154/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 154 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 154/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Φώσκολο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 και 2. Χ2. Ο 1ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μαραγκουδάκη και ο 2ος εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσίβλητου:Ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-10-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 46/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 2035/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-2-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 10-10-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

-ΕΠΕΙΔΗ, με τον υπ' αριθμ.1348/2000 Κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου "Περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις", ο οποίος ισχύει από 31-5-2001 (άρθρο 25 αυτού), ρυθμίζονται αποκλειστικά τα της επιδόσεως και κοινοποιήσεως δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις, όταν το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται το έγγραφο (παραλήπτης) βρίσκεται σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παρ.1 του Κανονισμού αυτού, όταν πρέπει να διαβιβασθεί εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο ή άλλη ισοδύναμη πράξη σε άλλο κράτος μέλος με σκοπό την επίδοση ή την κοινοποίηση βάσει του κανονισμού και ο εναγόμενος ερημοδικήσει, ο δικαστής υποχρεούται να αναστείλει την έκδοση απόφασης μέχρις ότου διαπιστωθεί ότι το δικόγραφο (ή η ισοδύναμη πράξη) επιδόθηκε πράγματι, είτε με τον τρόπο που ορίζει το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, είτε στον ίδιο τον εναγόμενο ή στην κατοικία του με άλλο τρόπο, προβλεπόμενο από τον Κανονισμό, καθώς και ότι, και στη μία περίπτωση και στην άλλη, η επίδοση ή κοινοποίηση ή η παράδοση έγινε εγκαίρως, ώστε ο εναγόμενος να είναι σε θέση να αμυνθεί.

Η διάταξη αυτή του Κανονισμού αποκλείει να θεωρηθεί ότι με την παράδοση του επιδοτέου εισαγωγικού της δίκης δικογράφου στην αρμόδια εισαγγελία, που έχει ορισθεί από την Ελλάδα ως υπηρεσία διαβιβάσεως των επιδοτέων στην αλλοδαπή εγγράφων, ολοκληρώθηκε η επίδοση, όπως ορίζει το άρθρο 136 παρ.1 ΚΠολΔ. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, αν κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως ποιός επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήσαν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, τότε ερευνάται αν ο απολειπόμενος ή ο μη παριστάμενος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε ή επιδόθηκε αλλά όχι νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση.

Στην προκειμένη περίπτωση από το σχετικό πινάκιο και τα πρακτικά συνεδρίασης αυτού του δικαστηρίου προκύπτει ότι ο αναιρεσίβλητος Ψ1, που φέρεται ότι κατοικεί στη Γερμανία σε γνωστή διεύθυνση, δεν εμφανίσθηκε κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου.

Από δε τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προκύπτει αν αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με την επ' αυτής πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την ορισθείσα δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα ή όχι στον αναιρεσίβλητο. Ειδικότερα, ενώ προκύπτει ότι για την επίδοση στον αναιρεσίβλητο του δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση, ακολουθήθηκε η διαδικασία που προβλέπει ο ανωτέρω Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου (υπ' αριθμ.1348/2000), η υπάρχουσα στη δικογραφία από 26-7-2007 απάντηση της αρμόδιας Γερμανικής Αρχής, που αφορά την επίδοση αυτών και αναφέρεται στο υπ' αριθμ.

πρωτ. 3552/20-8-2007 σχετικό έγγραφο του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δεν προσκομίζεται σε νόμιμη μετάφραση στην Ελληνική Γλώσσα και επομένως δεν δύναται να ληφθεί υπόψη. Ενόψει τούτου, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, πρέπει η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναιρέσεως να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-2-2006 αίτησης των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της 2035/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ