1552/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1552 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Περίληψη:

Δικονομία Πολιτική. Πότε ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αρ. 11 β' ΚΠολΔ για τη λήψη υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίστηκαν. Τρόπος επικλήσεων εγγράφων ως αποδεικτικών μέσων ενώπιον του Εφετείου. Αναιρεί.

Αριθμός 1552/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Λ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Ζαχαρoπούλου.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Παναγιώτη Παππά, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-8-2002 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 772/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 223/2007 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 26-5-2010 αίτησή του και τους από 3-3-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 27-3-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η υπ' αριθ. 223/2007 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας κατά παραδοχή των πρώτου και έκτου πρόσθετων λόγων αναίρεσης και αφού απορριφθούν οι λοιποί λόγοι του αναιρετηρίου και του δικογράφου των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ.11 περ.β' του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει και από τον συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ.1 στοιχ. β, 346 και 453 παρ.1 του ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε, σαφής δε και ορισμένη είναι, ειδικότερα, η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητα του εγγράφου. Η επίκληση αυτή μπορεί να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου, κατ' ανάλογη, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, εφαρμογή του άρθρου 240 του ΚΠολΔ, που αναφέρεται στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών" (Ολομ.ΑΠ 9/2000).

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο που την εξέδωσε κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι το ακίνητο εμβαδού 600 τ.μ. που βρίσκεται στη θέση "..." ..., φερόμενο ως τμήμα μείζονος ακινήτου ιδιοκτησίας του αναιρεσείοντος-ανακόπτοντος και για την (αυθαίρετη) χρήση του οποίου εκ μέρους του τελευταίου εκδόθηκε εις βάρος του το ανακοπτόμενο υπ' αριθμ.

ΚΥ/842/8-6-2002 πρωτόκολλο αποζημιώσεως αυθαίρετης χρήσης δημοσίου κτήματος της Προϊσταμένης της Κτηματικής Υπηρεσίας του Νομού Κερκύρας, περιλαμβάνεται (το ως άνω ακίνητο) στο υπ' αριθμ. ΒΚ-505 ακίνητο του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, ως τμήμα παλαιού αιγιαλού (δημόσιο κτήμα), και βάσει της παραδοχής αυτής απέρριψε, αφού δέχθηκε την έφεση του Ελληνικού Δημοσίου κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε δεχθεί τα αντίθετα, την ένδικη ανακοπή του αναιρεσείοντος κατά του προαναφερθέντος πρωτοκόλλου, αφού έλαβε (το Εφετείο) υπόψη και τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των προτάσεων που υπέβαλε το αναιρεσίβλητο κατά τη συζήτηση στο Εφετείο, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, το αναιρεσίβλητο αναφέρει σ' αυτές κατά λέξη "Στην κρινόμενη περίπτωση αποδείχθηκε περίτρανα τόσο από την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αποδεικτική διαδικασία, όσο και από τα έγγραφα τα οποία νομίμως και εμπροθέσμως προσκομίστηκαν στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο και τα οποία νομίμως και εμπροθέσμως προσκομίζονται και στο δικαστήριό σας, ότι συντρέχουν και οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έγκυρη έκδοση πρωτοκόλλου".

Η κατ' αυτόν τον τρόπο όμως επίκληση των εγγράφων ως αποδεικτικών μέσων εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου-εκκαλούντος ενώπιον του Εφετείου δεν είναι, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, σύννομη, δηλαδή σαφής και ορισμένη (ειδική), αφού τα επικαλούμενα έγγραφα δεν αναφέρονται καθόλου στις ενώπιον του Εφετείου υποβληθείσες προτάσεις του αναιρεσιβλήτου, ούτε γίνεται αναφορά στις προτάσεις αυτές σε συγκεκριμένο μέρος των πρωτόδικων προτάσεών του, τις οποίες να προσκόμισε στο Εφετείο και στις οποίες να γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση των εγγράφων.

Επομένως ιδρύεται εν προκειμένω ο κατά τα ανωτέρω λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αρ.11 περ.β' του ΚΠολΔ, τον οποίο προβάλλει ο αναιρεσείων με τον πρώτο, από τη διάταξη αυτή, λόγο του δικογράφου των πρόσθετων λόγων αναιρέσεως, που έχει ασκήσει νόμιμα και εμπρόθεσμα ο αναιρεσείων (άρθρ.569 παρ.1-2 του ΚΠολΔ). Και πρέπει, κατά παραδοχήν αυτού του λόγου, μετά την οποία παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων του αναιρετηρίου και του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την αναιρούμενη αυτή απόφαση, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (άρθρ.580 παρ.3 του ΚΠολΔ), να καταδικασθεί δε το αναιρεσίβλητο στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, κατά το νόμιμο αίτημα του τελευταίου (άρθρ.176, 183 και 191 παρ.2 του ΚΠολΔ, 22 του ν.3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 223/2007 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Οκτωβρίου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ