1554/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1554 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1554/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Γεώργιο Χλαμπουτάκη Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Χαράλαμπο Ζώη, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Αθανάσιο Κουτρουμάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:............., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Μπακόλα.

Του αναιρεσίβλητου:............., που παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Παύλου Καβάγια.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-4-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2819/2003 του ίδιου Δικαστηρίου, 6651/ 2004 του Εφετείου Αθηνών, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη και 7606/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 13-3-2006 αίτησή του και τους από 21-12-2006 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρουμάνος ανέγνωσε την από 18-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως του προσθέτου δικογράφου και να απορριφθούν οι λοιποί. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου, στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων που αποκλείει την εφαρμογή της.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ανέλεγκτα τα ακόλουθα: "Στις 20-9-2001, στο ..........., ο εναγόμενος (και τώρα αναιρεσείων) εξέδωσε και παρέδωσε με οπισθογράφηση στον ενάγοντα (και τώρα αναιρεσίβλητο) τέσσερις (4) επιταγές... εις διαταγήν αυτού του ιδίου, καθώς και συναλλαγματικές 2.000.000 δρχ., συνολικού ποσού 17.366.000 δραχμών...

Προς τούτο, συνετάγη η από .......... απόδειξη παραλαβής, στην οποία αναφέρεται ότι ο εναγόμενος παρέδωσε στον ενάγοντα τα ανωτέρω αξιόγραφα, για δάνειο που έλαβε από αυτόν. Στα αξιόγραφα αυτά περιλαμβάνονται οι επίδικες τρεις πρώτες επιταγές, με μεταχρονολογημένες ημερομηνίες αντιστοίχως ........, ...... και ........, συνολικού ποσού 12.175.000 δραχμών.

Οι ως άνω τρεις επίδικες επιταγές, όταν εμφανίσθηκαν προς πληρωμή νομίμως και εμπροθέσμως την ........., δεν πληρώθηκαν, λόγω ελλείψεως αντίστοιχων διαθεσίμων κατά τον χρόνο της εκδόσεως και της πληρωμής τους, στην πληρώτρια τράπεζα, έλλειψη που γνώριζε ο εναγόμενος. Ο εναγόμενος αν και υπέγραψε την ανωτέρω από 20-9-2001 απόδειξη παραλαβής, ισχυρίζεται ότι οι επίδικες επιταγές ήταν λευκές ως προς την ημερομηνία εκδόσεώς τους, ότι τις συμπλήρωσε ο ενάγων, καθώς και ότι έθεσε την ως άνω ημερομηνία (20-9-2001) στο ως άνω έγγραφο, ότι στις αρχές 1997 δανείστηκε από τον ενάγοντα το ποσό των δραχμών 8.500.000 με τοκογλυφικό τόκο, ότι επειδή την 1-7-1998 η Ιονική και Λαϊκή Τράπεζα ΑΕ έκλεισε τον ως άνω λογαριασμό του και την 10-2-2000 κατήγγειλε τις συμβάσεις ανοικτού λογαριασμού, αυτός από 1-7-1998 στερείτο της δυνατότητας αποκτήσεως μπλοκ επιταγών από την άνω Τράπεζα, ότι από ........

μέχρι τη συμπλήρωση της ημερομηνίας έκδοσης των επιταγών, ήτοι μέχρι την ........ και ......., κατέβαλε έναντι της οφειλής, σε τρείς λογαριασμούς τραπεζών του ενάγοντος (........ της Εμπορικής,.......... της Εθνικής και........... της Αττικής), το συνολικό ποσό των 10.950.000 δραχμών (ή 32.135 Ευρώ), ότι με τη μονομερή και αντισυμβατική συμπλήρωσή της ημερομηνίας των επιταγών, ο ενάγων τον εμφανίζει να εισπράττει και να υπόσχεται την ίδια ημέρα (........και .......) το συνολικό ποσό των 12.175.000 δραχμών ( ή 35.730,01 Ευρώ) και ότι την 1-4-2003 κατέβαλε στον ενάγοντα (εφεσίβλητο) το ποσό των 3.000 Ευρώ, οπότε απομένει υπόλοιπο προς εξόφληση κεφαλαίου και τόκων το ποσό των 595,01 Ευρώ (35.730,01 μείον 32.135 μείον 3000).

Οι ισχυρισμοί αυτοί, ως προς μεν το ποσό των 32.135 Ευρώ, είναι ουσιαστικά αβάσιμοι, διότι δεν απεδείχθη 1) ούτε ότι ο ενάγων κατέβαλε το ποσό αυτό έναντι του ποσού των επιδίκων επιταγών (35.730,01), 2) ούτε ότι αυθαιρέτως έθεσε την ημερομηνία στο ως άνω ποσό 20-9-2001 έγγραφο, αφού αντίγραφο αυτού έλαβε ο εναγόμενος κατά την υπογραφή του, 3) ούτε ότι αυθαιρέτως συμπλήρωσε τις ημερομηνίες των επιταγών (.........και ........), αφού αυτές είναι μεταγενέστερες του ως άνω εγγράφου (20-9-2001, 4) ούτε ότι δάνεισε σε αυτόν το ποσό των 8.500.000 δραχμών με τοκογλυφικό τόκο, 5) ούτε ότι αυτός (εναγόμενος) από 1-7-1998 εστερείτο της δυνατότητας αποκτήσεως μπλοκ επιταγών, αφού δεν αποκλείεται να χρησιμοποίησε απομένοντα φύλλα από τα παλαιά μπλοκ και 6) ούτε ότι οι καταβολές που επικαλείται ο εναγόμενος είναι προγενέστερες της επίδικης συναλλαγής (20-9-2001) και αφορούν προγενέστερο δάνειο, ενώ βάσιμος ουσιαστικά είναι ο ισχυρισμός (ένσταση) καταβολής 3.000 Ευρώ (ΑΚ 416)".

Υπό τις εκτεθείσες όμως παραδοχές, είναι ασαφές αν το ουσιαστικό δικαστήριο δέχθηκε ως αποδεδειγμένο ότι ο αναιρεσείων κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο δανειστή του το ποσό των 32.135 ευρώ αλλά αυτό αφορούσε εξόφληση χρέους από άλλη συναλλαγή μεταξύ αυτών ή αν έκρινε αναπόδεικτες τις επικαλούμενες χρηματικές καταβολές και, γενικώς, με ποια αιτιολογία θεώρησε αβάσιμο τον ισχυρισμό (ένσταση εκ του άρθρου 416 ΑΚ) του αναιρεσείοντος για (μερική) εξόφληση της επίδικης απαίτησης του αναιρεσίβλητου.

Ενόψει τούτων, πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός - πρώτος - λόγος του προσθέτου δικογράφου, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, παρέλκει δε η εξέταση των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 586 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί την 7606/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο τη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 31 Μαϊου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ