1551/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1551 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1551/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή, Δημητρούλα Υφαντή, Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Θ. χήρας Ν. Ψ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Βασίλη Σπανουδάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Φ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο και 2. Της Α.Ε. "ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΩΣΗ Α.Α.Ε." νομίμως εκπροσωπούμενης η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Χαρίλαο Αθανασόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 297/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 532/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 21-9-2011 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Σπυρόπουλος ανέγνωσε την από 8-8-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της 2ης αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ'αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη με επίκληση 1197Γ/15-11-2011 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ηρακλείου Κρήτης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης αυτής δικάσιμο (21-9-2012) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με θυροκόλληση, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας Θ. χήρας Ν. Ψ., προς τον πρώτο των αναιρεσιβλήτων Γ. Φ.. Επομένως, εφ'οσον αυτός δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει παρά την απουσία του.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου (ημεδαπού ή αλλοδαπού) στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ.ΑΠ 7/2006, 4/2005). Με το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βάσιμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Ελέγχεται, δηλαδή, αν η αγωγή" ένσταση κ.λπ. ορθώς απορρίφθηκε ως μη νόμιμη ή αν, κατά παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου, έγινε δεκτή ως νόμιμη ή απορρίφθηκε ή έγινε δεκτή κατ' ουσίαν (Ολ.ΑΠ 27 και 28/1998).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 932 εδ.γ'ΑΚ, επί θανατώσεως προσώπου η χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης δύναται να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος. Στη διάταξη αυτή δεν γίνεται προσδιορισμός της έννοιας του όρου "οικογένεια του θύματος". Κατά την έννοια όμως της διατάξεως αυτής, που απορρέει από τον σκοπό της θεσπίσεώς της, στην οικογένεια του θύματος περιλαμβάνονται οι εγγύτεροι και στενώς συνδεόμενοι συγγενείς του θανατωθέντος, αδιαφόρως εάν συζούσαν με αυτόν ή διέμεναν χωριστά - πράγμα που λαμβάνεται υπόψη μόνον κατά τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποιήσεως. Έτσι, μεταξύ των προσώπων αυτών, εκτός του ή της συζύγου και των εξ αίματος συγγενών κατ' ευθείαν γραμμή και εκ πλαγίου έως και δευτέρου βαθμού, περιλαμβάνονται και οι αγχιστείς πρώτου βαθμού, δηλαδή πεθερός, πεθερά, γαμβρόν και νύφη του θύματος (ΑΠ 723/2002, ΑΠ 795/2004, ΑΠ 434/2005, ΑΠ 1752/2005, ΑΠ 1735/2006, ΑΠ 528/2011, ΑΠ 1228/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, η οποία είναι πεθερά του θανόντος Π. Ρ., συζύγου της θυγατέρας της Μ. Ρ., περιλαμβάνεται, κατά την έννοια του άρθρου 932 εδ.γ'ΑΚ, στην οικογένεια του θύματος, ως συγγενής αυτού εξ αγχιστείας πρώτου βαθμού και επομένως, νομιμοποιείται να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, από τον θάνατο του ως άνω από θυγατέρα γαμβρού της.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το Εφετείο Κρήτης, που, με την προσβαλλόμενη 532/2011 απόφασή του, μετά από εξαφάνιση της πρωτοβάθμιας 297/2006 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου (που ορθώς είχε κρίνει νόμιμη την αγωγή), κράτησε την υπόθεση και δικάζοντας την αγωγή, απέρριψε αυτή ως απαράδεκτη, λόγω ελλείψεως ενεργητικής νομιμοποιήσεως της ενάγουσας, εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 932 εδ.γ' ΑΚ, κατά τον μοναδικό, από το άρθρο 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, βάσιμο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως.

Κατ' ακολουθίαν όλων των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως, κατά διορθωτική με συμπλήρωση ερμηνεία του άρθρου 580 παρ.3 εδ.2 περ.β' του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 παρ.4 του Ν. 4055/2012, καταδικασθεί δε καθένας των αναιρεσιβλήτων, που ηττώνται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 180 παρ.3, 183 και 184 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 532/20-9-2011 απόφαση του Εφετείου Κρήτης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει καθένα των αναιρεσιβλήτων στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Νοεμβρίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ