, τον θάνατο του προαναφερομένου αναιρεσείοντος και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης και εφόσον, περαιτέρω, δεν αμφισβητείται η ιδιότητα αυτών ως κληρονόμων του ως άνω θανόντος, η δίκη νομίμως και παραδεκτώς συνεχίζεται από αυτές, κατά την αναλογία του κληρονομικού τους δικαιώματος.

Οι λοιποί όμως εκ των παραπάνω αναφερομένων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του ως άνω θανόντος και δη οι υπό στοιχ. α’ (Α. Κ. του Α.), γ’ (Α. Λ. του Κ.) και ε’ (Κ. Λ. του Γ.) είναι, για τον προεκτεθέντα λόγο, δικονομικώς απόντες. Επομένως, και εφόσον από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση αυτών, ούτε από τους ετέρους συγκληρονόμους τους, ούτε από τους λοιπούς ομοδίκους του αποβιώσαντος ως άνω αναιρεσείοντος, ούτε ακόμη και από το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 9.10.2015, κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως ανεβλήθη εκ του πινακίου για την δικάσιμο της 13.5.2016, οπότε και ανεβλήθη για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, πρέπει, υφισταμένης απλής ομοδικίας μεταξύ των αναιρεσειόντων:

α) να χωριστεί η υπόθεση ως προς τους μη κλητευθέντες ως άνω εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικώς διαδίκου τρίτου αναιρεσείοντος Α. Κ. του Δ. και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της ένδικης από 2.11.2014 αιτήσεως αναιρέσεως ως προς αυτούς (άρθρο 576 παρ. 3 εδ. β’ , όπως το εδάφιο τούτο προστέθηκε με το άρθρο 62 του ν. 4139/2013 και ισχύει από τις 23.3.2013, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 98 του αυτού νόμου καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις) και β) να συζητηθεί η υπόθεση κατ’ αντιμωλίαν για τους παρισταμένους διαδίκους.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 104, 438 και 440 του Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι από την γενομένη στο προεισαγωγικό τμήμα της δικαστικής αποφάσεως μνεία περί συνεκδικάσεως συγκεκριμένων δικογράφων και περί του ότι κάποιος διάδικος κατά την εκφώνηση της υποθέσεως δεν εμφανίστηκε και στο κύριο σώμα της (αποφάσεως) διάταξη περί συνεκδικάσεως των δικογράφων και βεβαίωση ότι ο διάδικος που δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο πρέπει να δικαστεί ερήμην, υπάρχει πλήρης απόδειξη για τα γεγονότα αυτά, την αλήθεια των οποίων όφειλε το δικαστήριο να εξετάσει αυτεπαγγέλτως.

Το ανωτέρω περιεχόμενο της αποφάσεως, που αποτελεί πλήρη απόδειξη για ό,τι αφορά στην συνεκδίκαση των περισσοτέρων δικογράφων και στην εμφάνιση και την εκπροσώπηση των διαδίκων, μπορεί να ανατραπεί, κατ’ άρθρο 312 του Κ.Πολ.Δικ., με το πρακτικό της συζητήσεως ή με την προσβολή της αποφάσεως ως πλαστής (ΑΠ 328/2017, ΑΠ 254/2016, ΑΠ 1875/2013, ΑΠ 594/2010).

Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 6 του Κ.Πολ.Δικ. αναίρεση επιτρέπεται, αν παρά το νόμο και ιδίως παρά τις σχετικές με την επίδοση διατάξεις, ο διάδικος δικάστηκε ερήμην. Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Κατά την εκδίκαση της υποθέσεως, στις 14.5.2013, ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, συνεκδικάστηκαν:

α) η από 30.4.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, στρεφομένη κατά 106 ιδιοκτητών ακινήτων και β) η από 27.6.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτηση των Σ. Φ. κ.λπ. κατά του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς επίσης και οι ασκηθείσες με τις προτάσεις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις άλλων ιδιοκτητών, μη διαδίκων στην προκειμένη αναιρετική δίκη, επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλομένη (179/2013) απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου.

Με την απόφασή του αυτή, όπως εξ αυτής προκύπτει, το Εφετείο βεβαιώνει ότι κατά την ενώπιόν του εκδίκαση της από 30.4.2012 με αριθμό καταθέσεως ...2012 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, οι 6ος, 75ος, 81ος, 82ος και 94η των καθ’ ων η αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου, ήτοι οι: Κ. Λ. του Θ., Δ. Π. του Γ., Α. Κ. του Δ., Κ. Κ. του Δ. και Γ.

Τ. του Χ., αντίστοιχα, και ήδη αναιρεσείοντες (εκτός άλλων μη διαδίκων στην προκειμένη αναιρετική δίκη), δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και ότι για το λόγο αυτό πρέπει να δικαστούν ερήμην, πλην όμως η υπόθεση θα ερευνηθεί σαν να ήταν και αυτοί παρόντες. Στην κρίση αυτή κατέληξε, αφού προηγουμένως δέχθηκε ότι "η εν λόγω αίτηση επιδόθηκε στους καθ’ ων, με τοιχοκόλληση αυτής (αιτήσεως) στο κατάστημά του (Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας), στο Πρωτοδικείο Μεσολογγίου, στον Δήμο …, στην Δημοτική ..., στην Δημοτική Ενότητα ..., στην Δημοτική Ενότητα ...

και στην Δημοτική ..., στις 15-5-2012, 22-5-2012, 23-5-2012, 17-5-2012, 23-5-2012, 22-5-2012, 18-5-2012 και 31-5-2012 αντίστοιχα, στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα και επί πλέον ειδοποίηση, στην οποία μνημονεύεται το Δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, η τοιχοκόλληση αυτής, η δικάσιμος και η περίληψη του αιτήματος και της απαλλοτριωτικής πράξεως, δημοσιεύθηκε στα φύλλα .../14-6-2012, .../26-5-2012, .../19-5-2012 και .../21-5-2012 των εφημερίδων "...", "...", αντίστοιχα, κατ’ άρθρο 19 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, δοθέντος ότι οι καθ’ ων που φέρονται ως ιδιοκτήτες στον κτηματολογικό πίνακα υπερβαίνουν τους 100".

Με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης από 2.11.2014 αιτήσεως αναιρέσεως οι ως άνω αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση ότι με την παραπάνω αναφερόμενη αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου συνεκδικάστηκε και η αντίθετη από 10.5.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως …2012 αίτησή τους, οι ίδιοι δε, κατά την συνεκδίκαση των υποθέσεων αυτών, εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, υπέβαλαν προτάσεις και προέβαλαν πλήρη υπεράσπιση και ότι, συνεπώς, παρά το νόμο δικάστηκαν ερήμην.

Όπως, κατά τα προεκτεθέντα, προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, κατά την εκδίκαση της υποθέσεως, στις 14.5.2013, συνεκδικάστηκαν μόνον η από 30.4.2012 με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου και η από 27.6.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αίτηση των Σ. Φ. κ.λπ. κατά του Ελληνικού Δημοσίου, καθώς επίσης και οι ασκηθείσες με τις προτάσεις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις άλλων ιδιοκτητών, μη διαδίκων στην προκειμένη αναιρετική δίκη, όχι δε και η ως άνω επικαλούμενη από τους αναιρεσείοντες από 10.5.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 24/2012 αντίθετη αίτησή τους.

Σε κάθε περίπτωση πάντως οι παραπάνω αναφερόμενες βεβαιώσεις της προσβαλλομένης αποφάσεως περί της συνεκδικάσεως μόνον των προαναφερομένων δικογράφων και περί του ότι κατά την εκδίκαση της από 30.4.2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως ...2012 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, οι 6ος, 75ος, 81ος, 82ος και 94η των καθ’ ων η αίτηση και ήδη αναιρεσείοντες Κ.

Λ., Δ. Π., Α. Κ., Κ. Κ. και Γ. Τ., αντίστοιχα, δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και ότι για το λόγο αυτό δικάστηκαν ερήμην, οι οποίες δεν επιδέχονται πλέον αμφισβήτηση, εφόσον οι αναιρεσείοντες δεν προέβαλαν ισχυρισμό ανατροπής του περιεχομένου της προσβαλλομένης αποφάσεως με βάση τα πρακτικά της συζητήσεως ή με την προσβολή αυτής ως πλαστής, παρέχουν πλήρη απόδειξη, δεσμεύουσα τον Άρειο Πάγο.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 19 του Κ.Πολ.Δικ. αναίρεση χωρεί αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση στην συγκεκριμένη περίπτωση, της διατάξεως ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά.

Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ.ΑΠ 24/1992, Ολ.ΑΠ 1/1999, ΑΠ 9/2013).

Εξ άλλου, από τον συνδυασμό των προεκτεθεισών διατάξεων 17 παρ. 2 του Συντάγματος, όπως ισχύει μετά την αναθεώρησή του, 13 παρ. 1 εδ. α’ , β’ και γ’ του ν. 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.), 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ), που κυρώθηκε (μαζί με τη Σύμβαση) με το ν.δ. 57/1974 και έχει αυξημένη έναντι των κοινών νόμων ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) συνάγεται ότι τα δικαστήρια, κατά τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως ακινήτου, που εμπίπτει στο ισχύον σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας του, υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη και την αντικειμενική αξία αυτού, καθώς και των ομόρων και ομοειδών προς αυτό ακινήτων, κατά τον κρίσιμο χρόνο, ως ασφαλές και αντικειμενικό μέτρο κρίσεως για την εξεύρεση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου, η οποία πάντως σε καμιά περίπτωση δεν δεσμεύει την δικαστική κρίση για την πραγματική αξία του.

Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής τα διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και υποχρεωτικά για το δικαστήριο για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριωμένου, κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι, ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του ή θα λάβει υπόψη άλλα τέτοια.

Το δικαστήριο μπορεί να στηρίζει την κρίση του για την πραγματική αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου, ενόψει της χρησιμοποιούμενης στην παραπάνω διάταξη λέξεως "ιδίως", σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει κατάλληλα. Η σχετική για το πρόσφορο ή όχι του συγκριτικού στοιχείου κρίση του δικαστηρίου ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων και ως εκ τούτου δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ. (ΑΠ 418/2014, ΑΠ 600/2010, ΑΠ 1782/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη 179/2013 απόφασή του, προκειμένου να προβεί στον οριστικό καθορισμό της τιμής μονάδας αποζημιώσεως του με αριθμό ... ακινήτου, που απαλλοτριώθηκε αναγκαστικά, για λόγους δημοσίας ωφέλειας, δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Με την υπ’ αριθ. 1112064/8399/Δ0010/9-1-2007 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας - Οικονομικών και ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., νομίμως δημοσιευθείσα στο υπ’ αριθ. 16/24-1-2007 Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (τεύχος Α.Α. & Π.Ο.) [όπως αυτή συμπληρώθηκε στη συνέχεια με την υπ’ αριθ. .../14-5-2008 κ.υ.α.

νομίμως δημοσιευθείσα, με την οποία διορθώθηκαν κτηματολογικά στοιχεία της προαναφερόμενης απαλλοτριωτικής απόφασης] κηρύχθηκε για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για τη διάνοιξη της οδού "...-Κεφαλόβρυσου του Δυτικού Άξονα Β-Ν της Ιονίας οδού στο υποτμήμα από χ.θ. 10+248 έως χ.θ. 18+700" στην περιοχή της ...

του Νομού Αιτωλοακαρνανίας αναγκαστική απαλλοτρίωση έκτασης συνολικού εμβαδού 428.612,17 τ.μ., όπως αυτή απεικονίζεται με κλίμακα 1:1.000 στα κτηματολογικά διαγράμματα (με αριθμούς σχεδίου 1, 2, 3, 4, 5 και 6) και στο με ημεροχρονολογία 9-5-2006 κτηματολογικό πίνακα καθώς και στους με ημεροχρονολογίες 4-4-2007 και 25-6-2010 διορθωτικούς αυτού πίνακες της Ειδικής Υπηρεσίας Δημοσίων Έργων-Οδικοί Άξονες Παραχώρησης-ΕΥΔΕ/ΟΑΠ της Γ.Γ.Δ.Ε.

του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., που έχει συντάξει η ανάδοχος της σχετικής μελέτης κοινοπραξία "..." και έχουν θεωρηθεί στις 23-5-2006, 6-2-2008 και 4-12-2010, αντίστοιχα, από το Διευθυντή της ... του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και, επιπλέον, έχουν εγκριθεί δυνάμει των με αριθ. πρωτ.../23-5-2006, .../6-2-2008 και .../4-12-2010 αποφάσεων του Διευθυντή της ίδιας ως άνω υπηρεσίας.

Η ανωτέρω απαλλοτρίωση κηρύχθηκε υπέρ και με δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου και θα αντιμετωπιστεί με δαπάνες του προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για έργα αρμοδιότητας Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Έργων (Σ..../2006 ... του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων). Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα, των οποίων εικαζόμενοι κύριοι είναι οι καθ’ ων η αίτηση και οι κυρίως παρεμβαίνοντες, συνθέτουν μια εδαφική ζώνη μήκους 7,5 χιλιομέτρων περίπου και κυμαινόμενου πλάτους 60 έως 120 μέτρων.

Η απαλλοτριούμενη ζώνη ξεκινά από τον οικισμό ... και διασχίζει σε μήκος 2,5 χιλιομέτρων περίπου, νότια της υφιστάμενης Ε.Ο., ένα κυματοειδές ανάγλυφο που κείται στις υπώρειες μεσαίου ορεινού όγκου της περιοχής, ως επί το πλείστον με δασώδη βλάστηση και σε απόσταση από τη θάλασσα που κυμαίνεται από 2 έως 3 χιλιόμετρα, στη συνέχεια συναντά κατά βάση πεδινή περιοχή πλησίον του οικισμού ...

και διέρχεται νότια του εν λόγω οικισμού και σε απόσταση 100 μέτρων περίπου από το νότιο όριο αυτού. Μετά τον οικισμό ... συνεχίζει εντός της ομώνυμης πεδιάδας για 1,5 ακόμη χιλιόμετρο (χ.θ. 15+000) περίπου. Στο σημείο αυτό διακόπτεται λόγω μελέτης αλλαγής της χάραξης και σε μήκος 2 χιλιομέτρων περίπου (χ.θ. 17+300 παραλλαγής) όπου συνεχίζει επίσης εντός πεδινής περιοχής, βόρεια και παράλληλα περίπου της υφιστάμενης Ε.Ο., στο Τοπικό Διαμέρισμα ..., μέχρι που συναντά τον ποταμό Εύηνο.

Στην περιοχή διέλευσης της νέας οδού μετά την χ.θ. 17+300, η απόσταση από τη θάλασσα αυξάνεται σε 6-7 χιλιόμετρα. Η περιοχή των απαλλοτριούμενων απέχει από 10 έως 19 χιλιόμετρα περίπου από τη Γέφυρα ... και από 9 έως 18 χιλιόμετρα από την οικιστική περιοχή της Ιερής Πόλης Μεσολογγίου. Η εγγύς, αλλά και η ευρύτερη περιοχή είναι εκτός σχεδίου πόλης με αρτιότητα 4.000 τ.μ.

και συντελεστή δόμησης που εξαρτάται από τη χρήση σύμφωνα με το π.δ. 24/31-5-1985 σε συνδυασμό με το π.δ. 209/1998, με το οποίο καθορίζονται οι αποστάσεις των οικοδομών που πρέπει να τηρούνται από τις οδούς για την ασφάλεια της Υπεραστικής Συγκοινωνίας. Στην περιοχή διέλευσης της νέας οδού δε συναντάται καμία άλλη οριοθετημένη χρήση γης εκτός γεωργικής, με εξαίρεση το υπ’ αριθ. ...Β ακίνητο που τέμνεται από τα όρια του οικισμού ...

και μπορεί να χαρακτηριστεί και ως οικόπεδο. Οι περισσότερες ιδιοκτησίες και συγκεκριμένα από την ιδιοκτησία με αριθμό ... έως την ιδιοκτησία με αριθμό ...4, βρίσκονται εντός ζώνης επέκτασης των οικισμών ..., με αρτιότητα 2.000 τ.μ., αλλά είναι εκτός σχεδίου πόλης, εκτός από το υπ’ αριθ. ...Β που βρίσκεται (μερικά), όπως ήδη ειπώθηκε, εντός του οικισμού ....

Η δόμηση των γηπέδων εντός ορίων οικισμών προϋφιστάμενων του έτους 1923 καθορίζεται από το π.δ. 2-3-1981, όπου ανήκει και ο παραπάνω οικισμός με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που θέτουν πρόσθετους περιορισμούς στη δόμηση όπως παραλιακοί, παραδοσιακοί, ενδιαφέροντες, αναπτυσσόμενοι κ.λπ. Τα ακίνητα με αριθ.

ΚΠ από ... περίπου, έχουν μικρή κατάτμηση με μέσο όρο 15 στρέμματα, έδαφος επικλινές έως πολύ επικλινές, ημιορεινό και είναι -κυρίως- χέρσα. Η παραγωγική απόδοση των συγκεκριμένων εδαφών είναι, σημαντικά χαμηλή έως μειονεκτική. Αντίθετα τα υπ’ αριθ. ΚΠ από ... περίπου και ... (τέλος απαλλοτρίωσης) βρίσκονται εντός της πεδιάδας με έδαφος ομαλό, εύφορο και παραγωγικό.

Η ειδικότερη περιοχή εξυπηρετείται κυρίως από την υφιστάμενη Ε.Ο. ...-Ιωαννίνων και ορισμένους δημοτικούς ασφαλτοστρωμένους δρόμους διασύνδεσης οικισμών και παράκτιας περιοχής. Ακόμη παρατηρείται ένα αραιό δίκτυο αγροτοδρόμων (χωμάτινων) με συνέπεια αρκετά αγροκτήματα να μην έχουν άμεση οδική πρόσβαση ("τυφλά") αλλά να εξυπηρετούνται μέσω γειτονικών τους.

Η προσπέλαση ωστόσο των τελευταίων είναι σχετικά εύκολη γιατί οι αποστάσεις από το χωμάτινο προαναφερθέν δίκτυο είναι πολύ μικρές. Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα είναι αγροτικά. Ο αγροτικός χαρακτήρας των περιοχών διέλευσης της νέας οδού αποδεικνύεται από την ανυπαρξία οποιασδήποτε δόμησης εκτός ορίων οικισμών και την έλλειψη οποιασδήποτε οικιστικής υποδομής, όπως εντελώς παραστατικά εμφαίνεται στον ορθοφωτοχάρτη της περιοχής με κλίμακα 1:500 και το φωτογραφικό υλικό που προσκομίζει το αιτούν.

Δυνατότητα, πάντως, μελλοντικής οικιστικής ανάπτυξης σε βάθος χρόνου έχουν όλοι οι αγροί που εφάπτονται του ασφαλτοστρωμένου εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου. Οικοπεδική αξία έχουν, εξάλλου, όλες οι άρτιες και οικοδομήσιμες ιδιοκτησίες και εφόσον βέβαια έχουν ή αποκτούν πρόσωπο σε διοικητικά αναγνωρισμένο, έστω και αγροτικό, δρόμο.

Η περιοχή, ωστόσο, δεν παρουσιάζει τουριστικό ενδιαφέρον, γιατί δε διαθέτει ιδιαίτερα τοπία από άποψη φυσικού κάλλους και ή θάλασσα απέχει σε μεγάλη απόσταση από αυτή. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε μεγάλο βαθμό η περιοχή διέλευσης βρίσκεται σε στενή πεδιάδα (ευρύτερη ρεματιά) μεταξύ δυο ορεινών περιοχών με συνέπεια σε αρκετά σημεία να περιορίζεται η θέα προς τη θάλασσα.

Η εμπορικότητα της περιοχής κινείται σε χαμηλά επίπεδα (βλ. τις σχετικές αγγελίες πώλησης ακινήτων εκτυπωμένες από την ιστοσελίδα "..."), αφού η ζήτηση ακινήτων είναι περιορισμένη και τη τελευταία τριετία εξαιρετικά μειωμένη, λόγω της δημοσιονομικής κρίσης. Περαιτέρω, στις προαναφερόμενες ιδιοκτησίες-αγρούς υπάρχουν επικείμενα, τα οποία είναι γεωργικές αποθήκες, περιφράξεις, δένδρα, βόθροι, δεξαμενές, γεωτρήσεις, ξερολιθιές κ.λπ.

Οι περιφράξεις είναι από συρματόπλεγμα με ξύλινους ή/και σιδερένιους ορθοστάτες. Τα δένδρα είναι κυρίως ελιές, αλλά και αχλαδιές, αμυγδαλιές, κυπαρίσσια κ.λπ. Οι ξερολιθιές είναι συνήθους τύπου. Η πεδινή περιοχή αρδεύεται με γεωτρήσεις. Σήμερα έχουν ήδη αναπτυχθεί δίκτυα του Ο.Τ.Ε. και της Δ.Ε.Η. Από το δεύτερο δίκτυο μάλιστα τροφοδοτούνται και τα αρδευτικά αντλιοστάσια.

Όλα, εξάλλου, τα γεωτεμάχια έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης με το δίκτυο ηλεκτροδότησης. Επιπλέον, η περιοχή εξυπηρετείται συγκοινωνιακά από τις υπεραστικές λεωφορειακές γραμμές. Η κατασκευή της γέφυρας Ρίου - ..., που είναι μεγάλο έργο υποδομής, προσέδωσε προοπτική ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής όχι μόνο εμπορικής αλλά και ιδιωτικής πολεοδόμησης, η οποία όμως ανακόπηκε από τη δημοσιονομική κρίση, η οποία καθήλωσε τις τιμές των ακινήτων στα επίπεδα του 2008 και σε ορισμένες περιπτώσεις (οι οποίες δεν αφορούν την ένδικη περιοχή, η οποία είναι αναπτυσσόμενη) είχε σαν συνέπεια την πτώση αυτών.

Έτσι λόγω της δημοσιονομικής κρίσης η εμπορικότητα της περιοχής κινείται σε χαμηλά επίπεδα, αφού η μεγαλύτερη εμπορική μονάδα είναι εκείνη με τον διακριτικό τίτλο "...". Η μάρτυρας του αιτούντος, Χ. Π., αναφέρθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, στην από Δεκεμβρίου 2007 έκθεση εκτιμήσεως του ΣΟΕ, με την οποία καθορίστηκαν οι τιμές των αγροτεμαχίων στο ποσό των 10 ευρώ ανά τ.μ.

και των ακινήτων εντός ζώνης οικισμού στο ποσό των 20 ευρώ ανά τ.μ. Ο μάρτυρας Π. Λ., πολιτικός μηχανικός, κατέθεσε ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου ότι η αξία των ακινήτων εντός ορίων οικισμού ανέρχεται σε 27 ευρώ ανά τ.μ. και εκείνων πλησίον του ρέματος σε 25 ευρώ ανά τ.μ. Ο μάρτυρας Β. Σ., πολιτικός μηχανικός, κατέθεσε ότι από τη γέφυρα Ρίου - ...

και πέρα (χωρίς να προσδιορίζει την απόσταση από αυτή και σε ποιους οικισμούς αναφέρεται) υπάρχει μεγάλη ζήτηση και ότι στις παραλίες της … προσφέρονται ακίνητα με αιτούμενες τιμές 150.000 - 200.000 ευρώ ανά στρέμμα. Ο μάρτυρας Ι. Θ. προσδιόρισε την αξία των με Α..., ... ακινήτων στο ποσό των 80.000 έως 100.000 ευρώ ανά στρέμμα, ο δε μάρτυρας Γ.

Κ., οικονομολόγος εκτιμητής, εκτίμησε την αξία του με αριθμό … ακινήτου, που βρίσκεται εντός ζώνης οικισμού και είναι άρτιο και οικοδομήσιμο, στο ποσό των 75 ευρώ ανά τ.μ., των με αριθμούς ..., τα οποία είναι επίσης άρτια και οικοδομήσιμα, στο ποσό των 50 ευρώ ανά τ.μ. και το με ... μη άρτιου και μη οικοδομήσιμου στο ποσό των 25 ευρώ ανά τ.μ.

Επισήμανε δε ότι για την εκτίμηση αυτών έλαβε υπόψη του τη δημοσιονομική κρίση. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Μεσολογγίου με την 89/2011 απόφαση αυτού καθόρισε την προσωρινή τιμή μονάδας των ενδίκων ακινήτων, με κρίσιμο χρόνο την 16 Ιουνίου 2011, στα κάτωθι ποσά: Για την υπ’ αριθμ. …: προς 11€ τ.μ. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αρ. ...:

προς 1,62€ τ.μ., 12€ τ.μ. και 21€ τ.μ., αντίστοιχα. Για την ιδιοκτησία …: προς 22€ τ.μ. Για την ιδιοκτησία υπ’ ...: προς 9.50€ τ.μ. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 8,98€ τ.μ., 8,98€ τ.μ., 9,50€ τ.μ., 8,98€ τ.μ., 9€ τ.μ., 9€ τ.μ., 8,98€ τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 11€ τ.μ., 11€ τ.μ. και 9,65€ τ.μ., αντίστοιχα.

Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ......, ...: προς 12,50€ τ.μ., 10,15€ τ.μ., 11,50€ τ.μ., 11,50€ τ.μ., 11€ τ.μ., 10,15€ τ.μ., 10,15€ τ.μ., 12,50€ τ.μ., 10,15€ τ.μ., 13€ τ.μ., 11€ τ.μ. και 10,15€ τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ..., ..., …: προς 10,69€ τ.μ., 10,69€ τ.μ., 11€ τ.μ., 11,50€ τ.μ., 10,69€ τ.μ., 11,50€ τ.μ., 11,50€ τ.μ., 11€ τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...:

προς 12€ τ.μ. για κάθε μία. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 18,90 € τ.μ. και 19 € τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 20€ τ.μ., 20€ τ.μ., 19,95€ τ.μ. και 20€ τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 23,50€ τ.μ., 21,50€ τ.μ., 21,50€ τ.μ., 20,31€ τ.μ., 20,31€ τ.μ. και 20,31 € τ.μ, αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...:

προς 21€ τ.μ. για κάθε μία. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ..., ...: προς 21,38€ τ.μ., 22,50€ τ.μ., 23,50€ τ.μ., 22,50€ τ.μ., 22,50€ τ.μ., 22€ τ.μ., 22€ τ.μ., 22€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ., 21,38€ τ.μ. και 22€ τ.μ., αντίστοιχα. Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 23€ τ.μ ., 23€ τ.μ ., 23,50€ τ.μ., 22,56€ τ.μ., 22,56€ τ.μ., 22,56€ τ.μ., 23€ τ.μ., 23€ τ.μ., 22,56€ τ.μ., 22,56€ τ.μ.

και 22,56€ τ.μ., αντίστοιχα και τέλος, Για τις ιδιοκτησίες υπ’ αριθμ. ...: προς 24€ τ.μ., 24€ τ.μ ., 23,75€ τ.μ, 24,50€ τ.μ., 24€ τ.μ., 30€ τ.μ., 24,50€ τ.μ., 23,75€ τ.μ., 23,75€ τ.μ., 24,50€ τ.μ., 24€ τ.μ., 24€ τ.μ., 24€ τ.μ., 23,75€ τ.μ., 23,75€ τ.μ., 23,75€ τ.μ., 24€ τ.μ., 25,50€ τ.μ.. Για την επίδικη απαλλοτρίωση συντάχθηκαν η από 23-1-2008 (...) έκθεση εκτίμησης του ΣΟΕ περί της αξίας των ακινήτων καθώς και η από 25-1-2008 τεχνική έκθεση περιγραφής και εκτίμησης των επικειμένων, η από μηνός Μαΐου 2010 συμπληρωματική έκθεση του ΣΟΕ επί αιτημάτων καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης εναπομεινάντων ιδιοκτησιών και η από μηνός Μαΐου 2013 (.../10-5-2013 επικαιροποιημένη έκθεση του ΣΟΕ η οποία προσδιορίζει την αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων μεταξύ 2,70 και 8,31 ευρώ/τ.μ.

Οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται τις κάτωθι τεχνικές εκθέσεις: 1) την από μηνός Οκτωβρίου 2008 τεχνική έκθεση της Β. Α. - Γ., πολιτικού μηχανικού, που αφορά την ιδιοκτησία του Μ. Κ. και προσδιορίζει την αξία του ακινήτου σε 30 ευρώ/τ.μ. και την αξία των επικειμένων σε ποσοστό 30% μεγαλύτερη από την προτεινόμενη στην έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής, 2) την από 1-3-2013 τεχνική έκθεση του Χ.

Β., πολιτικού μηχανικού, που αφορά το με Α... ακίνητο και προσδιορίζει την απομείωση της εναπομείνασας έκτασης σε ποσοστό 80%, 3) τις από 9-2-2013 τεχνικές εκθέσεις του Π. Κ., πολιτικού μηχανικού, που αφορούν τα με Α..., ... ακίνητα, στις οποίες αναφέρεται η σοβαρή απομείωση της αξίας των εναπομεινάντων τμημάτων, 4) την από μηνός Μαΐου 2010 τεχνική έκθεση του Χ.

Π., πολιτικού μηχανικού, που αφορά την ιδιοκτησία της Ε. Π., στην οποία επίσης αναφέρεται η απομείωση της αξίας του εναπομείναντος τμήματος, 5) τις από μηνός Δεκεμβρίου 2010 τεχνικές εκθέσεις του Π. Μ., πολιτικού μηχανικού, που αφορούν τα με Α..., ... ακίνητα, στις οποίες προσδιορίζεται η αξία του εδάφους σε 80 ευρώ/τ.μ., κάθε μεγάλης ελιάς σε 750 ευρώ, κάθε μεγάλης συκιάς σε 750 ευρώ και η απομείωση των εναπομεινασών εκτάσεων σε ποσοστό 90% έως και 100% και 6) την από μηνός Οκτωβρίου 2012 οικονομοτεχνική έκθεση εκτίμησης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων και των επικειμένων τους, που συνέταξαν ο Γ.

Κ., οικονομολόγος - εκτιμητής ακινήτων και η Ι. Σ., αγρονόμος - τοπογράφος μηχανικός. Το αιτούν Ελληνικό Δημόσιο επικαλείται και προσκομίζει: α) την 157/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, με την οποία προσδιορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδας για ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν για την κατασκευή της Ιονίας οδού στα Δ.Δ. ...

σε 5-9 ευρώ/τ.μ., με κρίσιμο χρόνο την 1-2-2012, β) την 75/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας, με την οποία προσδιορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδας για ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν για την κατασκευή της Ιονίας οδού στο Δ.Δ. ... σε 6-12 ευρώ/τ.μ., με κρίσιμο χρόνο την 1-2-2013, γ) την 59/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας με την οποία προσδιορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδας για ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν για την κατασκευή της Ιονίας οδού στα ... 1,71-21 ευρώ/τ.μ.

με κρίσιμο χρόνο την 15-2-2013 και δ) την 84/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μεσολογγίου, με την οποία προσδιορίστηκε προσωρινή τιμή για ακίνητα που απαλλοτριώθηκαν για την κατασκευή της Ιονίας οδού στα Δ.Δ. ..., ... σε 12-100 ευρώ/τ.μ., με κρίσιμο χρόνο την 19-2-2009, χωρίς να προκύπτει αν όλα αυτά τα ακίνητα υπερτερούν ή μειονεκτούν έναντι των επιδίκων.

Δεν αποδεικνύεται επίσης ότι οι παραπάνω καθορισθείσες τιμές κατέστησαν οριστικές. Οι επικαλούμενες αγγελίες (ηλεκτρονικές ή έντυπες) με την προσφορά ακινήτων προς πώληση σε διάφορες περιοχές της χώρας δεν συνιστούν πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας των απαλλοτριουμένων ακινήτων λαμβάνεται υπόψη η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα ακίνητα.

Πα παρακείμενα των απαλλοτριωθέντων ακινήτων έχουν αναρτηθεί στον διαδικτυακό τόπο "..." αγγελίες για προσφορά οικοπέδου στη … με αιτούμενη τιμή 25 ευρώ/τ.μ. καθώς και αγροτεμαχίων στην ίδια κτηματική περιφέρεια με αιτούμενες τιμές που κυμαίνονται από 6 έως 10 ευρώ/τ.μ. Από την εκτίμηση των προαναφερόμενων αποδεικτικών μέσων και των μη ειδικώς αναφερομένων, τα οποία προσκομίστηκαν μέχρι τη συζήτηση στο ακροατήριο (άρθρα 19 παρ. 8 εδ.

α’ και 20 παρ. 6 του Ν. 2882/ 2001), αναλόγως της τοπικής και χρονικής προσφορότητάς τους, το Δικαστήριο κρίνει ότι κατά τον εν προκειμένω κρίσιμο χρόνο που είναι ο χρόνος προσδιορισμού συζήτησης των υπό κρίση αιτήσεων ήτοι η 9-10-2012 κατά την οποία αυτές εκφωνήθηκαν από το πινάκιο, αδιαφόρως αν κατά τη δικάσιμο αυτή η συζήτηση των υποθέσεων αναβλήθηκε, δεδομένου ότι παρήλθε έτος από το χρόνο συζήτησης της αίτησης προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης (16-6-2011), μέχρι τη δικάσιμο αυτή (ΟλΑΠ 14/2011 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), η πραγματική αξία των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, καθώς και των επικειμένων και συστατικών αυτών, τα οποία δεν μπορούν να αποχωριστούν του εδάφους, χωρίς βλάβη τους, με τις υπάρχουσες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, λαμβάνοντας υπόψη την θέση, την έκτασή τους, τον οικονομικό προορισμό τους και την πρόσοδό τους, χωρίς να υπολογιστεί η τυχόν ανατίμηση ή υποτίμηση αυτών λόγω της εξαγγελίας ή της κήρυξης της απαλλοτρίωσης ή της εκτέλεσης των έργων για τα οποία αυτή έγινε και κατά συνέπεια η πλήρης αποζημίωση, δηλαδή εκείνη με την οποία μπορούν να αντικατασταθούν τα απαλλοτριούμενα ακίνητα με άλλα ισάξιά τους (ΟλΑΠ 5/2002 Δνη 2002.376), ανερχόταν, ενόψει του ότι όπως προαναφέρθηκε οι τιμές των ακινήτων καθηλώθηκαν σε αυτές του έτους 2008, στα ποσά που αναφέρονται στο διατακτικό της παρούσας".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως των απαλλοτριωμένων ακινήτων, κατά το μέρος που ενδιαφέρει την προκειμένη αναιρετική δίκη, στα ακόλουθα ποσά: 1) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 2) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 10,69 ευρώ/τ.μ., 3) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 4) το υπ’ αριθ. ...

στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 5) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 6) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., 7) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21,38 ευρώ/τ.μ., 8) το υπ’ αριθ. ...Α στο ποσό των 22,50 ευρώ/τ.μ., 9) το υπ’ αριθ. ... στο ποσό των 21 ευρώ/τ.μ.

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα στην αξία της με αριθμό ... ιδιοκτησίας, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, διότι, αν και δέχεται ότι η εν λόγω ιδιοκτησία βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 500 μέτρων από τον οικισμό ..., δεν αιτιολογεί γιατί καθόρισε οριστική τιμή μονάδας αποζημιώσεως το ποσό των 12 ευρώ/τ.μ., δηλαδή την ίδια οριστική τιμή που καθόρισε για τα υπόλοιπα ακίνητα, τα οποία βρίσκονται σε απόσταση μεγαλύτερη των 500 μέτρων από τον ως άνω οικισμό.

Ακόμη δεν αιτιολογεί γιατί διαφοροποιήθηκε ως προς την τιμή της με αριθμό ... ιδιοκτησίας, ενώ για όμορα του εν λόγω ακινήτου και συγκεκριμένα για τα με αριθμούς ..., ... ακίνητα καθόρισε τιμές μονάδος αποζημιώσεως μεγαλύτερες, ανερχόμενες στα ποσά των 21,38, 22,50 και 21 ευρώ/τ.μ. Εξαιτίας των συγκεκριμένων ελλείψεων καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 13 παρ. 1 του ίδιου νόμου, σχετικώς με την πραγματική αξία του ως άνω απαλλοτριωθέντος με αριθμό ...

ακινήτου, με την οποία ο ιδιοκτήτης μπορεί να αντικαταστήσει το απαλλοτριωθέν με άλλο ισάξιο ακίνητο. Επομένως, το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμός 19 του Κ.Πολ.Δικ. προβλεπομένη πλημμέλεια και ο συναφής πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προβάλλεται η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ.

πλημμέλεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Με τους λοιπούς λόγους: 1) πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για την κρίση της: α) ως προς την ιδιαίτερη αποζημίωση της εναπομείνασας εκτάσεως της με αριθμό ..., ιδιοκτησίας, που καθορίστηκε σε ποσοστό 10%, και για την απόρριψη του αιτήματος του πρώτου αναιρεσείοντος περί άρσεως της υποχρεώσεώς του προς αυτοαποζημίωση και αποζημίωση τρίτων παρόδιων ιδιοκτητών, β) ως προς την ιδιαίτερη αποζημίωση των εναπομεινάντων τμημάτων των με αριθμούς ...4 και ...

ιδιοκτησιών, γ) γιατί η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε τα αιτήματα των αναιρεσειόντων για τον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως για τα επικείμενα που υφίστανται εντός των εναπομεινάντων τμημάτων των απαλλοτριουμένων ακινήτων τους και δ) γιατί η προσβαλλομένη απόφαση απέρριψε το αίτημά τους περί άρσεως της υποχρεώσεώς τους προς αυτοαποζημίωση και αποζημίωση τρίτων παρόδιων ιδιοκτητών και καθ’ όσον αφορά στις με αριθμούς ...

ιδιοκτησίες, γιατί απερρίφθη το αίτημα περί διορθώσεως του κτηματολογικού πίνακα, 2) αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ. γ’ του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τα προσκομισθέντα από τους αναιρεσείοντες και αναφερόμενα αποδεικτικά στοιχεία και 3) πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση γιατί παρέλειψε να καθορίσει την αξία της απολεσθείσας προσόδου εκ των απαλλοτριουμένων και εναπομεινάντων τμημάτων των ιδιοκτησιών των αναιρεσειόντων, αφήσασα σχετική αίτηση αδίκαστη.

Όλοι οι ως άνω λόγοι κρίνονται απορριπτέοι, ως επί εσφαλμένης προϋποθέσεως ερειδόμενοι, γιατί στην προσβαλλομένη απόφαση δεν περιέχονται ανάλογες παραδοχές, ενόψει του προεκτεθέντος γεγονότος ότι με την αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου δεν συνεκδικάστηκε αντίθετη αίτηση των αναιρεσειόντων, όπως αυτοί αβασίμως ισχυρίζονται, όπως ειδικότερα τούτο έχει εκτεθεί παραπάνω κατά την έρευνα του πρώτου αναιρετικού λόγου, οι δε αναιρεσείοντες δεν εμφανίστηκαν, κατά την εκδίκαση της αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου, με αποτέλεσμα να δικαστούν ερήμην, συνακολούθως δε δεν υπέβαλαν οποιοδήποτε αίτημα, ούτε ήταν δυνατόν να προσκομίσουν και να επικαλεστούν οποιοδήποτε έγγραφο.

Με τον τελευταίο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., διότι δεν τους επιδίκασε με την δικαστική δαπάνη και τον αναλογούντα στην αμοιβή των δικηγόρων τους Φ.Π.Α. Και ο λόγος αυτός στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋποθέσεως και πρέπει να απορριφθεί, καθ’ όσον, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, με αυτήν επιδικάστηκε δικαστική δαπάνη μόνο στους παρισταμένους εκ των καθ’ ων η αίτηση, αυτοτελώς αιτούντες, ανταιτούντες και παρεμβαίνοντες, όχι δε και στους αναιρεσείοντες, οι οποίοι, κατά τα προεκτεθέντα, είχαν δικαστεί ερήμην.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, ως προς τους λοιπούς διαδίκους, πλην των προαναφερομένων, ως προς τους οποίους κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση και απερρίφθη ως απαράδεκτη η από 9.7.2014 αίτηση αναιρέσεως κατά το περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως αίτημά της:

A] κατά παραδοχήν της πρώτης (από 9.7.2014) αιτήσεως αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου και δη: α) του πρώτου αναιρετικού λόγου αυτής κατά το μέρος του που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των υπολοίπων ακινήτων των αναιρεσιβλήτων, πλην εκείνων για τα οποία η αίτηση αυτή αναιρέσεως απερρίφθη ως απαράδεκτη, β) του τρίτου αναιρετικού λόγου αυτής, από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., που αφορά στην απόρριψη του αρνητικού αναγνωριστικού αιτήματος του Ελληνικού Δημοσίου, ως αορίστου και γ) του τετάρτου αναιρετικού λόγου αυτής που αφορά στον καθορισμό ιδιαίτερης αποζημιώσεως, του άρθρου 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001, του με αριθμό ...

ακινήτου και Β] κατά παραδοχήν του πρώτου αναιρετικού λόγου, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δικ., της δεύτερης (από 2.11.2014) αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το κεφάλαιο αυτής (προσβαλλομένης αποφάσεως) που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως του με αριθμό ... ακινήτου και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως, προκειμένου να ερευνηθεί εκ νέου (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δικ.).

Τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, κατανεμόμενα κατά τον λόγο της κατ’ ίσο μέρος εν μέρει νίκης και ήττας εκάστου μέρους τούτων, πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους (Κ.Πολ.Δικ. 183, 178 παρ. 1) και επί των δύο συνεκδικαζομένων αιτήσεων. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες της από 2.11.2014 αιτήσεως αναιρέσεως του καταβληθέντος εκ μέρους τους παραβόλου, ενόψει της μερικής νίκης τους (άρθρο 495 παρ. 4 εδ.

ε’ του Κ.Πολ.Δικ., όπως ίσχυε και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση πριν αντικατασταθεί με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, που ισχύει, κατ’ άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 αυτού, για τα κατατιθέμενα από 1.1.2016, ένδικα μέσα).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις από 9.7.2014 και 2.11.2014 αιτήσεις αναιρέσεως.

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση αμφοτέρων των ενδίκων αιτήσεων αναιρέσεως ως προς τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του αρχικώς 91ου αναιρεσιβλήτου της πρώτης από 9.7.2014 αιτήσεως αναιρέσεως και τρίτου αναιρεσείοντος της δεύτερης από 2.11.2014 αντίθετης αιτήσεως αναιρέσεως Α. Κ. του Δ.: Α. Κ. του Α., Α. Λ. του Κ. και Κ. Λ. του Γ..

Απορρίπτει την από 9.7.2014 αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη, κατά το μέρος αυτής που αφορά στον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως των με αριθμούς ..., …, ... ..., ......, ... και ... ακινήτων των αναιρεσιβλήτων.

Αναιρεί κατά τα λοιπά και κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο σκεπτικό της παρούσας κεφάλαια την 179/2013 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά τα ως άνω αναιρούμενα μέρη της, για περαιτέρω εκδίκασή της στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων και επί των δύο συνεκδικαζομένων αιτήσεων.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους καταθέσαντες τούτο αναιρεσείοντες της από 2.11.2014 αιτήσεως αναιρέσεως.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Σεπτεμβρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ