154/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 154 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 154/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Σπυρίδωνα Μιτσιάλη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ......, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πανοτόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-3-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1906/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 6851/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-3-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 5-10-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη ...... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ......, την από 5-11-2007 βεβαίωση, που υπάρχει κάτω από την έκθεση αυτή, του αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Αμπελοκήπων και την από 6-11-2007 απόδειξη κατάθεσης συστημένου του υπαλλήλου του ταχυδρομικού πρακτορείου Ομόνοιας ......, ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, με τις υπάρχουσες σ'αυτήν πράξεις, ορισμού δικασίμου της αναφερόμενης στην αρχή της παρούσας, εγγραφής στο πινάκιο , καθώς και κλήση για συζήτηση κατ` αυτήν, επιδόθηκε, με επίσπευση της αναιρεσίβλητης νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με το άρθρ.128 παρ.4 σε συνδ.

με άρθρ 126 περ.α, 127 παρ.1ΚΠολΔ, στον αναιρεσείοντα. Επομένως, εφόσον ο εν λόγω διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ` άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ). Επειδή, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4,566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, για την πληρότητα του λόγου αναίρεσης με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου(άρθρο 559 αριθ.1α ΚΠολΔ), η οποία μπορεί να συντελεστεί και με τη μη εφαρμογή διατάξεων που ήταν εφαρμοστέες, πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, εφόσον το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, και η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσία βάσιμη ή αβάσιμη, η ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, υπό τα οποία συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, και να προσδιορίζεται η επίδραση που είχε το σφάλμα στο διατακτικό της απόφασης, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου της αναίρεσης δε μπορεί να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο).

Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας η νομική πλημμέλεια ότι η απόφασή του στερείται νόμιμης βάσης(άρθρο 559 αριθ.19ΚΠολΔ),πρέπει να καθορίζονται, πλην των άλλων, οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η αποδιδόμενη παράβαση και η αιτία συνεπεία της οποίας συμβαίνει τούτο, ήτοι αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές αιτιολογίες, οπότε πρέπει να καθορίζεται σε τι συνίσταται η αντίφαση και από ποία αντιτιθέμενα μέρη προκύπτει, ή εάν έχει ανεπαρκείς αιτιολογίες, οπότε πρέπει περαιτέρω να καθορίζεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκειά τους, ποίο δηλαδή το στοιχείο που λείπει, το οποίο είναι αναγκαίο για την επάρκειά τους .Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον πρώτο λόγο, αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ.1α ΚΠολΔ προβάλλεται παραβίαση, από το Εφετείο, το οποίο έκρινε ως ουσιαστικώς αβάσιμη την ένδικη αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή του αναιρεσείοντος, που ως βάση της είχε την έκτακτη χρησικτησία, διά της μη εφαρμογής τους, των διατάξεων των άρθρων 1798, 1926, 983, 1941 ΑΚ, διότι με αυτήν έγινε δεκτό ότι η εναγόμενη θυγατέρα του αναιρεσείοντος διατήρησε τη νομή επί του επίδικου κληρονομιαίου ακινήτου από τον χρόνο της επαγωγής της κληρονομίας, δυνάμει διαθήκης της μητέρας του αναιρεσείοντος και γιαγιάς αυτής, παρά την παράβαση του όρου της διαθήκης, να μην παντρευτεί η αναιρεσίβλητη αλλοδαπό, χωρίς όμως να αναφέρονται στο αναιρετήριο τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παράβαση των ως άνω κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, καθώς και η επίδραση που είχε το σφάλμα αυτό στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας. Με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, πρώτο μέρος, από το άρθρ. 559 αριθ.1α ΚΠολΔ, ψέγεται η προσβαλλόμενη απόφαση, διότι δέχθηκε το Εφετείο ως εφαρμοστέες τις διατάξεις των άρθρων 1809 και 1846 ΑΚ,στις οποίες εσφαλμένα υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που τέθηκαν υπόψη του, αντί των ορθών διατάξεων, που αναφέρονται στον προηγούμενο λόγο αναίρεσης.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος, επίσης λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο, οι ουσιαστικές παραδοχές του Εφετείου, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η αποδιδόμενη παράβαση, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος. Επίσης απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, είναι ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, δεύτερο μέρος, με τον οποίο αποδίδεται έλλειψη νόμιμης βάσης της πληττόμενης απόφασης, χωρίς καμία αναφορά αντίστοιχου πραγματικού, διότι δεν καθορίζονται στο αναιρετήριο τα ανωτέρω αναγκαία για το ορισμένο του λόγου αυτού στοιχεία, ήτοι οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, υπό τις οποίες συντελέσθηκε η αποδιδόμενη παράβαση και η αιτία συνεπεία της οποίας συμβαίνει τούτο, δηλαδή αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2 -3-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 6851/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ