Supreme Court dismisses appeal against car damage judgment due to impossibility of future liability assessment.

Απόφαση 1552 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1552/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: A. A. του A.-E.-A., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Κωλέττη και κατέθεσε προτάσειςς.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παντελίδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις` και 2. του ν.π.ι.δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ", νομίμως εκπροσωπούμενου με έδρα την Αθήνα, ως εισελθών εκ του νόμου στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της πρώην ανωνύμου ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" λόγω ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μανουσάκη, και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-5-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4653/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 81/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-5-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης, ανέγνωσε την από 20-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του 2ου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 του Κ.Πολ.Δ. παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτει, ότι, η με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 81/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής:

Ο ήδη αναιρεσείων Α. Α. του Ά. Ε. Α. είχε εγείρει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών την από 9.5.2008 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου 6120/2008 αγωγή, με την οποία ιστορούσε ότι στις 9.8.2006, από συντρέχον πταίσμα της πρώτης εναγόμενης Δ. Λ. - V., η οποία οδηγούσε το με ελβετικές πινακίδες αριθμού κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, το οποίο ήταν εφοδιασμένο με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα), με συνέπεια να ευθύνεται προς αποζημίωση το δεύτερο εναγόμενο και ήδη πρώτο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης", καθώς και του τρίτου εναγόμενου Γ. Ζ., οδηγού του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί), που ανήκε κατά κυριότητα στον ίδιο και ήταν ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΑΕΓΑ", της οποίας η άδεια λειτουργίας είχε ανακληθεί και στη θέση της είχε υπεισέλθει το τέταρτο εναγόμενο και ήδη δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης Από Ατυχήματα Αυτοκινήτων", προκλήθηκε τροχαίο ατύχημα, υπό τις περιγραφόμενες στην αγωγή συνθήκες, με συνέπεια να τραυματισθεί ο ίδιος και να υποστεί φθορές και βλάβες η οδηγούμενη από αυτόν και ανήκουσα στην κυριότητά του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα. Με βάση δε αυτό το ιστορικό και αφού κατά την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου συζήτηση της αγωγής α) παραιτήθηκε νομότυπα από το δικόγραφο αυτής ως προς τους ως άνω πρώτη και τρίτο των εναγομένων Δ. Λ. - V. και Γ. Ζ., αντίστοιχα, και β) περιόρισε αυτήν, δια μετατροπής μέρους του καταψηφιστικού της αιτήματος σε αναγνωριστικό, ζήτησε α) όπως υποχρεωθούν το δεύτερο και το τέταρτο των εναγομένων και ήδη πρώτο και δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης" και "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης Από Ατυχήματα Αυτοκινήτων", αντίστοιχα, να του καταβάλουν, έκαστο εις ολόκληρον, ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη από το ένδικο ατύχημα και ως αποζημίωση κατ' άρθρο 931 ΑΚ, το ποσό των 80.000 ευρώ, νομιμοτόκως, και β) όπως αναγνωρισθεί ότι τα προαναφερόμενα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, υποχρεούνται να του καταβάλουν, έκαστο εις ολόκληρο, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το συνολικό ποσό των 1.864.310,08 ευρώ, άλλως, επικουρικά, να αναγνωρισθεί ότι τα εν λόγω Ν.Π.Ι.Δ.

υποχρεούνται να του καταβάλουν, έκαστο εις ολόκληρο, από το ως άνω ποσό των 1.864.310,08 ευρώ, ποσό 483.811,68 ευρώ σε κεφάλαιο εφάπαξ και ποσό 1.380.498,40 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην αποζημίωση για μελλοντική απώλεια εισοδημάτων, σε μηνιαίες δόσεις, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αγωγή. Επί της αγωγής αυτής, η οποία συζητήθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκαν από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, οι υπ' αριθμ. 2704/2009 και 4653/2010 αποφάσεις, με την πρώτη των οποίων α) κρίθηκε ότι συνυπαίτιοι στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος ήσαν η πρώτη των εναγομένων Δ.

Λ. - V., οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, και ο ενάγων, οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, και ειδικότερα κατά ποσοστό 80% η πρώτη τούτων και κατά 20% ο δεύτερος εξ αυτών, β) απορρίφθηκε αυτή (αγωγή) ως προς το τέταρτο των εναγομένων Επικουρικό Κεφάλαιο, κριθέντος ότι ουδεμία υπαιτιότητα βάρυνε στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος τον οδηγό του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου Γ. Ζ., γ) έγινε εν μέρει δεκτή για το ποσό των 12.221,79 ευρώ, που αντιστοιχεί στα έξοδα αποκατάστασης των φθορών της μοτοσυκλέτας, της δαπάνης για αποκλειστική νοσοκόμα και οικιακής βοηθού και των διαφυγόντων εισοδημάτων του ενάγοντος του από 9.8.2006 έως 9.5.2008 χρονικού διαστήματος και δ) αναβλήθηκε η έκδοση οριστικής απόφασης για τις λοιπές αξιώσεις του ενάγοντος και διατάχθηκε η διεξαγωγή ιατρικής πραγματογνωμοσύνης σχετικά με την κατάσταση της υγείας αυτού.

Με την δεύτερη δε των προαναφερομένων αποφάσεων (4653/2010), που εκδόθηκε μετά την διεξαγωγή της κατά τα άνω πραγματογνωμοσύνης, επιδικάσθηκε στον ενάγοντα, υπό μορφή διαφυγόντων κερδών, χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και αποζημίωσης από το άρθρο 931 ΑΚ, το συνολικό ποσό των 138.761,60 ευρώ. Κατά των αποφάσεων αυτών άσκησε ο μεν ενάγων την από 3.1.2011 και με αριθμό κατάθεσης 35/2011 έφεση, στρεφομένη κατά των προαναφερομένων δύο Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου, το δε πρώτο εξ αυτών "Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης" άσκησε με ιδιαίτερο δικόγραφο την από 16.2.2011 και με αριθμό κατάθεσης 1181/2011 αντέφεση.

Επί των ως άνω έφεσης και αντέφεσης, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν κατ' αντιμωλία των διαδίκων, εκδόθηκε από το Εφετείο Αθηνών, το οποίο δίκασε κατά την ίδια όπως και πρωτοδίκως ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, η υπ' αριθμ. 81/2012 οριστική απόφαση, με την οποία α) κρίθηκε, όπως και πρωτοδίκως, ότι συνυπαίτιοι στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος ήσαν τόσο η πρώτη των εναγομένων Δ.

Λ. - V., οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, όσο και ο ενάγων, οδηγός της υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, και ειδικότερα κατά ποσοστό 80% η πρώτη τούτων και κατά 20% ο δεύτερος εξ αυτών, και ότι ουδεμία υπαιτιότητα βάρυνε τον τρίτο εναγόμενο Γ. Ζ., οδηγό του υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...

ΔΧΕ αυτοκινήτου (ταξί) και β) απορρίφθηκαν αυτές ως αβάσιμες κατ' ουσία. Κατά της απόφασης αυτής εναντιώνεται ο ενάγων - εκκαλών και αντεφεσίβλητος με την ένδικη αίτηση αναίρεσης και με τους διατυπούμενους δι' αυτής λόγους, οι οποίοι και ερευνώνται στη συνέχεια κατά τα παρακάτω για ένα έκαστο τούτων ειδικότερον εκτιθέμενα.-

ΙΙ.- Με τον από το άρθρο 559 αριθμ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ. πρώτο κατά σειρά λόγο της αναίρεσης (σελ. 18 έως 39), όπως το όλο περιεχόμενό του προσηκόντως εκτιμάται, προσάπτεται στο Εφετείο κυρίως μεν η αναιρετική πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης της απόφασης, αναφορικά με την κριθείσα ως υπάρχουσα συνυπαιτιότητα του ενάγοντος - νυν αναιρεσείοντος στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος και στην έλλειψη οποιασδήποτε υπαιτιότητας στην επέλευση αυτού του οδηγού του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου Γ. Ζ., και επικουρικά η επί του ιδίου θέματος αναιρετική πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914, 297, 298, 300 ΑΚ, 12 § 1 και 19§§1, 2, 3 Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ).- Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αναφορικά με τα προαναφερόμενα ζητήματα, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά περί πραγμάτων κρίση του, τα ακόλουθα: "Στην Παλλήνη Αττικής στις 9.8.2006 και περί ώρα 14.55 ο Γ.

Ζ. οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκίνητο (ΤΑΞΙ), που ήταν ασφαλισμένο στην ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "ΓΑΛΑΞΙΑΣ ΑΕΓΑ", η άδεια λειτουργίας της οποίας ανακλήθηκε και στην θέση της υπεισήλθε το εναγόμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ" εκινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Μαραθώνος με κατεύθυνση προς Αγία Παρασκευή.

Όπισθεν του παραπάνω αυτοκινήτου, στην ίδια λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου Μαραθώνος, εκινείτο ο ενάγων, εκκαλών καθού η αντέφεση στην παρούσα δίκη, οδηγώντας την με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του. Στην συμβολή της Λεωφόρου Μαραθώνος και της Αττικής Οδού υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, που κατά το παραπάνω χρονικό σημείο βρίσκονταν σε λειτουργία.

Κατά τον ίδιο χρόνο η V. - Λ. Δ. οδηγώντας το με ελβετικές πινακίδες υπ' αριθμ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που ήταν εφοδιασμένο με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης (πράσινη κάρτα), εκινείτο επίσης επί της Λεωφόρου Μαραθώνος, στο αντίθετο όμως ρεύμα, δηλαδή με κατεύθυνση προς Ραφήνα και στην αριστερή λωρίδα, καθώς είχε πρόθεση κάνοντας στροφή προς τα αριστερά να διασχίσει το ρεύμα προς Αγία Παρασκευή και να εισέλθει στην Αττική Οδό.

Ενώ οι φωτεινοί σηματοδότες, κατά την συνήθη και τακτική λειτουργία τους έδειχναν πράσινο σήμα για τους κινούμενους ευθεία επί της Λεωφόρου Μαραθώνος με κατεύθυνση προς Αγία Παρασκευή και συγχρόνως κόκκινο σήμα υπό μορφή βέλους για τους κινούμενους στο αντίθετο ρεύμα της Λεωφόρου Μαραθώνος και συγκεκριμένα για τους κινούμενους στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας του ρεύματος αυτού, η V. - Λ.

Δ., οδηγώντας το αυτοκίνητο που αναφέρθηκε παραβιάζοντας τον ερυθρό σηματοδότη υπό μορφή βέλους, που υπήρχε στην πορεία της, πραγματοποίησε στροφή προς τα αριστερά και εισήλθε καθέτως στο αντίθετο ως προς την πορεία της ρεύμα της Λεωφόρου Μαραθώνος (προς Αγ. Παρασκευή) αποκλείοντας έτσι αιφνίδια την πορεία του εκεί κανονικά κινουμένου υπ' αριθμ.

κυκλ. ... ΔΧΕ αυτοκινήτου (ΤΑΞΙ), που οδηγούσε ο Γ. Ζ., ο οποίος κατόρθωσε με άμεση τροχοπέδηση να ακινητοποιήσει το αυτοκίνητό του και να αποφύγει τη σύγκρουση με το προαναφερόμενο ΙΧΕ αυτοκίνητο. Όμως ο ενάγων, ο οποίος εκινείτο πίσω από το ΔΧΕ αυτοκίνητο, όπως ήδη αναφέρθηκε δεν μπόρεσε να ακινητοποιήσει εγκαίρως την μοτοσυκλέτα, μετά την αιφνίδια τροχοπέδηση του ΔΧΕ αυτοκινήτου και προσέκρουσε με το εμπρόσθιο μέρος αυτής στην πίσω δεξιά γωνία του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να επιπέσει στο έδαφος ο ενάγων και να τραυματισθεί και να υποστεί φθορές και βλάβες η μοτοσυκλέτα.

Για την σύγκρουση αυτή των αυτοκινήτων κυρίως υπαίτια και δη σε ποσοστό 80% είναι η οδηγός του με ελβετικές πινακίδες με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου η οποία από έλλειψη της απαιτούμενης από τις περιστάσεις επιμελείας, την οποία όφειλε και μπορούσε να επιδείξει, δεν ακινητοποίησε το όχημά της στο ρεύμα και στην λωρίδα της Λεωφόρου Μαραθώνος όπου εκινείτο, όπως την στιγμή εκείνη ο φωτεινός σηματοδότης που υπήρχε στην πορεία της έδειξε την υποχρέωσή της αυτή.

Αντί τούτου, δηλ. της ακινητοποίησής της, η οδηγός από έλλειψη της προσοχής και της επιμέλειας που όφειλε και ηδύνατο να επιδείξει, συνέχισε να κινείται (άρθρα 6 και 26 § 1 Ν. 2696/1999 ΚΟΚ) με αποτέλεσμα να αποκλείσει αιφνίδια την πορεία του με αριθμό κυκλ. ... ΔΧΕ αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο Γ. Ζ. και είχε προτεραιότητα διελεύσεως, καθώς ο φωτεινός σηματοδότης που υπήρχε στην πορεία του έδειχνε πράσινο σήμα, εξαναγκάζοντας αυτόν σε αιφνίδια διακοπή της πορείας του αυτοκινήτου, προς αποφυγή συγκρούσεως αυτού με το αντικανονικά κινούμενο αυτοκίνητό της.

Συνυπαίτιος όμως της συγκρούσεως, και δη κατά ποσοστό 20%, είναι και ο ίδιος ο ενάγων, ο οδηγός της μοτοσυκλέτας, ο οποίος από αμέλεια από έλλειψη της περί την οδήγηση του αυτοκινήτου επιμέλειας, που όφειλε και ηδύνατο να επιδείξει από τις περιστάσεις, δεν τηρούσε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο ΔΧΕ αυτοκίνητο, δεν οδηγούσε με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, δεν ρύθμισε την ταχύτητα του οχήματός του, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες κυκλοφορίας, κατά τρόπο ώστε να είναι σε θέση να διακόψει την πορεία του μπροστά από οποιοδήποτε εμπόδιο που μπορούσε να προβλεφθεί και βρισκόταν στο ορατό από αυτόν μπροστινό τμήμα της οδού επί της οποίας εκινείτο, κατά παράβαση των άρθρων 12 § 1, 19 § 7 Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), με αποτέλεσμα να επιπέσει στο προπορευόμενο με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΔΧΕ αυτοκίνητο, όταν ο οδηγός του αναγκάσθηκε να διακόψει αιφνίδια την πορεία του. Ο οδηγός του τελευταίου αυτοκινήτου δεν βαρύνεται με οποιαδήποτε υπαιτιότητα για την πρόκληση της συγκρούσεως του αυτοκινήτου του και της μοτοσυκλέτας από την οποία ο τραυματισμός του ενάγοντος και οι φθορές της μοτοσυκλέτας, αφού ο τελευταίος οδηγός εκινείτο κανονικά μπροστά από την μοτοσυκλέτα και η αιφνίδια διακοπή της πορείας του ήταν επιβεβλημένη προς αποφυγή συγκρούσεως με το αντικανονικά κινούμενο με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο. Έχοντας στην πορεία του πράσινο σήμα ο οδηγός του παραπάνω αυτοκινήτου ξεκίνησε να διασχίσει την λεωφόρο Μαραθώνος, χωρίς να έχει εμπόδιο στην πορεία του όταν αντελήφθη ότι η έχουσα κόκκινο σήμα στην πορεία της οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... αυτοκινήτου είχε και εκείνη ξεκινήσει και διέσχιζε την ίδια λεωφόρο και την ίδια λωρίδα κυκλοφορίας με αυτόν όλως αντικανονικά.

Η ύπαρξη του αυτοκινήτου αυτού επέβαλε την αιφνίδια τροχοπέδηση του αυτοκινήτου με αριθμό κυκλοφορίας ... σύμφωνα με το άρθρο 19§2 εδ. 2 Ν. 2696/1999 κατά το οποίο "ο οδηγός υποχρεούται να μειώνει την ταχύτητα του οχήματος και σε περίπτωση ανάγκης, να διακόπτει την πορεία του, όταν οι περιστάσεις το απαιτούν", προκειμένου να αποφευχθεί η σύγκρουση των αυτοκινήτων και εφόσον το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο άρχισε να κινείται παράνομα με κατεύθυνση αντίθετη αυτής του οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί η σύγκρουση ήταν η διακοπή της πορείας με αιφνίδια τροχοπέδηση, αφού η μείωση της ταχύτητας αρχικά και εν συνεχεία η τροχοπέδηση του αυτοκινήτου, ως συνέπεια θα είχε και πάλιν την σύγκρουση των αυτοκινήτων.

Ούτε ήταν υποχρεωμένος ο οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου πριν ξεκινήσει έχοντας πράσινο σήμα στην πορεία του να ελέγξει εάν οι οδηγοί, που είχαν κόκκινο σήμα στην πορεία τους, υπάκουαν σ' αυτό και ακινητοποιούσαν τα αυτοκίνητά τους ή συνέχιζαν την πορεία τους. Τέλος δεν ήταν υποχρεωμένος ο οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΔΧΕ αυτοκινήτου, πριν τροχοπεδήσει, προκειμένου να αποφευχθεί η σύγκρουση με το έμπροσθεν αυτού ευρισκόμενο αυτοκίνητο, να στρίψει αριστερά και στην συνέχεια να τροχοπεδήσει, ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση με την μοτοσυκλέτα του ενάγοντα, ο οποίος έκαμε προς τα δεξιά αποφευκτικό ελιγμό. Ο ενάγων όφειλε να έχει τον έλεγχο της μοτοσυκλέτας που οδηγούσε, ώστε να μη συγκρουσθεί με προπορευόμενο όχημα σε περίπτωση ακινητοποιήσεως του προπορευομένου οχήματος, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν.

Δεν έσφαλε συνεπώς η εκκαλουμένη με αριθμό 2704/2009 και συνακόλουθα η με αριθμό 4653/2010 απόφαση που έκριναν τα αυτά ως προς την υπαιτιότητα των δύο οδηγών, δηλαδή του ενάγοντος και της οδηγού του αυτοκινήτου που ήταν ασφαλισμένο στο εναγόμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης", ως προς τον βαθμό υπαιτιότητος εκάστου των δύο και την ανυπαρξία υπαιτιότητος του οδηγού του αυτοκινήτου, που ήταν ασφαλισμένο στο εναγόμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ" και όσα αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών - ενάγων στον πρώτο λόγο της έφεσής του και το αντεκκαλούν - πρώτο εφεσίβλητο στην αντέφεσή του πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα κατ' ουσίαν".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, το οποίο με βάση τα ως άνω δεκτά γενόμενα υπ' αυτού ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, οδηγήθηκε στο με σαφήνεια διατυπούμενο αποδεικτικό του πόρισμα, ότι α) συνυπαίτιοι του ενδίκου ατυχήματος ήσαν τόσο η αρχικώς εναγόμενη Δ. Λ. - V., οδηγός του με ελβετικές πινακίδες αριθμού κυκλοφορίας ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου, η οποία παραβίασε ερυθρό σηματοδότη και εισήλθε αιφνιδίως στην πορεία του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου, όσο και ο ενάγων - νυν αναιρεσείων, οδηγός της με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλης μοτοσυκλέτας, ο οποίος, λόγω του ότι δεν τηρούσε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο αυτού ως άνω ΔΧΕ αυτοκίνητο, προσέκρουσε σε αυτό όταν το τελευταίο, χρησιμοποιώντας το σύστημα πέδησης, ακινητοποιήθηκε για να αποφύγει την σύγκρουση με το πιο πάνω ΙΧΕ αυτοκίνητο, και ότι β) ουδεμία υπαιτιότητα βάρυνε στην επέλευση αυτού τον επίσης αρχικώς εναγόμενο Γ.

Ζ., οδηγό του με αριθμό κυκλοφορίας ... ΔΧΕ αυτοκινήτου, διέλαβε στην απόφασή του σχετικά με το ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης ζήτημα της υπαιτιότητας στην επέλευση του ενδίκου ατυχήματος πλήρεις, σαφείς και χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αιτιολογίες, οι οποίες καθιστούν δυνατό τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των εφαρμοσθεισών από αυτό ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914, 297, 298, 300 ΑΚ, 12 § 1 και 19§§1, 2, 3 Ν. 2696/1999 (ΚΟΚ), τις οποίες δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου.

Συνεπώς, ο ερευνόμενος λόγος της αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί τόσο κατά το κύριο όσο και κατά το επικουρικό σκέλος του ως αβάσιμος.-

ΙΙΙ.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης του Εφετείου προκύπτει, ότι το δικαστήριο εκείνο, ερευνώντας την βασιμότητα του δέκατου λόγου της έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης υπ' αριθμ. 2704/2009 απόφασης, με τον οποίο διατύπωνε παράπονο κατ' αυτής, διότι μετά την απόρριψη της αγωγής ως αβάσιμης κατ' ουσία ως προς το τέταρτο των εναγομένων και ήδη δεύτερο των αναιρεσιβλήτων Επικουρικό Κεφάλαιο καταδικάσθηκε στην πληρωμή της δικαστικής δαπάνης του τελευταίου, την οποία καθόρισε στο ποσό των 38.900 ευρώ, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Περαιτέρω η αγωγή του ενάγοντος ως προς το εναγόμενο "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ" έπρεπε να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμη, και να επιβληθεί στον ενάγοντα ως ηττηθέντα διάδικο, κατόπιν αιτήματος του εναγομένου, η δικαστική δαπάνη του τελευταίου, σύμφωνα με τα άρθρα 106 και 176 Κ.Πολ.Δ.

Δεν συντρέχει λόγος συμψηφισμού της δικαστικής δαπάνης του εναγομένου αυτού μεταξύ των διαδίκων κατ' άρθρο 179 Κ.Πολ.Δ., ως ισχύει μετά τον Ν. 2915/2001, κατά το οποίο το Δικαστήριο μπορεί να συμψηφίσει τα έξοδα όταν η ερμηνεία του κανόνα δικαίου είναι ιδιαίτερα δυσχερής. Η εφαρμογή του άρθρου 914 ΑΚ και του Ν. 2696/1999 για την διαπίστωση της ανυπαρξίας υπαιτιότητος στον οδηγό του με αριθμό ...

ΔΧΕ αυτοκινήτου δεν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής ώστε παρά την ήττα του ενάγοντος να συμψηφισθεί η δικαστική δαπάνη που τον βαρύνει μεταξύ των διαδίκων, σύμφωνα με το άρθρο 179 Κ.Πολ.Δ. Ούτε η διάταξη του άρθρου 179 Κ.Πολ.Δ. είναι αντισυνταγματική επειδή θεσπίζει αυστηρότερα κριτήρια για τον συμψηφισμό της δικαστικής δαπάνης, από αυτά που θέσπιζε η ίδια διάταξη πριν την τροποποίησή της με το άρθρο 2§2 Ν. 2915/2001.

Άλλωστε, κατά την διάταξη του άρθρου 176 Κ.Πολ.Δ., ο κανών είναι η επιβολή των εξόδων της πολιτικής δίκης στον ηττηθέντα διάδικο.

Συνεπώς, αφού το αιτούμενο ποσό από τον ενάγοντα είναι 1.944.310,08 ευρώ, η δικαστική δαπάνη που δικαιούται το εναγόμενο ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, αφού ως προς αυτό η αγωγή απορρίφθηκε, σύμφωνα με τα άρθρα 100 επ. του Κώδικα περί Δικηγόρων είναι 38.886,2 ευρώ τουλάχιστον (2% επί της αξίας του αντικειμένου της αγωγής - άρθρα 100 § 1 εδ. 1 και 107 § 1 εδ. 1 του Κώδικα περί Δικηγόρων).

Δεν έσφαλε, συνεπώς, το πρωτόδικο δικαστήριο που επέβαλε στον ενάγοντα ως δικαστική δαπάνη του εναγομένου ποσό 38.900 ευρώ και ως αβάσιμα κατ' ουσία πρέπει να απορριφθούν όσα αντίθετα ισχυρίζεται ο εκκαλών στον δέκατο λόγο της έφεσής του". Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθώς εφάρμοσε τις αμέσως παραπάνω σημειούμενες διατάξεις του Κώδικα Περί δικηγόρων κατά τα καθοριζόμενα δι' αυτόν κατώτατα όρια της δικηγορικής αμοιβής η υπέρβαση των οποίων από το δικαστήριο της ουσίας είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Σε κάθε περίπτωση διέλαβε πλήρη και σαφή αιτιολογία αναφορικά με τον παραπάνω λόγο της έφεσης του ήδη αναιρεσείοντος και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε. Ούτε δε παρέλειψε να λάβει υπόψη του το δικαστήριο εκείνο πράγματα που προτάθηκαν και ειδικότερα τον αποτελούντα μέρος του παραπάνω λόγου της έφεσης ισχυρισμό του ήδη αναιρεσείοντος περί του ότι η διάταξη του άρθρου 179 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει, είναι ανίσχυρη διότι παραβιάζει τις διατάξεις των άρθρων 20§1, 25§1, 87§2 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ, αφού με την κατά τα άνω απόρριψη του λόγου της έφεσης απορρίφθηκε εκ του πράγματος και ο προαναφερόμενος ισχυρισμός του ήδη αναιρεσείοντος.

Κατά συνέπεια, ο δεύτερος κατά σειρά λόγος της αναίρεσης (σελ. 39 έως 74), με τον οποίο, όπως το όλο περιεχόμενό του προσηκόντως εκτιμάται, προβάλλονται περί του αντιθέτου αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθμ. 19, 1 και 8 Κ.Πολ.Δ. (όχι δε και από τον αριθμό 9), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.-

IV.- Από την κατ' άρθρο 561 § 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση του περιεχομένου της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι το Εφετείο, σχετικά με την αξίωση του ενάγοντος και ήδη αναιρεσείοντος για αναγνώριση απώλειας εισοδήματος από την εργασία του ως οικοδόμου για το χρονικό διάστημα από 1.1.2013 μέχρι 2032, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Περαιτέρω, η αξίωση του ενάγοντα για αναγνώριση απωλείας μισθών από την εργασία του από 1.1.2013 μέχρι τέλος του έτους 2032 πρέπει να απορριφθεί ως προώρως ασκηθείσα δια της ένδικης αγωγής, αφού η απαίτηση αυτή του ενάγοντα στο παρόν στάδιο δεν είναι προβλέψιμη, σύμφωνα με τους κανόνες της κοινής πείρας και εξαρτάται και από άλλους αστάθμητους παράγοντες, όπως η οικονομική κατάσταση της χώρας, η ύπαρξη οικοδομικών εργασιών, η δυνατότης του ενάγοντος να απασχολείται 20 ημέρες κάθε μήνα, ενόψει της υπάρχουσας στο μέλλον προσφοράς εργασίας και ζήτησης αυτής.

Για τούτο το Δικαστήριο αυτό δεν μπορεί να κρίνει από τώρα για το μετά την 31.12.2012 διάστημα και ο προσδιορισμός της οφειλόμενης αποζημίωσης είναι ανέφικτος. Δεν έσφαλε συνεπώς η εκκαλουμένη απόφαση με αριθμό 4653/2010 και η συνακόλουθα με αυτήν εκκαλουμένη ως προς τις διατάξεις περί αναγνώρισης οφειλής στον ενάγοντα, απόφαση με αριθμό 2704/2009, που έκριναν τα αυτά έστω και με ελλιπή αιτιολογία την οποία το Δικαστήριο αντικαθιστά με όσα παραπάνω αναφέρθηκαν και ως αβάσιμα κατ' ουσίαν πρέπει να απορριφθούν όσα αντίθετα ο εκκαλών ενάγων ισχυρίζεται στους τέταρτο, πέμπτο, έκτο και έβδομο λόγους της έφεσής του".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο αναφορικά με την παραπάνω αξίωση του ενάγοντος, διέλαβε συνοπτική μεν πλην όμως πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογία περί του ζητήματος τούτου και ουδόλως παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου τις διατάξεις των άρθρων 929 και 298 ΑΚ.

Συνεπώς, ο κατά σειρά τρίτος και τελευταίος λόγος της αναίρεσης (σελ. 74 έως 91), από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.-

V.- Κατόπιν πάντων των προαναφερομένων και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης προς έρευνα, πρέπει α) να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, β) να διαταχθεί η εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης (άρθρ. 495 § 4 Κ.Πολ.Δ., όπως η § 4 προστέθηκε με το άρθρο 12 § 2 του Ν. 4055/2012, που ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού, από 2.4.2012) και για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 1 3117367, σειρά VI, διπλότυπο της Θ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών, και γ) να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εχόντων καταθέσει και προτάσεις αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι έχουν χωριστή υπεράσπιση (άρθρ. 106, 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10.5.2012 και με αριθμό κατάθεσης 530/2012 αίτηση αναίρεσης της εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο υπ' αριθμ. 81/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.-

Διατάσσει την εισαγωγή στο δημόσιο ταμείο του εκ τριακοσίων (300) ευρώ παραβόλου, το οποίο κατέθεσε ο αναιρεσείων για την άσκηση της αναίρεσης και για το οποίο εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 1 3117367, σειρά VI, διπλότυπο της Θ' Δ.Ο.Υ. Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των εχόντων χωριστή υπεράσπιση αναιρεσιβλήτων Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης" και "Επικουρικό Κεφάλαιο Ασφάλισης Ευθύνης Από Ατυχήματα Αυτοκινήτων", τα οποία ορίζει για έκαστο τούτων στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.-

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 26η Ιουνίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 10η Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ