Appeal allowed against acquittal due to insufficient reasoning and failure to consider all evidence.

Απόφαση 1552 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1552/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Φραγκάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Κατσούλη, Δημήτριο Τράγκα, Ελένη Μπερτσιά-Εισηγήτρια και Διονύσιο Παλλαδινό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Μαρτίου 2023, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευδοκίας Πούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αναίρεση του Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών κατά της αποφάσεως 1792, 2460/2022 του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον Θ. Κ. του Θ., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σπυριδούλα Ράπτη. Με υποστηρίζοντα την κατηγορία τον ΕΟΠΥΥ, νομίμως εκπροσωπούμενο, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Παναγιώτη Σκεύη και Δημήτριο Λούβρη.

Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα Αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών Σοφία Πετράκη ζητεί τώρα την αναίρεσή της για τους λόγους που περιλαμβάνονται στη με αριθμό 43/2023 από 27-1-2023 αναίρεσή της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 97/2023.

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η αναίρεση της Αντεισαγγελέως Εφετών Αθηνών Σοφίας Πετράκη και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 1 του ΚΠΔ "Εκτός από την περίπτωση της παρ. 3 του προηγούμενου άρθρου, την αναίρεση μπορούν να ζητήσουν: α) ο κατηγορούμενος, β) ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών για τις αποφάσεις του τριμελούς πλημμελειοδικείου, των δικαστηρίων ανηλίκων, των μονομελών πλημμελειοδικείων της έδρας και περιφέρειάς του, και ο εισαγγελέας εφετών για τις αποφάσεις του εφετείου, του μικτού ορκωτού εφετείου και των μικτών ορκωτών δικαστηρίων της περιφέρειάς του.

Σύμφωνα δε με το άρθρο 507, του ίδιου κώδικα, "Η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης από τον εισαγγελέα αρχίζει από την καταχώρηση καθαρογραμμένης της απόφασης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στη γραμματεία του δικαστηρίου και για μεν τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι τριάντα [30] ημερών, για δε τους λοιπούς εισαγγελείς είκοσι [20] ημερών, από την καταχώρηση αυτή".

Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 504 παρ. 1 του ισχύοντος Κ.Π.Δ. ορίζεται ότι, 'Όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε, δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή έπαυσε οριστικά ή κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη (άρθρο 368ΚΠΔ) ".

Ο δε Εισαγγελέας Εφετών μπορεί να ζητήσει την αναίρεση, μεταξύ άλλων, και της απόφασης του Εφετείου, που ανήκει στην περιφέρειά του, η οποία παύει την ποινική δίωξη του κατηγορούμενου, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, για όλους τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων, και αυτοί της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, (ΑΠ 855/2023).Επομένως η από 27-1-2023 κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ' αριθμό 2460/27-5-2022 - 1792/14-4-2022 απόφασης του Ε' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών με την οποία κατά πλειοψηφία έπαυσε οριστικά η ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου, Θ.

Κ. του Θ. λόγω παραγραφής, για την, κατ' ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό, πράξη της (πλημ/κης) απάτης κατ' εξακολούθηση, η οποία είναι εμπρόθεσμη, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει καταχωρηθεί στο ειδικό βιβλίο στις 9-1-2023 και η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε με δήλωση στη Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών στις 27-1-2023,συνταχθείσης της με αριθμό 43/2023 έκθεσης και η οποία περιέχει λόγους αναίρεσης από το αρθ. 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' και Ε' ΚΠΔ (έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως) είναι κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, παραδεκτή.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 386 παρ. 1 του ισχύσαντος μέχρι 30-6-2019 ΠΚ, με βάση την οποία διώχθηκε ο κατηγορούμενος, "Όποιος, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή με την, εν γνώσει, παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών".

Κατά τη διάταξη της παρ. 3 του ίδιου άρθρου, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 παρ. 4 Ν. 2721/1999, που άρχισε να ισχύει από 3-6-1999, η απάτη προσλαμβάνει κακουργηματικό χαρακτήρα και τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών: α) αν ο υπαίτιος διαπράττει απάτες κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 5.000.000 δρχ.

ή των 15.000 ευρώ και β) αν το περιουσιακό όφελος ή η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 25.000.000 δρχ. ή των 73.000 ευρώ. Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 Ν. 4055/2012, του οποίου η ισχύς άρχισε, κατ' άρθρ. 113 αυτού, από 2-4-2012, το προβλεπόμενο στις διατάξεις της περ. α' και β' της παρ. 3 του άρθρου 386 Π.Κ. ποσό των 15.000 και 73.000 ευρώ, αντίστοιχα, αναπροσαρμόστηκε στο ποσό των 30.000 και 120.000 ευρώ, αντίστοιχα.

Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι, για να είναι η απάτη κακούργημα κατά τον χρόνο παραπομπής του κατηγορουμένου, έπρεπε: α) ο υπαίτιος να διαπράττει απάτες κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια και συγχρόνως το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία του παθόντος να υπερβαίνει το ποσό των 30.000 ευρώ ή β) το όφελος που επεδίωκε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε να υπερβαίνουν συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ.

Μετά την ισχύ, από 1-7-2019, του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019) η κακουργηματική μορφή της απάτης εδράζεται πλέον σε συγκεκριμένο χρηματικό κριτήριο και ειδικότερα στο παράνομο περιουσιακό όφελος του υπαίτιου, με αντίστοιχη περιουσιακή ζημία του παθόντα, το οποίο πρέπει να υπερβαίνει το χρηματικό ποσόν των εκατόν είκοσι χιλιάδων (120.000) ευρώ, ενώ απαλείφθηκε η επιβαρυντική περίσταση της, κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, τελέσεως του εγκλήματος.

Από τη σύγκριση μεταξύ των ως άνω ποινικών διατάξεων, είναι πρόδηλο ότι εκείνες του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019) είναι σαφώς ευμενέστερες εκείνων του προϊσχύσαντος και ως εκ τούτου εφαρμοστέες, σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 2 του Ποινικού Κώδικα Περαιτέρω κατά την παρ. 2 του αρθ. 386 του ισχύοντος ΠΚ., "Αν η απάτη στρέφεται άμεσα κατά του νομικού προσώπου του ελληνικού δημοσίου, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και η ζημιά που προκλήθηκε υπερβαίνει συνολικά το ποσό των 120.000 ευρώ, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή έως χίλιες ημερήσιες μονάδες.

Η πράξη αυτή παραγράφεται μετά είκοσι έτη". Στις περιπτώσεις απάτης, που στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου ή κατά νομικών προσώπων δημόσιου δικαίου ή των λοιπών νομικών προσώπων που αναφέρονταν στο άρθρο 263Α του ΠΚ και το όφελος που πέτυχε ή επιδίωξε ο δράστης ή η ζημία που προξενήθηκε ή απειλήθηκε σ' αυτά υπερέβαινε το ποσό των 150.000 ευρώ (άρθρα 4 παρ. 3 του Ν. 2488/1996 και 5 περ. 7 του Ν. 2943/2001), τότε, κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του ισχύσαντος μέχρι την 30η-6-2019 Ν. 1608/1950 (όπως ίσχυε μετά από τροποποιήσεις), επιβαλλόταν η ποινή της κάθειρξης (5 έως 20 έτη), και, αν συνέτρεχαν ιδιαζόντως επιβαρυντικές περιστάσεις, ιδίως αν ο ένοχος εξακολούθησε επί μακρό χρόνο την εκτέλεση του εγκλήματος ή το αντικείμενο του ήταν ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, επιβαλλόταν η ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Ο Ν. 1608/1950 και κάθε διάταξη που τον τροποποιούσε, ο οποίος δεν καθιέρωνε αυτοτελώς το αξιόποινο, ούτε μετέβαλλε τους όρους και τα στοιχεία, που ορίζονται από τις οικείες διατάξεις του ΠΚ για τα εγκλήματα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παρ. 1 αυτού, μεταξύ των οποίων και αυτό της απάτης, αλλά απλώς επαύξανε, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, την ποινή και καθιστούσε την πράξη κακουργηματική, καταργήθηκε με τη διάταξη του άρθρου 462 του ισχύοντος από την 1η-7-2019 ΠΚ.

Τέλος κατ' άρθρο 98 Π.Κ. προκύπτει, ειδικότερα, ότι κατ' εξακολούθηση έγκλημα είναι εκείνο, το οποίο τελείται από το ίδιο πρόσωπο και απαρτίζεται από περισσότερες αυτοτελείς ομοειδείς μερικότερες πράξεις, διακρινόμενες χρονικά μεταξύ τους, που προσβάλλουν το ίδιο έννομο αγαθό και κάθε μία περιέχει πλήρη τα στοιχεία ενός και του αυτού εγκλήματος, συνδέονται δε μεταξύ τους με την ταυτότητα της προς εκτέλεση απόφασης (ενότητα δόλου).

Με τη διάταξη δε της παραγράφου 2 του ανωτέρω άρθρου 98 Π.Κ., που προστέθηκε με το άρθρ. 14 παρ. 1 Ν. 2721/1999, ορίζεται, ότι η αξία του αντικειμένου της πράξης και η περιουσιακή βλάβη ή το περιουσιακό όφελος που προκύπτουν από την κατ' εξακολούθηση τέλεση του εγκλήματος λαμβάνονται συνολικά υπόψη, αν ο δράστης απέβλεπε με τις μερικότερες πράξεις του στο αποτέλεσμα αυτό.

Στις περιπτώσεις αυτές ο ποινικός χαρακτήρας της πράξης προσδιορίζεται με βάση τη συνολική αξία του αντικειμένου και τη συνολική περιουσιακή βλάβη ή το συνολικό περιουσιακό όφελος, που ανάλογα με το έγκλημα επήλθε ή σκοπήθηκε (ΑΠ 1220/2019). Από τη διάταξη αυτή (άρθ. 386 του νέου Π.Κ. προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του υπαλλακτικώς μικτού εγκλήματος της απάτης απαιτούνται:

α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή και σε άλλον (τρίτον) παράνομο περιουσιακό όφελος, έστω και αν τελικώς δεν επιτευχθεί το όφελος, β) εν γνώσει, υπό την έννοια του άμεσου δόλου, παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία, ως παραγωγό αιτία, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη στην επιζήμια για τον ίδιο ή άλλον πράξη, παράλειψη ή ανοχή.

Η παράσταση ψευδών γεγονότων μπορεί να συνίσταται σε οποιαδήποτε ανακοίνωση, δήλωση ή ισχυρισμό, στον οποίο υπάρχει ανακριβής απεικόνιση της πραγματικότητας, μπορεί δε να είναι ρητή ή να συνάγεται και συμπερασματικά από τη συμπεριφορά του δράστη, και γ) βλάβη ξένης, κατά το αστικό δίκαιο, περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την απατηλή συμπεριφορά (παραπλανητική ενέργεια ή παράλειψη του δράστη) και τη, συνεπεία αυτής, πλάνη εκείνου που προέβη στην περιουσιακή διάθεση, χωρίς να απαιτείται ταυτότητα παραπλανηθέντος και ζημιωθέντος.

Η, κατά τα άνω, παραπλάνηση του άλλου πραγματώνεται, με τρεις υπαλλακτικά μικτούς τρόπους (παράσταση-απόκρυψη-παρασιώπηση) που κατατείνουν σε ένα και το αυτό έγκλημα, οι οποίοι διαφέρουν εννοιολογικά μεταξύ τους και από τους οποίους οι δύο πρώτοι συνιστούν περιπτώσεις θετικής απατηλής συμπεριφοράς, ενώ ο τρίτος, της παρασιώπησης αληθινών γεγονότων, περίπτωση απατηλής συμπεριφοράς δια παραλείψεως, με την παράλειψη δηλαδή ανακοίνωσης αληθινών γεγονότων, για τα οποία υπήρχε υποχρέωση ανακοίνωσης από τον νόμο, σύμβαση ή προηγούμενη συμπεριφορά του υπαιτίου.

Η πράξη εξαπάτησης πρέπει να κατευθύνεται στην πρόκληση ή διατήρηση πλάνης σε άλλον, η οποία όμως δεν προκλήθηκε προηγουμένως σ' αυτόν από τον δράστη με διαφορετικό από τους υπαλλακτικώς αναφερόμενους τρόπους τέλεσης της απάτης. Με την έκφραση "διατήρηση πλάνης" δεν εννοείται κατ' ακριβολογία η διατήρηση μιας αρχικά υφιστάμενης αμετάβλητης παράστασης, αλλά παράλειψη του δράστη να αποτρέψει ή να άρει επιγενόμενη πλάνη, οφειλόμενη στο ότι ο διαθέτων θεωρεί υφιστάμενη μία κατάσταση, η οποία όμως στην πραγματικότητα έχει εν τω μεταξύ μεταβληθεί.

Περιουσία, νοείται το σύνολο των οικονομικών αγαθών του προσώπου που έχουν χρηματική αξία, βλάβη δε της περιουσίας είναι η μείωση αυτής, δηλαδή η, επί έλαττον, διαφορά μεταξύ της χρηματικής αξίας την οποία είχε προ της διάθεσης που προκλήθηκε με την απατηλή συμπεριφορά και εκείνης που απέμεινε μετά από αυτήν.

Βλάβη της περιουσίας υπάρχει έστω και αν ο παθών έχει ενεργό αξίωση προς ανόρθωσή της. Χρόνος τέλεσης του εγκλήματος της απάτης θεωρείται, ενόψει του άρθρου 17 ΠΚ, ο χρόνος, κατά τον οποίο ο δράστης, με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, ενήργησε και ολοκλήρωσε την απατηλή συμπεριφορά του, προβαίνοντας στην παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή στην αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση των αληθινών, που συνιστούν τους υπαλλακτικώς μικτούς τρόπους τέλεσης της απάτης, είναι δε αδιάφορος ο μεταγενέστερος χρόνος επέλευσης της περιουσιακής βλάβης στον παθόντα, με την οποία ολοκληρώνεται η απάτη, καθώς και ο χρόνος, που επιχειρήθηκε η ζημιογόνος ενέργεια, παράλειψη η ανοχή του παραπλανηθέντα Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ! αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα προκύψαντα από την αποδεικτική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό της απόφασης, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο, δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας και στην περίπτωση που αυτή εξαντλείται σε επανάληψη του διατακτικού της απόφασης, το οποίο, όμως, εκτός από τα τυπικά στοιχεία του κατηγορητηρίου, περιέχει και πραγματικά περιστατικά, τόσο αναλυτικά και με τόση πληρότητα, ώστε να καθίσταται περιττή η διαφοροποίηση της διατύπωσης του σκεπτικού της.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο προκειμένου να μορφώσει την καταδικαστική του κρίση, όπως επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 του ΚΠοινΔ, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς να απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τί προέκυψε από το καθένα χωριστά.

Πρέπει, όμως, να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο ορισμένα από αυτά κατ' επιλογή, ενώ δεν είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους και δεν απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικανικής κρίσης ούτε χρειάζεται να διευκρινίζεται από ποιό ή ποιά αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε η κάθε παραδοχή.

Η συνδρομή του δόλου, κατ' αρχήν, δεν απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία, διότι αυτός ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και αποδεικνύεται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών και η σχετική με αυτόν αιτιολογία εμπεριέχεται στην κύρια επί της ενοχής αιτιολογία, εκτός αν αξιώνονται πρόσθετα στοιχεία για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, όπως η εν γνώσει ορισμένου περιστατικού τέλεση της πράξης (άμεσος δόλος) ή ορισμένος περαιτέρω σκοπός (έγκλημα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), οπότε ο δόλος απαιτεί ιδιαίτερη αιτιολογία.

Περαιτέρω, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν το δικαστήριο, χωρίς να παρερμηνεύσει το νόμο, δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο από το άρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διάταξης αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της απόφασης, που προκύπτει από την αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού και του διατακτικού της και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο σε σχέση με την ορθή εφαρμογή του νόμου και, έτσι, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 2460/2022-1460/2022 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθηνών κατά πλειοψηφία, δέχθηκε ότι από τα αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα, κατά πιστή μεταφορά πραγματικά περιστατικά: "Στο ..., κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο του έτους 2004 μέχρι και τον Δεκέμβριο του έτους 2005, ενεργώντας ο κατηγορούμενος υπό την ιδιότητα του ως διοικητικός διευθυντής της κείμενης στο ...

και επί της οδού ... ιδιωτικής κλινικής "..." της εταιρίας με την επωνυμία "..." και όντας υπεύθυνος για τη λειτουργία της κλινικής αυτής, τυγχάνοντας παράλληλα ετερόρρυθμος εταίρος της ανωτέρω εταιρείας, καθώς επίσης νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "..." με διακριτικό τίτλο "..." ("..."), η οποία εμπορεύεται προϊόντα του Γερμανικού οίκου ...

και είναι προμηθευτής όλων των φίλτρων και αναλώσιμων υλικών των Μονάδων Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ) της ανωτέρω κλινικής, με πρόθεση και με σκοπό να αποκομίσουν ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της οποίας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική, παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας άλλους σε πράξη, που ενέχει τον χαρακτήρα περιουσιακής διάθεσης, με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθών, η παραπάνω δε πράξη του στρέφεται κατά νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και δη κατά του "Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων" (Ο.Γ.Α.), στη θέση του οποίου υπεισήλθε ήδη το ν.π.δ.δ.

με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.)". Συγκεκριμένα, στην ως άνω ιδιωτική κλινική με την επωνυμία "...", λειτουργεί από το έτος 1979 μονάδα τεχνητού νεφρού (ΜΤΝ). Στη δε μονάδα αυτή αιμοκαθαίρονται, κατόπιν συμβάσεως με τον άνω οργανισμό Ο.Γ.Α., ασφαλισμένοι του νεφροπαθείς.

Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, για κάθε ασφαλισμένο ασθενή του ως άνω οργανισμού ο οποίος πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια, προκειμένου να ενταχθεί σε θεραπεία αιμοκάθαρσης απαιτείται να έχει προηγηθεί σχετική ιατρική γνωμάτευση από τους θεράποντες ιατρούς δημόσιου νοσοκομείου, στο οποίο παρακολουθείται η πορεία της νόσου του, η οποία γνωμάτευση αποτελεί το κύριο δικαιολογητικό, βάσει του οποίου η υγειονομική επιτροπή του άνω οργανισμού εγκρίνει για τους ασφαλισμένους του τη θεραπεία αιμοκάθαρσης, τη συχνότητα αιμοκαθάρσεων ανά μήνα και τη χρονική διάρκειά τους.

Εκτός από ειδικές περιπτώσεις, ο συνήθης αριθμός των αιμοκαθάρσεων είναι (3) τρεις ανά εβδομάδα ή δεκατρείς (13) ανά μήνα τους μήνες με τριάντα ημέρες, (14) δεκατέσσερις ανά μήνα τους μήνες με (31) τριάντα μία ημέρες και τον Φεβρουάριο (12) δώδεκα, δεδομένου ότι πλην Κυριακών, τις υπόλοιπες ημέρες η αιμοκάθαρση γίνεται κάθε δεύτερη ημέρα, η συνήθης δε χρονική διάρκεια κάθε συνεδρίας αιμοκάθαρσης είναι (4) τέσσερις ώρες.

Επιπρόσθετα, ένας ασθενής μπορεί να υποβληθεί και σε έκτακτες αιμοκαθάρσεις σε περίπτωση πρόσκαιρης επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, όπως αυτή αξιολογείται από τον θεράποντα ιατρό. Σε κάθε αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται ως βασικό υλικό, το οποίο χρεώνεται στους ασθενείς και κατά συνέπεια και σε εκείνον τον ως άνω ασφαλιστικό οργανισμό, μεταξύ άλλων, και πυκνό διάλυμα σε διάφορες περιεκτικότητες, η κατανάλωση του οποίου προκύπτει από τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, τη σχέση αραίωσης, που είναι σταθερή, και την ταχύτητα ροής του αραιωμένου διαλύματος κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης που καθορίζεται από τον θεράποντα με βάση τα κλινικά στοιχεία του ασθενούς και ρυθμίζεται ανάλογα στο μηχάνημα, καταναλώνεται δε και πριν από την έναρξη της αιμοκάθαρσης για την αυτορρύθμιση του μηχανήματος στην ταχύτητα ροής, η οποία διαρκεί περίπου 15 λεπτά της ώρας· Η ταχύτητα ροής του διαλύματος συνήθως ρυθμίζεται μεταξύ 500 και 600 ml ανά λεπτό, η μέση δε κατανάλωση πυκνού διαλύματος, ανά συνεδρία, διάρκειας τεσσάρων ωρών, ανέρχεται σε πέντε (5) λίτρα μέγιστο· Επιπρόσθετα, συμπληρωματική της κλασικής μεθόδου αιμοκάθαρσης, η οποία γίνεται ταυτόχρονα με αυτήν επί ασθενών με συγκεκριμένες κλινικές ενδείξεις, είναι η αιμοδιαδιήθηση, στην οποία χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, διάλυμα αιμοδιαδιήθησης και φίλτρο υψηλής διαπερατότητας.

Το διάλυμα αιμοδιαδιήθησης διατίθεται σε σάκους διαλύματος 4,5 λίτρων, για κάθε δε συνεδρία απαιτούνται κατά μέσο όρο 2 σάκοι διαλύματος. Μάλιστα κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα η ως άνω κλινική προμηθευόταν τα άνω υλικά αιμοκάθαρσης και αιμοδιαδιήθησης από την εταιρεία με την επωνυμία "Μ..." και τον διακριτικό τίτλο "...", της οποίας τύγχανε νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής ο κατηγορούμενος, με τιμή 2,29 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 9%, και συνολικά 2,50 ευρώ ανά λίτρο πυκνού διαλύματος αιμοκάθαρσης και 30,84 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 9% και συνολικά 33,60 ευρώ ανά σάκο διαλύματος αιμοδιαδιήθησης.

Τα παραστατικά, τα οποία όφειλε η κλινική να προσκομίσει στον Ο.Γ.Α., προκειμένου ο τελευταίος να καταβάλει σ' αυτήν τις δαπάνες αιμοκάθαρσης προσδιορίζονται με την υπ' αριθμ. 1056/31-7-1981 απόφαση του Διοικητή του Οργανισμού και είναι τα εξής: Ο εξιτήριο για κάθε ασθενή, όπου αναγράφονται τα στοιχεία της ταυτότητας του, η πάθησή του και οι παροχές που του χορηγήθηκαν.

Το εξιτήριο υπογράφεται από το διευθυντή της κλινικής, από τον ασθενή ή τον συνοδό του και από τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. που βρίσκεται στην κατά τόπον Νομαρχία, 2) εγκριτική απόφαση της Διεύθυνσης Υγείας της κατά τόπον Νομαρχίας, 3) τιμολόγιο αγοράς υλικών ανά ασθενή, το οποίο βεβαιώνεται από τον νεφρολόγο της μονάδας και από τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α., 4) πρωτότυπο δελτίο παροχής υπηρεσιών της κλινικής για το σύνολο της δαπάνης αιμοκαθάρσεων κάθε μήνα 5) βεβαίωση της κλινικής ότι τα φίλτρα αιμοκαθάρσεων χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά και μόνο για τον ασφαλισμένο για τον οποίο αγοράσθηκαν, 6) βεβαίωση της κλινικής που υπογράφεται από τον νεφρολόγο της μονάδας και τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α., στην οποία αναφέρεται το όνομα του ασθενούς, ο αριθμός αιμοκαθάρσεων και οι ημερομηνίες διενέργειας τους και 7) σε περίπτωση ασθενούς με έκτακτες αιμοκαθάρσεις, υποβάλλεται πρόσθετα και μία βεβαίωση του νεφρολόγου από τον ελεγκτή ιατρό, στην οποία αναφέρεται ο αριθμός των έκτακτων συνεδριών, οι ημερομηνίες στις οποίες έγιναν και ο λόγος για τον οποίο έπρεπε να γίνουν.

Εξάλλου, το κανονικό νοσήλιο αιμοκάθαρσης κόστιζε κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα 43,17 ευρώ, χρεώνονταν δε επιπλέον τα υλικά, η αξία των οποίων καταβαλλόταν βάσει τιμολογίου της προμηθεύτριας εταιρίας. Επίσης, εάν ο ασθενής είχε ηπατίτιδα υποβαλλόταν και μία επιπλέον βεβαίωση ότι πάσχει από τη συγκεκριμένη νόσο, διότι στην περίπτωση αυτή το νοσήλιο αιμοκάθαρσης προσαυξανόταν κατά 10%, ήτοι κόστιζε 47,49 ευρώ.

Πιο συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος: Α) Ενεργώντας με πρόθεση και υπό την ανωτέρω ιδιότητα του του κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 μέχρι και τον Δεκέμβριο 2005, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της οποίας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α.

και στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., υποβάλλοντάς τους με την ιδιότητα του διοικητικού διευθυντή της ως άνω κλινικής κατά τα προλεχθέντα, για κάθε ασθενή σχετικό εξιτήριο, βεβαίωση, ιατρική γνωμάτευση και τιμολόγιο, ότι οι ασθενείς-ασφαλισμένοι του υποβλήθηκαν στην ως άνω κλινική στις αναφερόμενες, έναντι εκάστου, έκτακτες, κατά μήνα, συνεδρίες αιμοκαθάρσεων και αιμοδιαδιηθήσεων και, έτσι, παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν στην εταιρεία "..." αντίστοιχες δαπάνες συνεδριών και δαπανών υλικών αιμοκάθαρσης, ενώ το αληθές ήταν ότι οι ασθενείς αυτοί δεν υποβλήθηκαν στις έκτακτες αυτές συνεδρίες, γεγονός το οποίο γνώριζε προξενώντας στον ως άνω Ασφαλιστικό Οργανισμό αντίστοιχη με τις καταβληθείσες, ως άνω δαπάνες, ζημία.

Περαιτέρω, με πρόθεση παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. και στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., προσκομίζοντάς τους για κάθε ασθενή σχετικό εξιτήριοβεβαίωση, ιατρική γνωμάτευση και τιμολόγιο, ότι οι ασθενείς-ασφαλισμένοι του υποβλήθηκαν στην ως άνω κλινική στις αναφερόμενες, έναντι εκάστου, έκτακτες κατά μήνα συνεδρίες αιμοκαθάρσεων και αιμοδιαδιηθήσεων, σκοπεύοντας να παραπείθει τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν στην εταιρεία "... " τις αντίστοιχες δαπάνες συνεδριών και δαπανών υλικών αιμοκάθαρσης, ενώ το αληθές ήταν ότι οι ασθενείς αυτοί δεν υποβλήθηκαν στις έκτακτες αυτές συνεδρίες, γεγονός το οποίο γνώριζε, απειλώντας τον Ο.Γ.Α. με αντίστοιχη ζημία. Ειδικότερα, δεν υποβλήθηκαν σε καμία έκτακτη συνεδρία αιμοκάθαρσης οι ασθενείς:

Ε. Β., Ε. Π., Θ. Κ., ενώ η Ε. Φ. υπεβλήθη σε δύο (2) έκτακτες συνεδρίες αιμοκάθαρσης, ο Γ. Δ. σε μία (1) έκτακτη αιμοκάθαρση τον μήνα Ιανουάριο του 2004, η Ε. Σ. έκανε δύο αιμοκαθάρσεις την εβδομάδα και καμία φορά και την Παρασκευή, ενώ η Μ. Δ., υποβαλλόταν σε δεκατρείς (13) τακτικές συνεδρίες τον μήνα και μία έκτακτη. Β) Ενεργώντας, ο κατηγορούμενος, με πρόθεση και υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, με πρόθεση και με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της όποιας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α.

ότι: α) σε κάθε αιμοκάθαρση που έγινε στην ανωτέρω κλινική, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 μέχρι και τον Δεκέμβριο 2005, καταναλώνονταν, άλλοτε πέντε και μισό (5,5) άλλοτε έξι 6) και άλλοτε επτά (7) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Αύγουστο 2005 έως τον Σεπτέμβριο 2005 καταναλώνονταν έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία και ότι τον Δεκέμβριο 2005 καταναλώνονταν πέντε και μισό (5,50) με έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία, ενώ στην πραγματικότητα, καθ' όλο το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Ιούλιο 2005 καταναλώνονταν επτά (7) λίτρα πυκνού διαλύματος, ανά συνεδρία, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Αύγουστο 2005 έως και τον Σεπτέμβριο 2005 καταναλώνονταν έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία και ότι τον Δεκέμβριο 2005 καταναλώνονταν πέντε και μισό (5,5) με έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία, ενώ στην πραγματικότητα καθ όλο το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Δεκέμβριο 2005,, ο/καταναλώνονταν πάντοτε πέντε (5) λίτρα ανά συνεδρία, κατά τα ανωτέρω, γεγονός...-Λ"που γνώριζε (όπως, εξάλλου, συνέβη και κατά το χρονικό διάστημα των μηνών Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 2005) και έτσι παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλλουν στην εταιρεία "... ..." αχρεωστήτως τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοκάθαρσης και β) ότι σε κάθε αιμοδιαδιήθηση που έγινε στην ανωτέρω κλινική, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Ιούλιο 2005, καταναλώνονταν τρεις (3) σάκοι διαλύματος αιμοδιαδιήθησης, ανά συνεδρία, ενώ στην πραγματικότητα κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα καταναλώνονταν πάντοτε δύο (2) σάκοι, ανά συνεδρία, γεγονός που γνώριζε (όπως, εξάλλου, συνέβη και κατά το χρονικό διάστημα των μηνών Αυγούστου-Δεκεμβρίου 2005) και έτσι παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν αχρεωστήτως στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοδιαδιήθησης. Περαιτέρω, με πρόθεση παρέστησε, εν γνώσει του, ψευδώς στον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. και στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., υποβάλλοντάς τους με την ανωτέρω ιδιότητά του για κάθε ασθενή σχετική βεβαίωση του θεράποντος ιατρού νεφρολόγου επί του κάθε τιμολογίου, το οποίο εξέδιδε ανά μήνα η από αυτόν εκπροσωπούμενη εταιρία με την επωνυμία "Μ..." και τον διακριτικό τίτλο "..." ("..."), ότι τα αναφερόμενα στο τιμολόγιο υλικά χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση του αναφερόμενου στο τιμολόγιο αριθμού αιμοκαθάρσεων, πετυχαίνοντας έτσι να παραπεισθεί ο εν λόγω ελεγκτής και να θέσει τη σφραγίδα του και την υπογραφή του σε καθένα από τα τιμολόγια αυτά, σκοπεύοντας περαιτέρω να παραπείθει τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοκάθαρσης, ενώ το αληθές ήταν ότι τα υλικά αυτά ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν, γεγονός το οποίο, γνώριζε. Ειδικότερα, ως προς το ύψος της προκληθείσας σε βάρος του ως άνω Ασφαλιστικού Οργανισμού ζημία λεκτέα τα κάτωθι: Σύμφωνα με τα παραπάνω το ύψος της προκληθείσας ζημίας υπολογίστηκε με βάση έλεγχο που διενεργήθηκε στην ως άνω κλινική στις 22/9/2005 και στις 27/9/2005 από κλιμάκιο οικονομικών επιθεωρητών του Σ.Ε.Υ.Υ.Π. (Π..

Κ. και Ά. Σ.-Τ.) η δε κατανάλωση του πυκνού διαλύματος της αιμοκάθαρσης υπολογίστηκε με βάση την ταχύτητα ροής του αραιωμένου διαλύματος κατά μέσον όρο μεταξύ 500 έως 600 ml ανά λίτρο, παρά το γεγονός ότι η ταχύτητα ροής καθορίζεται από τον θεράποντα ιατρό με βάση τα κλινικά στοιχεία του ασθενούς και ρυθμίζεται ανάλογα με το μηχάνημα.

Ως προς την κατανάλωση του διαλύματος της αιμοδιαδιήθησης λεκτέο ότι αυτή υπολογίστηκε με βάση την κατά μέσον όρο χρήση δύο (2) σάκων διαλύματος αιμοδιαδιήθησης, χωρίς να ληφθούν και εδώ υπόψη τα κλινικά στοιχεία του ασθενούς. Ούτως εχόντων των πραγμάτων πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο ανωτέρω έλεγχος διενεργήθηκε από διοικητικό όργανα (οικονομικούς επιθεωρητές του Σ.Ε.Υ.Υ.Π.) και όχι από ιατρούς, ειδικευμένους στην αιμοκάθαρση-αιμοδιαδιήθηση, ήτοι κατά τις ημέρες διενέργειας του ελέγχου στην εν λόγω κλινική δεν εξετάστηκε ο φάκελος υγείας εκάστου των αιμοκαθαιρόμενων ή όσων υποβάλλονταν σε αιμοδιαδιήθηση, και κατά συνέπεια δεν εξετάστηκαν οι πραγματικές ανάγκες τους σε αιμοκάθαρση ή αιμοδιαδιήθηση.

Με τα δεδομένα αυτά, ουδόλως αποδείχθηκε ότι η προκληθείσα σε βάρος του Ο.Γ.Α. ζημία ανήλθε σύμφωνα με το υπ1 αριθμ. 1756/2015 βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών στο ποσό των 106.566,36 ευρώ, διότι, όπως προαναφέρθηκε, η αιμοκάθαρση και η αιμοδιαδιήθηση αποτελούν αμιγώς ιατρικές πράξεις, οι αναγκαίες συνεδρίες των οποίων καθώς και η χρήση των αναγκαίων για την πραγματοποίσή τους υλικών μπορούν να εκτιμηθούν με ασφάλεια μόνο από ειδικευμένους ιατρούς (λ.χ.

νεφρολόγους) και στη συνέχεια να κοστολογηθούν και όχι από διοικητικά όργανα, όπως εν προκειμένω οι οικονομικοί επιθεωρητές του Σ.Ε.Υ.Υ.Π., οι οποίοι διενήργησαν τον σχετικό έλεγχο και συνέταξαν τη σχετική έκθεση. Εξάλλου, το ίδιο το ζημιωθέν ν.π.δ.δ. Ο.Γ.Α., καταλόγισε στην Κλινική "..." το συνολικό ποσό των 52.493.63 ευρώ που αντιστοιχεί στην οικονομική ζημία που προκλήθηκε σε αυτό εξαιτίας της αδικαιολόγητης χρέωσης συνεδριών αιμοκαθάρσεων και αντίστοιχων υλικών (βλ.

την από 1-6-2010 απόφαση του Διοικητή του Ο.Γ.Α.). Μάλιστα το ποσό αυτό εξόφλησε η εταιρεία στις 3/4/2014, όπως προκύπτει από το με αριθμό ...2014 ΔΙΠΑΟΤΥΠΟ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΤΗΣ Δ.Ο.Υ. .... Περαιτέρω, όσον αφορά την ζημία που απειλήθηκε σύμφωνα με το προρρηθέν βούλευμα ύψους 56.346,24 ευρώ και που αντιστοιχεί σε περικοπές στις οποίες προέβη δια των υπαλλήλων του από μόνος του ο Ο.Γ.Α., πρέπει να αναφερθεί ότι αυτή δεν οφείλεται στην απατηλή συμπεριφορά του κατηγορούμενου-ο οποίος κατά τα προαναφερθέντα παρέστησε ψευδώς άπαξ ενώπιον των αρμοδίων υπαλλήλων του Ο.Γ.Α., με την υποβολή των ως άνω δικαιολογητικών για είσπραξη των ποσών για μη πραγματοποιηθείσες συνεδρίες και για μη χρησιμοποιηθέντα λίτρα αιμοκάθαρσης και αιμοδιαδιήθησης-, δεδομένου ότι και σύμφωνα με τα προρρηθέντα στο οικείο μέρος της μείζονος σκέψης, στο κατ' εξακολούθηση έγκλημα κάθε επιζήμια για τον παθόντα πράξη απάτης πρέπει να είναι αποτέλεσμα χωριστής πλάνης του εξαπατηθέντος, και να προκλήθηκε από χωριστή απατηλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου.

Είναι αυτόδηλο, λοιπόν, ότι τέτοια χωριστή πλάνη του εξαπατηθέντος ως άνω ν.π.δ.δ. Ο.Γ.Α. δεν προκλήθηκε κατά την εκκαθάριση, όταν δηλαδή έγιναν από τους υπαλλήλους του περικοπές ύψους 56.346,24 ευρώ, και η οποία (πλάνη) να οφείλεται σε χωριστή απατηλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου, διάφορη από την αρχικώς τελεσθείσα, με απειληθείσα σε βάρος του Ο.Γ.Α.

ισόποση ζημία.

Συνεπώς, εφόσον το ποσό αυτό των 56.364.24 ευρώ δεν αντιστοιχεί σε (απειληθείσα) ζημία σε βάρος του Ο.Γ.Α. από χωριστή απατηλή συμπεριφορά του κατηγορουμένου, το ποσό αυτό δεν δύναται να προστεθεί στην προκληθείσα σε βάρος του Ο.Γ.Α. ζημία. Εφόσον, λοιπόν, δεν αποδείχθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η προσκληθείσα και απειληθείσα σε βάρος του Ο.Γ.Α.

ζημία υπερβαίνει συμποσούμενη τα 120.000 ευρώ-αφού ως γνωστόν το βάρος απόδειξης μεταξύ άλλων της προκληθείσας και απειληθείσας ζημίας έχουν εν προκειμένω οι διωκτικές αρχές και όχι ο κατηγορούμενος-, το έγκλημα (της απάτης κατ' εξακολούθηση) φέρει πλέον το χαρακτήρα πλημμελήματος. Τέλος, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του ΠΚ, το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πέντε έτη, αρχόμενη από την ημέρα που τελέστηκε η αξιόποινη πράξη.

Η προθεσμία αναστέλλεται για όσο χρόνο διαρκεί η κύρια διαδικασία και ώσπου να γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν από τα τρία έτη για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 368 εδ. β' και 311 παρ. 1 εδ. γ' του ΚΠΔ, προκύπτει ότι η παραγραφή εξετάζεται αυτεπάγγελτα από τα δικαστήρια σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας.

Εφόσον λοιπόν, στην προκειμένη περίπτωση από τη διάπραξη του ως άνω εγκλήματος από τον Ιανουάριο 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2005 και μέχρι το χρόνο συζήτησης της κρινόμενης υπόθεσης ενώπιον του ακροατηρίου του Δικαστηρίου τούτου έχει παρέλθει χρονικό διάστημα πέραν της οκταετίας πρέπει κατά πλειοψηφία να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη του εγκλήματος αυτού λόγω συμπλήρωσης του χρόνου παραγραφής του, δεκτού γενομένου ως κατ' ουσίαν βάσιμου του αυτοτελούς ισχυρισμού περί συμπλήρωσης του χρόνου παραγραφής του πλημμελήματος της απάτης κατ' εξακολούθηση που προέβαλαν οι συνήγοροι του κατηγορουμένου, πέραν του ότι η παραγραφή εξετάζεται κατά τα ανωτέρω αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο διατακτικό της παρούσας.

Στη συνέχεια το Δικαστήριο έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη κατά του κατηγορουμένου Θ. Κ. κατά πλειοψηφία λόγω παραγραφής με το κατωτέρω διατακτικό: "

Παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά του παραπάνω κατηγορουμένου κατά πλειοψηφία λόγω παραγραφής του ότι "Στο ... κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως τον Δεκέμβριο του 2005,ενεργώντας υπό την ιδιότητά του ως διοικητικός διευθυντής της κείμενης στο ... και επί της οδού ... ιδιωτικής κλινικής "..." της εταιρίας με την επωνυμία "..." και όντας υπεύθυνος για τη λειτουργία της κλινικής αυτής, τυγχάνοντας παράλληλα ετερόρρυθμος εταίρος της ανωτέρω εταιρείας, καθώς επίσης νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής της εταιρείας με την επωνυμία "..." με διακριτικό τίτλο "..." ("..."), η οποία εμπορεύεται προϊόντα του Γερμανικού οίκου ...

και είναι προμηθευτής όλων των φίλτρων και αναλώσιμων υλικών των Μονάδων Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ) της ανωτέρω κλινικής, με πρόθεση και με σκοπό να αποκομίσουν ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της οποίας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική, παράνομο περιουσιακό όφελος, έβλαψε ξένη περιουσία, πείθοντας άλλους σε πράξη, που ενέχει τον χαρακτήρα περιουσιακής διάθεσης, με την εν γνώσει του παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθών, η παραπάνω δε πράξη του στρέφεται κατά νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου και δη κατά του "Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων" (Ο.Γ.Α.) και το συνολικό όφελος που επιτεύχθηκε και επιδιώχθηκε και η συνολική ζημία που προξενήθηκε και απειλήθηκε, στον ως άνω Οργανισμό, υπερβαίνουν το ποσό των 150.000 ευρώ.

Συγκεκριμένα, στην ως άνω ιδιωτική κλινική με την επωνυμία "...", λειτουργεί από το έτος 1979 μονάδα τεχνητού νεφρού (ΜΤΝ). Στη δε μονάδα αυτή αιμοκαθαίρονται, κατόπιν συμβάσεως με τον άνω οργανισμό ΟΓΑ, ασφαλισμένοι του νεφροπαθείς. Σύμφωνα με τη σύμβαση αυτή, κάθε ασφαλισμένος ασθενής του ως άνω οργανισμού ο οποίος πάσχει από νεφρική ανεπάρκεια, προκειμένου να ενταχθεί σε θεραπεία αιμοκάθαρσης απαιτείται να έχει προηγηθεί σχετική ιατρική γνωμάτευση από τους θεράποντες ιατρούς δημόσιου νοσοκομείου, στο οποίο παρακολουθείται η πορεία της νόσου του, η οποία γνωμάτευση αποτελεί το κύριο δικαιολογητικό, βάσει του οποίου η υγειονομική επιτροπή του άνω οργανισμού εγκρίνει για τους ασφαλισμένους του τη θεραπεία αιμοκάθαρσης, τη συχνότητα αιμοκαθάρσεων ανά μήνα και τη χρονική διάρκεια τους.

Εκτός από ειδικές περιπτώσεις, ο συνήθης αριθμός των αιμοκαθάρσεων είναι τρεις ανά εβδομάδα ή δεκατρείς (13) ανά μήνα τους μήνες με τριάντα ημέρες, δεκατέσσερις (14) ανά μήνα τους μήνες με τριάντα μία ημέρες και τον Φεβρουάριο δώδεκα (12), δεδομένου ότι, πλην των Κυριακών, τις υπόλοιπες ημέρες η αιμοκάθαρση γίνεται κάθε δεύτερη ημέρα, η συνήθης δε χρονική διάρκεια κάθε συνεδρίας αιμοκάθαρσης είναι τέσσερις (4) ώρες.

Επιπρόσθετα ένας ασθενής μπορεί να υποβληθεί και σε έκτακτες αιμοκαθάρσεις σε περίπτωση πρόσκαιρης επιδείνοισης της κατάστασης της υγείας τους, όπως αυτή αξιολογείται από τον θεράποντα ιατρό. Σε κάθε αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται ως βασικό υλικό, το οποίο χρεώνεται στους ασθενείς και κατά συνέπεια και σε εκείνον τον ως άνω ασφαλιστικό οργανισμό, μεταξύ άλλων, και πυκνό διάλυμα σε διάφορες περιεκτικότητες, η κατανάλωση του οποίου προκύπτει από τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης, τη σχέση αραίωσης, που είναι σταθερή, και την ταχύτητα ροής του αραιωμένου διαλύματος κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης που καθορίζεται από τον θεράποντα με βάση τα κλινικά στοιχεία του ασθενούς και ρυθμίζεται ανάλογα στο μηχάνημα, καταναλώνεται δε και πριν από την έναρξη της αιμοκάθαρσης για την αυτορρύθμιση του μηχανήματος στην ταχύτητα ροής, η οποία διαρκεί περίπου 15 λεπτά της ώρας.

Η ταχύτητα ροής του διαλύματος συνήθως ρυθμίζεται μεταξύ 500 και 600 ml ανά λεπτό, η μέση δε κατανάλωση πυκνού διαλύματος, ανά συνεδρία, διάρκειας τεσσάρων ωρών, ανέρχεται σε πέντε (5) λίτρα μέγιστο. Επιπρόσθετα, συμπληρωματική της κλασσικής μεθόδου αιμοκάθαρσης, η οποία γίνεται ταυτόχρονα με αυτήν επί ασθενών με συγκεκριμένες κλινικές ενδείξεις, είναι η αιμοδιαδιήθηση, στην οποία χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, διάλυμα αιμοδιαδιήθησης και φίλτρο υψηλής διαπερατότητας.

Το διάλυμα αιμοδιαδιήθησης διατίθεται σε σάκους διαλύματος 4,5 λίτρων, για κάθε δε συνεδρία απαιτούνται κατά μέσο όρο 2 σάκοι διαλύματος. Μάλιστα κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα η ως άνω κλινική προμηθευόταν τα άνω υλικά αιμοκάθαρσης και αιμοδιαδιήθησης από την εταιρεία με την επωνυμία "Μ..." και τον διακριτικό τίτλο "...", της οποίας τύγχανε νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής, με τιμή 2,29 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 9%, και συνολικά 2,50 ευρώ ανά λίτρο πυκνού διαλύματος αιμοκάθαρσης και 30,84 ευρώ πλέον ΦΠΑ 9% και συνολικά 33,60 ευρώ ανά σάκο διαλύματος αιμοδιαδιήθησης.

Τα παραστατικά, τα οποία όφειλε η κλινική να προσκομίσει στον Ο.Γ.Α., προκειμένου ο τελευταίος να καταβάλει σ' αυτήν τις δαπάνες αιμοκάθαρσης προσδιορίζονται με την υπ' αριθμ. 1056/31- 7-1981 απόφαση του Διοικητή του Οργανισμού και είναι τα εξής: 1) εξιτήριο για κάθε ασθενή, όπου αναγράφονται τα στοιχεία της ταυτότητάς του, η πάθησή του και οι παροχές που του χορηγήθηκαν.

Το εξιτήριο υπογράφεται από τον διευθυντή της κλινικής, από τον ασθενή ή τον συνοδό του και από τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. που βρίσκεται στην κατά τόπον Νομαρχία, 2) εγκριτική απόφαση της Διεύθυνσης Υγείας της κατά τόπον Νομαρχίας, 3) τιμολόγιο αγοράς υλικών ανά ασθενή, το οποίο βεβαιώνεται από τον νεφρολόγο της μονάδας και από τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α., 4) πρωτότυπο δελτίο παροχής υπηρεσιών της κλινικής για το σύνολο της δαπάνης αιμοκαθάρσεων κάθε μήνα, 5) βεβαίωση της κλινικής ότι τα φίλτρα αιμοκαθάρσεων χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά και μόνο για τον ασφαλισμένο για τον οποίο αγοράσθηκαν, 6) βεβαίωση της κλινικής που υπογράφεται από τον νεφρολόγο της μονάδας και τον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α., στην οποία αναφέρεται το όνομα του ασθενούς, ο αριθμός αιμοκαθάρσεων και οι ημερομηνίες διενέργειας τους και 7) σε περίπτωση ασθενούς με έκτακτες αιμοκαθάρσεις, υποβάλλεται πρόσθετα και μία βεβαίωση του νεφρολόγου από τον ελεγκτή ιατρό, στην οποία αναφέρεται ο αριθμός των έκτακτων συνεδριών, οι ημερομηνίες στις οποίες έγιναν και ο λόγος για τον οποίο έπρεπε να γίνουν.

Εξάλλου, το κανονικό νοσήλιο αιμοκάθαρσης κόστιζε κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα 43,17 ευρώ, χρεώνονταν δε επιπλέον τα υλικά, η αξία των οποίων καταβαλλόταν βάσει τιμολογίου της προμηθεύτριας εταιρίας. Επίσης, εάν ο ασθενής είχε ηπατίτιδα υποβαλλόταν και μία επιπλέον βεβαίωση ότι πάσχει από τη συγκεκριμένη νόσο, διότι στην περίπτωση αυτή το νοσήλιο αιμοκάθαρσης προσαυξανόταν κατά 10%, ήτοι κόστιζε 47,49 ευρώ.

Πιο συγκεκριμένα αυτός:

Α) Ενεργώντας με πρόθεση και υπό την ανωτέρω ιδιότητά του κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 μέχρι και τον Δεκέμβριο 2005, με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της οποίας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στην ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α.

και στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., υποβάλλοντάς τους με την ιδιότητα του διοικητικού διευθυντή της ως άνω κλινικής κατά τα προλεχθέντα, για κάθε ασθενή σχετικό εξιτήριο, βεβαίωση, ιατρική γνωμάτευση και τιμολόγιο, ότι οι αναφερόμενοι, στον πίνακα που ακολουθεί, ασθενείς - ασφαλισμένοι του υποβλήθηκαν στην ως άνω κλινική στις αναφερόμενες, έναντι εκάστου, έκτακτες, κατά μήνα, συνεδρίες αιμοκαθάρσεων και αιμοδιαδιηθήσεων και, έτσι, παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του ΟΓΑ να καταβάλουν στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες συνεδριών και δαπανών υλικών αιμοκάθαρσης, ενώ το αληθές ήταν ότι οι ασθενείς αυτοί δεν υποβλήθηκαν στις έκτακτες αυτές συνεδρίες, γεγονός το οποίο γνώριζε προξενώντας στον ως άνω Ασφαλιστικό Οργανισμό αντίστοιχη με τις καταβληθείσες, ως άνω δαπάνες, ζημία.

Περαιτέρω, με πρόθεση παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. και στους αρμόδιους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., προσκομίζοντάς τους για κάθε ασθενή σχετικό εξιτήριο, βεβαίωση, ιατρική γνωμάτευση και τιμολόγιο, ότι οι αναφερόμενοι στον πίνακα που ακολουθεί ασθενείς - ασφαλισμένοι του υποβλήθηκαν στην ως άνω κλινική στις αναφερόμενες, έναντι εκάστου, έκτακτες κατά μήνα συνεδρίες αιμοκαθάρσεων και αιμοδιαδιηθήσεων, σκοπεύοντας να παραπείσει τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες συνεδριών και δαπανών υλικών αιμοκάθαρσης, οι οποίες (δαπάνες) στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται ως αχρεωστήτως αιτούμενα ποσά, ενώ το αληθές ήταν ότι οι ασθενείς αυτοί δεν υποβλήθηκαν στις έκτακτες αυτές συνεδρίες, γεγονός το οποίο γνώριζε, απειλώντας τον Ο.Γ.Α.

με αντίστοιχη ζημία. Ειδικότερα, δεν υποβλήθηκαν σε καμία έκτακτη συνεδρία αιμοκάθαρσης οι ασθενείς: Ε. Β., Ε. Π., Θ. Κ., ενώ η Ε. Φ. υπεβλήθη σε δύο (2) έκτακτες συνεδρίες αιμοκάθαρσης, ο Γ. Δ. σε μία (1) έκτακτη αιμοκάθαρση τον μήνα Ιανουάριο του 2004, η Ε. Σ. έκανε δύο αιμοκαθάρσεις την εβδομάδα και καμία φορά και την Παρασκευή, ενώ η Μ.

Δ., υποβαλλόταν σε δεκατρείς (13) τακτικές συνεδρίες τον μήνα και μία έκτακτη.

Β) Εργώντας με πρόθεση και υπό την ανωτέρω ιδιότητα του, κατά το κατωτέρω χρονικό διάστημα, με πρόθεση και με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος, η παραπάνω εταιρεία της οποίας είχε τη διαχείριση και η ανωτέρω κλινική παράνομο περιουσιακό όφελος, παρέστησε εν γνώσει του ψευδώς στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α.

ότι: α) σε κάθε αιμοκάθαρση που έγινε στην ανωτέρω κλινική, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 μέχρι και τον Δεκέμβριο 2005, καταναλώνονταν, άλλοτε πέντε και μισό (5,5), άλλοτε έξι (6) και άλλοτε επτά (7) λίτρα πυκνού διαλύματος, ανά συνεδρία, και συγκεκριμένα, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Ιούλιο 2005 καταναλώνονταν επτά (7) λίτρα πυκνού διαλύματος, ανά συνεδρία, ότι κατά το χρονικό διάστημα από τον Αύγουστο 2005 έως και τον Σεπτέμβριο 2005 καταναλώνονταν έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία και ότι τον Δεκέμβριο 2005 καταναλώνονταν πέντε και μισό (5,5) με έξι (6) λίτρα πυκνού διαλύματος ανά συνεδρία, ενώ στην πραγματικότητα, καθ' όλο το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Δεκέμβριο 2005, καταναλώνονταν πάντοτε πέντε (5) λίτρα ανά συνεδρία, κατά τα ανωτέρω, γεγονός που γνώριζε (όπως, εξάλλου, συνέβη και κατά το χρονικό διάστημα των μηνών Οκτωβρίου - Νοεμβρίου 2005) και έτσι παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλλουν στην εταιρεία "... ..." αχρεωστήτως τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοκάθαρσης και β) ότι σε κάθε αιμοδιαδιήθηση που έγινε στην ανωτέρω κλινική, κατά το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο 2004 έως και τον Ιούλιο 2005, καταναλώνονταν τρεις (3) σάκοι διαλύματος αιμοδιαδιήθησης, ανά συνεδρία, ενώ στην πραγματικότητα κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα καταναλώνονταν πάντοτε δύο (2) σάκοι, ανά συνεδρία, γεγονός που γνώριζε (όπως, εξάλλου, συνέβη και κατά το χρονικό διάστημα των μηνών Αυγούστου - Δεκεμβρίου 2005) και έτσι παρέπεισε τα αρμόδια όργανα του ΟΓΑ να καταβάλουν αχρεωστήτως στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοδιαδιήθησης και συγκεκριμένα να καταβάλουν αχρεωστήτως τα αναφερόμενα στον πίνακα που ακολουθεί ποσά υλικών.

Περαιτέρω, με πρόθεση παρέστησε, εν γνώσει του, ψευδώς στον ελεγκτή ιατρό του Ο.Γ.Α. και στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α., υποβάλλοντάς τους με την ανωτέρω ιδιότητά του για κάθε ασθενή σχετική βεβαίωση του θεράποντος ιατρού νεφρολόγου επί του κάθε τιμολογίου, το οποίο εξέδιδε ανά μήνα η από αυτόν εκπροσωπούμενη εταιρία με την επωνυμία "Μ..." και τον διακριτικό τίτλο "..." ("..."), ότι τα αναφερόμενα στο τιμολόγιο υλικά χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση του αναφερόμενου στο τιμολόγιο αριθμού αιμοκαθάρσεων, πετυχαίνοντας έτσι να παραπεισθεί ο εν λόγω ελεγκτής και να θέσει τη σφραγίδα του και την υπογραφή του σε καθένα από τα τιμολόγια αυτά, σκοπεύοντας περαιτέρω να παραπείσει τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α.

να καταβάλουν στην εταιρεία "... ..." τις αντίστοιχες δαπάνες υλικών αιμοκάθαρσης, οι οποίες (δαπάνες) στον πίνακα που ακολουθεί αναφέρονται ως αχρεωστήτως αιτούμενα ποσά, ενώ το αληθές ήταν ότι τα υλικά αυτά ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν στις αιμοκαθάρσεις, γεγονός το οποίο γνώριζε, με αποτέλεσμα απειληθείσα αντίστοιχη ζημία στον Ο.Γ.Α.

Ειδικότερα:

Για τον μήνα Ιανουάριο 2004, για μη πραγματοποιηθείσες έκτακτες συνεδρίες και για μη χρησιμοποιηθέντα υλικά, καταβλήθηκαν αχρεωστήτως, στην εταιρεία "... ...", και ζητήθηκαν από την εταιρεία αυτή να της καταβληθούν αχρεωστήτως, ανά ασθενή, τα κάτωθι ποσά:

Το δε συνολικό όφελος που πέτυχε και επεδίωξε και η αντίστοιχη συνολική ζημία που προξενήθηκε και απειλήθηκε σε βάρος του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (Ο.Γ.Α.) από τις ανωτέρω πράξεις του υπερβαίνει το ποσό των 150.000 ευρώ και ανέρχεται η μεν ζημία που προξενήθηκε σε βάρος του ανωτέρω ν.π.δ.δ. σε 106.566,36 (=5.147,83 + 4.146,78 + 7.874,40 + 7.146,20 + 6.936,57 + 8.012,93 + 9.908,78 + 10.068,48 + 8.046,15 + 7.795.19

+ 9.044,26 + 6.917,23 + 3.493,72 + 7.254,40 + 1.350,82 +1.415,39 + 1.261,47 + 230,09 + 129,80 + 385,86) ευρώ, η δε ζημία που απειλήθηκε σε βάρος του ανωτέρω ν.π.δ.δ. ανέρχεται σε 56.346,24 [=162.912,60 (=5.147,83 + 4.146,78 + 10.620,26 + 7.146,20 + 6.936,57 + 8.606,75 + 18.636,07 + 19.201,68 + 11.090,55 + 7.795,19 + 9.044,26 + 6.917,23 + 9.359 + 7.254,40 + 5.990,19 + 6.351,44 + 6.090,15 + 4.874,18 + 4.089,40 + 1.198,55 + 1.218.20 + 129,80 + 1.067,33) - 106.566,36] ευρώ, ήτοι, 106.566,36] ευρώ, ήτοι συνολικά, η προξενηθείσα και απειληθείσα ζημία σε βάρος του ανωτέρω ν.π.δ.δ. ανέρχεται σε 162.912,60 (=106.566,36 + 56.346,24) ευρώ.".

Με αυτά που δέχθηκε το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αναιτιολόγητα και με αντιφάσεις έπαυσε οριστικά την κατά του κατηγορουμένου ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για την πράξη της πλημμεληματικής απάτης κατ' εξακολούθηση μετά τη μεταβολή της κατηγορίας της απάτης κατ' εξακολούθηση με συνολικό όφελος και ζημία που υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ σε βάρος ΝΠΔΔ Συγκεκριμένα το δικαστήριο αυτό υπέπεσε στις ακόλουθες πλημμέλειες:

Α) Ενώ δέχεται ως αποδειχθέντα 1) ότι οι ψευδώς δηλωθείσες στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α, ως πραγματοποιθείσες έκτακτες συνεδρίες των ασφαλισμένων του, Ε. Β., Ε. Π., Θ. Κ., Ε. Φ., Γ. Δ., Ε. Σ. και Μ. Δ. κατά τις καταστάσεις και τους χρόνους που εκτίθενται στο διατακτικό της απόφασης δεν πραγματοποιήθηκαν,2) ότι τα ψευδώς δηλωθέντα στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α.

επιπλέον κατά περίπτωση 0,5-2 λίτρα πυκνού διαλύματος αιμοκάθαρσης ανά συνεδρία των αιμοκαθαιρόμενων ασφαλισμένων του που αναφέρονται αναλυτικά στις στο διατακτικό καταστάσεις δεν καταναλώθηκαν στην πραγματικότητα, αφού κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης καταναλώνονταν 5 λίτρα πυκνού διαλύματος αιμοκάθαρσης ανά συνεδρία,αντί 5,5,-6 ή 7 που δηλώνονταν ψευδώς 3) ότι ο ψευδώς δηλωθείς στους αρμοδίους υπαλλήλους του Ο.Γ.Α.

επιπλέον ένας σάκος διαλύματος αιμοδιαδιήθησης ανά συνεδρία των αιμοκαθαιρομένων δεν καταναλώνονταν στην πραγματικότητα, αφού κατά στις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης καταναλώνονταν πάντοτε 2 σάκοι του διαλύματος αυτού ανά συνεδρία αντί 3 που δηλώνονταν ψευδώς και ως εκ τούτου με τις μηνιαίες δηλώσεις του κατηγορουμένου προς τον Ο.Γ.Α.

που συνοδεύονταν από τιμολόγια και αντίστοιχα παραστατικά που εκδίδονταν κάθε μήνα παραπλάνησε τους υπαλλήλους του ανωτέρω ΝΠΔΔ με συνέπεια να του καταβάλουν αχρεωστήτως χρηματικά ποσά που αντιστοιχούσαν στις δήθεν δαπάνες και νοσήλια που δεν έγιναν στην πραγματικότητα με αντίστοιχη ζημία του Ο.Γ.Α., και, ενώ στην προσβαλλόμενη απόφαση εκτίθεται ρητά ο αριθμός των μη πραγματοποιθέντων αλλά δηλωθέντων ως τέτοιων εκτάκτων αιμοκαθάρσεων κατά μήνα και ανά αναφερόμενο στην απόφαση ασθενή, το κόστος εκάστου νοσηλίου για κάθε μία έκτακτη αιμοκάθαρση (43,17 ευρώ), η ποσότητα και το κόστος του πυκνού διαλύματος αιμοκάθαρσης (2,50 ευρώ ανά λίτρο) και η ποσότητα και το κόστος εκάστου σάκου διαλύματος αιμοδιαδιήθησης (33,60 ευρώ ανά σάκο) που δηλωθήκαν ψευδώς ότι καταναλώθηκαν για κάθε αιμοκαθαιρόμενο ασφαλισμένο στον Ο.Γ.Α που εκτίθεται στις καταστάσεις, εν τούτοις το Δικαστήριο αμφισβήτησε το ύψος της προκληθείσας ζημίας ύψους 106.566,36 ευρώ εκθέτοντας ότι η αιμοκάθαρση και η αιμοδιαδιήθηση είναι αμιγώς ιατρικές πράξεις και οι συνεδρίες αιμοκάθαρσης καθώς και η χρήση των αναγκαίων υλικών μπορούν να εκτιμηθούν μόνο από ειδικευμένους ιατρούς, Β) δεν εκτίθεται επίσης στην απόφαση με σαφήνεια σε ποιο ύψος ανήλθε η ζημία της περιουσίας του Ο.Γ.Α που προκλήθηκε κατά τις παραδοχές του Δικαστηρίου, στοιχείο απαραίτητο για τον υπολογισμό του ύψους της προκληθείσας και απειληθείσας ζημίας στο ανωτέρω ΝΠΔΔ Γ) ενώ δέχεται ότι ο κατηγορούμενος επιπλέον της ανωτέρω τελεσθείσας πράξης, κατά το οποίο ο ΟΓΑ για το χρονικό διάστημα από 2004-2005 κατέβαλε αχρεωστήτως το ποσό των 106.566,36 ευρώ, κατά το έτος 2005 επιχείρησε με τον ίδιο τρόπο, ήτοι με ψευδείς παραστάσεις αναφορικά με τα υλικά αιμοκάθαρσης που παραδίνονταν στην κλινική ...

της εταιρείας με την επωνυμία "..." στην οποία ήταν ετερόρρυθμος εταίρος και υπεύθυνος για τη λειτουργία της,από την προμηθεύτρια των υλικών αυτών εταιρεία με την επωνυμία "..." με διακριτικό τίτλο "..." της οποίας επίσης ήταν ο ίδιος νόμιμος εκπρόσωπος και διαχειριστής, να παραπείσει τα αρμόδια όργανα του Ο.Γ.Α να καταβάλουν στην εταιρία "..." τις αναφερόμενες στα υποβληθέντα τιμολόγια δαπάνες των δήθεν χρησιμοποιηθέντων υλικών αιμοκαθάρσεων, υποβάλλοντας και σχετικά παραστατικά συνολικού ποσού 56.346,24 ευρώ, τα οποία όμως δεν πληρώθηκαν από αίτια εξωτερικά, αφού οι αρμόδιοι υπάλληλοι του ΟΓΑ, δεν πείστηκαν από τις ψευδείς αυτές δηλώσεις και μετά από έλεγχο περιέκοψαν το ποσό αυτό κατά την εκκαθάριση, αντιφατικά δέχεται ότι η περιουσία του ΟΓΑ δεν απειλήθηκε κατά το ποσό αυτό ενώ η απειληθείσα αυτή ζημία εντάσσεται στην έννοια της απόπειρας απάτης και εσφαλμένα το Δικαστήριο δεν υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στην έννοια αυτή.

Οι ανωτέρω περικοπές ποσού 56.346,24 ευρώ έγιναν όπως προεκτέθηκε μετά από έλεγχο κατά την εκκαθάριση από τους υπαλλήλους του ΟΓΑ, ενώ ο κατηγορούμενος είχε προβεί προηγουμένως σε υποβολή μηνιαίων δελτίων παροχής υπηρεσιών για κάθε συγκεκριμένο ασθενή που αναφέρεται στο διατακτικό από την ανωτέρω κλινική και τιμολογίων που εξέδιδε ανά μήνα η προμηθεύτρια των υλικών αυτών εταιρεία "..." για να λάβουν οι εταιρείες αυτές τα χρηματικά ποσά που αντιστοιχούν στις ψευδώς δηλωθείσες δαπάνες των υλικών αιμοκάθαρσης που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ στους αναφερομένους στην απόφαση ασφαλισμένους του ΟΓΑ Δ) Αγνόησε και δεν έλαβε υπόψη σημαντικά έγγραφα που αναγνώστηκαν στο ακροατήριο και συγκεκριμένα α) την με αριθμό πρωτ.

ΕΜΠ ...2006 έκθεση ελέγχου του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας και Πρόνοιας Π. Κ. και Ά. Τ. Σ., (σελ 142-154 της έκθεσης) που αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο χώρο της κλινικής ... η χρεωθείσα ποσότητα πυκνού διαλύματος μειώθηκε από 7 λίτρα σε 6 ανά αιμοκάθαρσή και η χρεωθείσα ποσότητα διαλύματος αιμοδιαδιήθησης από τρεις σάκους σε δύο και αναφέρουν επίσης ότι ο κατηγορούμενος υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της προμηθεύτριας εταιρίας ...

ΟΕ γνώριζε τους ελέγχους που πραγματοποιούσαν προηγούμενα σε άλλες κλινικές και πριν τον έλεγχο τους προχώρησε σε μειώσεις ποσοτήτων, ενώ από 1-12-2004 έως 31-7-2005 στα τιμολόγια που είχαν στη διάθεσή τους διαπίστωσαν ότι η ποσότητα πυκνού διαλύματος χρεωνόταν 7 λίτρα ανά συνεδρία. Επίσης παραθέτουν τον αριθμό των εκτάκτων αιμοκαθάρσεων που πραγματοποίησε κάθε ασθενής από το Δεκέμβριο 2004 έως και Αύγουστο 2005,προκειμένου να ελέγξει ο κάθε ασφαλιστικός φορέας εάν έγιναν αυτές, δεδομένου ότι κατά τον έλεγχο είχαν στη διάθεσή τους τη με αριθμό 320352/2005 αναφορά των επιθεωρητών του ΟΓΑ που διενήργησαν έλεγχο σύμφωνα με την οποία όπως αναγράφουν κατά λέξη στην ανωτέρω έκθεση τους που αναγνώστηκε "η κλινική υποβάλλει στον ΟΓΑ δικαιολογητικά για πραγματοποίηση συνεδριών αιμοκάθαρσης ως έκτακτες συνεδρίες ανά ασθενή, ενώ από τις καταθέσεις των ασφαλισμένων που εξετάστηκαν προέκυψε ότι δεν είχαν πραγματοποιηθεί έκτακτες συνεδρίες με αποτέλεσμα ο ΟΓΑ να επιβαρυνθεί με δαπάνες συνεδριών και υλικών αιμοκάθαρσης" (σελ 150) β) το με αριθμό 8426/2010 έγγραφο του ΟΓΑ που επίσης δεν προκύπτει ότι ελήφθη υπόψη στο οποίο αναλυτικά και αιτιολογημένα υπολογίζεται η προκληθείσα ζημία του ΟΓΑ στο ποσό των 106.566,36 ευρώ και η απειληθείσα ζημία στο ποσό των 56.346,24 ευρώ και συνολικά σε 162.912,60 που υπερβαίνουν το ποσό των 120.000 ευρώ, στο οποίο συνολικά απέβλεπε ο κατηγορούμενος, που επιβεβαίωσε και στο ακροατήριο του δικαστηρίου και η εξετασθείσα μάρτυρας-υπάλληλος του ΟΓΑ Β.

Σ., την κατάθεση της οποίας δεν προκύπτει ότι έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε το Δικαστήριο της ουσίας για τη γνωμοδοτική του κρίση. Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Εφετείο Καουργημάτων Αθηνών κατά πλειοψηφία και έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για την πράξη της πλημμεληματικής απάτης κατ' εξακολούθηση, μετά την μεταβολή της κατηγορίας της απάτης κατ' εξακολούθηση με συνολικό όφελος και ζημία που σκοπήθηκε-απειλήθηκε άνω των 120.000 ευρώ σε βάρος του ΝΠΔΔ (ΟΓΑ) έσφαλε, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του ελλιπή αιτιολογία αφού, παρά τη μνεία στο προοίμιο του αιτιολογικού της αποφάσεως αυτής ότι ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, εν τούτοις από την ίδια αιτιολογία ουδόλως προκύπτει ότι πράγματι όλα αυτά ελήφθησαν υπόψη και αξιολογήθηκαν.

Επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση παρουσιάζει ασάφειες και λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής των προπαρατεθεισών διατάξεων αρθ. 386 παρ. 2, 1, 42 παρ. 1, και 98 παρ. 2 του ισχύοντος ΠΚ οι οποίες παραβιάστηκαν εκ πλαγίου και ως εκ τούτου η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.

Επομένως είναι βάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και πρέπει κατά παραδοχή αυτών να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου η σύνθεση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, είναι δυνατή (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2460/27-5-2022 - 1792/14-4-2022 απόφαση του Ε' Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας από την Υπηρεσία η αρχαιότερη της συνθέσεως Αρεοπαγίτης και ήδη Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ